Τετάρτη, 29 Δεκεμβρίου 2010

Πού έχει πάει η ψυχή της μουσικής;



Χθες το βράδυ καθόμουν και έκανα ραδιοζάπινγκ όταν ξαφνικά στον RSO έπαιξε το All I want for Christmas is You.

Υπό κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, μισώ αυτό το τραγούδι όπως ο Άνθιμος το Μπουτάρη. Για την ακρίβεια, πιστεύω ότι η Mariah Carrey είναι η τέταρτη χειρότερη ύπαρξη στην παγκόσμια μουσική, μετά τον Justin Bieber, τον George Michael και την -ω Θεοί του Ολύμπου ας τη σκοτώσει κάποιος- Άννα Βίσση.

Σε αυτή την περίπτωση όμως, συνέχισα το ραδιοζάπινγκ, άκουσα τι έπαιζαν οι άλλοι σταθμοί και επανήλθα στην αντιπαθή Mariah και τον ύμνο της στο γκόμενο. Ίσως εδώ τώρα να βγάλετε διάφορα συμπεράσματα όπως ότι έγινα γκέι, ερωτεύτηκα ή αποφάσισα να δώσω μία δεύτερη ευκαιρία στη Mariah. Λάθος! Παραμένω αρκετά στρέιτ για να μη με νοιάζει η διαφορά βεραμάν και τιρκουάζ, οι συμμαθήτριές μου παραμένουν το ίδιο μπάζα με πέρυσι και φυσικά το Και Πού 'Σαι Ακόμα στηρίζει Μπιγιονσού.

And I think to myself, λοιπόν, what a wonderful world-όχι, λάθος, αυτό είναι άλλο τραγούδι. I think to myself, λοιπόν, "Τι τρέχει ρε Θωμά; Τι σ' έπιασε ξαφνικά και συντονίστηκες στη Mariah, το χαζοχαρούμενο μπιτ της και το εκνευριστικό σερί κορώνας της;" And it hits me: "Τα σημερινά τραγούδια δεν έχουν ψυχή! Δεν έχουν συναίσθημα! Δεν είναι τίποτα!" (αν αυτό σας ικανοποιεί, δεν το γύρισα σε Mariah στα πίσω-πίσω).

Είμαστε επισήμως στην εποχή του μουσικού τίποτα. Με εξαίρεση μερικά τραγούδια που όντως σε βάζουν στη διάθεση που θέλει να βγάλει ο τραγουδιστής, όλα τα υπόλοιπα έχουν ως μόνο στόχο να κοπανιούνται στα κλαμπ τα δεκαπεντάχρονα κοράσια μεταξύ του "Ναι, μπαμπά, δε θα αργήσω, θα είμαι πίσω πριν τις 1 και δε θα πιω!" και του "Τι έγινε; Τι είναι αυτά τα ξερατά γύρω μου; Γιατί είμαι ανάμεσα σε δώδεκα άντρες, τρεις γυναίκες και ένα σκύλο;"

Κοιτάξτε τη ροκ. Πλέον θεωρούνται ροκ ένα μάτσο παιδαρέλια που ακόμη δεν ξεπέρασαν το στάδιο του Emo (ξέρετε μωρέ, εκείνα τα μαλακισμένα με το eyeliner και τις αυτοκτονικές τάσεις στα Σύνταγμα...δε θυμάστε; Μάιστα...Πού πήγαν τα λεφτά είπαμε;) και τραγουδάνε soundtrack για υπερπαραγωγές με γυαλιστερά βαμπίρ, μποντιμπιλντεράδες λυκάνθρωπους και μπάζα που προσπαθούν να διαλέξουν ανάμεσα στο φλώρο και στο γελοίο (ελπίζω να πιάσατε το λεπτό υπονοούμενο).

Κοιτάξτε τη ραπ! Κάποτε έβγαιναν διαμαντάκια όπως το Lose Yourself και φυσικά το all time classic Gangsta's Paradise (στήστε αυτί και μετρήστε βρισιές αν θέλετε...εγώ δε βρήκα καμία). Τώρα η όλη έννοια της ραπ είναι να βγαίνουν τυπάδες με τεράστια ρούχα και να βρίζουν δώδεκα φορές σε κάθε δέκα λέξεις σαν να είναι δωδεκάχρονα που διαφωνούν για το ποιος την έχει μεγαλύτερη.

Πάρτε χιτάκια και σημειώνετε διαφορές. Αν μετά από δέκα βίντεο κλιπ καταφέρετε να μετρήσετε πάνω από πέντε, εγώ κόβω τo σουβλάκι και την πίτσα και τρέφομαι εφόρου ζωής με νερόβραστο κουνουπίδι. Όλα τα ίδια. Ξανθό ξέκωλο, δήθεν κουλ τύπος με ροζ μπλουζάκι, ελαφρώς αξύριστη μάπα και μαλλί παστωμένο μέχρι αηδίας στο ζελέ, απελπιστικά ίδιο μπιτ και στίχοι επιπέδου "Come with me για να τη βρεις".

Λίγο έλεος πια! Είναι που είναι η εποχή μας χάλια, λίγη καλή μουσική δε θα έβλαπτε! Ή λίγη εφευρετικότητα. Το καινούριο φρούτο είναι τώρα να παίρνεις sample από ένα παλιό τραγούδι της δεκαετίας του 80 ή πιο παλιά και να το μετατρέπεις σε σαχλομπιτάκι...Καμαρώστε εδώ πράγμα που δεν ήρθαν αμέσως οι Boney M να τους κάνουν τόπι στο ξύλο...

Δε θα με πείραζαν τα σαχλομπιτάκια, αν σε αναλογία με τα καλά τραγούδια που έβγαιναν ταυτόχρονα ήταν 50-50 ή έστω στην χειρότερη 60-40. Τώρα έχουμε φτάσει στο 95-5! Δηλαδή ανοίγεις το MTV και πρέπει να περιμένεις καμιά ώρα για να βρεις ένα τραγούδι που πραγματικά θα σου ξυπνήσει συναισθήματα πέραν της αηδίας-περίπου ότι γίνεται με τον ΟΑΣΑ, με τη διαφορά ότι ο ΟΑΣΑ δε στέλνει από τη στάση σου ανά τρία λεπτά πιταρισμένα σαράβαλα που πάνε σε όποιο άσχετο μέρος από τον προορισμό σου για να σου τη σπάσει.

Δηλαδή σκεφτείτε! Ακόμη και με τους σκύλους του 90 (τύπου "Πάρε τηλέφωνο τον κερατά") κατάφερνες να νιώσεις κάτι...Τώρα βγαίνουν ίδια χαζά τραγούδια, χωρίς ψυχή, ίσα για να κοπανιούνται τα χαζόπαιδα και να σκάνε τα ευρώπουλα για να κατεβάσουν ringtone (η μεγαλύτερη απάτη...με τα ίδια λεφτά αγοράζεις το τραγούδι ολόκληρο ή και τελείως τζάμπα...). Νιώθω απογοήτευση για το ανθρώπινο είδος...

7 σχόλια:

  1. Σκεψου τωρα φιλε μου, απο καποιον που βρισκοταν στην εφηβεια του τη χρονια που γεννηθηκες, ποσο χειροτερα μπορει να νιωθει! Τοτε το MTV επαιζε τραγουδαρες και κομματια που ακουγονται ακομα και σημερα. Δυστυχως για εμας που το βλεπαμε τοτε στην ελευθερη πλατφορμα γυρω στο 1999-2000 αρχισε να παιζει ολο και περισσοτερο αυτο το κατι-σαν-ραπ, που μετονομαστηκε σε RnB κι επειτα μας πηρε ολους και μας σηκωσε! Και τι να πω και για το MAD που ξεκινησε καλα, αλλα μετα αρχισε κι αυτο τα σαχλοτραγουδα...Μοδες ειναι βεβαια και περνανε, αλλα εμενα μου λειπει εκεινη η εποχη. Ξερεις τι ειναι να παιζει Bullet with butterfly Wings, καπακι Creep και Heart-Shaped Box? Και μετα November Rain για να σε αποτελειωσει (πολυ ωραιο τραγουδακι παρεμπιπτοντως, αν ελειπε κι ο αφωνος...).
    Δεν υπαρχουν αυτα πια. Φαε στη μαπα Βισση, Βανδη, Κιαμο και οποιο αλλο ξεκωλιδι την ειδε τραγουδιαρα.
    Ωραιο αρθρο, καλη συνεχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. M'έφαγε ο μουσαφίρης, (ο Gene) και δε σχολίασα χτες, και τα είπε πολύ εύστοχα ο Zero..
    Και δεν ήμουν στην εφηβεία μου όταν γεννήθηκες, ήμουν ήδη 21..

    Όντως φαντάσου να'χεις το original ΜΤV τζάμπα (1989-1992) και να μην παίζει Justin Bieber και καπάκι Μύρωνα Στρατή.. αλλά Cypress Hill, Toni Braxton (η τελευταία R'n'B καλλιτέχνης κατά τη γνώμη μου) και Rainbirds.
    Για το MAD, δεν έχω να πω κάτι, ελληνικό είναι, τι περίμενες; Μέχρι και το ετήσιο πανηγυράκι με τα awards είναι επιοικώς για γέλια.. σα φτηνή έκδοση bollywood παραγωγής μου κάνει!
    Πιστεύω ότι καλή μουσική εξακολουθεί να φτιάχνεται, και υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι καλλιτέχνες (στο εξωτερικό, και ελάχιστοι στην Ελλάδα). Απλά πρέπει να ψαχτείς πολύ για να τους ανακαλύψεις. Όπως ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με το θέαμα. Αν είχα τηλεόραση κι έβλεπα ελληνικά σήριαλ και ταινίες, νομίζω θα ήμουν μια μίζερη ύπαρξη..
    Όλο αυτό που ζούμε είναι αποτέλεσμα της παιδείας, της υποκουλτούρας και της πλύσης εγκεφάλου που ανεχόμαστε από τα ΜΜΕ..
    Συμβουλεύω να κάνεις αυτό που λέω και σε όλα τα παιδιά της ηλικίας σου.
    Είσαι στο γαμωinternet! Τη μεγαλύτερη πηγή πληροφοριών γαμώτο! Δε μπορεί να μαθαίνεις για μουσική από το ραδιόφωνο!
    Kάνε ένα account last.fm και βρες από κάτι που σ'αρέσει, πολλά παρόμοια πράγματα, και πολλούς χρήστες με τα ίδια ακούσματα! Άκου, δες, να ανοίξει το μυαλό σου, μη συμβιβάζεσαι με ό,τι σερβίρουν οι πολυεθνικές μέσω ραδιοφώνου και τηλεόρασης!
    Καλό σεφτέ μικρέ! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βασικά βλέπω το MTV και ακούω τα λεγόμενα "εμπορικά" ραδιόφωνα, επειδή μ' αρέσει το είδος που παίζουν, αλλά δεν τα ακούω όλα-σταμπάρω αυτά που μ'αρέσουν και όλα τα υπόλοιπα στον Καιάδα...Επίσης είναι και μερικά τραγούδια που εγώ τουλάχιστον θεωρώ διαχρονικά, όπως το Gangsta's Paradise, το Tubthumping (I get knocked down) ή τα περισσότερα του MJ. Το κακό είναι ότι θέλει πάρα πολύ ψάξιμο και σαν καλός και υπεύθυνος Έλληνας βαριέμαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμος31/12/10 09:43

    Καλα ξεκινησες man συνεχισε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λες λες για τα χάλια της μουσικής, και πλέκεις εγκώμιο στο tubthumping γαμω την τρέλα μου?
    Τεσπα, εχε χάρη που σε συμπαθω και είσαι σχολιαρόπαιδο. Σου επιτρέπονται ακόμα κάποια λάθη, όπως το να ακούς εμπορικό ραδιόφωνο-βαριά. Αλλά οφείλεις να παραδεχτείς οτι είσαι κλισέ. Gangsta's Paradise? Οκ, καταπληκτικό αλλά αυτές οι συγκρίσεις "τι ακούτε Βανδή ρε, Deep Purple και MEtallica να ξυπνήσετε ρε" με κάνουν να zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz απ'την κλισεδούρα.
    Μη με παρεξηγείς...ΣΓΑΠΩ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιατί; Εμένα μ'άρεσε! Αλλά αφού με συμπαθείς πάλι καλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΠΕΣΤΑ! Αν και για να λεμε του στραβου το δικιον, και οτ Gangsta's paradise remake ειναι απο το 1976: http://www.youtube.com/watch?v=b0S4SiLxt1s
    κατα τα λοιπα με καλυψε ο Zero :P

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ξέρετε, πολλές φορές συμβαίνει τα σχόλια να είναι ακόμη πιο έξυπνα, εύστοχα ή ουσιαστικά από την εγγραφή καθεαυτή. ΟΧΙ ΕΔΩ. Αν σας έρθει καμιά εξυπνάδα, κρατήστε την για τον εαυτό σας.