Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Άκου τι είπαν!

Ανάμεσα στις άλλες γεμάτες αδρεναλίνη δραστηριότητές μου όπως το μπάντζι τζάμπινγκ, η οδήγηση WRC, το κυνήγι λιονταριών, το σεξ με διάφορες μεθόδους και παρτενέρ και η διάβαση της Εγνατίας στις 3 το μεσημέρι χωρίς φανάρι, αρέσκομαι να χαλαρώνω παρακολουθώντας το τηλεπαιχνίδι "Άκου τι είπαν!".
Το παιχνίδι αυτό είναι η ελληνική εκδοχή του παγκοσμίως επιτυχημένου Family Feud και μια από τις καλύτερες αποδείξεις (τουλάχιστον η μόνη που αντέχω να παρακολουθήσω) της μαλακίας που μας δέρνει.
Και το επεισόδιο που προβλήθηκε σήμερα ήταν μεγαλύτερο φεστιβάλ βλακείας κι από ολομέλεια της Βουλής.

Κάποτε είχα κράξει τη Shirley Manson, αλλά όπως έχω ξαναπεί έχω ένα θεματάκι με τις κοκκινομάλλες.
Ας πάμε λοιπόν στο επεισόδιο. Η ομάδα όπως βλέπουμε αριστερά λέγεται Ρεμπέτ-Ασκέρ και η ομάδα όπως βλέπουμε δεξιά λέγεται Τατουατζήδες, αν και τα ονόματα δεν είναι εντελώς αντιπροσωπευτικά γιατί θα έπρεπε να είναι οι Ηλίθιοι και οι Πανηλίθιοι.
Με πλάγια γράμματα θα κάνω περιγραφή των κανόνων του παιχνιδιού, για όσους από εσάς τυχόν έχετε άλλες ασχολίες απ'τη φανατική παρακολούθηση τηλεπαιχνιδιών (να μην είστε και δύο;).
Η πρώτη φάση αποτελείται από πέντε γύρους. Σε κάθε έναν από αυτούς τίθεται μια ερώτηση, στην οποία έχουν δοθεί απαντήσεις από 100 τυχαία άτομα. Οι παίκτες από #1 έως #5 διαγωνίζονται στον αντίστοιχο γύρο, ο ένας απέναντι στον άλλον. Ο τέταρτος γύρος δίνει διπλούς και ο πέμπτος τριπλούς πόντους, για να υπάρχει δυνατότητα ανατροπών. Όποιος βρει την πρώτη απάντηση ή καλύτερη απάντηση απ'τον αντίπαλο παίρνει το δικαίωμα να κρατήσει την ερώτηση για την ομάδα του ή να τη δώσει στους αντιπάλους.
Πείτε μας κάτι σχετικό με το μήνα Σεπτέμβριο.
Η ερώτηση αυτή περνάει στους Τατουατζήδες, απ'όπου αρχίζει να διαγράφεται ζοφερό το μέλλον του επεισοδίου.
Χειμώνας.
Είδατε τι καταφέρατε με το να λέτε "καλό χειμώνα" απ'τον Αύγουστο, ζώα;
Τέλος των διακοπών.
Δεν έχω να σχολιάσω κάτι γι'αυτή καθ'εαυτή την απάντηση, πέραν του ότι ήταν το τρίτο Χ της ομάδας.
Όταν μια ομάδα μαζεύει 3 Χ, η ερώτηση πάει στην αντίπαλη. Οι παίκτες #5-#2 δίνουν μια πρόταση κι ο παίκτης #1 (αρχηγός) δίνει την τελική απάντηση. Αν αυτή είναι σωστή, τότε κλέβουν τους πόντους που έχει συγκεντρώσει η άλλη ομάδα.
Και πετιέται όλο χαρά ο παίκτης #5 και λέει:
Τέλος των διακοπών!
Είχα την εντύπωση ότι ο σκοπός του παιχνιδιού ήταν να δίνεις απαντήσεις που δεν έχουν ήδη δοθεί, αλλά αυτό μάλλον δεν είναι και τόσο προφανές, γιατί σε άλλο επεισόδιο κάποιος ρώτησε, επί λέξει, "Πρέπει να δώσω διαφορετική απάντηση;".
Στη συνέχεια η παίκτρια #4, μάνα του παίκτη #5 όπως μαθαίνουμε αργότερα (το οποίο εξηγεί πολλά) λέει: Έναρξη της θρησκευτικής χρονιάς.
Όπως κάνουν έναρξη στα νυχτερινά μαγαζιά, ξέρω γω; Ή μήπως σημαίνει ότι κάνουν εκπτώσεις στα μαγαζιά που πουλάνε καντήλια; Δεν ξέρω, έχω κάτι χρόνια να πατήσω σε εκκλησία.
Απογοητεύτηκα πάντως που δεν υπήρχε στις απαντήσεις το ΠΑΣΟΚ. Ω Πασοκάρα, έχω τρέλα μες στο μυαλό.

Περνάμε στη δεύτερη ερώτηση: Πείτε μας σε τι διαφέρει ένα λούτρινο αρκουδάκι από μια κανονική αρκούδα.
Οι Τατουατζήδες ξαναπαίρνουν την ερώτηση και λένε, μεταξύ άλλων, στο στόμα, αλλά μαζεύουν πάλι τρία χηνάρια και η ερώτηση πάει πάλι στους απέναντι. Ο παίκτης #5 κοιτάζει την κάμερα με το βαθύ βλέμμα της αγελάδας, ενώ η μαμά του λέει περήφανα στο στόμα.
Αυτοί όχι απλά επαναλαμβάνουν τις απαντήσεις των άλλων, αλλά επαναλαμβάνουν και τις αποτυχημένες απαντήσεις των άλλων.
Στη συνέχεια περνάμε στην τρίτη ερώτηση: Πείτε μας γιατί μια γυναίκα θα παντρευόταν έναν άντρα που δεν αγαπάει.
Η προφανής απάντηση "για τα λεφτά" δόθηκε κατευθείαν από τους Ρεμπέτ-Ασκέρ. Εγώ προσωπικά απόρησα πώς δεν πετάχτηκε κανείς απ'το κοινό να φωνάξει "Σπυροπούλου!" με όλη τη δύναμη της ψυχής του.
Παρ'όλα αυτά οι Ρεμπέτ-Ασκέρ δεν κατάφεραν να χαλιναγωγήσουν την απύθμενη ηλιθιότητά τους, μάζεψαν 3 Χ και η μπάλα περνάει στους απέναντι. Οι τέσσερις Τατουατζήδες συγκλίνουν προς το "επάγγελμα", παρ'όλο που η "κοινωνική θέση" έχει ήδη δοθεί απ'τους απέναντι.
Ο αρχηγός των Τατουατζήδων αναλαμβάνει δράση.
Ε...δεν τους εμπιστεύομαι, αλλά θα πω κι εγώ "επάγγελμα". Έξυπνοι είναι. Θα το πάρουν πάνω τους.
Πού να τους εμπιστευόταν κιόλας. Αυτό είναι που λένε "I'll get by with a little help from my friends".

Οι Τατουατζήδες έχουν χάσει τους πρώτους τρεις γύρους. Στον τέταρτο η ερώτηση είναι: Πείτε μας μια συσκευή που δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν οι ηλικιωμένοι.
Ο παίκτης #4 των Τατουατζήδων καταφέρνει να βρει την απάντηση "υπολογιστής" και να πάρει το δικαίωμα είτε να παίξει η ομάδα του, είτε να δώσει την ερώτηση στους απέναντι.
Του λέει λοιπόν ο Φερεντίνος, για πες, κι αυτός απαντάει "όλα καλά". "Θα την πάρετε;" "Ε...τι;" "Θα πάρετε την ερώτηση ή θα τη δώσετε στους απέναντι;" "Α...εγώ διαλέγω;".
Προφανώς όταν συνέβη το ίδιο ακριβώς πράγμα στους τρεις προηγούμενους γύρους αυτός κοιτούσε γκόμενες στο ακροατήριο.
Αφού η τέταρτη ερώτηση κύλησε χωρίς πολλά παρατράγουδα υπέρ των Τατουατζήδων, πάμε στην πέμπτη και φαρμακερή, αυτή που με έκανε να χάσω κάθε πίστη στην ανθρωπότητα.
Πείτε μας ένα τρόφιμο που χρειάζεται πολύ αλεύρι.
Ο παίκτης #5 των Τατουατζήδων βαράει κατευθείαν το κουμπί και μετά μένει κάγκελο λες και αντίκρισε τη Μέδουσα. "Ε...ξανακάνεις την ερώτηση".
Ο Φερεντίνος ξανακάνει την ερώτηση κι αυτός δεν προλαβαίνει να πει "ψωμί" πριν τελειώσει ο χρόνος. Το λέει εκπρόθεσμα, όμως, που δίνει χαρισμένη απάντηση στον απέναντι.
Όπως είδαμε, όμως, ο παίκτης #5 των Ρεμπέτ-Ασκέρ έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του.
Κουλουράκια!
Θα μπορούσες, βέβαια, λεβέντη μου, να δώσεις την έτοιμη χαρισμένη απάντηση που σου άφησε ο αντίπαλός σου που δεν πρόλαβε και είναι απολύτως εύλογη, το "ψωμί". Τρώει το χι του και καλά να πάθει.
Αν και οι δύο παίκτες που παίζουν αρχικά πάρουν χι, η ερώτηση περνάει στον επόμενο παίκτη της ομάδας που πάτησε το κουμπί πρώτη.
Στον αρχηγό των Τατουατζήδων. Ο οποίος θα κάνει το αυτονόητο και θα πει...
Ψάρια.
ΨΩΜΙ! ΨΩΜΙ, ΓΑΜΩ ΤΑ ΒΥΖΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ, ΨΩΜΙ!
Εν τέλει ο απέναντι παίκτης μας λυτρώνει από το μαρτύριό μας και λέει το πολυπόθητο "ψωμί". Σε περίπτωση ωστόσο που δεν καταλάβατε ακριβώς τι παίχτηκε, σας κάνω μια σούμα: χρειάστηκαν ούτε λίγο ούτε πολύ τέσσερις ενήλικες, που ψηφίζουν, για να πουν ότι ένα τρόφιμο που χρειάζεται πολύ αλεύρι είναι το ψωμί.
Λυπηρό κι όμως αληθινό.

Στη συνέχεια η παίκτρια #4, μια Μαίρη Παναγιωταρά, εργαζόμενη μητέρα και καλή νοικοκυρά, τίποτα το σπέσιαλ το καταπληκτικό, ένα ζώον δηλαδή κανονικό, μας λέει ότι χρειάζεται πολύ αλεύρι το παστίτσιο.
Εδώ δύο είναι τα ενδεχόμενα: ή κάθεται και ζυμώνει τα μακαρόνια μόνη της, γιατί έχουμε 1920, ή αντί για μπεσαμέλ στρώνει από πάνω ζύμη για λουκουμάδες.
Η ερώτηση περνάει στους απέναντι, οι οποίοι, σε μια σπάνια έκλαμψη ευφυΐας, προτείνουν και οι τέσσερις την εύλογη απάντηση "πίτες". Ο αρχηγός κοντοστέκεται και λέει "πίτες, αλλά αυτοί θα φταίνε".
Αρχηγός να σου πετύχει. Αυτός είναι χειρότερος στην ανάληψη ευθυνών κι απ'τον Τσίπρα. Θα μας πήγαινε σε δημοψήφισμα κάθε Κυριακή και για να προλάβει θα καπάρωνε και τις Τετάρτες.
Με την απάντηση "πίτες" οι Τατουατζήδες ανατρέπουν το σκορ και νικούν, αν και δεν ξέρω το πόσο μπορεί να πει κανείς νίκη το ότι η αποτυχία της μίας πλευράς ήταν λιγότερο οικτρή από την αποτυχία της άλλης.
Ήταν μία από αυτές τις περιστάσεις που εύχεσαι να γινόταν με κάποιον τρόπο να χάσουν κι οι δύο, σαν τον Παοκτζή που κάθεται και βλέπει Άρης-Ολυμπιακός.
Έτσι πάμε στον δεύτερο γύρο, όπου: δύο παίκτες της νικήτριας ομάδας απαντούν σε πέντε ερωτήσεις εντός 30 δευτερολέπτων, χωρίς να ξέρουν τις απαντήσεις του άλλου. Αν μαζέψουν 200 πόντους, κερδίζουν 5000 ευρώ. Αν όχι, παίρνουν τα παπάρια μου.
Ο αρχηγός επιλέγει να παίξει ο ίδιος και το #2, αφήνοντας τον εαυτό του για δεύτερο. Ο πρώτος δεν τα πηγαίνει και πολύ καλά και μαζεύει μόνο 59 πόντους. Ο Φερεντίνος του λέει "δύσκολα τα πράματα, ε;" "Ε, ναι, αφού τον είδες και τον άλλον, δεν είναι και για πολλά".
Και τι απαντάει ο θεούλης Φερεντίνος;
"Δεν είναι και για 140 πόντους, ε;".
Μαλάκα μου... τσούξιμο από δω μέχρι το Βλαδιβοστόκ.
Φιλική συμβουλή προς τον αρχηγό των Τατουατζήδων, που πιθανώς να με διαβάζει: όταν σε κράζει μέχρι κι ο χαζοχαρούμενος παρουσιαστής του τηλεπαιχνιδιού που συμμετέχεις, έχεις και επίσημα αποτύχει στη ζωή σου. Παράτα τα όλα και πήγαινε μετανάστης στο Αφγανιστάν.

Και φυσικά ο αρχηγός φρόντισε να επιβεβαιώσει το κράξιμο του Φερεντίνου με τον πιο επικό τρόπο.
Ερώτηση: Πείτε μας γιατί τα μικρά αγόρια θέλουν να γίνουν αστυνομικοί.
Απάντηση (σας δίνω λίγο χρόνο να προετοιμαστείτε ψυχολογικά): Γιατί είναι κομπλεξικά.
...
I can't even.
Τι είπε ρε το άτομο σε πανελλήνια τηλεοπτική μετάδοση;
Τι ξεστόμισε και δεν πέσανε τα ντουβάρια του στούντιο να τον πλακώσουνε;
Όταν ρωτάς ένα παιδάκι τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει, δε θα σου δώσει απάντηση με βάση τη λογική. Έχετε ακούσει παιδάκι πέντε χρονών που θέλει να γίνει χημικός ή λογιστής ή εφοριακός; Όχι. Όλα τα αγοράκια θέλουν να γίνουν ποδοσφαιριστές, αστροναύτες και πυροσβέστες, κι όλα τα κοριτσάκια τραγουδίστριες, σταρ του σινεμά και πριγκίπισσες.
Εντάξει, υπάρχουν κι αγοράκια που θέλουν να γίνουν πριγκίπισσες, δεν είναι αυτό το θέμα.
Όταν λοιπόν το πεντάχρονο αγοράκι σου λέει ότι θέλει να γίνει αστυνομικός, δεν έχει ιδέα από τις κοινωνικές συνδηλώσεις που έχει τη σήμερον ημέρα το επάγγελμα αυτό. Νομίζει ότι είναι ο καλός κυριούλης που βάζει τους κακούς στη φυλακή, γιατί έτσι του είπε η μαμά του. Του αρέσει η στολή που φοράνε.
Στην τελική είδε τον Αστυνόμο Σαΐνη και νομίζει ότι κι οι πραγματικοί μπάτσοι βγάζουν ρουκέτες από τα πόδια τους και γάντζους απ'το καπέλο τους. Πεντάχρονα είναι αυτά. Είναι ικανά να βλέπουν δέκα ώρες συνεχόμενα τη Ντόρα τη Χαζή Εξερευνήτρια και να μη στάξει ούτε στάλα αίματος απ'το μάτι τους.
Κι έρχεται ο άλλος και σου λέει, σε πανελλήνια τηλεοπτική μετάδοση, ότι τα παιδάκια θέλουν να γίνουν αστυνομικοί γιατί είναι κομπλεξικά.
Είναι δυνατόν ρε πούστη μου; Η ερώτηση δεν ήταν ούτε "τι γνώμη έχετε για τους μπάτσους" ούτε "περιγράψτε τον Κορκονέα". Τόσο πολύ έχει ποτίσει η κουλτούρα του Μπα.Γου.Δο τα μυαλά σας που δεν μπορείτε ούτε να δώσετε μια λογική απάντηση σε ένα τηλεπαιχνίδι;
Παραιτούμαι. Ξυρίζω το κεφάλι μου γουλί και παίρνω το πρώτο αεροπλάνο για Θιβέτ.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας παραπέσει το αλεύρι στο παστίτσιο και σας πάει γρουσουζιά για όλη την υπόλοιπη θρησκευτική χρονιά.

20 σχόλια:

  1. Να σαι καλά, αυτό το ποστ ήλθε σ' ένα μήνα που είχα νιώσει πολύ άχρηστη. Δε μ' έσωσες από την αυτοκτονία πάντως, ξέρω ότι κόσμος χωρίς Ιωάννα είναι αδειανός.
    Πέθανα στο κομμάτι με την Κωνσταντίνα Σπυροπούλου και συμφωνώ ότι για να σε δουλεύει ο Φερεντίνος, αυτός, ο γλοιώδης, έχεις όντως πιάσει πάτο.
    Επίσης, ναι, το πρόβλημα είναι όταν είσαι ενήλικας και νταγλαράς και θες να γίνεις μπάτσος. Στα παιδάκια δε λέμε τίποτα γιατί, well, κι εγώ στα 5 μου ήθελα να γίνω υπηρέτρια, γιατί οι μισές πριγκίπισσες της Disney από κει είχανε ξεκινήσει και γίναν μετά πριγκίπισσες. Τώρα, που έγινα δημοσιογράφος, έχω ως όνειρο να εξαλείψω τους μαλάκες, αλλά δε μου αρέσει η μοναξιά. Τι λέγαμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αυτοκτονία δεν είναι μαγκιά, είναι αυτοταπείνωση.
      Υ.Γ. Εγώ πιστεύω ότι περισσότεροι θέλουν να γίνουν μπάτσοι γιατί είναι επάγγελμα με εξασφαλισμένη, ως ένα βαθμό, αποκατάσταση, παρά γιατί έχουν το κόμπλεξ να βαράνε κόσμο (όχι φυσικά ότι δεν υπάρχουν κι αυτοί).

      Διαγραφή
    2. Ή μανία με την εξουσία και θέλουν να διατάζουν. Αυτοί συνήθως, στο Λύκειο, κοζάρουν και στρατιωτικές σχολές.

      Διαγραφή
    3. Εγώ είχα μια φίλη που μας είχε ζαλίσει τα παπάρια με τη ΣΥΔ. Τελικά έγραψε τα παπάρια μου, πήγε σε ένα ΤΕΙ Μοδιστρικής ή κάτι τέτοιο και ησύχασε. Δεν ξέρω πού κολλούσε αυτό.

      Διαγραφή
    4. Κι εγώ γούσταρα έναν που ήθελε άρρωστα Αεροπορία ή μπάτσος και πέρασε Οικονομικό Νομικής με τα μόρια των τριτέκνων. Τον είδα σχετικά πρόσφατα στο δρόμο κι έφριξα που τονε γούσταρα παλιά. (ναι, συνέχισε, τι έλεγες;)

      Διαγραφή
  2. Μπραβο μπεμπη, γαματη αναρτηση!!!

    Εσωσες το ονομα σου και τη φημη σου και την υποληψη σου απο κατι κανιβαλλους εδω που ηθελαν να σε ανασκολοπησουν απο τον οισοφαγο και να βιασουν τρυφερα τη χουφτα σου (οχι τη δεξια, την αλλη που ειναι παρθενα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Joke's on them. Τις έχω ξεπαρθενιάσει και τις δύο.

      Διαγραφή
  3. "αν και δεν ξέρω το πόσο μπορεί να πει κανείς νίκη το ότι η αποτυχία της μίας πλευράς ήταν λιγότερο οικτρή από την αποτυχία της άλλης."
    Κάτι σαν τις εκλογές στην Ελλάδα είναι αυτό.

    Εγώ όταν ήμουν μικρός ήθελα να γίνω μπασκετμπολίστας αλλά κανείς δε μου είπε ότι ήμουν κοντός μέχρι που το ανακάλυψα μόνος μου και σοκαρίστηκα λίγο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε ναι ρε μαλακα, αμα σου βαζανε το καλαθι μεσα στη χεστρα που να το καταλαβεις κι εσυ ναπουμε. Με τετοιο οικογενειακο περιβαλλον επρεπε να σε παρει η προνοια. Μεγιστανας του εισαγομενου αλκοολ θα ησουν σημερα

      Διαγραφή
    2. Να'ξερες ρε Πρόεδρε τι τεράστια κουβέντα ήταν αυτή που είπες. Όχι το ότι ήθελες να γίνεις μπασκετμπολίστας μικρός, η άλλη.
      Υ.Γ. Τώρα με τις μαλακίες σου έκανα εικόνα τον μικρό Πρόεδρα να βουτάει όλο χαρά τα χεράκια του στη χέστρα για να πιάσει τη μπάλα. Βρωμερό καθίζημα.

      Διαγραφή
    3. Σκέψου ότι πιάνω τον Αδωνι, το ίδιο είναι.

      Χωστήρ, μπορεί οι γονείς μου να είχαν εξευρωπαϊστεί από νωρίς, στα εξωτερικά δεν έχουν καλαθάκια για τις χέστρες.

      Διαγραφή
    4. Μαλακία είπα, μη σκεφτείς ότι πιάνω τον Αδωνι, χειρότερα είναι...

      Διαγραφή
    5. Λίγα για τον φίλο μου τον Άδωνι. Είναι ο μόνος που μπορεί να καταποντίσει τη ΝΔ στο 5% του ΠΑΣΟΚ. Τώρα το τι θα γίνει μετά είναι άλλο θέμα.

      Διαγραφή
  4. Πρέπει να το βρω να το δω το επεισόδιο. Δε γινονται αυτά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι τα ανεβάζουν στο κανάλι του Άλφα στο Youtube.

      Διαγραφή
  5. Έβλεπα το τηλεπαιχνίδι το καλοκαίρι στις επαναλήψεις. Πήγαινα άνετα με σένα, τον Χωστήρα και δυο έξυπνους ακόμη. Στάνταρ θα κερδίζαμε. Βασικά είναι όλα θέμα κοινής λογικής. Απλά αγχώνονταια εκεί και απαντούν βλακείες. Καλά, μερικοί είναι και ηλίθιοι ανεξαρτήτως άγχους. Δυστυχώς η ώρα που παίζεται δε με βολεύει. Οπότε το καλοκαίρι πάλι. Είναι και μερικές ομάδες που τα σπάνε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα είναι να βρούμε άλλους δύο έξυπνους.

      Διαγραφή
    2. νομίζω οτι τους περναν απο τεστ και διαλέγουν τους χειροτερους βάλτε με και εμένα.

      Διαγραφή
    3. ας προσποιηθώ πως κατάλαβα τι διάβασα και σχολιάζω "χαχα πολύ αστείο έχεις δίκιο"

      Διαγραφή
    4. Άμα είναι για χειρότερους, είσαι πάντα ευπρόσδεκτη.

      Διαγραφή

Ξέρετε, πολλές φορές συμβαίνει τα σχόλια να είναι ακόμη πιο έξυπνα, εύστοχα ή ουσιαστικά από την εγγραφή καθεαυτή. ΟΧΙ ΕΔΩ. Αν σας έρθει καμιά εξυπνάδα, κρατήστε την για τον εαυτό σας.