Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Ελληνική παιδεία...

Χθες ανακοινώθηκαν οι βάσεις για τα πανεπιστήμια. Έχετε ένα λεπτό χρόνο για να βάλετε τις γάτες σας να κλαίνε, άλλο ένα για να αυτοκτονήσετε τελετουργικά από ντροπή που δεν το ξέρατε και τρεις μέρες για να αναστηθείτε εκ νεκρών σαν τον Τζίζα (θανάτω θάνατον πατήσαντες και τι άλλο λένε οι παπάδες το Πάσχα). Εντάξει; Τελειώσατε με τις εκκρεμότητες; Ωραία, συνεχίζω.
Χθες λοιπόν ανακοινώθηκαν οι βάσεις για τα πανεπιστήμια. Πτώση δεκαετίας λένε, κατρακύλησαν οι βάσεις λένε, κουτουλού κουτουλού. Που πάει να πει ότι τα βλαστάρια μας μάλλον πάτωσαν στον θεσμό που λέγεται Πανελλήνιες. Ή ότι τρελάθηκε το αφεντικό-λέγε με μικρή Αννούλα-και δίνει τζάμπα σχολές. Ένα από τα δύο.
Αλλά το τραγελαφικό δεν είναι η πτώση των βάσεων. Το τραγελαφικό είναι ότι, χάρη στο νόμο για τους πολυτέκνους, πέρασαν σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ άτομα με βαθμούς τέσσερα, τρία, δύο...(...ένα, καλή χρονιά).
Και ερωτώ εγώ τώρα σαν μικρό, χαζό και άμαθο παιδάκι που είμαι. ΜΕ ΤΙ ΚΩΛΟ περνάνε σε πανεπιστήμια άτομα που γράψανε δύο και τρία στις εξετάσεις; Τέτοιος βαθμός παραπέμπει σε δύο περιπτώσεις: το άτομο ή δε θέλει, ή δεν μπορεί. Εκτός κι αν θεωρείτε εσείς υπαρκτή την πιθανότητα ο μαθητής που έγραψε δύο να είχε διαβάσει για είκοσι δύο, και στο ενδιάμεσο να τον απήγαγαν οι εξωγήινοι, να έκαναν πάνω του πειράματα και μετά να του διέγραψαν τη μνήμη. Και στα έξι μαθήματα.
Και γιατί ακριβώς να περάσουν σε σχολή; Τι ακριβώς θα προσφέρουν στην χώρα μέσα από τη σχολή; Όχι, πείτε μου. Εδώ στην Ελλάδα έχουμε γεμίσει πτυχιούχους και ψάχνουμε με το κιάλι να βρούμε υδραυλικούς.
Και για αυτό φταίει ο Έλληνας γονιός. Επειδή ο ίδιος δεν κατάφερε να σπουδάσει και να γίνει σπουδαίος και τρανός, βγάζει τα απωθημένα του στο παιδί του. Και συνήθως τα απωθημένα είναι γιατρός και δικηγόρος.
Γιατρός και δικηγόρος. Λες και το μόνο που χρειάζεται μία κοινωνία για να επιβιώσει είναι γιατροί και δικηγόροι. Όποιος στο γυμνάσιο βγάζει πάνω από δεκαεφτά, τον πλακώνουν στα φροντιστήρια για να περάσει στην Ιατρική και τη Νομική. Κι έτσι έχουμε το καταπληκτικό φαινόμενο ότι αν βγεις στην Αριστοτέλους και προσπαθήσεις να βάλεις γιατρούς-δικηγόρους στη μία πλευρά και τους υπόλοιπους στην άλλη, οι γιατροί-δικηγόροι θα είναι περισσότεροι.
Κι αν, λέμε αν, το παιδί δεν έχει τους βαθμούς (γιατί, μαλακίες να μη λέμε, βαθμούς θέλουν οι σχολές και όχι μυαλά) για να γίνει γιατρός ή δικηγόρος; Δεν έχει σημασία, κάποιο πτυχίο πρέπει να πάρει. Ακόμη κι αν αυτό το πτυχίο είναι PhD στην Ψυχολογία της Αρκούδας της Πίνδου ή Master στην Τεχνολογία του Αυνανισμού.
Και για αυτό έπηξε και η Ελληνική Επαρχία σε ΤΕΙ και σχολές πανεπιστημίων της κακιάς ώρας, της κακιάς σκάλας, της κατάρας και του Μαλιακού. Γι'αυτό και για να ανθίσουν οι τοπικές οικονομίες. Τι διάολο, οι καφετζήδες στην Αγουλινίτσα κλέφτες θα γίνουν; Κάπως πρέπει να ζήσουν κι αυτοί.
Δε ρώτησε, βέβαια, κανείς, πού θα βρει δουλειά ο απόφοιτος της Ιχθυολογίας Μεσολογγίου, της Βυζαντινής Τέχνης και Μουσικής Καστοριάς ή της Κομμωτικής Αιδοίου του Πουστοχωρίου. Δε βαριέσαι μωρέ, θα τρώνε τα λεφτά του μπαμπά μέχρι τα τριάντα-φεύγα, μετά θα δώσουν κι έναν ΑΣΕΠ και θα βολευτούν στο δημόσιο να κολλάνε χαρτόσημα σε αιτήσεις για αναπηρική σύνταξη από τύπους που τα βράδια παίζουν σε ομάδα πέντε επί πέντε.
Και έχεις μετά και τους άλλους που λένε "Έρχονται οι Αλβανοί και μας παίρνουν τις δουλειές". Ρε τριμάλαξ, ποια δουλειά σου πήρε ακριβώς ο Αλβανός; Αυτή που δεν ήθελες να κάνεις; Γιατί ούτε εσένα είδα πρόθυμο να πας να γίνεις μπογιατζής, ούτε Αλβανό γιατρό ή δικηγόρο έχω δει ακόμα στην Ελλάδα. Ο τελευταίος Έλληνας που είδα να κάνει δουλειά την οποία υποτίθεται ότι "κλέβει ο Αλβανός" ήταν ο Ξανθόπουλος στις ταινίες τύπου "φτωχό πλην τίμιο λαϊκό παλικάρι το πρωί ρίχνει μπετά και το βράδυ τραγουδάει στα μπουζούκια για να θρέψει την τυφλή μάνα του και τα τρία καθυστερημένα αδερφάκια του". Όχι και πολύ αντιπροσωπευτικό δείγμα, αν ρωτάτε εμένα.
Και επανέρχομαι στο θέμα. Γιατί να περνάνε σε σχολές άτομα με δύο, τρία και τέσσερα; Ο μόνος λόγος που μου έρχεται είναι για να μην προστίθενται στο ήδη υψηλό ποσοστό ανεργίας, γιατί, κατά την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο φοιτητής δε θεωρείται άνεργος.
Αλλά είναι. Όχι απλά άνεργος. Άεργος. Όχι κι άδικα, εδώ που τα λέμε. Το ξεζούμισμα που τρώνε οι μαθητές για να έχουν μια καλή επίδοση στις Πανελλήνιες χρειάζεται πολύ ξύσιμο μετά για να αντισταθμιστεί. Φροντιστήρια, ιδιαίτερα και άλλη μία φροντιστήρια. Γιατί, φυσικά, πού να μπορέσει το Ελληνικό σχολείο να διδάξει τίποτα σε κανέναν; Μα κι αν μπορεί, τι; Θα πάνε όλα τα άλλα παιδιά φροντιστήρια και δε θα πάει το δικό μας; Ντροπή και αίσχος! Τι θα λέει η κοινωνία!
Φυσικό είναι μετά από αυτά ο φοιτητής να το ρίξει στους φραπέδες και το Προ. Ειδικά αν περάσει και σε άλλη πόλη, τι; Μαλάκας είναι να ασχοληθεί σοβαρά; Ή μήπως είναι αρκετά μαλάκας για να βγει στην αγορά εργασίας, όπου μέρα με τη μέρα αυξάνονται εκθετικά οι πιθανότητες να μείνει με το όργανο στο χέρι; Κάτσε εδώ που είσαι εντάξει για όσον καιρό έχει λεφτά ο μπαμπάς και μετά βλέπουμε.
Αλλά εντάξει. Είμαι οπισθοδρομικός. Είμαι ένας φασίστας της γνώσης. Είμαι μαλάκας. Είμαι και άπλυτος. Τα πάντα όλα είμαι. Γιατί να μη δεχτούμε στο πανεπιστήμιο τους μαθητές που έγραψαν τρία; Άνθρωποι δεν είναι κι αυτοί; Όλοι πρέπει να έχουν δικαίωμα στη γνώση. Και σας λέω εγώ, εντάξει. Ας τους δεχθούμε στο πανεπιστήμιο.
Σε ποιο ακριβώς πανεπιστήμιο; Σε αυτό που τελεί υπό καταλήψεις, απεργίες, συμφέροντα παρατάξεων και της Ιουλίας το κάγκελο; Σε αυτό που, μόλις βγήκε ένα νομοσχέδιο που δε συμφέρει τους καθηγητάδες και τα party-dogs (βλαχιστί κομματόσκυλα), έσπευσε αμέσως σε καταλήψεις και αναβολές εξεταστικών σε ένδειξη διαμαρτυρίας; Σε αυτό που, με την πρόφαση του ασύλου, φιλοξενεί αυτούς που σε κάθε διαδήλωση τα κάνουν μπουρδέλο;
Τρομερό πανεπιστήμιο. Να το χαίρεστε. Αντί να πάτε να κάνετε μια χειρωνακτική εργασία (όχι αυτήν που φαντάζεστε, τρισάθλια όντα, φθηνές απομιμήσεις ανθρώπου, αποβράσματα της κοινωνίας και άλλα τέτοια), πάτε με βαθμό δύο και τρία να πάρετε πτυχίο για μια επιστήμη που δεν θα έχει αντίκρισμα, χωρίς να ξέρετε το παραμικρό για αυτήν και χωρίς να έχετε την ελπίδα να βρείτε δουλειά.
Η δουλειά, ξέρετε, δεν είναι ντροπή. Η παιδεία, έτσι πώς την έχουν καταντήσει οι ανίκανοι υπουργοί, τα λαμόγια των παρατάξεων, οι καθηγητάδες που τους νοιάζει μόνο το χρήμα και το πρεστίζ της έδρας και οι φοιτητές που μπαίνουν με δύο και τρία, είναι.

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Women, may I have your attention, please?

ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν είστε φεμινίστρια, εύχεστε να πεθάνουν όλοι οι άντρες και να χρεωκοπήσουν όλες οι ζυθοποιίες, παρευρίσκεστε τακτικά σε ομιλίες της Παπαρήγα και θεωρείτε πως όποιος δε φέρεται ρατσιστικά στους άντρες φέρεται ρατσιστικά στις γυναίκες, έχετε δύο επιλογές: ή να φύγετε, ή να το διαβάσετε και να βγάλετε το σκασμό. Δεν βλέπω τις γυναίκες σαν αντικείμενα ή σκεύη ηδονής, δεν θα περάσω νόμο που να απαγορεύει όλα τα παρακάτω όταν θα κάνω πραξικόπημα και δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με την ισότητα. Βέβαια αυτό που προτείνετε εσείς δεν είναι ακριβώς ισότητα, είναι του στυλ "είμαστε ίσοι, απλά μερικοί είμαστε πιο ίσοι από τους άλλους". Τέλος πάντων, αφήνω την εισαγωγή και περνάω στο κυρίως άρθρο.
Αυτό που θέλω να πω είναι ίσως αυτό που πολλοί άντρες έχουν στο μυαλό τους, αλλά φοβούνται, βαριούνται, δεν έχουν τις κατάλληλες λέξεις για να το εκφράσουν ή απλά βλέπουν τον Παναθηναϊκό να τις τρώει από τη Μακάμπι στην τηλεόραση. Νομίζετε ότι αν κάνετε αυτά τα πράγματα θα μας αρέσετε περισσότερο, αλλά συνήθως το αποτέλεσμα δεν σας δικαιώνει. Πάμε όμως στο ψητό.
Κατ'αρχήν, το να μοιάζετε σαν σκουπόξυλο με χέρια και πόδια είναι κάθε άλλο παρά επιθυμητό. Αυτός που έβγαλε τη σοφή φράση "η γυναίκα και το κοτόπουλο θέλουν χέρι", ξέχασε να συμπληρώσει μία βασική λεπτομέρεια: αν η γυναίκα και το κοτόπουλο δεν έχουν πάνω κρέας, δεν έχει νόημα να βάλεις χέρι. Θα λαδώσεις απλά το χέρι σου και νοστιμιά δε θα καταλάβεις.
Γι'αυτό αφήστε τα μαρούλια και τα καρότα και πιάστε τα σουβλάκια και τα παγωτά! Ναι, δε λέω, καλό και υγιεινό είναι να τρως τροφή για κουνέλια, αλλά αν δε φας και κανένα παϊδάκι, θα πεθάνεις στα ενενήντα και ζωή δε θα έχεις καταλάβει. Και δεν πιστεύω να υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να του αρέσει το μαρούλι. Το πιο κοντινό που μου έρχεται είναι ο Ποπάι με το σπανάκι, κι αυτό ήταν προπαγάνδα για να τρώνε τα Αμερικανάκια σπανάκι.
Όταν σχεδιάζεις μία γυναίκα, δεν χρησιμοποιείς μόνο το χάρακα. Βάζεις και λίγο διαβήτη! Αλλά προφανώς, στις Ελληνίδες και όχι μόνο έχει καρφωθεί η ηλίθια ιδέα ότι αν είσαι πάνω από σαράντα πέντε κιλά οι άντρες θα σε κοιτάζουν λες και είσαι κανένα εξωγήινο τέρας που ξέμεινε από το Star Wars. Ε, όχι λοιπόν! Πρέπει να υπάρχει και λίγο κώλος να χαζέψεις. Αλλιώς τι κάνουμε;
Όσο αντιαισθητικό είναι να βλέπεις μία γυναίκα σαν τριαξονικό φορτηγό, άλλο τόσο είναι να βλέπεις τα κόκαλα να παρελαύνουν μπροστά στα μάτια σου στην τηλεόραση. Και για να είναι τόσο λεπτές, ή ανορεξία έχουν, ή μυτάρουν κόκα. Και για να τελειώνουμε από εδώ. Αυτό εδώ:
δεν είναι γυναίκα. Είναι ένα σπίρτο με δύο οδοντογλυφίδες για πόδια, ένα μπαλάκι του πινγκ πονγκ για εγκέφαλο και έναν πίθηκο για άντρα. Έχει κάνει τέσσερα παιδιά και είναι ακόμη σαράντα κιλά. Αυτό δεν είναι καλό πράγμα. Κάποια ασθένεια πρέπει να έχει. Και οι άρρωστες δεν αρέσουν στους άντρες. Εκτός κι αν πάρουμε κυριολεκτικά τη φράση "πάρ'τα μωρή άρρωστη". Αλλά και πάλι.
Αυτές εδώ είναι γυναίκες με το Γ κεφαλαίο:


Μανάρες μου εσείς.
Επίσης, ίσως να φταίει ότι είμαι 1,72 όταν ο μέσος όρος στην Ελλάδα είναι δέκα πόντοι παραπάνω, αλλά γυναίκες πάνω από 1,70 μου φαίνονται ψηλές και γυναίκες πάνω από 1,80 μου φαίνονται σαν το Γιάο Μινγκ μετά την εγχείρηση αλλαγής φύλου. Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου κάνει κάπως άσχημη αίσθηση να βλέπω γυναίκες που μπορούν να αλλάξουν λάμπα χωρίς να ανέβουν σε καρέκλα (εντάξει, μπορεί να είμαι και κομπλεξικός για το δικό μου ύψος, μάλλον αυτό φταίει). Παρ'όλα αυτά, οι γυναίκες επιμένουν να προσπαθούν να φαίνονται ψηλές. Γιατί; Ντάξει, δε λέω, μια χαρά είναι τα ψηλοτάκουνα, αλλά αν δεν μπορείς να κρατήσεις μια στοιχειώδη ισορροπία και πας σαν να έχεις κατεβάσει κοκτέιλ ουίσκι-βότκα-μισό κουτί Ζάναξ, τότε μην το κάνεις! Πώς να το κάνουμε, δεν μπορεί όλος ο κόσμος να πιάνεται από τις χειρολαβές στα λεωφορεία! Get used to it!
Το άλλο μεγάλο φάουλ που κάνουν κυρίως οι διάσημες είναι αυτό που βγαίνουν και κάνουν φωτογραφήσεις με ανδρικά ρούχα. Για ποιον γαμημένο λόγο; Όποιος θεωρεί ότι οι γυναίκες είναι ωραίες με ανδρικά ρούχα, είναι ή κρυφή αδερφή, ή φανερή.
Γιατί τα ανδρικά ρούχα είναι φαρδιά. Και είναι φαρδιά για κάποιους λόγους. Πρώτον, για να δίνουν  αρκετό χώρο και αέρα στο ανατομικό σφάλμα που λέγεται αρχίδια, και δεύτερον, για να κρύβουν τις μπυροκοιλιές μας. Δεν θα σας πω ψέματα, γιατί κι εγώ ή με το γύρο στο χέρι θα με βρεις ή με το παγωτό στο στόμα. Άνδρας που να κάνει σοβαρή δίαιτα και να μην του αρέσει το πέος δεν έχει βρεθεί ακόμα στον πλανήτη. Γιατί οι άντρες είναι συνειδητοποιημένοι σε ό,τι έχει να κάνει με το φαγητό. Οι γυναίκες (όπως υποστηρίζουν τουλάχιστον) υπολογίζουν τον ψυχικό κόσμο περισσότερο από την εξωτερική εμφάνιση, και όσο για χοληστερίνες, τριγλυκερίδια, διαβόλια και τριβόλια, η σύγχρονη επιστήμη έχει στείλει άνθρωπο στο φεγγάρι, οπότε αυτά είναι για πλακίτσα.
Το μόνο που ξεπερνάει σε γελοιότητα τις γυναίκες με ανδρικά ρούχα είναι οι άνδρες με γυναικεία, γνωστοί στους κύκλους της Συγγρού και σαν τραβέλια. Δηλαδή από το να φοράτε ανδρικά ρούχα καλύτερα να φοράτε μπριζόλες σαν τη Lady Gaga. Τουλάχιστον ,θα έχουμε μετά και κάτι να φάμε.
Είναι κακό; Θέλω να είμαι σίγουρος ότι αυτό που βλέπω μπροστά μου στην 19 ιντσών LCD LG οθόνη μου που πήρα 1200 ευρώπουλα το 2004 μαζί με τα υπόλοιπα παραφερνάλια του πισιού, είναι όντως γυναίκα!
Και στο ίδιο μήκος κύματος, παρακαλώ τις γυναίκες όλου του κόσμου να σταματήσουν να κόβουν τα μαλλιά τους κοντά. Μην κοιτάτε που το έκανε η Ελεονώρα Μελέτη. Ο τόπος είχε γεμίσει ξανθιές μακρυμαλλούσες πρωινατζούδες, και ήθελε να κάνει τη διαφορά. Αλλά από κει και πέρα, δεν βλέπω το λόγο. Και όσο για την πιο extreme εκδοχή του πράγματος, την οποία πραγματοποίησε κάποτε η μικρή Μπρίτνεϊ με τεράστια αποτυχία, μην το διανοηθείτε. Εκτός και αν δεν έχετε πρόβλημα να σας φωνάζουμε Μπάμπη και να σας καλούμε στο σπίτι για να φάμε πίτσες, να δούμε τη Μπάρτσα και να σχολιάσουμε κώλους.
Τέλος, αυτό το πράγμα που έχει πλημμυρίσει το Facebook:
ΔΕΝ είναι σέξι, ΔΕΝ είναι ωραίο σαν θέαμα, είναι απλά σαν να βγαίνεις στην Αριστοτέλους με τηλεβόα και να φωνάζεις "ΕΙΜΑΙ ΠΟΥΤΑΝΑ, ΠΑΙΡΝΩ ΠΙΠΕΣ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΕΥΡΩ". Αν όντως παίρνεις πίπες, έχει καλώς. Αν όχι, μην παραξενευτείς αν δεις κάτω από τη φωτογραφία σχόλια του τύπου "Πόσο πάει η ώρα;", "Ορίστε η Μις Βάθος 50 εκατοστά" και "Καταπίνεις;"
Φυσικά, υπάρχει ένα πράγμα στις γυναίκες, αλλά και σε οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο, που μου τη σπάει ακόμα πιο πολύ. Λέγεται ηλιθιότητα. Αλλά και πάλι, οι γυναίκες που κάνουν τα παραπάνω μάλλον θα ανήκουν και σε αυτή την κατηγορία.
Αυτά, και να προσέχετε μην σας επιτεθούν τίποτα φεμινίστριες.

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2011

Ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο

Ξυπνάς μία ωραία πρωία και πας στη δουλειά σου σαν όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους. Μόνο που διαπιστώνεις ότι κανείς δε σε γαμωσταυρίζει όταν αργείς δύο δευτερόλεπτα στο πράσινο, καθώς και ότι το κτίριο έχει ως μόνους ενοίκους τους μερικά δείγματα του είδους που θα επιβιώσει ακόμη και από το πυρηνικό ολοκαύτωμα-συγκεντρώσου, δε λέω τους Έλληνες συνταξιούχους, τις κατσαρίδες λέω.
Στην αρχή σκέφτεσαι μήπως είναι Δεκαπενταύγουστος, αλλά μετά βλέπεις ότι μάλλον αργεί ακόμα. Και τότε μια ζοφερή υποψία σου περνάει από το μυαλό-όσο μυαλό τέλος πάντων διαθέτεις μετά τη θέαση της Πολυκατοικίας. Έγινε μία φριχτή καταστροφή και είσαι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει απομείνει στον κόσμο.
Και πράγματι, τα στοιχεία το επιβεβαιώνουν. Η τηλεόραση δείχνει μαύρο, το Public στην Αριστοτέλους δεν είναι γεμάτο με τύπισσες που προσπαθούν υπερβολικά να το παίξουν ψαγμένες, δεν υπάρχει ουρά στο Magic Park για το 4G, και τι; Ο τοίχος σας στο Facebook δεν έχει ούτε ένα καινούριο status από τη χαζογκόμενα που προσθέσατε μόνο και μόνο γιατί έχει μεγάλα βυζιά και χρησιμοποιεί το Facebook πιο πολύ από τον εγκέφαλό της;
Αυτό ήταν, τελείωσε. Είσαι ο τελευταίος άνθρωπος πάνω στη γη. Και το τελευταίο σημάδι μόνο αρκούσε για να σε πείσει. Μπορείς να αρχίσεις να νιώθεις σαν τον τιτανοτεράστιο με τα αναλόγου μεγέθους αυτιά Γουίλ Σμιθ στο I am Legend. Το ερώτημα τώρα είναι, τι κάνεις;
Φυσικά, πρώτα-πρώτα θα ικανοποιήσεις όλους τους χρόνιους πόθους σου τους οποίους η ανθρώπινη κοινωνία θα αποδοκίμαζε. Να σηκώσεις, ας πούμε, καταστήματα από τα οποία παλιότερα δε θα σε άφηναν ούτε να περάσεις απ' έξω, να κάψεις το αυτοκίνητο του γείτονα εξαιτίας του οποίου δεν μπορούσες να βρεις πάρκινγκ τα τελευταία δέκα χρόνια, να απλώσεις τα πόδια σου στην απέναντι θέση στο λεωφορείο, να τερματίσεις το Call of Duty μονοκοπανιά και να φας σκέτη μερέντα με το κουτάλι.
Βέβαια η κατάσταση έχει και μπόλικα μειονεκτήματα. Κατ'αρχήν θα πήξεις στη μαλακία. Επιπλέον, είναι αρκετά εύκολο να φανταστεί κανείς ότι χωρίς ανθρώπους, πολύ σύντομα θα σταματήσει να παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα και, λίγο αργότερα, θα ξεφορτίσει και το Iphone. Και το χειρότερο, σε λίγο θα σταματήσει η παραγωγή της μερέντα. Άρα πρέπει απαραιτήτως να βρεις κάποιον άλλον άνθρωπο, και κατά προτίμησιν γυναίκα, εκτός και το άδειασμα του πλανήτη από ανθρώπους γίνει σε κάποια μελλοντική εποχή που οι γκέι θα μπορούν να αναπαράγονται.
Αν τώρα δεν έχει έρθει ακόμα η μελλοντική εποχή και βρεις άντρα, τότε μπορείς να παίξεις τάβλι,  μπιλιάρδο, σουτάκια ή να κάνεις φιλοσοφικές συζητήσεις τύπου "Μετά την Καταστροφή" του Αρκά, αλλά να θυμάσαι ότι μετά ανθρωπότητα πάπαλα.
Αν συναντήσεις γυναίκα, το ζήτημα θέλει προσοχή. Είναι πολύ πιθανό να είναι μία από τις χιλιάδες που στο παρελθόν, τις ευτυχισμένες δηλαδή μέρες που υπήρχαν ακόμη άνθρωποι, σου έριξε τη μητέρα όλων των χυλοπιτών "Δε θα έβγαινα μαζί σου αν ήσουν ο τελευταίος άνθρωπος πάνω στη γη". Αν έλεγε αλήθεια, you're screwed. Με την κακή έννοια.
Αν, πάλι, είναι πρόθυμη να αναπαραχθείτε και να ξεκινήσετε το είδος από την αρχή, δεν έχετε παρά να το κάνετε. Και να το ξανακάνετε. Ολόκληρο είδος δεν είναι και πολύ εύκολο να ξεκινήσει με τρία άτομα, αλλά δεκαπέντε είναι μία καλή αρχή. Βέβαια, μετά θα πέσει αιμομιξία. Τι να κάνουμε. Έτσι υποτίθεται ότι ξεκίνησε το ανθρώπινο είδος.
Από τον Αδάμ και την Εύα, θυμάστε, χριστιανοί; Οι οποίοι, όμως, μετά, έκαναν δύο γιους. Και μετά πώς προχώρησε το είδος; Πάει να πει ότι ή ο Κάιν ή ο Άβελ πρέπει να γάμησε την Εύα. Και μετά σου λέει ότι ο Οιδίποδας ήταν ο πρώτος mothafucka της ιστορίας. Και μετά σου ξαναλέει "τίμα τον πατέρα και τη μητέρα σου". Τέλος πάντων, δεν είναι η εβραϊκή μυθολογία το θέμα μας, έχουμε να ξαναξεκινήσουμε το ανθρώπινο είδος εδώ.
Θα είσαι πολύ τυχερός αν η καινούρια μητέρα της ανθρωπότητας είναι καθηγήτρια πανεπιστημίου με κορμί Μπιγιονσού και μάτια Μέγκαν Φοξ. Αν λάβουμε υπόψη, όμως, ότι εξαφανίστηκε όλο το ανθρώπινο είδος και έμεινες μόνο εσύ, τότε είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι θα είναι μία κοντόχοντρη βλαχάρα με ακμή μέχρι τον κώλο και κυτταρίτιδα μέχρι τη μύτη που στα τριάντα της θα έχει συλλογή με αφίσες του Justin και του Robert.
Συν ότι είναι πολύ πιθανό να έχει τη φιλοσοφία "if you like it, then you should have put a ring on it". Στο κάτω κάτω, είναι η very single lady που έχει απομείνει στον κόσμο. Τι πάει να πει "πού θα βρω παπά να μας παντρέψει, είμαστε οι τελευταίοι άνθρωποι στον κόσμο;" Τι θα πει ο κόσμος; (ναι, ναι, αυτός που εξαφανίστηκε, είπαμε, το κορίτσι είναι γκαγκά).
Αν, τώρα, θέλεις να αποφύγεις όλη αυτή τη φασαρία, ή αν πολύ απλά δεν βρεις γυναίκα, δεν έχεις παρά να πας στην τοπική κλινική εξωσωματικής γονιμοποίησης και να φτιάξεις μερικά έμβρυα.
Έμβρυα (συνταγή για όσα βρείτε):
  1. Παίρνετε όσα κατεψυγμένα ωάρια βρείτε.
  2. Ξεπαγώνετε (όχι στα μικροκύματα, ηλίθιοι!)
  3. Προσθέτετε φρέσκο σπέρμα.
  4. Σερβίρετε.
Βέβαια υπάρχει ακόμα το θέμα του πού θα φυτέψεις τα έμβρυα. Η υπόθεση του Kyle XY, που τον κράτησαν μέχρι τα δεκάξι του στο δοκιμαστικό σωλήνα, δεν είναι και πολύ αληθοφανής. Το να τα βάλεις στον κώλο σου δεν είναι λύση και, εκτός κι αν τυχαίνει να είσαι ο φοβερός και τρομερός επιστήμονας της βιολογίας, το να κατασκευάσεις μία λειτουργική μήτρα θα είναι λίγο δύσκολο.
Όπως βλέπεις, λοιπόν, το να είσαι ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο έχει μάλλον πολλά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Γι' αυτό λοιπόν, αν είσαι μισάνθρωπος σαν κι εμένα, την επόμενη φορά που θα ευχηθείς να εξαφανιστούν όλοι οι ηλίθιοι από τον πλανήτη, ξανασκέψου το. Θα σε φάει η μοναξιά.

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Blogs, ναρκωτικά και βιντεοταινίες

Έχει τώρα κάτι μέρες που έχει βγει ο υπουργός δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊωάννου στα κανάλια και δήλωσε ότι θα πρέπει να γίνει ταυτοποίηση των blogs, χωρίς βέβαια να θίγεται η ελευθερία του λόγου, γιατί στο τέλος καταλήγουμε σε επιθέσεις λάσπης.
Θα υποθέσω ότι αυτή του η δήλωση οφείλεται σε γεροντική άνοια. Ότι δε θυμάται τι ακριβώς σημαίνουν όλες οι φράσεις της πλούσιας, υπέροχης, μοναδικής και λοιπά σοβινιστικά Ελληνικής γλώσσας.
Γιατί, όταν λες επίθεση λάσπης, υπονοείς ότι ένα άτομο υπέστη χαρακτηρισμούς που, σύμφωνα με το ποιόν του και τις πράξεις του, είναι αδικαιολόγητοι. Με αυτόν τον ορισμό, το να προσβάλλεις τους πολιτικούς, κληρικούς και δημοσιογράφους δεν αποτελεί επίθεση λάσπης, αλλά μάλλον τη σκληρή αλήθεια.
Προσωπικά πιστεύω ότι δε θα αργήσει η μέρα που οι πολιτικοί θα κυκλοφορούν στο δρόμο και θα δέχονται κυριολεκτικές επιθέσεις λάσπης. Και πολύ πιθανώς να είναι η λάσπη αναμεμιγμένη με το άλλο πράγμα που πατεί όποιος νύχτα περπατεί στο γνωστό ποιηματάκι.
Όσο για το αν θίγεται η ελευθερία του λόγου, δεν θέλω να το σχολιάσω, γιατί είναι και η επέτειος της Χιροσίμα σήμερα και δεν κάνει να ξεραθώ στα γέλια.
Αλλά εντάξει. Ας μην τα βλέπουμε όλα μαύρα. Ο άνθρωπος έχει κι ένα δίκιο. Προτείνω, επίσης, προκειμένου να είναι ακόμη πιο αποτελεσματικό το μέτρο, να απαγορευτεί η κυκλοφορία στους δρόμους, για να μην έχουμε επιθέσεις κατά των βουλευτών την ώρα που προσπαθούν να επιτελέσουν το θεάρεστο έργο τους. Επίσης, να απαγορεύσουμε τις συνευρέσεις άνω των τριών ατόμων. Τρεις δεν είναι αρκετοί για να οργανώσουν συνωμοσίες και πραξικοπήματα αλλά είναι πάντα αρκετοί για ένα ωραίο τρίο, οπότε τι άλλο θέλετε. Κι αν χρειάζεστε κι άλλες ιδέες προκειμένου να γίνει η Ελλάδα παράδεισος, δεν έχετε παρά να νοικιάσετε από τη βιβλιοθήκη της γειτονιάς σας τα βιβλία του Όργουελ.
Παρένθεση: Δεν έχει πολύ πλάκα όταν οι συγγραφείς και οι σκηνοθέτες βγάζουν μεγαλεπήβολες προβλέψεις για το μέλλον και τελικά καταλήγουν στον κουβά; Ο Όργουελ έλεγε ότι το 1984 θα έχει η γη απολυταρχικό καθεστώς και τελικά το πιο τρομακτικό πράγμα που έγινε το 1984 ήταν ο Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες.
Ή οι άλλοι τη δεκαετία του 50 που λέγαν ότι το 1999 θα έχουμε ιπτάμενα αυτοκίνητα και ανθρώπινες αποικίες στη Σελήνη. Έχουμε 2011 και τα αυτοκίνητα πατάνε ακόμη γερά στη γη, σε ότι έχει να κάνει με τη Σελήνη ήλθον, είδον και την έκανον με μικρά πηδηματάκια, και οι μόνοι άνθρωποι από τη γη που ζουν αυτή τη στιγμή σε άλλο πλανήτη είναι η κυβέρνηση Παπανδρέου.
Κλείνει η παρένθεση.
Το άλλο που συζητάνε αυτές τις μέρες είναι να νομιμοποιήσουν τα ναρκωτικά. Κάτι που, προσωπικά, δε μου φαίνεται καθόλου κακή ιδέα. Γιατί ο Έλληνας γουστάρει κάτι όταν είναι απαγορευμένο, θέλει ρε παιδί μου να νιώθει τη χαρά του να παραβαίνει το νόμο. Αν τον αφήσεις να το παίρνει ελεύθερα, το πιο πιθανό είναι να ξενερώσει.
Κι έπειτα, γιατί όλοι οι μπαφιάρηδες της Ευρώπης να πηγαίνουν στο Άμστερνταμ; Τι έχει η Ελλάδα που δεν έχει η Ολλανδία; Και καλύτερο φαγητό έχει και περισσότερο ήλιο. Αν κάναμε κι άλλους γάμους σαν αυτούς που είχε κάνει ο δήμαρχος της Τήλου το 2008, η οικονομία της Ολλανδίας θα κατέρρεε.
Έτσι κι αλλιώς, δε θα χρειαστεί πολύ για να αρχίσει ο κοσμάκης να πηγαίνει στα coffee shops να ξεχνάει τον καημό του. Ήδη ο ΠΑΟΚ κάνει τις πρώτες διαφημιστικές απόπειρες με το "είσαι μια ουσία, ουσία μαγική, είσαι ένα βότανο μοναδικό στη γη". Σε λίγο, θα περπατάς στο δρόμο και θα μαστουρώνεις. Χασίς και καυσαέριο. Ό,τι καλύτερο για τα εγκεφαλικά κύτταρα.
Αλλά γιατί να το περιορίσουμε στα ναρκωτικά; Γιατί να μη νομιμοποιήσουμε κι άλλα πράγματα τα οποία στις άλλες χώρες είναι παράνομα λόγω της ξεπερασμένης Χριστιανικής ηθικής που εμποδίζει τα επιχειρηματικά μυαλά να βρουν νέες πηγές εισοδημάτων.
Ας πούμε, η πορνεία. Τι το κακό έχουν οι πουτάνες και πρέπει να τις περιθωριοποιούμε. Αντιθέτως, είναι από τα λίγα προϊόντα που έχουν ακόμη άνθηση στην Ελλάδα. Με βάση αυτό, μπορεί να γίνει μεγάλη αναμόρφωση. Και εξηγούμαι.
Κατ'αρχήν η πορνεία αναγνωρίζεται ως επάγγελμα. Χορηγείται άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και ιδρύεται ειδικό ασφαλιστικό ταμείο, το Σ.Ε.Ξ ή Σύνδεσμος Εξασφάλισης Ξεκωλιάρας. Σε δεύτερη φάση, ιδρύεται ειδική σχολή σε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας. Το να βρεθούν καθηγήτριες για τις σχολές είναι εύκολο-άλλο ένα θετικό βήμα για την παιδεία. Στη συνέχεια προκηρύσσεται διαγωνισμός ΑΣΕΠ για την πρόσληψη προαγωγών-άρα, κι άλλη μείωση της ανεργίας. Τέλος, το Ελληνικό Δημόσιο συνάπτει ειδικές συμβάσεις εκμετάλλευσης ιεροδούλων με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις οποίες παραχωρεί την επικαρπία και παίρνει το 60% επί των εισπράξεων.
Ή, γιατί όχι, να νομιμοποιήσουμε τους φόνους. Πας στο Ειδικό Ταμείο Ανθρωποκτονιών και Θανάτων, παίρνεις ένα παράβολο αξίας 50 ευρώ για έναν φόνο-αν θέλεις να σκοτώσεις την πεθερά σου-ή 80 ευρώ για το ειδικό πακέτο των δύο-αν πιάσεις τη γυναίκα σου με τον αδερφό σου-, σκοτώνεις και κανείς δε σου λέει τίποτα! Επίσης, θα μπορούσαμε να βγάλουμε κάρτα διαρκείας για serial killers με 400 ευρώ το χρόνο και να κάνουμε δημοσία δαπάνη τις κηδείες όσων μπουκάρουν σε σχολεία, καθαρίζουν είκοσι άτομα και αυτοκτονούν.
Αν εφαρμοστούν αυτά τα μέτρα, τότε θα έρχονται άτομα από όλο τον κόσμο και θα αποκτούν την Ελληνική υπηκοότητα προκειμένου να απολαύσουν το προνόμιο του φθηνού ατιμώρητου φόνου. Άρα, κι άλλοι φορολογούμενοι να ξεζουμίσει ο Βενιζέλος! Είμαι ιδιοφυΐα τελικά.
Άντε, λοιπόν, πολιτικοί της χώρας! Τι κάθεστε; Εφαρμόστε τις προτάσεις μου, κι αν δε σας εμποδίζουν οι επιθέσεις λάσπης από τα ανώνυμα blogs σκεφτείτε κι άλλες. Προσοχή όμως: μην εφαρμόσετε νομιμοποίηση της κλοπής. Γιατί αυτό πια θα είναι ποντιακό ανέκδοτο.