Η ώρα της γης είναι μία, οι ώρες του μαλάκα 8760

Σήμερα, αγαπητοί μου φίλοι, έχουμε ένα κοσμοϊστορικό γεγονός. Για μία ώρα, στις οκτώμισι το βράδυ, κλείνουμε όλοι τα φώτα, για να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα περιβαλλοντικής συνείδησης στους άθλιους που ρυπαίνουν τον πλανήτη και καταστρέφουν τις ζωές μας και μας τρώνε τις γκόμενες. Ναι, καλά το καταλάβατε, σήμερα είναι η Ώρα της Γης.
...νιώθετε κι εσείς αυτή την ανεπανάληπτη φαγούρα στ'αρχίδια σας; Όχι; Καλά.
Το πρόβλημα με αυτή την πρωτοβουλία είναι ότι, α)τις υπόλοιπες 8759 ώρες του έτους οι περισσότεροι πολίτες είναι τόσο οικολόγοι που θα μπορούσαν να οδηγούν όλη μέρα ένα από αυτά εδώ:

και τα καυσαέρια που αδειάζουν να μην κάνουν περισσότερο κακό στην ατμόσφαιρα απ'ότι τώρα. Κοινώς, έχουν την οικολογική συνείδηση που θα είχε ο καρπός του έρωτα του Jeremy Clarkson με τον πρόεδρο της BP.
Το δεύτερο πρόβλημα που προκύπτει είναι ότι, ακόμα κι αν ξηλώσεις το κλιματιστικό σου, ακόμα κι αν αποσύρεις το παλιό σου αυτοκίνητο και πηγαίνεις παντού με ποδήλατο, ακόμα κι αν σταματήσεις να χρησιμοποιείς σπρέι για να μην κάνεις την τρύπα του όζοντος πιο ξεχείλωτη κι από την τρύπα της Τζούλιας και ακόμα κι αν σταματήσεις να τρως φασολάδα για να μην εκλύεις μεθάνιο στην ατμόσφαιρα, ο αντίκτυπος που θα έχουν όλα αυτά στο περιβάλλον θα είναι ο ίδιος με αυτόν μιας μικρής χαριτωμένης ροζ πεταλουδίτσας σε ένα τρένο με ΠΑΟΚτζήδες που επιστρέφουν από την Αθήνα μετά από ήττα 5-0 από τον Ολυμπιακό με πέντε ψεύτικα πέναλτι.
Αλλά όλα αυτά δεν έχουν καμία απολύτως σημασία, αγαπητοί μου φίλοι. Μην ξεχνάτε: Green is the new black. Ας δούμε λοιπόν τι έχει προσφέρει μέχρι σήμερα η οικολογία στην αδηφάγα, καταναλωτική, καπιταλιστική, ανελεύθερη και καταπιεστική Δυτική κοινωνία που τόσο πολύ αγαπάμε.

• Toyota Prius:
  Χωστήρα, αν νόμιζες ότι το Ibiza του Πέρη είναι κουβάς με ρόδες, νομίζω ότι έφτασε επιτέλους η ώρα να φας την τάπα της ζωής σου (κι ούτε ένα ευχαριστώ, κύριε Πέρη; Καλά. Τα κρατάω εγώ αυτά. Θα δεις εσύ.) Η ιστορία έχει ως εξής: κάποιος είχε την ιδέα να φτιάξει ένα αυτοκίνητο που έχει βενζινοκινητήρα και ηλεκτρικό μαζί. Η Toyota είδε ότι αυτή η τεχνολογία, σε έναν κόσμο που καταστρέφεται και τελειώνουν τα καύσιμα και η Άννα Βίσση τραγουδάει ακόμα, έχει προοπτικές. Πολύ ωραία ως εδώ. Και το αποτέλεσμα που έβγαλε η Toyota στην ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας ήταν αυτό εδώ:
  
  Αλλά εντάξει. Νόμιζες ότι με τέτοια εμφάνιση θα το αγόραζαν τρεις χαζογκόμενες και ένας "μοιάζω υπερβολικά με αδερφή και μάλλον είμαι και στην πραγματικότητα" που συχνάζει στο Public και κυκλοφορεί παντού αγκαλιά με τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, το Ipad. Αμ δε. Μέσα σε λίγο καιρό, όλο το Λος Άντζελες είχε πήξει σε αυτή την παπαριά, γιατί όλοι οι μαλακοσελέμπριτι την αγόραζαν για να πουλήσουν οικολογικό προφίλ στα πρόβατα, ενώ ταυτόχρονα υπήρχε το Tesla Roadster, που κάνει τα 0-100 σε τέσσερα δευτερόλεπτα και δεν έχει καν εκπομπές ρύπων, γιατί είναι αποκλειστικά ηλεκτρικό. Αλλά άμα ο άνθρωπος είναι μαλάκας, τι να τον πεις.
  
• Δεντροφυτεύσεις/καθαρισμοί παραλιών από το Σκάι και την Καθημερινή:
  Δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις με το κυριακάτικο πρωινό σου; Έχεις δοκιμάσει να κοιμηθείς, να κάνεις περιπάτους στην εξοχή, να μαγειρέψεις για τους φίλους και την οικογένειά σου, να πας να πετάξεις πέτρες στο αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς σου ή ακόμα και να πας εκκλησία, και τίποτα απ'όλα αυτά δεν έπιασε; Τότε πιάσε το φτυάρι και έλα στην παραλία να μαζέψεις κουτάκια από μπύρες, χαρτιά περιτυλίγματος από σάπια πιτόγυρα, χρησιμοποιημένες καπότες και κομματάκια από τα οστά του τελευταίου πρεζακίου που επισκέφτηκε την περιοχή, προκειμένου ο όμιλος Αλαφούζου να αποδείξει σε όλο τον κόσμο πόσο πολύ νοιάζεται για το περιβάλλον. Από την άλλη, και δεν πας; Αν είσαι τυχερός, μπορεί να γνωρίσεις καμία γκόμενα. Ακολουθεί υποθετικό παράδειγμα οικολογικού καμακιού:
  Αυτός: Γεια σου, παρατήρησα ότι κρατάς πολύ ωραία το φτυάρι σου!
  Αυτή: Άντε βρε, σαχλέ! (χαχανίζει)
  Αυτός: Μα είναι η αλήθεια, θα μπορούσα να σε βλέπω να κάνεις αναδασώσεις όλη μέρα. Πώς σε λένε;
  Αυτή: Κατερίνα, εσένα;
  Αυτός: Αλέξη, αλλά οι φίλοι με φωνάζουν Αl.
  Αυτή: Αl! Όπως λέμε Al Gore! Ουάου! Θες να έρθεις μετά από το σπίτι μου να σου δείξω τη συλλογή μου από επεισόδια του Captain Planet?
  Αυτός: Μέσα! Πότε είναι το επόμενο λεωφορείο;
  Αυτή: Νομίζω σε τρεις μέρες;
  Αυτός: Δεν πειράζει, Κατερίνα μου. Για σένα, θα μπορούσα να περιμένω μια αιωνιότητα...
• Ανακύκλωση:
  Η ιδέα της ανακύκλωσης δεν είναι καθόλου άσχημη. Εφόσον μπορείς να λιώσεις το αλουμινένιο κουτάκι και να το ξαναφτιάξεις απ'την αρχή, γιατί να μην το κάνεις και να το αφήνεις να πιάνει το χώρο στη χωματερή; Βέβαια, και ο κομμουνισμός ακουγόταν ωραία ιδέα, αλλά είδαμε πώς εφαρμόστηκε. Στην Ελλάδα ειδικά υπάρχουν δύο προβλήματα: α) ο Ελληνάρας βαριέται υπερβολικά να κάτσει να ξεχωρίσει τι ανακυκλώνεται και τι όχι, όχι τίποτα αλλά σε πέντε λεπτά αρχίζει και ο Σύγχρονος Αριστοφάνης, και β) ακόμα κι όταν το κάνει, στο τέλος θα ανακαλύψει ότι στην πραγματικότητα τα συμβατικά απορριμματοφόρα αδειάζουν τους κάδους ανακύκλωσης γιατί εδώ δεν προλαβαίνουμε να μαζέψουμε τα κανονικά σκουπίδια και δεν μπορείς να περπατήσεις στα πεζοδρόμια και ο κόσμος παθαίνει πανούκλα λες και είμαστε στο έτος χίλια δώδεκα, θα το παίζουμε και προστάτες του περιβάλλοντος. Έτσι, για να ενθαρρυνθεί ο κόσμος, βγήκε η ανταποδοτική ανακύκλωση. Το κακό είναι ότι στο διαφημιστικό σποτ αυτής της ιδέας συμμετέχει ο Μιχάλης Χατζηγιάννης. Θέλετε κι άλλο;
  
• Οικολογικές οργανώσεις:
  Όπως στο σχολείο μου στήνονται τα πρωινά απ'έξω και μοιράζουν φυλλάδια τα φροντιστήρια της περιοχής και οι Κνίτες, αμφότεροι για να τσιμπήσουν πρόβατα και να τα προβατοποιήσουν περισσότερο, έτσι και στους σταθμούς του μετρό και στις πλατείες στήνονται διάφορες χιπστερογκόμενες και προσπαθούν να σε πείσουν να γραφτείς στην Greenpeace, στην Redwar, στην PETA, στην PIASE, στη WWF, στη WWE, στο NBA και στη FIFA, για να κάνεις και ΕΣΥ, ο μέσος Έλληνας χοντροκώλης που κάθεται στον καναπέ του και τρώει όλη μέρα πίτσες έχοντας το περιβάλλον γραμμένο στο ΕΟΕΠ (Επίσημο Όργανο Εξάσκησης Παλάμης), κάτι για να σώσεις τον πλανήτη. Κι εσύ ο μαλάκας συγκινείσαι από την ιστορία του ορνιθοειδούς παπαρόκερου της Βαλτιμόρης που κινδυνεύει να εξαφανιστεί αν δε δράσουμε άμεσα και εγγράφεσαι.
  Μετά όμως προσέχεις μια μικρή λεπτομέρεια στη διακήρυξη της PETA που λέει ότι μάχονται για την κατάργηση της κρεατοφαγίας. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑΣ; Βρε άιντε και γαμήσου με τον ορνιθοειδή παπαρόκερο της Βαλτιμόρης μπας και αναπαραχθεί και σταματήσει να είναι είδος προς εξαφάνιση, που θα μου πεις και τι θα φάω! Άμα θέλω, θα φάω ακόμα και το συκώτι σου με φάβα και κιάντι. Α, και μια που το θυμήθηκα, το να τυπώνεις φυλλάδια είναι τεράστια σπατάλη χαρτιού, ειδικά από τη στιγμή που κανείς ποτέ δεν τα διαβάζει. Άρα συνεισφέρετε στην καταστροφή των δασών του Αμαζονίου. Πού είναι η οικολογική σας συνείδηση απέναντι στα καημένα τα δεντράκια; Αλήτες!
• Εναλλακτικοί τρόποι μετακίνησης:
  Κάποτε ο ΟΑΣΘ βασιζόταν για τα έσοδά του αποκλειστικά και μόνο στους μελαψούς φίλους μας που ανήκουν σε μία ειδική αίρεση του Ισλάμ που απαγορεύει στους πιστούς της να έρχονται σε επαφή με το νερό, στη μαθητιώσα νεολαία της χώρας που δεν έμαθε ποτέ για ποιο λόγο τα κινητά και τα mp3 players πωλούνται μαζί με ακουστικά και στις γριές που στην πραγματικότητα πέθαναν, αλλά ακόμα κι ο Διάολος δεν μπορούσε να αντέξει τη μίρλα τους και τις έστειλε πίσω. Αλλά τώρα, τα λεωφορεία έχουν γεμίσει συνειδητοποιημένους τύπους που δεν μπορούν να ανεχθούν την καταστροφή που προκαλούν τα αυτοκίνητα στο περιβάλλον. Μόνο που υπάρχει ένα μικρό θέμα: τα λεωφορεία που έχει ο ΟΑΣΘ καταστρέφουν το περιβάλλον χειρότερα!
  Μερικοί από τους φίλους μας τους οικολόγους το συνειδητοποιούν αυτό, γι'αυτό και επιλέγουν το ποδήλατο για τις μετακινήσεις τους. Το κακό είναι ότι στη Θεσσαλονίκη ΔΕΝ μπορείς να μετακινηθείς με ποδήλατο. Όχι, αλήθεια. Δεν μπορείς. Αν δε με πιστεύεις, πήγαινε και δοκίμασέ το μόνος σου. Ένας μαλάκας λιγότερος. Μόνο τον οδηγό που θα σε πατήσει λυπάμαι, γιατί μπορεί να του κάνει καμιά ζημιά η σύγκρουση με το ποδηλατάκι σου.

Αυτά, και να προσέχετε μη σας πατήσει ένα Prius όσο κάνετε ποδήλατο μαζί με τη γκόμενα που βρήκατε στη δενδροφύτευση και την πάτε στην συναυλία του Χατζηγιάννη με χορηγό τη WWF.

191 χρόνια... πτώσης μαλακίας σε μορφή σύννεφου

Σαν σήμερα, πριν από εκατόν ενενήντα ένα χρόνια, οι Έλληνες κήρυξαν την επανάσταση ενάντια στους Τουρκαλάδες. Μόνο που δεν έγινε. Η επανάσταση είχε ξεκινήσει πιο νωρίς. Αλλά μετά τη βάλανε στις 25 του Μάρτη για να πάει μαζί με τον Ευαγγελισμό. Είπε κανείς τίποτα για εκκλησιαστική προπαγάνδα; Όχι, γιατί με φάνηκε ότι κάτι τέτοιο άκουσα.
Και γι'αυτό το λόγο πρέπει σήμερα τα ένδοξα ελληνικά νιάτα να μαζεύονται στην πλατεία του χωριού, να περπατάνε τη δημοσιά πάνω κάτω σε τετράδες υπό το άγρυπνο βλέμμα του κόσμου που, έμπλεος συναισθημάτων εθνικής υπερηφάνειας και αγαλλίασης, κουνάει τα σημαιάκια που πουλάνε οι παρακείμενοι γύφτοι και παίρνει μάτι τις μαθήτριες του λυκείου-και του γυμνασίου για τους πιο παιδέρες-που τα βγάζουν όλα γιατί πιάσανε και οι ζέστες-όσες τέλος πάντων από αυτές δεν είναι μπάζα δηλαδή.
Αμέσως μετά, τα ένδοξα ελληνικά νιάτα μαζεύονται στις καφετερίες, πίνοντας τον πραγματικό ελληνικό καφέ, δηλαδής τη φραπεδιά (γλυκιά χωρίς γάλα και με μπόλικα παγάκια παρακαλώ), και δίνοντας ευφάνταστες απαντήσεις όπως "Το ΟΧΙ που είπε ο Μέγας Αλέξανδρος στην μάχη του Ματζικέρτ" ή "Την πτώση της Χούντας χάρη στην παρέμβαση του Ομπάμα" στις ερωτήσεις των ρεπορτάζ του Σταρ σχετικά με το τι γιορτάζουμε αυτή τη μέρα.
Και αυτό είναι όλο.
Α, ναι. Ξέχασα τις πορείες της καταπιεσμένης εργατιάς που θέλει έτσι να δείξει την οργή της απέναντι στην κακιά Τρόικα. Από την άλλη, βέβαια, κανείς δεν ασχολείται μαζί τους, οπότε σιγά την παράλειψη.
Μετά, όμως, σκέφτομαι ότι κανένας δε θυμάται τους προγόνους μας, που έχυσαν το αίμα τους για να μπορούμε εμείς σήμερα να είμαστε ελεύθεροι να γράφουμε μαλακίες στο ίντερνετ και να μαλακιζόμαστε όλη μέρα, και ένα καυτό δάκρυ κυλά από το πράσινο μάτι που δεν έχω. Σε δύο δευτερόλεπτα βέβαια μου έχει περάσει.
Ή έτσι νόμιζα.
Αλλά τώρα τα έχω πάρει στο κρανίο.
Σκυλιά της κολάσεως! Τέτοια όνειρα έκαναν για εσάς ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης και ο Μπότσαρης; Να κάθεστε όλη μέρα στα καφενεία και να κλαίγεστε που δεν έχετε να πληρώσετε το χαράτσι ενώ ταυτόχρονα παίζετε με το Iphone σας και πίνετε πέντε ευρώ φρέντο καπουτσίνο (με ιδιαίτερη έμφαση στις τρεις τελευταίες συλλαβές); Ζαγάρια!
Κι εσείς, κυράδες μου, τι εντύπωση νομίζετε ότι θα έχει η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα και η Μαντώ Μαυρογένους όταν σας βλέπουν να κωλοκάθεστε στους καναπέδες και να βλέπετε το ένα μετά το άλλο τούρκικα σήριαλ; Οι Τούρκοι είναι οχτροί! Τουρκέψαμε, Έλληνες; Τι σκατά γιορτάζουμε λοιπόν στις είκοσι πέντε Μαρτίου; Τι είμαστε εμείς που τολμάμε να επικαλούμαστε τέτοιους προγόνους; Επιστροφή στον Ελληνισμό! Αγοράστε τώρα τους εφτά χιλιάδες πεντακόσιους εβδομήντα δύο τόμους μας για το μεγαλείο του αρχαίου πολιτισμού στην προνομιακή τιμή των είκοσι λεπτών και του ενός μισοφαγωμένου χωριάτικου λουκάνικου...
...ΟΚ, σκάσε, Λεωνίδα, τώρα αναλαμβάνω εγώ.
Όπως είχε πει κάποτε και ο Κλεάνθης Βικελίδης Απόστολος Νικολαΐδης Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών Γεώργιος Καραϊσκάκης, "αν ζήσω, θα τους γαμήσω. Αν πεθάνω, κλάστε μου τον μπούτσον". Από αυτή τη φράση ο Έλληνας, όμως, κράτησε μόνο το "κλάστε μου τον μπούτσον". Κάποια στιγμή όμως πρέπει και να τους γαμήσουμε, δε νομίζετε;
Αλλά τι λέω. Μην κάνουμε τίποτα για τη μοίρα μας και σπάσουμε κανένα νύχι. Στο μεταξύ, ας κλάψουμε λίγο ακόμα για τα δικαιώματά μας που καταπατούνται και για το μισθό που μας μειώνουν και για την ζωή μας που υποβαθμίζεται και για τον DJ που δεν έβαλε αρκετές φορές χθες το βράδυ το καινούριο της Rihanna.
Ξύπνα ρε!

ΟΚ, Σερτζ, ευχαριστώ, νομίζω έπιασαν το νόημα.
Θα σας πω μια ιστορία. Ήμουν χθες το βράδυ στο κρεβάτι με την Μπιγιονσέ μετά από μία νύχτα ακολασίας και ξαφνικά γυρνάει και με ρωτάει, "Αγαπούλα μου, γιατί οι συμπατριώτες σου είναι τόσο χάπατα; Γιατί κάθονται και τρώνε το πέος έτσι αδιαμαρτύρητα;" Τα έχασα. Δεν ήξερα τι να της πω. "Δεν ξέρω, μωρό μου". "Δεν ξέρεις;" μου είπε και η απορία ζωγραφίστηκε στις ματάρες της. "Και τότε ποιος ξέρει;" Εκείνη τη στιγμή πετάχτηκε από μία γωνία ο Χωστήρας και είπε "Εγώ ξέρω", και η μελαχρινή θεά του απάντησε, "Εσύ την τύφλα σου δεν ξέρεις βρε ντουβάρι, άντε στη γωνία να δεις αν έρχομαι από το περίπτερο που πήγα να πάρω τσίχλες", και ο Χωστήρας για πρώτη φορά στη ζωή του το βούλωσε.
ΟΚ, με αυτό το τελευταίο του γάμησα τη μάνα, και η αλήθεια είναι ότι χθες το βράδυ δεν ήμουν μαζί με τη Μπιγιονσέ, αλλά μόνο γιατί είχε ανειλημμένες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Πρέπει να βγάλει και καινούριο δίσκο κάποια στιγμή το μωρό μου.
Τι έλεγα; Α, ναι. Για τα χάλια μας. Ο κόσμος καίγεται και εμείς καθόμαστε και κοιτάμε σαν τους μαλάκες. Εντάξει, το σαν δεν ήταν και απαραίτητο, είμαστε, ήμασταν και θα είμαστε μαλάκες. Μάλλον το γονίδιο της μαλακίας είναι χαραγμένο στο ελληνικό DNA. Δεν εξηγείται αλλιώς.
Ακόμη και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, οι οποίοι ήταν οι πιο γαμάτοι και έδωσαν τα φώτα του πολιτισμού και γαμούσαν και έσπερναν και όλα τα σφάζανε κι όλα τα μαχαιρώνανε και παρακαλείται ο Λεωνίδας να το βουλώσει μην του βάλω και τους επτά χιλιάδες πεντακόσιους εβδομήντα δύο τόμους στον πάτο, έκαναν τις μαλακίες με τα τσουβάλια.
Τρωικός πόλεμος. Έκαναν δέκα χρόνια εκστρατεία και πολιορκία της Τροίας επειδή η Ελενίτσα παράτησε το Μένιο για να ζήσει εξωτικές περιπέτειες με τον (Πα)Πάρη! Και να ήταν ο μόνος; Πελοποννησιακός Πόλεμος. Η Αθήνα είχε φτιάξει Παρθενώνες και είχε το μεγαλύτερο στόλο του κόσμου, και πήρε μετά τα αρχίδια της Σπάρτης και τα 'κανε γαργάρες! Μέγας Αλέξανδρος. Είχε όλη την Ασία για αυτοκρατορία, και μετά οι διάδοχοί του δεν τα βρίσκανε με το πέτρα-ψαλίδι-χαρτί-σαύρα-Σποκ και τα γαμήσανε όλα. Λες και το κάνουν επίτηδες δηλαδή.
Και μετά ερχόμαστε στα εκατόν ενενήντα ένα χρόνια πριν. Είχαμε το πρώτο κράτος της σύγχρονης Ευρώπης με αβασίλευτη δημοκρατία, και μετά κλείσαμε τους οπλαρχηγούς στη φυλακή, φάγαμε τον Καποδίστρια και μας φέρανε Γερμανό βασιλιά γιατί εμείς μόνοι μας δεν μπορούσαμε!
Οπότε, δεν γαμιέται; Άσε την Τρόικα να μείνει. Είτε με Τρόικα είτε χωρίς Τρόικα, στο τέλος κάποιον τρόπο θα βρούμε να φαγωθούμε μόνοι μας και να τα κάνουμε για άλλη μια φορά όλα πουτάνα. Και μετά θα αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας και φτου κι απ'την αρχή. Η ιστορία κύκλους κάνει. Μόνο που, από τους πολλούς τους κύκλους, έχω αρχίσει και ζαλίζομαι.
Αυτά, και να προσέχετε μη φάτε κανένα ιπτάμενο στραγάλι στο μάτι στην παρέλαση που θα πάτε για να χαζέψετε τα τσουλάκια των τοπικών λυκείων.

Σιλβέστερ, έλα να σκουπίσεις τη φοράδα...

Αγαπητές κυρίες, αγαπητοί κύριοι, σας ανακοινώνω ότι το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα έχει νέο πρόεδρο. Μισό λεπτό, με ενημερώνουν από το κοντρόλ ότι το Λιμενικό εντόπισε μαζικά κρούσματα πλεούμενων που απέκτησαν επικίνδυνες κλίσεις λόγω της αφόδευσης των επιβαινόντων σε αυτά.
Επίσης, χθες το βράδυ στο ματς Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός είχαμε συμπλοκές μεταξύ ζωντόβολων μαλακιστηρίων ντουβαριών οπαδών και των λατρεμένων μας φονικών γουρουνιών. Κάτι το οποίο είναι το ίδιο είδηση με το να πει κανείς ότι ο Τιμ Μπάρτον έκανε ταινία με τον Τζόνι Ντεπ.
Και αφού μας τελείωσε η επικαιρότητα, πάμε για ένα random mix κραξίματος, ζοφερών διαπιστώσεων, γκρίνιας, μίρλας, μιζέριας και πόνου υπό την ευγενική χορηγία της Φάγε, των αυγών Κουρίκος και του ΣΕΚΣΤ (Σύνδεσμος Ελλήνων Καλλιεργητών Σάπιας Τομάτας).

• Εδώ και κάτι μήνες η κοπελιά που λέει "Επόμενη Στάση-Next Stop" στα υπέροχα, ποιοτικά, άνετα, φιλικά προς το περιβάλλον και ταχύτατα αστικά λεωφορεία της ερωτικής πόλης, στο ενδιάμεσο λέει και το άλλο πετυχημένο: "Παρακαλούμε να επικυρώσετε τα εισιτήριά σας-Πραγματοποιούνται συνεχείς έλεγχοι". Μόνο που δεν πραγματοποιούνται. Γιατί παίρνω λεωφορείο τουλάχιστον δύο-τρεις φορές την εβδομάδα και έχω να δω ελεγκτή από τότε που ο Βόλντεμορτ είχε μύτη. Ακούτε στον ΟΑΣΘ; Ή βάλτε πραγματικούς ελέγχους, ή πείτε στην κοπελιά να σταματήσει να το λέει για να μην κουράζεται και η φωνή της.
• Και τώρα ήρθε η ώρα για τη ζοφερή διαπίστωση της ημέρας. Όπως πιθανόν θα γνωρίζετε, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά γυρνάνε από πόρτα σε πόρτα και στην προσπάθειά τους να προειδοποιήσουν τον κόσμο για το κακό που έρχεται, εκτός από το να του πρήζουν τα αρχίδια, πουλάνε το περιοδικό "Ξύπνα". Όπως επίσης θα γνωρίζετε, ο πρώτος στίχος του θεάρεστου άσματος Chop Suey είναι "Wake up!". Δηλαδή ξύπνα στην Αγγλική. Δηλαδή ο Σερτζ Τανκιάν είναι Μάρτυρας του Ιεχωβά. Και δεν του φαινότανε.
• Είχα την εντύπωση ότι όλα τα προϊόντα σε κάποιον απευθύνονται. Η Hannah Montana, o Bieber και το "Twi-είμαι-μια-ανοργασμικιά-που-μου-την-πέφτουν-ένας vegetarian-βρικόλακας-και-ένας-σφίχτης-λυκάνθρωπος-και-δεν-ξέρω-ποιον-από-τους-δύο-να-διαλέξω-light", ας πούμε, απευθύνονται σε ηλίθια δεκαπεντάχρονα κοριτσάκια. Οι Πυξ-Βλαξ απευθύνονται στις σκυλούδες που προσπαθούν απεγνωσμένα να αποδείξουν ότι δεν είναι σκυλούδες. Οι ειδήσεις του Σταρ και η Γιουροβίζιον απευθύνονται σε πούστηδες, οι ειδήσεις του Μέγκα στους εναπομείναντες έξι Πασόκους και ο Αυτιάς στα κοινά 85-144.  Αυτό το Sunshine Girls σε ποιον σκατά απευθύνεται;
• Είχα επίσης την εντύπωση ότι η διαφήμιση της Q με το "Πίτα Γιούρο απ'όλα" είχε ήδη κερδίσει το βραβείο πιο εμετικής διαφήμισης για τα έτη δύο χιλιάδες δώδεκα, δεκατρία, δεκατέσσερα, δεκαπέντε και δεκαεφτά (οι λόγοι που πήδηξε το δεκαέξι παραμένουν άγνωστοι). Αλλά δυστυχώς η Βόδαφον με διέψευσε με το χειρότερο τρόπο.
  ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί τηλεοπτικός βόθρος. Αν είστε μικρό παιδί ή έγκυος, απομακρυνθείτε από τις οθόνες σας. Αν είστε μικρό παιδί ΚΑΙ έγκυος, what the fuck.
  Κίτσο, you're a shit machine. Αλλά το πιο tragic απ'όλα σε αυτή την αισχρότητα είναι η μάπα της χωριάτως. Λες και κάνανε οντισιόν ειδικά για να βρούνε τη χειρότερη σκατόφατσα που έχει κυκλοφορήσει ποτέ στη χώρα. Κατά τα άλλα, ο μεγάλος κίνδυνος για τη χώρα μας ήταν το Ουκ αν Λάβοις παρά του Μη Έχοντος.
• Οι γυναίκες είναι απόλυτα ικανές να φορέσουν ακόμα και ένα τσουβάλι από πατάτες (ειδικά τώρα με το κίνημα της πατάτας) πασπαλισμένο με στρασάκια, χρυσόσκονη, σάπιο γύρο και τις παπαρότριχες του Jeremy Clarkson, αρκεί φυσικά να τους πει μία αδέρφω ότι είναι της μοδός. Κάπως έτσι προέκυψαν οι γαλότσες UGG, τα γυαλιά ηλίου-μύγα σε χώρους που ούτε καν φτάνει ο ήλιος, οι βυζοκουρτίνες (γεια σου ρε Maddox), τα κινέζικα τατουάζ που στην πραγματικότητα λένε "βάζω φιάλες υγραερίου στον πάτο μου" και οι σαγιονάρες οπουδήποτε αλλού εκτός από την παραλία. Αλλά ειδικά για αυτόν που εμπνεύστηκε την αηδιαστική αηδιαστικότητα (not really a word, αλλά καταλαβαίνετε τι θέλω να πω) που λέγεται βράκα, θέλω να του προτείνω να οργανώσει μια βραδιά αλβανικής ποίησης σε ένα τρένο Χρυσαυγίτες.
• Λέτε να βγει κάποτε ένα κανάλι που να λέγεται "Stupid-reality-shows-aimed-at-fifteen-year-olds-which-have-shit-instead-of-a-brain-and-24-7-coverage-of-personalities-that-no-one-with-an-IQ-greater-than-that-of-a-piece-of-broccoli-ever-cares-has-ever-cared-or-will-ever-care-about-such-as-the-Kardashians-or-those-sluts-and-douchebags-from-the-Jersey-Shore" και να παίζει πραγματική μουσική;
• Εσείς πόσα πορτοκάλια φάγατε σήμερα;
• Νομίζω ότι ξέχασα να κλείσω το θερμοσίφωνο.
• Πάω στοίχημα ότι κάποιος, κάπου, στο δυτικό κόσμο, θα κάθεται στο σπίτι του αυτή τη στιγμή, θα ακούει μουσική από κασετόφωνο και θα λέει με αυταρέσκεια "This is so much better than that MP3 shit!".
• Εδώ που τα λέμε, από τότε που σταμάτησε η μουσική να βγαίνει σε κασέτες, σταμάτησε να είναι μουσική.
• Αν το να λέω μαλακίες και το να τις κάνω να μοιάζουν σαν φιλοσοφίες ήταν σχολικό μάθημα, θα είχα είκοσι. Όπως επίσης και στα Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Έκθεση, Κείμενα Ν.Ε.Λογοτεχνίας, Αγγλικά, Ιστορία, Δίκαιο, Θρησκευτικά, Γυμναστική, Πληροφορική, αδυναμία εύρεσης γκόμενας και κατανάλωση δύο ταψιών παστίτσιο σε τεσσεράμισι λεπτά.
• Αλήθεια, τι κακό είναι αυτό το πράγμα με το friendzoning? Δηλαδή είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις ότι ο κακομοίρης απέναντί σου, ο οποίος έχει ξεσκιστεί εδώ και δύο μήνες να σου κουβαλάει τα βιβλία, να σου κάνει μασάζ στα πόδια, να γυρνάει μαζί σου σε όλα τα μαγαζιά όλων των εμπορικών όλης της γαμημένης Θεσσαλονίκης και να σου λέει ψέματα ότι όλα σου πάνε για να μη στενοχωρηθείς, να σου κάνει τις ασκήσεις των μαθηματικών, να πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ για να σου αγοράσει σοκολάτες και να σε ακούει να μιρλιάζεις για το πόσο μαλάκας είναι ο μαλάκας που σε πηδάει, πιθανότατα έχει ως απώτερο σκοπό να σε ρίξει στο κρεβάτι; Αλλά τι λέω. Εδώ μέχρι και η Lady Gaga το έχει πάθει. Και η Lady Gaga μπορεί να είναι μια ημιμέτρια γκόμενα με το χειρότερο γούστο στα ρούχα που έχει βγει ποτέ, αλλά έχει φωνή. Και λεφτά. Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε.
  
• Από την άλλη, οι χυλοπίτες έχουν ωραία γεύση. Ειδικά αν είναι μαγειρεμένες με κοτοπουλάκι. Οπότε ας μην είμεθα αχάριστοι.
• Είμαι εκατόν πενήντα τοις εκατό σίγουρος ότι ο Χωστήρας θα βρει πάλι κάποιον τρόπο να κολλήσει ένα σχόλιο για την Μπιγιονσέ και για το πώς είναι ο πατέρας του παιδιού της (μην τον ακούτε, εγώ είμαι). Μετά από αυτό, βέβαια, δεν είναι και τόσο δύσκολο να τον βρει. Πάλι μαλακία έκανα. Τέλος πάντων. Θα το δείτε και μόνοι σας στις επόμενες εγγραφές. Αν βέβαια συνεχίσετε να με διαβάζετε και δεν ρίξετε υδροχλωρικό οξύ κατευθείαν στα μάτια σας.

Αυτά, και να προσέχετε μην έρθει ο Κίτσος να σας πάρει με το αγροτικό και μυρίζει κοπριά.

Εφευρέσεις που θα έκαναν τον κόσμο καλύτερο part 2

Πιστός στο παλιό χολιγουντιανό ρητό που λέει "αν κάτι είναι επιτυχημένο, βγάλε σίκουελ", σήμερα σας παρουσιάζω μία ακόμη σειρά από εφευρέσεις που δεν πρέπει να λείπουν από κανένα ελληνικό σπίτι. Σηκωθείτε από καρέκλες, τραπέζια, ντιβάνια και τρέξτε να τ'αγοράσετε. Αλλά πρώτα, το άσχετο της ημέρας: Αν μέχρι πριν βγει το βίντεο με τον Joseph Kony νόμιζες ότι Ουγκάντα ήταν μάρκα σοκολάτας ή κάτι τέτοιο, πάψε να μας τα πρήζεις για τη μοίρα των παιδιών που στρατολογεί και πήγαινε στο δημοτικό να μάθεις λίγη γεωγραφία, πράγμα που ΔΕΝ θα έκαναν τα παιδάκια στην Ουγκάντα αν δεν τα άρπαζε ο Kony, γιατί απλά θα ψόφαγαν από την πείνα και την ελονοσία. Ευαίσθητε του κώλου.

• Ακουστικά μετατροπής άσχημων ήχων:
  Ζείτε κοντά σε αεροδρόμιο και ακούτε αεροπλάνα να απογειώνονται κάθε μέρα; Ο ΟΤΕ αποφάσισε πάλι να σκάβει το πεζοδρόμιό σας με τα κομπρεσέρ για κανέναν πούστη λόγο; Η από πάνω είναι κακόγουστη και ακούει Nicki Minaj όλη μέρα στο πιο τέρμα που φτάνουν τα άθλια ηχεία του λάπτοπ της; Η λύση είναι εδώ. Τα νέα ακουστικά μετατροπής άσχημων ήχων λειτουργούν χωρίς μπαταρίες, εκμεταλλευόμενα την ενέργεια των ηχητικών κυμάτων, και, ανάλογα με την λειτουργία που θα επιλέξετε, μετατρέπουν το τραγούδι του Κακοφωνίξ σε κελάηδισμα πουλακίων, Μπετόβεν ή Metallica πριν το Load. Προσοχή: Το προϊόν αυτό δεν εγγυάται προστασία από μαινόμενες πεθερές.
• Αντιασφυξιογόνο παλαιστινιακό φουλάρι:
  Και τώρα ένα προϊόν για σένα, αγαπητέ αριστερέ, που θέλεις να κατεβαίνεις στις πορείες ενάντια του κακού κράτους και της κακιάς τρόικας και του κακού ΔΝΤ και του κακού σου του φλάρου, αλλά δεν αντέχεις να εισπνέεις τα δακρυγόνα που εκτοξεύουν οι κακοί μπάτσοι. Δυστυχώς, η ασφυξιογόνα μάσκα σου χαλάει το Image (με κεφαλαίο Ι παρακαλώ). Μη στενοχωριέσαι και μην απελπίζεσαι! Η Barbarian Telemarketing σας δίνει τη λύση! Το καταπληκτικό αντιασφυξιογόνο παλαιστινιακό φουλάρι, που απορροφά τους ρύπους και τους μετατρέπει σε σκέτο αέρα ή αέρα με άρωμα λεβάντας, στη μοναδική τιμή των 148.576 δραχμών (γιατί στις δραχμές θα γυρίσουμε, και το ξέρετε). Κατάλληλο και για μπαρ που υποτίθεται ότι είναι μη καπνιστών αλλά τελικά είναι καπνιστών.
• Αυτοκινούμενη μπανιέρα:
  Θυμάστε εκείνο το επεισόδιο του Mr Bean που ο Ρόουαν Άτκινσον άργησε να ξυπνήσει και για να μην αργήσει για τον οδοντίατρο ντύθηκε κι έπλυνε τα δόντια του στο αυτοκίνητο; Λοιπόν, τέρμα πια και για εσάς η βιασύνη, με τη βοήθεια της αυτοκινούμενης μπανιέρας. Απόλυτα εγκεκριμένη από το ΚΤΕΟ, με την αυτοκινούμενη μπανιέρα μπορείτε να πηγαίνετε στη δουλειά και ταυτόχρονα να πλένεστε, να φροντίζετε τη στοματική σας υγιεινή, να χτενίσετε ό,τι βρείτε εύκαιρο και να ντυθείτε, όσο η αυτοκινούμενη μπανιέρα σας πηγαίνει με απόλυτη ασφάλεια στη δουλειά. Μην ανησυχείτε, δε θα έχει χειρισμό σαν μπανιέρα. Στη φωτογραφία βλέπετε ένα προσχέδιο το οποίο τελικά απερρίφθη γιατί μπήκε δάκτυλος από τη Ρώσικη Αστυνομία:
   
• Αυτόματος τουβλορίπτης:
  Πόσες φορές δεν έχετε δει κάποιον απόλυτα εκνευριστικό μπροστά σας και η πρώτη σας σκέψη ήταν "Αχ, πώς θα 'θελα να του έρθει τώρα ένα τούβλο στο κεφάλι;"; Με τον αυτόματο τουβλορίπτη, μπορείτε να κάνετε τους ευσεβείς σας πόθους πραγματικότητα. Απλά λέτε στον τουβλορίπτη ποιο άτομο μισείτε πάρα πολύ, αυτός το εντοπίζει, και ρίχνει το τούβλο. Εκατό τοις εκατό επιτυχία, κανένα ίχνος, θα φανεί σαν ατύχημα κι εσείς δε θα έχετε καμία απολύτως σχέση! Είναι σχεδόν σαν να μην είναι αληθινό. Το σετ περιλαμβάνει τον εκτοξευτήρα των τούβλων, την ιπτάμενη βάση για εύκολη μεταφορά, πέντε τούβλα και μπαταρίες. Μπορείτε να αποκτήσετε τον αυτόματο τουβλορίπτη εντελώς δωρεάν, αρκεί ο πρώτος σας στόχος να είναι ο Justin Bieber.
• Γουρλίδικο ποτό:
  Σήμερα είναι Τρίτη και δεκατρείς. Ρισκάρεις να πιάσεις τη γκόμενά σου στο κρεβάτι με τη γιαγιά σου, να απολυθείς επειδή ο καφές που πήγες στο αφεντικό σου ήταν 0,2 βαθμούς Κέλβιν παρακάτω από τη θερμοκρασία που σου ζήτησε και να σου κλέψουν την αυτοκινούμενη μπανιέρα που μόλις αγόρασες; Όχι βέβαια! Το γουρλίδικο ποτό είναι εδώ, με εκχύλισμα από τετράφυλλα τριφύλλια, φρεσκοαλεσμένα λαγοπόδαρα, τρία ολόκληρα πέταλα αλόγου, είκοσι οκτώ μαγικά φυλαχτά, απόσταγμα τίμιου ξύλου και μία τρίχα από τα μαλλιά του Αντώνη Σαμαρά. Και ζάχαρη για τη γεύση. Μπορείς κι εσύ να νιώσεις σαν τον Γκαστόνε από τα Κόμιξ, υπό τον όρο ότι θα λάβω το είκοσι τοις εκατό πιθανών κερδών σε Λόττο, Τζόκερ και Στοίχημα.
• Cyborg-Ψηφοφόρος:
  Είσαι πολιτικός. Τα έκανες σκατά. Δε διάβασες το Μνημόνιο. Και τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές, κάθεσαι τα βράδια στην άκρη του κρεβατιού σου απεγνωσμένος και κλαις υπό τη συνοδεία της Celine Dion μέχρι να σε πάρει ο ύπνος και να ξυπνήσεις την επόμενη μέρα στην τεράστια σπιταρόνα που έχτισες με τα λεφτά που υποτίθεται ότι θα πήγαιναν στο τοπικό νοσοκομείο σκύλων, ενώ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τηλεφωνήσεις στο 9011696969 και να παραγγείλεις τα ανθρωποειδή που θα σώσουν την πολιτική σου καριέρα. Και για υποψήφιους βλαχοδήμαρχους. Η Barbarian Inventions S.A. δεν αναλαμβάνει καμία απολύτως ευθύνη για την καταστροφή της χώρας.
• Ειδοποίηση ανοιχτού φερμουάρ
  Είσαι άντρας. Είσαι ξεχασιάρης. Βγαίνεις από την τουαλέτα χωρίς να κλείσεις το φερμουάρ σου και γίνεσαι περίγελος των πάντων. Πάνε αυτές οι εποχές. Τώρα έχεις το μαγικό γκατζετάκι που θα σου αλλάξει τη ζωή. Η ειδοποίηση ανοικτού φερμουάρ έχει έναν ειδικό αισθητήρα που ανιχνεύει την κίνηση του Midnight Train to Syphilis. Μόλις την μαζέψεις, ένας πολύ διακριτικός ήχος όπως αυτός που κάνουν οι πόρτες του αυτοκινήτου όταν είναι ανοιχτές σε ειδοποιεί να κλείσεις τα μαγαζιά, αποφεύγοντας έτσι ατυχή περιστατικά. Ταιριάζει σε όλα τα παντελόνια και όλα τα είδη φερμουάρ (βασικά δεν νομίζω να υπάρχουν άλλα είδη φερμουάρ, αλλά τέλος πάντων). Το Νόμπελ μου ανήκει.
• Ηλεκτρογεννήτρια-Pikachu
  Έχεις βαρεθεί να πληρώνεις τα κέρατά σου στη ΔΕΗ; Τώρα μπορείς να τους πεις ως άλλος Zack de la Rocha "Fuck you, I won't do what you tell me!" και να παράγεις εκατό τοις εκατό αγνή, καθαρή ενέργεια, απόλυτα φιλική προς το περιβάλλον και με ελάχιστο κόστος. Η ηλεκτρογεννήτρια-Pikachu! Συνδέεις δύο ηλεκτρόδια στο Pikachu, βάζεις κι ένα UPS για να είσαι προστατευμένος από τις αλλαγές τάσης, του δίνεις και δύο μαρουλόφυλλα να φάει και είσαι άρχοντας. Βέβαια, μπορεί να υπάρξει ένα θεματάκι με τις συνεχείς κραυγές "Pi...ka...CHUUUUUUUUUUUUU!", αλλά όχι τίποτα που δε λύνεται με ένα σιγαστήρα. Τώρα πια, ο μόνος κίνδυνος για την παροχή σου θα είναι η Ομάδα Πύραυλος.
• Λαχανικά με γεύσεις:
  Έχετε βαρεθεί να κυνηγάτε τα παιδιά σας από πίσω για να φάνε το νερόβραστο κουνουπίδι που δε θα έτρωγε ούτε ο Κωνσταντίνος Κατακουζηνός; Το πρόβλημά σας έχει λυθεί. Υποδεχθείτε τα λαχανικά με γεύσεις! (ο συσχετισμός με τα προφυλακτικά με γεύσεις απλά θα αποκαλύψει το πόσο πραγματικά πρόστυχοι είστε) Μπρόκολο με γεύση μερέντα, λάχανο με γεύση μπριζόλα, σπαράγγι με γεύση Burger King και μπάμιες με γεύση παστίτσιο εγγυώνται ότι τα παιδιά σας θα παίρνουν τις βιταμίνες τους με τον πιο απολαυστικό τρόπο. Λαχανικά με γεύσεις: μεγαλώνουν, μεγαλώνουν, ΓΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑΑΑΑΑΑΑ!
• Λεφτόδεντρο:
  Θυμάστε τότες που ήσασταν μικρά παιδάκια και πηγαίνατε σχολείο και ο δάσκαλος σας έβαζε τιμωρία με το ένα πόδι στη γωνία και γυρνούσατε σπίτι και τρώγατε και παίζατε μπάλα στην αλάνα και μετά γυρνούσατε ξανά σπίτι και ζητούσατε λεφτά από τον πατέρα σας και αυτός κάθε, μα κάθε φορά σας έδινε την ίδια γαμόσπιτη απάντηση, "τα λεφτά δε φυτρώνουν στα δέντρα"; Ήρθε το καταπληκτικό λεφτόδεντρο! Το φυτεύετε, το ποτίζετε, το βάζετε να ακούσει και λίγο Μότσαρτ και στη στιγμή, έχετε λαχταριστά πεντάευρα. Επιτέλους, θα ταπώσετε τον πατέρα σας! Επίσης, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και για άλλα ασήμαντα πράγματα, όπως φαγητό, λογαριασμοί, σπίτια, αμάξια, ρούχα και να μην ξαναδουλέψετε ποτέ στη ζωή σας.
• Memory stick εγκεφάλου:
  Δεν μπορείς με τίποτα να θυμηθείς τους τύπους για το διαγώνισμα Φυσικής κατεύθυνσης, τα γενέθλια της γκόμενάς σου ή το password για την κλειδαριά που ανοίγει το μυστικό χρηματοκιβώτιο όπου είναι κλειδωμένο το κομπιούτερ που καλά κρυμμένη μέσα έχει τη μυστική συνταγή του καβουροπάτι; Η λύση είναι στα χέρια σου. Το memory stick εγκεφάλου! Γράφεις αυτά που πρέπει να θυμάσαι στο stick, τα αποθηκεύεις, βγάζεις το stick από τον υπολογιστή, ανοίγεις με το τρυπάνι μια υποδοχή στο κρανίο σου, βάζεις μέσα το stick, ρίχνεις και το μαλλί από πάνω για να μη φαίνεται η τρύπα και πλέον έχεις μνήμη ελέφαντα!
• Προστατευτικό force field:
  Και τώρα κάτι από ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Έχεις κουραστεί να δέχεσαι χτυπήματα από παντού; Δεν αντέχεις το διαρκές "σύ-σύ-σύννεφο-έ-έ-έπεσε-ΜΠΟΥΓΙΟΟΟΟΟΟΟ!" που υφίστασαι από τους συμμαθητές σου κάθε φορά που έχεις το θράσος να εμφανιστείς φρεσκοκουρεμένος; Δε θες να φας μπουνιά από αυτόν που του χρωστάς εκατόν πενήντα χιλιάδες από τότε που μπήκε το ευρώ (πριν του τα χρώσταγες σε δραχμές); Είσαι ο Γιώργος Νταλάρας; Αν ισχύει κάτι από τα παραπάνω, δεν έχεις παρά να σηκώσεις το τηλέφωνο, να πάρεις το 9011696969 και να πάρεις τη συσκευή προστατευτικού πεδίου που θα σου αλλάξει τη ζωή.
• Ρομπότ-πέφτουλας:
  Σου αρέσει η καλύτερη γκόμενα του σχολείου, αλλά κάθε φορά που πας να της μιλήσεις κοκκινίζεις, πέφτεις στο πάτωμα, παθαίνεις σπασμούς και ανεβάζεις 76 πυρετό, αφού βέβαια πρώτα κατουρηθείς πάνω σου μπροστά στα μάτια όλων των συμμαθητών σου και τις κάμερες των κινητών τους. Τι κάνεις; Παίρνεις το ρομπότ-πέφτουλα! Με ατάκες όπως "Αυτό το ρολόι μου λέει ότι δε φοράς εσώρουχα!-Μα φοράω.-Α, το παλιόπραμα, πάει μια ώρα μπροστά!", ή "Δεν κουράστηκες χθες όλο το βράδυ;-Γιατί, τι έκανα;-Τριγύρναγες στα όνειρά μου!" ή ακόμα και το υπέρτατο-ανυπέρβλητο "How you doin'?", δε θα ξαναφάτε χυλόπιτα ποτέ!
• Σετ ζωγραφικής για άμπαλους
  Θα ήθελες να ζωγραφίζεις σαν τον Μπομπ Ρος, αλλά τα έργα σου μοιάζουν σαν να τα ζωγράφισε ο Μπομπ Μάρλεϊ; Μην το σκέφτεσαι άλλο! Το σετ ζωγραφικής για άμπαλους δίνει τη λύση με τα μοναδικά πατενταρισμένα αυτόματα πινέλα, τα οποία αντιλαμβάνονται ότι έχεις κάνει μαλακία και τη διορθώνουν με αριστουργηματικό τρόπο. Με τα αυτόματα πινέλα, μπορείτε πλέον να ετοιμάζεστε για το μουσείο. Προσοχή: αν είστε εκπρόσωποι της λεγόμενης "αφηρημένης τέχνης", μην αγοράσετε τα αυτόματα πινέλα. Μπορεί να καταλήξετε με κάτι που είναι πραγματική τέχνη.
  
• Σοκολάτα που καίει θερμίδες
  Να μια εφεύρεση για τον Πάγκαλο. Το κόνσεπτ είναι πραγματικά πολύ απλό. Παίρνεις μια ωραία σοκολάτα, αφαιρείς όλα τα λιπαρά και με τη βοήθεια αυτής της μαγευτικής επιστήμης που λέγεται Χημεία μετατρέπεις τον παράδεισο του λίπους και της ζάχαρης σε ένα προϊόν που εξαφανίζει τα λίπη από το σώμα σου και σε μετατρέπει στον Gerald Butler πριν προλάβεις να πεις this is Sparta. Πιθανές παρενέργειες μπορεί να αποτελέσουν στομαχικά προβλήματα, ναυτία, διάρροια, εμετός, πονοκέφαλοι, ζαλάδες, κίρρωση ήπατος, καρκίνος στα μάτια, εμφάνιση τρίτου όρχεως, ακατάσχετες αιμορραγίες, AIDS, ψυχωτική διαταραχή, αποκοπή κεφαλής από το σώμα και μετατροπή στη Lady Gaga.
• Συσκευή εντοπισμού κλειδιών:
  Έχεις βαρεθεί να ψάχνεις τα κλειδιά σου για δύο χρόνια και μετά να τα βρίσκεις στην ίδια τσέπη που ήσουν απόλυτα σίγουρος ότι δεν υπήρχε ούτε μία στο εκατομμύριο περίπτωση να βρίσκονται εκεί μέσα και πιο πιθανό ήταν να είναι στην καλύβα ενός ερημίτη στη Γουατεμάλα; Με αυτό το απλό γκατζετάκι μπορείς να ξεγνοιάσεις μια για πάντα από το επίπονο ψάξιμο κλειδιών και να είσαι πάντα κύριος. Επίσης, με το ίδιο αυτό γκατζετάκι μπορείς να εντοπίσεις και άλλα χαμένα πράγματα, όπως την αξιοπρέπειά σου, την Ατλαντίδα, εκείνο το χαμένο κορμί τον ξάδερφό σου και τα λεφτά από τα ασφαλιστικά ταμεία.
• Φορητός πλησίον:
  Θέλεις σαν σωστός Χριστιανός που είσαι να αγαπήσεις τον πλησίον σου, αλλά όλοι οι γύρω σου σε έχουν γραμμένο; Απλά παίρνεις το φορητό πλησίον και ησυχάζεις μια και καλή. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βοηθάς αυτό το ανθρωπόμορφο ρομπότ να τα βγάζει πέρα στην καθημερινή του ζωή, να κάνεις καλές πράξεις για αυτό και να του λες πόσο πολύ το αγαπάς, και η θέση σου στον Παράδεισο είναι εξασφαλισμένη και δε σου την τρώει ούτε ο Άγιος Μάικλ Τζάκσον. Και τώρα για το Πάσχα, ειδική προσφορά: με μόλις εκατό ευρώ, παίρνετε τον Φορητό Πλησίον 1.5, ειδικά προγραμματισμένο για να σουβλίζει το αρνί.
• Wonder-condom
  Νιώθετε ότι το πέος σας δεν είναι αρκετά μεγάλο για να ικανοποιήσει την σύντροφό σας, αλλά δε σας περισσεύουν λεφτά για προσθετική και δεν εμπιστεύεστε τα email που παίρνετε κατά χιλιάδες κάθε μέρα; Η νέα πατέντα λέγεται Wonder-condom! Όπως και τα Wonderbra, το Wondercondom είναι ειδικά σχεδιασμένο ώστε να κάνει τον Τζίμη να φαίνεται μεγαλύτερος και πιο απειλητικός, ενώ ταυτόχρονα σας προστατεύει από αφροδίσια, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και πτώση των τιμών του χρηματιστηρίου. Συνιστάται από όλους τους σχεδιαστές μόδας για μονόφθαλμα φίδια. Wondercondom, και δε θα ακούσετε ποτέ ξανά φράσεις του τύπου "Πού είναι το υπόλοιπο;"!

Αυτά, και να προσέχετε μη σας στρατολογήσει ένας μανιασμένος αράπης και ευαισθητοποιηθούν για εσάς όλοι οι μαλάκες στο Youtube.

Πες το με έναν τοίχο

Αυτά, και να προσέχετε μη σας χακάρουν το λογαριασμό.

Ο ήλιος καίει; Να κι εμάς!

Σας έλειψα, πουλάκια μου; Όχι; Καλά, δεν πειράζει, τα κρατάω εγώ αυτά και θα περάσουμε ωραία. Σήμερα, αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, θα συζητήσουμε για ένα καυτό κοινωνικό θέμα ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΕΧΩ ΒΑΡΕΘΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΚΙ ΑΝ ΞΑΝΑΚΟΥΣΩ ΤΗ ΛΕΞΗ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΘΑ ΠΑΡΩ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΖΟΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΟΣΕ, ΘΑ ΠΕΣΩ ΣΤΙΣ ΡΑΓΕΣ, ΘΑ ΜΕ ΠΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΤΡΕΝΑ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ ΘΑ ΤΟ ΡΙΞΩ ΣΕ ΜΙΑ ΠΙΣΙΝΑ ΜΕ ΘΕΙΙΚΟ ΟΞΥ. Ευχαριστώ.
Θα μιλήσουμε λοιπόν σήμερα για την ομοφυλοφιλία. Πιθανότατα με το θέμα που διάλεξα να σας έρχεται στο μυαλό να πείτε "Ω ρε πούστη". Ειρωνικό, δε θα ήταν; Σε αυτό εδώ το σημείο θέλω να ξεκαθαρίσω ότι μου αρέσουν αποκλειστικά και μόνο οι γυναίκες, η πιο ομοφυλόφιλη πράξη που έχω κάνει ποτέ ήταν το να αποπειραθώ να ακούσω το YMCA και να τα παρατήσω μετά το πρώτο ρεφρέν και δε θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που έφαγα μπανάνα.
Όπως ίσως θα ξέρετε, οι γκέι ζουν ανάμεσά μας. Και οι λεσβίες βέβαια ζουν ανάμεσά μας, αλλά για κάποιο λόγο ο κόσμος θυμάται ότι υπάρχουν μόνο όταν βλέπει τσόντες. Μια που το ανέφερα: οι αληθινές λεσβίες δεν είναι σαν αυτές που βλέπουμε στις τσόντες. Εκτός από την Portia de Rossi, οι περισσότερες άλλες ενσαρκώνουν το πρότυπο "χοντρή, τριχωτή και έχει να κάνει μπάνιο από το τελευταίο πρωτάθλημα του Άρη". Λυπηρό, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι για αυτό.
Άλλωστε, στη χώρα μας οι λεσβίες τείνουν να κρατάνε χαμηλό προφίλ. Πηδιούνται με γυναίκες και δεν ενοχλούν κανέναν. Ενώ αντίθετα οι γκέι ενοχλούν. Την αισθητική μου.
Παρένθεση: αν είσαι γκέι, δεν έχω κανένα πρόβλημα να κάνω παρέα μαζί σου, αν ταιριάζουμε σαν χαρακτήρες. Εκτός κι αν με δεις ερωτικά, στην οποία περίπτωση η χυλόπιτά σου είναι έτοιμη, θα τη φας εδώ ή να στην τυλίξω; Είπαμε, δεν είμαι τόσο απελπισμένος.
Τι έλεγα; Α, ναι. Ότι οι γκέι ενοχλούν την αισθητική μου. Γιατί για κάθε Freddy Mercury υπάρχουν διακόσιοι Βαλλιανάτοι, για κάθε Rob Halford πεντακόσιοι Πουλόπουλοι (γαμώ τη Γιουροβίζιον) και για κάθε Ian McKellen χίλιοι στυλίστες που δημιουργούν κοστούμια για το Star Wars και νομίζουν ότι κάνουν και υψηλή ραπτική. Και φυσικά, ας μην ξεχνάμε ότι από το στόμα ενός ομοφυλόφιλου βγήκε αυτό:

(θα έπρεπε να σας προειδοποιήσω για το ηχητικό βασανιστήριο που μόλις βιώσατε, αλλά δε με νοιάζει κιόλας. Με δική σας ευθύνη διαβάζετε αυτό το μπλογκ-άρα τα τραβάει ο κώλος σας).
Το άλλο πρόβλημα είναι οι "στρατευμένοι" γκέι, που παλεύουν για τα δικαιώματά τους ωσάν φεμινίστριες που καίνε τα σουτιέν τους. Ε, παράτα μας όμως! Είσαι γκέι. Και τι μας το λες; Μήπως περιμένεις να σου πούμε και μπράβο επειδή σου αρέσει να τρως πέη; Κι εμένα μου αρέσει να τρώω γύρο με τζατζίκι, δε βγαίνω να ζητάω επαίνους από τον κόσμο για τα γούστα μου. Και όχι, δεν είσαι καλύτερος από εμάς επειδή δίνεις κώλο-κι αν το νομίζεις στ'αλήθεια αυτό, είσαι μαλάκας, ενοχλητικός, πρήχτης και χορτοφάγος.
"Μα τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων...", να τα βάλεις εκεί που ξέρεις τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων! Όχι που θα σε χαλάσει κιόλας, αλλά δε γαμιέται; Εσύ πάντως γαμιέσαι. (δύο λογοπαίγνια στη σειρά; Πού τα βρίσκω ο πούστης; ΤΡΙΑ! Έχω κωλοφαρδία σήμερα... ΤΕΣΣΕΡΑ!) Στην γαμημένη Ελλάδα ζεις. Το μόνο δικαίωμα που έχουμε εδώ πέρα είναι το δικαίωμα στο να πληρώνεις χαράτσια σαν μαλάκας ενώ οι πλούσιοι χρωστάνε τα εκατομμύρια και δεν τρέχει κάστανο (είχα δεν είχα, πάλι για την κατάσταση της χώρας μας μίλησα. Είμαι αδιόρθωτος). Εφόσον δε σε κυνηγάει κανένας χριστιανοψυχάκιας με τσεκούρι για να σου πάρει το κεφάλι, μη μιλάς καθόλου.
"Μα εγώ θέλω να παντρευτώ τον αγαπημένο μου!" Γιατί, χρυσή μου; Φοβάσαι μη σε αφήσει αστεφάνωτη και τι θα λέει ο κόσμος; Ο κόσμος ήδη λέει. Αλλά αυτός ο ίδιος κόσμος είναι που βλέπει Λαζόπουλο και τον θεωρεί σύγχρονο Αριστοφάνη. Και στην τελική, την καζούρα δεν τη γλιτώνει ποτέ κανείς. Και δούλεμα θα φας για τα γούστα σου, και θα δουλέψεις και τους άλλους. Έτσι πάει. Κι αν θες, στο κάτω κάτω τη γραφής, τόσο πολύ να παντρευτείς, τρεις ωρίτσες με το αεροπλάνο είναι το Άμστερνταμ. Να τα καλά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τ'ακούς, Παπαρήγα, που θες και να βγούμε; Άκου τα.
Α, και κάτι τελευταίο που μου ήρθε έτσι πρόχειρα. Τι κακός χαμός είναι αυτός που γίνεται με το Gay Pride? Αν είσαι πια τόσο περήφανος που είσαι γκέι, κράτα την περηφάνειά σου για τον εαυτό σου. Κι αν θες τόσο πολύ να λάβεις μέρος σε μια παρέλαση ντυμένος σαν χορεύτρια της σάμπα στο καρναβάλι του Ρίο, υπάρχει ήδη μια παρέλαση που είναι ό,τι πρέπει για σένα: το καρναβάλι του Ρίο! Κι αν όχι του Ντε Τζανέιρο, τότε της Πάτρας. Είδες τι ωραία;
Από την άλλη, για να αντισταθμίσουν τους μαλάκες γκέι, υπάρχουν και οι τριμάλακες στρέιτ. Οι δήθεν ματσό άντρακλες, που αποκηρύσσουν την ομοφυλοφιλία μετά βδελυγμίας, επικαλούμενοι είτε τη Βίβλο (γιατί ο Χριστός είπε, "Αγάπα τον πλησίον σου, εκτός κι αν είναι πούστης") ή δεν ξέρω εγώ τι άλλο, και μετά τους πιάνεις στο δωμάτιό τους να μυξοκλαίνε ακούγοντας Barbara Streisand και φορώντας το ξώπλατο και τα δωδεκάποντα της γκόμενάς τους όσο αυτή πηδιέται με τον αδερφό τους.
Και αυτοί που λένε το περίφημο, "Αν ο γιος σου σου βγει πούστης τι θα κάνεις;" Τριήμερο πανηγύρι στην Αριστοτέλους, έτσι για να σου σπάσω τα νεύρα. Δε με ενδιαφέρει αν ο γιος μου βγει πούστης, κομμουνιστής, μπασίστας στους Metallica, μπουζουκοπαίκτης στα πανηγύρια, Παναθηναϊκός ή καθαριστής στη Microsoft. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να βγει σωστός άνθρωπος. Και, τώρα θα ακούσεις κάτι που δε θα ακούσεις ποτέ από τις αγαπημένες σου πηγές, δηλαδή τον Άνθιμο: ΜΠΟΡΕΙΣ να είσαι ομοφυλόφιλος και σωστός άνθρωπος ταυτόχρονα.
Αλλά το αποκορύφωμα είναι όταν τους ακούς να λένε ότι "τα παιδιά μας βλέπουν τις αδερφές στην τηλεόραση και γίνονται κι αυτά αδερφές". Λοιπόν, αν το παιδί σου είναι τόσο έξυπνο που επηρεάζεται σε τέτοιο βαθμό από όσα βλέπει στην τηλεόραση και τα μιμείται κιόλας, βάλ'το να δει Mythbusters μπας και γλιτώσουμε από έναν κόπανο παραπάνω.
Άκου δηλαδή τι μας λέει! Γιατί, φυσικά, κάθε φυσιολογικής νοημοσύνης ανθρώπινο ον, με το που θα δει μισή ώρα από μεσημεριανάδικο, αυτομάτως θα αρχίσει να σπάει ο καρπός του, να μιλάει σαν τον Μελένιο από τα Στρουμφάκια, να χορεύει τσιφτετέλι στα σκυλάδικα και να έχει περίεργες ορέξεις για αγγούρι. Και μετά θα κοιτάξει με δάκρυα στα μάτια τον Τρύφωνα Σαμαρά και θα του πει, "Τρύφωνα, σε ευχαριστώ που με ξύπνησες. Τώρα πια ξέρω ότι είμαι ομοφυλόφιλος!"
Ελπίζω, πάντως, να λειτουργεί όντως έτσι το σύστημα. Γιατί τότε θα μπορούσαμε να βάλουμε την τηλεόραση να παίζει έξυπνους ανθρώπους και να σταματήσεις να είσαι τόσο μαλάκας.
Αλλά εντάξει. Πες ότι μπορεί, κάποιος, κάπου, κάποτε να επηρεάστηκε με αυτό τον τρόπο από τα μεσημεριανάδικα. Είδε, ρε παιδί μου, ότι οι πούστηδες πληρώνονται για να προσφέρουν στην κοινωνία το απόλυτο τίποτα και σου λέει, γιατί να μην το κάνω κι εγώ;
Εδώ όμως, ο άλλος, σου λέει ότι ο Μπομπ Σφουγγαράκης περνάει γκέι μηνύματα! Κι άντε, να το αποδεχθώ αυτό. Εδώ που τα λέμε, ο Μπομπ και ο Πάτρικ περνάνε αδικαιολόγητα πολύ χρόνο μαζί. Αρκετά ύποπτο. Όμως, αφενός τα πεντάχρονα δεν πρόκειται να δουν τι το ερωτικό έχει η σχέση μεταξύ ενός σπόγγου και ενός αστερία, κάτι που βλέπεις εσύ ο ενήλικας με το πρόστυχο μυαλό σου, κι αφετέρου, ο Μπομπ Σφουγγαράκης περνάει επίσης μηνύματα ότι είναι εφικτό να ζήσει ένας σκίουρος κάτω από το νερό, να ψήνεις μπιφτέκια κάτω από το νερό και να ανάβεις φωτιές ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΝΕΡΟ! Πού είναι όλοι οι υποβρύχιοι εμπρηστές που θα έπρεπε να υπάρχουν;

Αυτά, και να προσέχετε να μη μπείτε κατά λάθος σε γκέι μπαρ και σας την πέσει ένας μουστακαλής μπιλντεράς που μοιάζει σαν τον μπάτσο από τους Village People.

Εντ άια γουίλ όλγουεϊς λαβ γιου

Αγαπητές φίλες και φίλοι, με μεγάλη μου θλίψη σας ανακοινώνω ότι πέθανε η Γουίτνεϊ Χιούστον. Τι; Δε σας νοιάζει; Βασικά ούτε κι εμένα. Μία ναρκομανής πέθανε. Σιγά το πράγμα. Κάνε μια βόλτα στην Ομόνοια να δεις τι γίνεται και τα ξαναλέμε.
Αλλά όχι, θα πρέπει για άλλη μια φορά να ξαναζήσουμε το φαινόμενο "θάνατος Μιχαλάκη". Όλοι όσοι μέχρι το Σάββατο είχαν τη Γουίτνει Χιούστον γραμμένη στον καλύτερο φίλο του άντρα, τώρα θα το παίζουν θλιμμένοι και θα ανεβάζουν τα βίντεο κλιπ της στο Facebook και θα λένε τι καλή που ήταν η Χιούστον και τι κακιά που ήταν η Ντάλας. Τι σκατά σας πιάνει ρε πρωτόζωα; Μήπως νομίζετε ότι θα βγει το ζόμπι της από τον τάφο και θα σας κυνηγάει αν δεν πείτε καλά λόγια γι'αυτήν; Όσο γραμμένους σας είχε όσο ζούσε, άλλο τόσο γραμμένους σας έχει τώρα.
Επίσης, με μεγάλη μου θλίψη σας ανακοινώνω ότι ψηφίστηκε το μνημόνιο. Εμ...BIG FUCKING DEAL! Λες και δεν ξέραμε ήδη τι θα συμβεί. Γίνονται κολοσσιαίες διαδηλώσεις που περνάνε στο ντούκου, οι κουκουλοφόροι τα κάνουν όλα πουτάνα και η τηλεόραση δείχνει μόνο αυτούς, το μνημόνιο περνάει σαν να μη συμβαίνει τίποτα, το ΚΚΕ διαφωνεί και οι δημοσιογράφοι κάνουν πάρτι για την τεράστια ευκαιρία που τους δόθηκε να χειραγωγήσουν συνειδήσεις. Όπως θα έλεγε και ο φίλος μου ο Daron Malakian, "Blast off! It's party time! And we don't live in a fascist nation!"
Και μετά το μνημόνιο θα αποδειχθεί για άλλη μια φορά αναποτελεσματικό, η Μέρκελ θα μας κοιτάξει για άλλη μια φορά με το ύφος της απογοητευμένης νηπιαγωγού, θα κάνει την καρδιά της πέτρα και θα μας δανείσει, ο Παπαδήμος θα μας πρήξει για άλλη μια φορά τα αρχίδια για τη χρεωκοπία που μας περιμένει αν δεν περάσει το νέο μνημόνιο και ούτω καθεξής. Βαρέθηκα τη ζωή μου.
Επίσης, με μεγάλη μου θλίψη...όχι, εδώ δεν κολλάει, σας ανακοινώνω τέλος πάντων ότι αρχίζει πάλι το Τσάμπιονς Λιγκ.
Αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν έχει σημασία. Γιατί, σήμερα, guess what, είναι η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου! Γιούπι, ζήτω, τι χαρά, δεν το πιστεύω, η γιορτή των ερωτευμένων, η πιο ωραία μέρα του χρόνου, η πιο...οκ, το γάμησα, δεν πειράζει, πάμε στο ψητό.
Το ψητό είναι γουρουνόπουλο με μήλο στο στόμα ότι ο Άγιος Βαλεντίνος είναι στην πραγματικότητα η γιορτή των ανθοπωλών. Και των ζαχαροπλαστείων. Και των εστιατορίων. Και των περιοδικών τύπου Κοσμοψώλιταν με τα άρθρα του τύπου "Εκατό πράγματα που πρέπει να κάνετε για να την τρελάνετε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου".
Μην αυταπατάστε, αγαπητοί φίλοι. Ότι και να κάνετε, δεν πρόκειται να την τρελάνετε. Και μην πάτε να προβάλετε δικαιολογίες ότι δεν παίζει ρευστό και τα παράπονα στη Λαγκάρντ. Αν μία γυναίκα θέλει να γκρινιάξει, θα γκρινιάξει δεν πα και να χτυπάς τον κώλο σου κάτω. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να καθυστερήσεις την έκρηξη, ακολουθώντας τα εξής πολύ απλά βήματα:

• Βήμα 1ο: Πλύσιμο-χτένισμα-ξύρισμα. Αν έχει να σε ακουμπήσει νερό από την τελευταία φορά που πήγες στη Waterland κι αν στην κόμη σου παγιδεύονται οι άκαυστοι υδρογονάνθρακες που φτύνουν οι εξατμίσεις των λεωφορείων, πάρε το σαπούνι και τρίψου μέχρι να σου μείνει το δέρμα στα χέρια. Το μούσι, από την άλλη, εξαρτάται. Αν μοιάζεις σαν τον Gerard Butler στους Τριακόσιους, κράτα το. Αν μοιάζεις σαν τον Χάρη-Όλοι-βλέπουν-το-σίριάλ-μου-μετά-από-δέκα-χρόνια-παρόλο-που-είναι-μια-μαλακία-και-μισή-Ρώμα, πάλι κράτα το, γιατί για κάποιον περίεργο λόγο σε μερικές γυναίκες αρέσουν οι πούστηδες. Αν πάλι μοιάζεις σαν τον Μπιν Λάντεν, τον Γκάνταλφ ή τη γυναίκα με το μούσι από το τσίρκο, πάρε το πριόνι και ξεκίνα να κόβεις.
• Βήμα 2ο: Ψώνια. Μη νομίζεις ότι θα τη βγάλεις με τα λουλούδια που μάδησες από το παρτέρι και με μια χειροποίητη κάρτα που έφτιαξε το ανιψάκι σου από το νηπιαγωγείο κι εσύ απλά αντικατέστησες το "Περαστικά σας κυρία Κατερίνα" με το "Κατερίνα σ'αγαπάω". Ετοιμάσου για ξήλωμα. Ο τζάμπας ζει μόνο στην ηλίθια διαφήμιση της Mediamarkt. Αν δεν πάρεις τουλάχιστον μία τεράστια ανθοδέσμη-εννοείται-κόκκινα-τριαντάφυλλα, έναν χνουδωτό αρκούδο σε φυσικό μέγεθος Πάγκαλου, όλη την παραγωγή του εργοστασίου σοκολάτας του Γουίλι Γουόνκα και δύο δισεκατομμύρια κόκκινα μπαλόνια, μην ελπίζεις ότι θα γαμήσεις. Και δεν πιστεύω, βέβαια, να ξεχάσεις το χρυσαφικό! Τι θα πει έχουμε κρίση! Να τη βάλεις στον πάτο σου την κρίση! Πώς θα ζήσει η κυρία χωρίς είκοσι τέσσερα καράτια;
• Βήμα 3ο: Ντύσιμο. Η εμφάνιση του Σάκη του Υδραυλικού, του Παοκιού στη θύρα 4 ή του μεταλά αιώνιου φοιτητή θεωρείται α και πα και ρα και δε και κτη. Για σε παρακαλώ! Είναι του Αγίου Πούτσου Βαλεντίνου σήμερα, δεν είναι δυνατόν να είσαι ντυμένος σαν λέτσος! Από την άλλη, βέβαια, μη σκάσεις μύτη και σαν τη Lady Gaga, γιατί θα πέσει γιαουρτάκι 0% για να προσέχουμε και τις γραμμές μας. Ενθυμού το δίστιχο: Τον άντρα οι γυναίκες τον θέλανε λεβέντη, τώρα τον θέλουν αδερφή και τον φωνάζουν τρέντι. Για τοπ αποτελέσματα, ακολούθα τη συμβουλή του Barney Stinson και βάλε κοστουμιά. Μα ο Barney Stinson είναι αδερφή, θα μου πείτε. Ένας λόγος παραπάνω: ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΝΤΥΝΕΤΑΙ!
• Βήμα 4ο: Μαγειρική. Επειδή χρήμα για ακριβά εστιατόρια δεν παίζει, και επειδή επιλογές εστιατορίων όπως το σουβλατζίδικο "Γύρο Γύρο Όλοι", τα Mc-σερβίρουμε-ψημένη-γλίτσα-σε-μπαγιάτικο-ψωμί-και-την-τρως-και-λες-και-ευχαριστώ-Donalds ή η χασαποταβέρνα "Το μοσχάρι" με ζωντανή μουσική από τη ρεμπέτικη κομπανία του Θόδωρα Καραπαντόφλα δε θα έχουν ιδιαίτερη επιτυχία, παίξ'το ρομαντικός και οργάνωσε δείπνο για δύο στο σπίτι σου, το οποίο βέβαια θα φροντίσεις να μην είναι όσο κώλος είναι τις υπόλοιπες 364 μέρες του χρόνου. Για συνταγές, πάρε ιδέες από Κάτι Ξύνεται, Top Master Super Giga Muthafucking Chef κι έτσι. Αν πάλι έχεις κάψει τα κορνφλέικς (κάτι που μόνο ο Όμηρος Σίμπσον έχει καταφέρει) και η μάνα σου ζει σε κάποια άλλη πόλη, παράγγειλε κινέζικο.
• Βήμα 5ο: Ντεκόρ, μουσική κι έτσι. Αν η γκόμενα που προσπαθείς να ρίξεις/κρατήσεις δεν έχει ως όνειρο ζωής να πάρει αυτόγραφο από τον Rob Halford και να δει συναυλία των Maiden στη Θεσσαλονίκη, προσπάθησε να εξαφανίσεις για λίγο τις αφίσες των AC/DC που είχες πάρει δώρο με το Metal and Masturbation που διάβαζες στα δεκατέσσερα και εξακολουθείς να διαβάζεις στα 34. Αντίθετα, βάλε σατέν σεντόνια, χαμηλό φωτισμό/κεριά, ροδοπέταλα, απαλή μουσική και όλες αυτές τις αηδίες που πέτυχες όταν είδες κατά λάθος πέντε δευτερόλεπτα από ταινία της Μεγκ Ράιαν. Εκτός κι αν φτάσεις στο άκρο της επίτιμης προέδρου του φαν κλαμπ του Βασίλη Καρρά. Τότε να πέφτει το γαρύφαλλο νεκροταφείου, ο Τζόνι και οι πενιές.
• Βήμα 6ο: Η Μάχη. Αν έβλεπες Κάστρο του Τακέσι, θα θυμάσαι ότι απειροελάχιστοι έχουν κερδίσει ποτέ στη Μάχη-εγώ δεν έχω πετύχει κανέναν. Έτσι κι εδώ. Γιατί περί Μάχης πρόκειται-απλά χωρίς Γιαπωνέζους φρουρούς, άρματα μάχης και νεροπίστολα. Το μυστικό, όταν έρθει, είναι να την κάνεις να νιώσει ότι πρωταγωνιστεί σε ηλίθια κοριτσοταινία της Ντίσνεϊ. Χάιδεψε τα αυτιά της. Πες της αυτό που θέλει να ακούσει. Πες της για το φεγγάρι, για τα άστρα, για ό,τι πιο εμετικά γλυκανάλατο σκεφτείς-ακόμα και για το Twilight σε ακραίες περιπτώσεις. Αν έχεις λίγο ταλέντο, η ποίηση μπορεί να σταθεί πολύτιμος σύμμαχός σου. 
• Παράδειγμα προς μίμηση:
  Τα μάτια σου παράδεισος και κόλαση η καρδιά σου,
  μα εγώ το μόνο που ζητώ είναι η αγκαλιά σου!
• Παράδειγμα προς αποφυγή:
  Όταν σε είδα γκάβλωσα και πλέον δε μου πέφτει,
  και θέλω απλά να σε γαμώ σαν να μου βάλαν νέφτι!
• Βήμα 7ο: Απόλαυση του τροπαίου σου. Αν τα έχεις κάνει όλα σωστά μέχρι εδώ, πλέον μπορείς να βγεις γυμνός στην Αριστοτέλους και να φωνάξεις στους περαστικούς, "ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΓΑΜΗΣΩ!". Απόφυγε βεβαίως αυτή την ορολογία μπροστά της. Προσπάθησε μέχρι και το τελευταίο λεπτό να μοιάζεις τρυφερός και εμετικός σαν πρίγκιπας στο προαναφερθέν έργο της Ντίσνεϊ. Στάσου σαν τζέντλεμαν. Για παράδειγμα, "Αγάπη μου, θα ήθελα, αν βεβαίως δε σε πειράζει, και μετά από όσα έκανα για σένα, με μόνο κίνητρο το να είσαι εσύ ευτυχισμένη βεβαίως, να δοκιμάσουμε από πίσω-αν αρνηθείς θα το κατανοήσω απόλυτα, εγώ θέλω μόνο την ευτυχία σου".
• Βήμα 8ο: Το επόμενο πρωί, οπότε και συνειδητοποιείς ότι τελικά δεν αξίζει και ότι καλύτερα να έμενες στη μόνιμη σχέση με τη Μαρία Παλάμη, που ούτε δώρα σου ζητούσε, ούτε χρυσαφικά, ούτε γλυκόλογα και Twilight, ούτε γλώσσα σου έβγαζε, κι αν της έβαζες και κανένα γάντι το χειμώνα με τα κρύα ήσουν άρχοντας. Γιατί ο σοφός λαός λέει, αν πετύχει η μαλακία τύφλα να 'χει το γαμήσι.

Αυτά, και να προσέχετε μη σας κάψουν το μαγαζί ομάδες ακροδεξιών/ακροαριστερών/παρακρατικών/ό,τι σκατά τέλος πάντων αποδειχθεί ότι είναι οι κουκουλοφόροι.

Τι το περάσαμε εδώ μέσα, Αμέρικαν Μπαρ;

Η ανθρωπότης βρίσκεται σε μία περίεργη πορεία προόδου και αποσύνθεσης ταυτόχρονα. Τι εννοώ; Από τη μία έχουμε House, Big Bang Theory, Bugatti Veyron, σπίτια με θέρμανση και ψύξη at request που θα λέγανε και οι φίλοι μας οι Εγγλέζοι, Μπιγιονσέ και φυσικά, το σημαντικότερο όλων: Μερέντα. Από την άλλη, όμως, έχουμε Ζωή της Άλλης, σάπια μπλε λεωφορεία του ΟΑΣΘ, άστεγους στο δρόμο που τουρτουρίζουν με την επέλαση του χιονιά και το πολικό ψύχος (παρακαλείται ο Χατζηνικολάου μέσα μου να βγάλει το σκασμό, ευχαριστώ), Justin Bieber, σαπιογκόμενες με ψεύτικο μαύρισμα και πλαστικά χάμπουργκερ Goody's.
Και έρχεται ο Καλυβάτσης και σε ρωτάει, "Γιατί μπαμπά υπάρχουν όλα αυτά τα κακά στον κόσμο;". Και τι του απαντάς, Κανάκη; Θα μπορούσες βέβαια να του πεις ότι ο θεός μας στέλνει αυτές τις δοκιμασίες για να δει αν είμαστε άξιοι, μόνο που εδώ υπάρχει ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα: δεν υπάρχει θεός.
Θα μπορούσες επίσης να του πεις ότι υπάρχουν κάποιοι πολύ κακοί άνθρωποι που δεν έκαναν λίστα σαν τον Earl απ'το My Name Is Earl και τώρα το πληρώνουν, απλά το κάρμα ήταν λίγο απρόσεκτο και δεν μπόρεσε να προστατέψει εμάς τους καλούς από την τιμωρία των κακών. Ωραία δε θα ήταν αν το κάρμα ίσχυε και κάπου αλλού εκτός από το My Name Is Earl?
Δυστυχώς, Κανάκη-αναγνώστη μου, μία απάντηση υπάρχει να δώσεις στο μικρό Καλυβάτση που σε κοιτάει με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του. Και αυτή είναι...
---διακοπή για διαφημίσεις---

(μόνος σκοπός αυτής της διακοπής για διαφημίσεις ήταν να επιτείνει την αγωνία σας. Οι πίπες Νταϊάνα δε με πληρώνουν με κανέναν τρόπο για αυτή την προβολή. Και τώρα συνεχίζουμε)
Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι εμείς φταίμε. Φανήκαμε αχάριστοι. Δε δείξαμε τον δέοντα σεβασμό σε θεία δώρα όπως ο Freddy Mercury και οι Απαράδεκτοι, και αυτός είναι ο λόγος που εδραιώθηκαν αηδίες όπως οι Jonas Brothers και η Πολυκατοικία.
Και τι να κάνουμε τώρα; Μερικές από τις λύσεις που απέρριψα κατά τη διάρκεια της συγγραφής αυτού του άρθρου είναι να τα φορτώσουμε στο ΠΑΣΟΚ, να επικαλεστούμε τα αρχαία πνέυματα των Ζουλού, να το ξεχάσουμε και να πάμε για σουβλάκια και να κάνουμε διαγωνισμό στο Facebook και όποιος μαζέψει τα περισσότερα likes να δώσει τη λύση.
Αντ' αυτού, θέλω να δώσω μερικές συμβουλές στην κοινωνία. Και θα ξεκινήσω με αυτούς που, θεωρητικά, θα έπρεπε να έχουν τον πρώτο λόγο στην ανατροφή των μελλοντικών γενεών και την διαμόρφωση συνειδήσεων. Τους γονείς.
Αγαπητέ γονιέ. Πρώτον, μάθε να λες όχι. Είναι προφανές ότι κάποια στιγμή το βλαστάρι σου θα σου ζητήσει κάτι το οποίο δεν πρέπει, δεν μπορείς ή δε θέλεις να του δώσεις, όπως, για παράδειγμα, την καινούρια Μπάρμπι δεν-ξέρω-τι-σκατά-τη-βάλανε-να-παριστάνει-αυτή-τη-φορά-για-να-μαζέψει-χρήμα-από-τα-χαζοχαρούμενα-κοριτσάκια, την σούπερ-γαμάουα σχολική τσάντα που κάνει ln527349837594747630720763085797396528476494064974974 ευρώ ή λεφτά για να πάρει τη δόση του.
ΜΗΝ ΤΟΥ ΤΟ ΔΩΣΕΙΣ! Δεν πάει να κλαίει, να τσιρίζει, να κωλοχτυπιέται ή να απειλεί ότι θα κάνει επίθεση αυτοκτονίας σε τζαμί στην Τεχεράνη Παρασκευή μεσημέρι; Κράτα χαρακτήρα. Μπορεί να σε κοιτάει όλο το μαγαζί με δολοφονικό βλέμμα, αλλά εκείνη τη στιγμή του δίνεις ένα σημαντικό μάθημα ζωής.
Και ποιο είναι αυτό; Το ότι στη ζωή δεν μπορείς να έχεις πάντα το δικό σου. Για την ακρίβεια, στη ζωή δεν μπορείς να έχεις ποτέ το δικό σου. Άδικε κόσμε, πουτάνα κενωνία. Συν, επιπλέον, ότι αν λυγίσεις, το κωλοπαίδι σου θα εκλάβει ότι το να σπάει τα αρχίδια του κόσμου είναι επιτυχημένη τακτική και θα το κάνει ξανά και ξανά. Και τότε θα αγοράσω εγώ τη Μπάρμπι, και θα την βάλω στον πάτο σου σαν τιμωρία που δεν είσαι καλός γονιός.
Και, για φαντάσου!, τα κακομαθημένα παιδιά μετατρέπονται σε κακομαθημένους ενήλικες. Και οι κακομαθημένοι ενήλικες είναι η χειρότερη μάστιγα της κοινωνίας, μετά βέβαια από τη Eurovision και τις βιντεοκασέτες του 80. Για να μην έχουμε παρατράγουδα, λοιπόν, μάθε λίγο μπαλίτσα τα παιδιά σου.
Και λίγο ξύλο πού και πού δε βλάπτει. Στρώνει χαρακτήρα. Ορισμένες φορές το χρειάζονται. Και νιώθεις καλύτερα. Ξέχνα τι λένε οι παιδοψυχολόγοι. Οι παιδοψυχολόγοι θέλουν να βγαίνουν ανίκανοι  μελλοντικοί γονείς με ακόμα πιο ανίκανα παιδιά για να έχουν πελατεία. 29 κατασκευαστές κακομαθημένων συνιστούν αποχή από τα μαπίδια κι έτσι. Δε θα σβήνεις και τσιγάρα πάνω του. Δυο φάπες θα του ρίξεις για να μάθει να μην κατουράει το χαλί.
Επίσης, πολύ σημαντικό, αν κάτι δεν πρέπει να το δει το παιδί σου, δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να το δει κι όλος ο κόσμος. Το παράδειγμά μου συνοψίζεται σε επτά λέξεις: Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Θυμάμαι ακόμα υστερικές που βγαίναν και λέγαν ότι το σίριαλ είναι κακό και προβάλλει λάθος μηνύματα και δεν είναι σωστό να σατιρίζουμε το Χριστό και τι θα γίνουν τα παιδιά μας και πότε θα ανακάμψει οικονομικά η ΑΕΚ.
Σάλτα και γαμήσου, μωρή τελευταία! Όχι ότι δεν το έκανες ήδη δηλαδή, αλλιώς δε θα ήσουν τώρα εδώ να μας πρήζεις για την ψυχική υγεία του μυξιάρικού σου. Και εδώ που τα λέμε, τι το στραβό έλεγε το ΟαΛΠτμΕ για το Χριστό; Ότι κοιμόταν σε κρεβάτι-αυτοκίνητο και ήταν οπαδός του ΟΦΗ; Big fucking deal! Εδώ όλη η επίσημη βιογραφία του Χριστού μιλάει για φόνους, ληστείες, βιασμούς, αιμομιξίες, εκπόρνευση συζύγου και μισαλλοδοξία προς...χμ, όλους εκτός των Εβραίων, και εσύ βρίσκεις το λάθος πρότυπο στο κρεβάτι-αυτοκίνητο;
Και δε σου έκανε εντύπωση που αυτή η σειρά παιζόταν στις δώδεκα η ώρα το βράδυ, μια ώρα κατά την οποία τα μικρά, αθώα και ευαίσθητα παιδάκια σου θα έπρεπε να κοιμούνται; Για ποιο λόγο, άραγε; Α, ναι. Γιατί δεν απευθύνεται στα παιδιά σου! Απευθύνεται σε κάφρους ηλικίας από δεκαπέντε μέχρι να φύγουν τα καυλόσπυρα, οι οποίοι και βρισιές έχουν ξανακούσει και ξέρουν να ξεχωρίζουν σε τι είδους κρεβάτι κοιμόταν ο Χριστός. Αν δεν μπορείς να συμμαζέψεις το παιδί σου, μην κάνεις την ευαίσθητη μάνα στην κοινωνία.

ΟΚ. Διασφαλίσαμε το μέλλον μας. Με τα τωρινά μαλακισμένα όμως τι κάνουμε; Θα ήταν πολύ ωραίο να μπορούσαμε να τα μαζέψουμε "στα τρένα", που θα έλεγε και ο Φάε Ένα Μαλάκας, αλλά δυστυχώς αυτό δε θα ήταν αποδεκτό στη δημοκρατία που θέλουμε να λέμε ότι έχουμε.
Και τότε τι κάνουμε; Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα! Βοήθεια, άνθρωποι! Τα βλαμμένα θα μας κατακτήσουν! Κλειστείτε στα υπόγειά σας! Είναι douchebag apocalypse! Όχι, μικρέ μου Ευαγγελάτε. Εδώ επιζήσαμε από τα Emo, από αυτά τα χαζοχαρούμενα θα φοβηθούμε;
Το μυστικό είναι να μην τους δίνουμε καμία σημασία. Να δείτε ότι θα αποδειχθεί κάποια στιγμή ότι τα σημερινά τρεντοβλαμμένα είναι εξωγήινη φυλή που τρέφεται από την προσοχή του κόσμου. Θα το απεδείκνυα εγώ, αλλά, guess what, βαριέμαι. Το σχέδιο είναι απλό. Πάμε οι φυσιολογικοί άνθρωποι στα μέρη που μαζεύονται, ακούν τις ηλίθιες μουσικές τους και πίνουν αλκοόλ σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κατεβάσουν κι άλλο το IQ τους, και τους γράφουμε επιδεικτικά στ'αρχίδια μας. Ούτε ένα περιφρονητικό βλέμμα.
Με το που θα καταλάβουν τι παίζεται (εικάζεται ότι έχουν τη βασική νοημοσύνη που απαιτείται για αυτές τις λειτουργίες), θα γίνουν ακόμη πιο καραγκιόζηδες για να γυρίσεις επιτέλους να τους κοιτάξεις. Μη μασήσεις. Αυτό είναι το πιο δύσκολο μέρος του σχεδίου. Δεν πρέπει ούτε για μία στιγμή να φανεί ότι αναγνωρίζεις την ύπαρξή τους. Θα σκυλιάσουν, θα τα πάρουν στο κρανίο, θα κατεβάσουν ακόμα πιο χαμηλά το επίπεδο και το παντελόνι τους. Εσύ κύριος. Το ποτάκι σου, τη γκομενίτσα σου και άρχοντας.
Ε, μετά τα πράγματα είναι απλά. Με το που θα πέσει ο δείκτης "κοιτάχτε-με-όλοι-γαμάω-την-αισθητική-σας" κάτω από τα επιτρεπτά όρια, θα πέσουν σε κώμα κι από κει κατευθείαν διάολο. Το ηλίθιο κοινό θα εξαφανιστεί, η βιομηχανία θα πάψει να έχει κοινό για να παράγει μαλακίες και έτσι θα αδειάσουν όλο το στοκ τους σε κάποια χωματερή του Τρίτου Κόσμου, και τελικά μια λεμονιά θα ανθίσει στη γειτονιά. Και για άλλη μια φορά έδωσα τη λύση. Τι συγκινητικό.
Αυτά, και να προσέχετε μην τυχόν τα παιδιά σας παίξουν GTA και την επόμενη μέρα σκάσουν μύτη στο σχολείο με το AK47, θερίσουν είκοσι άτομα και αυτοκτονήσουν.

Η τέχνη του να κοροϊδεύεις τον κόσμο μέρος ντέφτερον: Κινηματογράφος

Νομίζω ότι το περιεχόμενο της σημερινής εγγραφής είναι αρκετά προφανές. Ελπίζω να έχετε συνέλθει από το πολιτισμικό σοκ του υπέρτατου ποιήματος που είχα συνθέσει, γιατί σήμερα το πρόγραμμα έχει ταινίες. Παρακαλείστε να μη μιλάτε στα κινητά σας κατά τη διάρκεια της παράστασης, και όσοι φοράτε τεράστια καπέλα απλά σας μισώ. Αλλά πρώτα, επειδή το έταξα, ορίστε το BYOB αλογόκριτο:
 
ΟΚ. Είσαστε έτοιμοι; Αν κάποιος εξυπνάκιας απαντήσει "Μάλιστα, καπετάνιε" κερδίζει τον τίτλο του Level 25000 Malakas. Σας δίνω δύο λεπτά για να πάτε τουαλέτα, γιατί διάλειμμα δεν παίζει. Μην ξεχάσετε να σβήσετε το φως όταν βγείτε, γιατί δεν είναι καιροί για να καίει τζάμπα η λάμπα. Και...φύγαμε.

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι η σύγχρονη mainstream κινηματογραφική σκηνή είναι απλά ένας μηχανισμός υφαρπαγής δεκαπέντε ευρώ από δεκαπεντάχρονα που πάνε σινεμά για να φάνε Doritos και να πουν μαλακίες γελώντας με όλη τη δύναμη της φωνής τους λες και δεν υπάρχει άλλος κόσμος που να θέλει να δει την ταινία.
Αλλά εδώ που τα λέμε, ποιος θέλει να δει την ταινία; Η ταινία είναι ή άλλη μία εφαρμογή της αγαπημένης συνταγής "Ο καλός Αμερικάνος πατριώτης σώζει τον κόσμο από βέβαιη καταστροφή", ή το καινούριο μέρος της σειράς των λογοτεχνικών αριστουργημάτων που λέγεται "Βρικόλακες που λαμπυρίζουν στο φως του ήλιου", ή μία απίστευτα πρωτότυπη "αισθηματική κωμωδία" που δεν είναι ούτε αισθηματική, ούτε κωμωδία, απλά μια ανοργασμικιά που περιμένει τον πρίγκηπα του παραμυθιού κι αυτός σαν καλός μαλάκας της έρχεται, ή συνέχεια της συνέχειας του δεύτερου μέρους του σίκουελ της επιστροφής του τελευταίου μέρους της επταλογίας που κανείς δε θυμάται πια πώς άρχισε.
Κοινώς, η σύγχρονη mainstream κινηματογραφική σκηνή είναι εμπειρία εφάμιλλη του να φας γκοτζίλα βρασμένη σε κάτουρο, αφού έχεις μόλις πάρει πρώτη θέση στο Πρωτάθλημα Κάμψεων Έβρου και έχεις καθαρίσει όλες τις Καλλιόπες με τη γλώσσα. Τα προϊόντα που προσφέρονται στους σινεμάδες είναι τόσο άθλια που δεν αξίζει όχι να πληρώσεις για αυτά, ούτε να τα κατεβάσεις-άσε που, αν εφαρμοστεί η ACTA, η οποία πέρασε νύχτα κι εμείς κοιτούσαμε τι φάγαμε μαζί με τον Πάγκαλο, δε θα αξίζει να κατεβάσεις τίποτα, εκτός κι αν αρέσκεσαι στον γλυκό πρωκτικό έρωτα στις ντουζιέρες.
Για να δούμε, τώρα, όμως, την απάντηση της κουλτούρας. Η οποία είναι ταινίες (τις οποίες βεβαίως βεβαίως όλοι οι χιπστεράδες τις χαρακτηρίζουν σαν αριστουργήματα που όποιος δεν τις έχει δει είναι σαν Μουσουλμάνος που δεν έχει πάει ακόμα για ιερό προσκύνημα στη Μέκκα) οι οποίες έχουν στον άνθρωπο το ίδιο αποτέλεσμα με τη θέαση του αγώνα 23ης κατηγορίας Αμπαλιακός Περαραχούλας-Παλτά Κατωβρυσούλας.
Και δε νομίζω σε αυτό το είδος να υπάρχει μεγαλύτερος μάστορας (ή, έστω, να υπήρχε μέχρι πριν από δέκα μέρες μεγαλύτερος μάστορας) από τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο. Θα ήθελα να το περιγράψω με λέξεις, αλλά νομίζω ότι το γράφημα είναι αντιπροσωπευτικό:

Και τώρα βλέπω να έρχεται ο εκπρόσωπος των Κριτικών Κινηματογράφου Ελλάδος (το πόσο τυχαίο είναι ότι τα αρχικά αυτά βγαίνουν ΚΚΕ το αφήνω στη διακριτική σας ευχέρεια) και να με καταδικάζει ως εχθρό του ποιοτικού κινηματογράφου σε υποχρεωτική θέαση της Μεγάλης των Μπάτσων Σχολής και των Φονικών Όπλων. Μόνο που κανείς δεν υπολογίζει τη γνώμη των κριτικών κινηματογράφου, γιατί όπως όλοι ξέρουμε οι κριτικοί είναι αυτοί που δεν είναι ικανοί για τίποτα πέρα από το να μειώνουν τους άλλους.
Κι επιπλέον, εγώ δεν κατηγορώ τον Αγγελόπουλο για τίποτε άλλο εκτός από την τεχνική του. Δεν αμφισβητώ ότι οι ταινίες του θίγουν πολύ σοβαρά ζητήματα και αποτελούν κίνητρα για κοινωνικό προβληματισμό κι έτσι, αλλά είναι δύσκολο έως απίθανο να παρακολουθήσεις μια ταινία στην οποία βλέπεις τον πρωταγωνιστή να περπατάει μέσα σε ένα χωράφι για σαράντα λεπτά. Μα σαράντα λεπτά; Σε αυτό το χρόνο εγώ φτάνω στην Κατερίνη, γαμώ την αυτοκίνηση και τον κύκλο του Ότο!
Πιθανότατα δε θα σας ενδιαφέρει καθόλου, αλλά στο σχολείο έχω μία καθηγήτρια που μου κάνει Έκθεση και Κείμενα Ν.Ε. Λογοτεχνίας (έλα! Καθηγήτρια σε σχολείο που να κάνει Έκθεση και Κείμενα Ν.Ε. Λογοτεχνίας; Απίστευτο! Τι λες τώρα! Δεν ξανάγινε!-ΣΚΑΣΕ!), η οποία ψοφάει για φάσεις κουλτούρας κι έτσι, και παραδέχτηκε έτσι απλά ότι κοιμήθηκε βλέποντας Αγγελόπουλο! Κι αυτό έχει πολύ μεγάλη αξία όταν το ακούς από τα χείλη ατόμου που δεν ξημερώνεται στον Κιάμο.
Υπάρχει βέβαια και μία άλλη σχολή κουλτουροταινίας. Βλέποντας ότι οι ταινίες με έγκριση από την ΕΣΚΑ (Ένωση Σκηνοθετών Κατά της Αϋπνίας) δεν είχαν ιδιαίτερη πέραση στον πολύ κόσμο, και προκειμένου να μην μοιάζουν σαν τους mainstreamάδες, κάποιοι σκηνοθέτες αποφάσισαν να προκαλέσουν. Πολύ. Ανατριχιαστικά πολύ. Κι έτσι είδαμε στις οθόνες μας δημιουργίες όπως ο Κυνόδοντας και η Ανθρώπινη Σαρανταποδαρούσα.
Εδώ, αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές, θέλω να θέσω ένα θέμα που με προβληματίζει: πού ακριβώς ξεχωρίζει η κουλτούρα από την τσόντα; Μάλλον θα έχει να κάνει με τον τίτλο. Βέβαια. Όταν λέγεται "Όνειρα από Μαγιονέζα" είναι γροθιά στο στομάχι, κριτική στη σύγχρονη κοινωνία και αλήθειες που δύσκολα αντέχουν να ακούσουν τα μικροαστικά αυτιά, ενώ όταν λέγεται "Κορίτσια απ'τη Φρανκφούρτη τρώνε λουκάνικα" είναι χυδαιότητα, προσβολή στην αξιοπρέπεια του ανθρώπου και λόγος για να καίνε οι φεμινίστριες τα σουτιέν τους.
Προσωπικά, μία τέτοια ταινία δε θα την έβλεπα ούτε αν γνώριζα ξαφνικά την Μις Κορμάρα-αλλά-όχι-Ξέκωλο, ταιριάζαμε σε σχεδόν όλα και ξαφνικά μου πέταγε ότι είναι groupie του Λάνθιμου. Και ο λόγος είναι απλός. Δεν αντέχω οτιδήποτε παίρνει τον εαυτό του υπερβολικά στα σοβαρά. Δε θα είχα κανένα πρόβλημα να δω τον Κυνόδοντα αν ο σκηνοθέτης του τον περιέγραφε ως "Μια σπατάλη πολύτιμου φιλμ, που δεν πρέπει να τη δείτε εκτός κι αν θέλετε να ξεράσετε ότι φάγατε από τότε που ήσασταν σπερματοζωάρια, να ξεκωλιαστείτε στο γέλιο από το ρεσιτάλ κακής υποκριτικής ή να αναρωτηθείτε για το μέγεθος της μαλακίας που με δέρνει". Αφού όμως αυτό το πράγμα το πήγανε μέχρι τα Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (με τι κώλο, γαμώ την Ακαδημία, το Πανεπιστήμιο και την Βασίλισσα Αμαλία;), δε θα το δω ούτε αν χάσω στοίχημα. Με δυο λόγια: Αν νομίζεις ότι κάνεις κουλτούρα, δεν κάνεις κουλτούρα. Μια παπαριά καμαρωτή κάνεις.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας χτυπήσει μηχανάκι και πέσετε σε φρεάτιο ενώ γυρίζετε την καινούρια σας ταινία.

Η τέχνη του να κοροϊδεύεις τον κόσμο

Όχι, αγαπητοί μου φίλοι. Δεν πρόκειται να μιλήσω και σήμερα για τους πολιτικούς. Σήμερα θέλω να μιλήσουμε λίγο γι'αυτή την τόσο παρεξηγημένη έννοια που λέγεται τέχνη.
Θυμάμαι ένα κρύο δευτεριάτικο μεσημέρι στην τρίτη γυμνασίου που ο ηλίθιος κομπλεξικός καραγκιόζης και κατά ανεπιβεβαίωτες φήμες παιδεραστής που είχαμε για καθηγητή καλλιτεχνικών μας πήγε σε μία έκθεση στο Τελλόγλειο για έναν Ισπανό ζωγράφο που λεγόταν Μιρό.
Κοιτάω λοιπόν τα έργα του κυρίου Μιρό, όση ώρα βέβαια τα ανώριμα καθυστερημένα του σχολείου μου δεν έλεγαν μαλακίες για τον ΠΑΟΚ και τον Άρη, κι έλεγα μέσα μου, "Αυτός είναι ο δεύτερος σημαντικότερος σύγχρονος Ισπανός καλλιτέχνης μετά τον Πικάσο;" Ναι, ναι, καλά το καταλάβατε, τσακάλια είστε, θα σας κεράσω και μια λουκανικούπα με τον πατέρα μου και τη μάνα μου μέσα αν είστε καλά παιδιά μέχρι το τέλος. Ο κύριος Μιρό ζωγράφιζε αυτό που λέμε "αφηρημένη τέχνη".
Και τι είναι αφηρημένη τέχνη; Όχι, δεν είναι η τέχνη που κάνεις όταν ξεχνάς συνεχώς που είναι τα κλειδιά σου. Υποτίθεται ότι είναι η τέχνη που δεν απεικονίζει κάτι το συγκεκριμένο, αλλά στην πραγματικότητα εξωτερικεύει τον εσωτερικό κόσμο του καλλιτέχνου.
Λοιπόν, το μόνο που μου λένε κάτι τέτοια έργα είναι ότι ο καλλιτέχνης πίνει. Υπερβολικά.
Σου λέει ο άλλος για τον Τζάκσον Πόλοκ. "Έκανε βαθιά τομή στην σύγχρονη αμερικανική τέχνη, ήταν μέγας, ήταν γαμιάς, αν μπορούσα θα ήθελα να γεννήσω τα παιδιά του και μπλα μπλα μπλα". Τι λες τώρα! Μόνο που τα έργα του κυρίου Πόλοκ θα μπορούσε ο καθένας να τα αναπαράγει παίρνοντας ένα νεροπίστολο, γεμίζοντάς το μπογιά και δίνοντάς το στο τρίχρονο ανιψάκι του να παίξει.
Η μοντέρνα τέχνη είναι προσβολή στην τέχνη. Είχες τον Μιχαήλ Άγγελο να ζωγραφίζει ολόκληρο το ταβάνι της Καπέλα Σιξτίνα και τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι να φτιάχνει τη Μόνα Λίζα, στρώση προς βασανιστική στρώση, με απίστευτη λεπτομέρεια (δυστυχώς τα άλλα δύο Χελωνονιντζάκια δεν ξέρω τι διάσημο ζωγράφισαν) και σήμερα έχεις έναν ατάλαντο μαλάκα με φουλάρι και πατομπούκαλα με μαύρο κοκκάλινο σκελετό που νόμιζες ότι μόνο οι πούστηδες τα φοράνε να τραβάει δύο μαύρες γραμμές πάνω σε ένα άσπρο καμβά και να έχει την απαίτηση να πιστέψεις ότι αποτελεί διαμαρτυρία για τον πόλεμο στο Ιράκ. Όχι, φίλε μου. Αυτό αποτελεί διαμαρτυρία για τον πόλεμο στο Ιράκ:

Οι δύο άσπρες γραμμές πάνω στο μαύρο καμβά (ή μήπως ήταν μαύρες γραμμές σε άσπρο καμβά; Πωρώθηκα με το Σύστημα του Κάτω και ξέχασα) το μόνο που αποτελούν είναι διαμαρτυρία για τη μαλακία που σε δέρνει.
Ξέρω, ξέρω. Θα με πείτε ότι δεν σκαμπάζω από τέχνη. Και ξέρετε τι λέω εγώ; Σκάστε, ηλίθιοι χιπστεράδες! Μπορεί όντως να μη σκαμπάζω από τέχνη, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι η τέχνη πρέπει να σου προκαλεί συναισθήματα, αν όχι θαυμασμού, τουλάχιστον να σου ξυπνάνε κάποια σκέψη. Αλλά το μόνο συναίσθημα που μου προκαλούν κάτι τέτοια "καλλιτεχνήματα" είναι ότι η ευγονική θα έπρεπε να εφαρμόζεται τελικά. Όχι για τα άτομα που έχουν νοητική υστέρηση, αλλά για αυτά που έχουν νοητική υστέρηση αλλά για κάποιο λόγο νομίζουν ότι είναι παρεξηγημένες ιδιοφυΐες.
Έχω ένα φίλο που ζωγραφίζει καταπληκτικά. Έχετε την εντύπωση ότι θα βρεθεί κανείς που θα εκτιμήσει αυτά που κάνει; Όχι, γιατί όλοι εκτιμάνε το αποκύημα της ηλιθιότητας ενός θολοκουλτουριάρη που μοιάζει με ό,τι απέμεινε από πείραμα των Mythbusters (το αποκύημα, όχι ο θολοκουλτουριάρης-όχι δηλαδή ότι αυτός είναι πολύ καλύτερος, αλλά τέλος πάντων).
Και μετά έχεις και την ποίηση. Αντίθετα με την Επίσημη Εκδοχή των Πραγμάτων, η αυτοκτονία του Καρυωτάκη προέκυψε όταν ο ποιητής απέκτησε με κάποιον τρόπο ενόραση στο μέλλον και είδε τι αποκαλούν οι σημερινοί Έλληνες ποίηση.
Πραγματικά, σήμερα ποίηση θεωρείται η παντελής έλλειψη νοήματος, μέτρου, ρυθμού, ομοιοκαταληξίας ή οποιασδήποτε άλλης μορφής που να έχει σχέση με την καλαισθησία. Και δε χρειάζεται καν να έχεις ίχνος ταλέντου. Απλά πετάς μέσα ασύνδετες λέξεις και το παίζεις καλλιτέχνης. Και για να αποδείξω αυτό που λέω, σας παρουσιάζω με υπερηφάνεια ένα ποίημα που συνέθεσα ειδικά για την περίσταση.
Φλέβες που κοπανάνε. Ένα ποίημα του Thomas the Barbarian.
Ένας αράπης περιμένει το λεωφορείο.
Ποια άγρια μοίρα να μας τυραννά;
Μεγάλα παπούτσια που βρωμάνε απόγνωση.
Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς θα βλέπεις δυο χοντρούς να τρώνε McDonalds
και μια κουκουβάγια να κατατρέχει την ορμή της νιότης μας
σαν να μην ήταν τραβεστί ποτέ.
Φεγγάρι. Γραβιέρα. Ως πότε θα πεθαίνει η σχολική μου σάκα;
Διακοσμητικές επάλξεις κοιτούν βλοσυρά τον Πάγκαλο
γιατί η γάτα μου δεν τρώει πια το φαΐ της
και δεν τερμάτισα ποτέ το GTA San Andreas
μα θα'ρθει η μέρα που τα έπιπλά μου θα αναστηθούν
και θα διεκδικήσουν τη μοίρα τους οι τρύπιες δεκάρες.
Σκατά! Σκατά! Το πιτόγυρο αναζητά
απεγνωσμένα το τζατζίκι
και δεν κοιτάω μπροστά μου πριν περάσω το δρόμο
γιατί ξέρω ότι στη γωνία με παραμονεύει αλαφιασμένος
ο Μπομπ Σφουγγαράκης.
Πώς το βρήκατε, παιδάκια; (όχι, δεν ήπια τίποτα). Είμαι σίγουρος ότι κάπου εδώ θα εμφανιστεί ένας τύπος που διαβάζει Lifo και, με δάκρυα χαράς στα μάτια, θα μου σφίξει το χέρι (το οποίο μετά θα κάψω μπας και απολυμανθεί) και, αφού με συγχαρεί για το υπέροχο ποίημα που τόσο πολύ εκφράζει τον πόνο των μυρμηγκιών της Σουηδίας, θα ζητήσει τα πνευματικά δικαιώματα για να μελοποιήσουν και να τραγουδήσουν το "Φλέβες που κοπανάνε" οι Πυξ Βλαξ στις επόμενες τριάμισι εκατομμύρια τελευταίες συναυλίες τους.
Αυτό ήταν. Αύριο το "Φλέβες που κοπανάνε" θα είναι το νούμερο ένα χιτ σε όλη την επικράτεια. Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα, ελπίζω η ξαφνική επιτυχία να μην καταστρέψει τον τέλειο χαρακτήρα μου.
Δεν πάμε καλά, ρε! Αυτό το πράγμα είναι ανεπανάληπτο. Όχι μόνο για την (κακο)ποίηση, αλλά και για την "έντεχνη" μουσική που συχνά βασίζεται σε αυτήν. Μάθανε όλοι να βρίζουν τη Lady Gaga, αλλά αυτά που ακούν οι ίδιοι, αν τα δώσεις σε κάποιον με IQ πάνω από 20, θα γελάει δέκα χρόνια! Κι αν θέλετε να ξέρετε, εγώ δακρύζω με τη Lady Gaga. ΟΚ, σε αυτό ίσως να φταίνε οι ενδυματολογικές επιλογές της, αλλά δεν έχει σημασία. Απλά βαρέθηκα να το παίζουν όλοι κάποιοι. Μπορεί κάποια στιγμή και να μου περάσει. Αλλά μάλλον όχι.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας πατήσει το λεωφορείο που περιμένει ο αράπης καθώς θα περνάτε το δρόμο χωρίς να κοιτάτε μπροστά σας.