Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Αυτές οι ιδέες του Ρασκόλνικωφ...

Ο Ρασκόλνικωφ, εκτός που μου τα είχε πρήξει να την πέσω στη Θεοδώρα σε κάποια φάση,  και μη έχοντας μάθει το μάθημά του από τη μάστιγα του blogging που είχε πέσει με εκείνα τα κωλοβραβεία, με προσκαλεί να γράψω τι είναι βαρεμάρα. Κι αυτό θα κάνω, επειδή, guess what, βαριέμαι. Μπορεί να το εμπλουτίσω και με δικές μου κατηγορίες βέβαια.
Οπότε αν η βαρεμάρα ήταν...
  • τραγουδίστρια: Περιμένετε ίσως να ακούσετε Lana Del Rey, αλλά όχι. Μπροστά στη γαμημένη Σελίν Ντιόν, η Λάνα είναι πιο ενδιαφέρουσα κι απ'τον Φρέντι Μέρκιουρι ντυμένο 50s νοικοκυρά με μουστάκι να βάζει ηλεκτρική σκούπα στο βίντεο κλιπ του I Want to Break Free. Κι αν έχετε ακόμα αμφιβολίες, πάρτε ένα soundtrack του Τιτανικού να στρώσετε.
  • ταινία: Ο Τιτανικός. Ναι, πρωτοτύπησα πάλι, αλλά η αριστοκράτισσα κι ο αλήτης ερωτεύονται με φόντο μια τεράστια ιστορική καταστροφή, κι αντί να επικεντρώσουν στην καταστροφή μας δείχνουν τον έρωτα του Ντι Κάμπριο και της κρυόκωλης. Ε, άει χέσε με.
  • ζώο: Οι τεράστιες χελώνες των Γκαλαπάγκος. Όχι μόνο είναι πιο αργές και δυσκίνητες κι από τους μηχανισμούς πάταξης της φοροδιαφυγής και ναι-κατάφερα να κολλήσω πολιτικό σχόλιο ακόμα και στις χελώνες-χειροκροτήστε με, αλλά ζουν εκατόν εβδομηνταδώδεκα χρόνια. Δε βαριούνται;
  • πολιτικός: Φώτης Κουβέλης. Δεν ξέρω τι έχει να προτείνει, αν έχει κάτι να προτείνει και γιατί σκατά η Δεξιά έχει 3 κόμματα κι η Αριστερά 123, αλλά και μόνο που βλέπω τη φάτσα αυτού του ανθρώπου θέλω να πάρω έναν υπνάκο αγκαλιά με το χνουδωτό αρκουδάκι μου και την πλυμένη με Σουπλίν-ό,τι-πιο-απαλό-μετά-τη-μαμά κουβερτούλα μου, πιπιλώντας τον αντίχειρά μου, που θα έκανα αν δεν ήμουν δεκαοχτώ χρονών μαντράχαλος. Λάθος κάνω;
  • φαγητό: Σπανακόρυζο, φακή, σπανακόρυζο, είπα δύο φορές σπανακόρυζο επίτηδες και μην αρχίσετε, όλα με κάνουν να θέλω να πάω για σουβλάκια αλλά εν τέλει τα τρώω για να μη στενοχωρήσω τη μάνα μου γιατί είμαι και καλό παιδί πανάθεμά με, όμως με κανένα από όλα αυτά δεν ξενερώνω τη ζωή μου όσο με τα μακαρόνια με σάλτσα ντομάτα. Ναι, είμαι μυστήριος, το ξέρω. Με κιμά πάλι είναι μια άλλη ιστορία.
  • τηλεοπτικό σίριαλ: Το Two and a Half Men χωρίς τον κοκάκια. Κι όχι, ο Βράστον Κούτσερ δεν πείθει για αντικαταστάτης του Τσάρλι, ή για εκκεντρικός εκατομμυριούχος, ή για οτιδήποτε άλλο εδώ που τα λέμε. Από ελληνικά, το Singles. Οι φιλοσοφίες της Ράνιας, η ζωή είναι σαν το τάβλι, πόρτες πλακωτό και φεύγα, και καλά κωμωδία, αλλά δε γελάσαμε.
  • άθλημα: Μπάντμιντον. Ουσιαστικά πρόκειται για κυνήγι πεταλούδας με απόχη, απλά αντί για πεταλούδα έχουμε ένα φτερωτό μπαλάκι. Αν μη τι άλλο στο τένις έχεις και μια Μαρία Σαράποβα να κρατάς τα προσχήματα ας πούμε.  Μη μου πει κανείς ελληνικό ποδόσφαιρο, γιατί αυτό δεν είναι άθλημα, είναι παρωδία αθλήματος.
  • τραγούδι: Επειδή δε θα δώσω καλλιτεχνική αξία στο "Όταν θα μπορέσεις" αποκαλώντας το τραγούδι, θα ψηφίσω το "Ho Hey" των Lumineers, γιατί αν κάτι χιπστεράδες σαν αυτούς και τους άλλους γελοίους, τους "fun.", είναι η μόνη εναλλακτική που έχουμε απέναντι στη Nicki Minaj, προτιμώ τη Stupid Hoe.
  • κανάλι: Μέχρι την Τρίτη θα έλεγα ΕΤ1, αλλά με τις νέες εξελίξεις, τώρα που η Μεσογείων 136 έχει γίνει η ελληνική πλατεία Ταξίμ (...ναι, αυτό ακριβώς), τον τίτλο κερδίζει επάξια το Σκάι. Κυβερνητική γραμμή, Ευαγγελάτος, Πορδοσάλτε κι ένα Τοπ Γκίαρ που είχανε να δείξουνε μου το βάζουν Κυριακή βράδυ που βγαίνω κι εγώ απ'το σπίτι να πούμε. 
  • σχολικό μάθημα: Κόντρα στους κλαψομούνηδες τριτοδεσμίτες που δεν ξέρουν να εκτιμήσουν τη γοητεία των μαθηματικών, αντιπαρατάσσω τα Θρησκευτικά. Γιατί είναι πολύ σημαντική και χρήσιμη γνώση το τι είπε ένας Εβραίος χίπης σε δέκα αμόρφωτους τσομπάνηδες πριν δύο χιλιάδες χρόνια.
  • ηθοποιός: Χάρης Ρώμας. Αυτό. Χάρης Ρώμας. Είτε λέγεται Κατακουζηνός, Δάγκας, Πώποτας ή όπως αλλιώς θέλεις, μονίμως ο στριμμένος γεροντοκόρος του υψηλού εισοδήματος και των παραδοσιακών (βλέπε απολιθωμένων) αρχών. Φήμες λένε ότι ο Τσακ Νόρις τον έχει δει σε σίριαλ να παίζει άλλο ρόλο.
  • πτυχή της ζωής του ανθρώπου: Η αναμονή στις στάσεις για αυτό:

    (δεν υπάρχει στ'αλήθεια γραμμή 666 στη Θεσσαλονίκη, είναι photoshop από τη Φρικηπαίδεια. Και θα έβαζα το σχολείο, μόνο που το ζήτημα πλέον δε με απασχολεί, γιατί ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΙΑ ΜΑΘΗΤΗΣ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΜΠΑΝΑΧΑΪΚΗ ΜΟΥ!)
  • καιρός: Αυτό το πράγμα που κάνει στη Θεσσαλονίκη εδώ και μια βδομάδα. Ζέστη και συννεφιά. Δεν υπάρχει χειρότερο πράμα. Ίσως κάποιοι που ζουν στη Λαπωνία και θεωρούν τους μείον δέκα βαθμούς ευχάριστη δροσιά να διαφωνήσουν, αλλά στ'αρχίδια μου.
  • βιβλίο: "Έκφραση-Έκθεση Γ'Λυκείου", της φιλολόγας μου στο φροντιστήριο. 300 σελίδες ανθρωπιστική παιδεία. Δεν περιγράφω άλλο. Αν δε σας κάνει και θέλετε πραγματικό βιβλίο με εκδότη και τέθοια, ο "Ζητιάνος" του Καρκαβίτσα, το οποίο είναι ίσως το μόνο βιβλίο ever που δεν κατόρθωσα να περάσω τη σελίδα 14 (βιβλία με λιγότερες από 14 σελίδες δε μετράνε).
  • παράταξη: ΚΚΕ. 120 χρόνια λένε για την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, το κακό ΔΝΤ-Τρόικα-Ευρωπαϊκή Ένωση, τον μόνο δρόμο που είναι ο ξεσηκωμός του λαού, και τίποτα καινούριο δε μας λένε. Λέω να τους ψηφίσουμε, για να δούμε τι ωραίο κοκομπλόκο θα πάθουν αν τους βάλεις να κυβερνήσουν. Ο δε Κουτσούμπας, δεν ξέρω με ποιον τρόπο, κατάφερε να είναι πιο ξύλινος κι απ'την Αλέκα. Είναι κατόρθωμα.
  • παιχνίδι: Με διαφορά το σκάκι. Προάγει τη λογική, απαιτεί στρατηγικές ικανότητες, μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, είναι δείγμα ανώτερης ευφυΐας και όλα αυτά, αλλά επίσης απαιτεί να περιμένεις τον άλλον δύο ώρες να σκεφτεί τι θα παίξει, κι εγώ είμαι δεκαοχτώ χρονών και δεν έχω πάει με γυναίκα, πόση υπομονή ακριβώς περιμένετε να έχω;
  • βιντεοπαιχνίδι: Το Sims. Ω, θεοί, το Sims. Πόση λίγη δική σου ζωή πρέπει να έχεις για να κάθεσαι να δημιουργείς ψηφιακά ανθρωπάκια και να τα βάζεις να ζουν καταστάσεις καθημερινής γαμημένης ζωής; Είναι σαν να παίζεις GTA και να σταματάς στα φανάρια. Θυμάμαι δε, τότε που είχαμε μόνο ένα κομπιούτερ στο σπίτι και σφαζόμασταν, την αδερφή μου να κάθεται με τις ώρες χωρίς καν να παίζει με τα ανθρωπάκια, απλά διακοσμώντας το σπίτι τους. Τόσο χάλια.
  • γειτονιά: Οι εργατικές κατοικίες, εκεί που είναι στην Ξηροκρήνη, πίσω από τον Άγιο Νικόλαο και μέχρι τέρμα πάνω στη Λαγκαδά, και τώρα εσείς που ήρθατε στη Θεσσαλονίκη μια φορά στη ζωή σας και δεν ξεκολλήσατε από το Λευκό Πύργο καταλάβατε πάρα πολύ πού είναι αυτό που σας λέω. Εκατό μπεζ ορθογώνια κουτιά, μια εκκλησία και τρία κλειστά περίπτερα. Και μη με πείτε για την εικόνα που είναι ασπρόμαυρη, και σε έγχρωμο το ίδιο καταθλιπτικό είναι.
  • ανάρτηση στο ΚΠΣΑ: αυτή εδώ.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας στείλω κι εσάς το βραβείο και βαρεθείτε κι εσείς.

42 σχόλια:

  1. ο Τιτανικός δεν είναι ταινία, είναι ντοκυμαντέρ για το πως ένα παγόβουνο κατάφερε να γαμήσει μια ενδεχόμενη ταινία (βασισμένη σε αληθινά γεγονότα) για το αμερικάνικο όνειρο!!

    οι χελώνες στα Γκαλάπαγκος, εκτός ότι είναι μνημειωδώς τεράστιες, κάνουν και αυτούς τους γαμημένους ήχους κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος, με αποτέλεσμα να μην θεωρούνται και οι τα πιο βαρετά ζώα στον πλανήτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γι' αυτό κι εσύ απέδειξες ότι είναι τα πάντα τα πιο βαρετά ζώα, απλώς εγώ έβαλα τις χελώνες για να μη με κατηγορήσεις για το κλόπυραϊτ.

      Διαγραφή
  2. Σε νιώθω. Έχουμε την ίδια αγάπη για το σπανακόριζο.
    Το "Ho Hey" είναι συμπαθητικό. Ο υπόλοιπος δίσκος των Lumineers είναι απίστευτα βαρετός.
    "Γιατί είναι πολύ σημαντική και χρήσιμη γνώση το τι είπε ένας Εβραίος χίπης σε δέκα αμόρφωτους τσομπάνηδες πριν δύο χιλιάδες χρόνια." Έγραψες!
    Η ζωή χωρίς τον Χάρη Ρώμα είναι φανταστική. Αλήθεια.
    Κάποτε έπαιζα σκάκι. Δημοτικό πήγαινα. Μετά αποφάσισα ότι δεν υπάρχει πιο βαρετό παιχνίδι από αυτό.
    Κι είχα αγοράσει και Sims. Για να μην το παίξω ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επιμένω ότι το Ho Hey είναι μια αηδία. Κι εγώ οφείλω να ομολογήσω ότι ο Χαρούλης δε μου έχει λείψει ιδιαίτερα. Η αδερφή μου πάλι το είχε λιώσει το Sims, είχε μαζέψει και καμιά δεκαριά expansion packs. Αντί να κρατήσουμε τα λεφτά και να πάρουμε κανένα παιχνίδι της προκοπής (τότε δεν είχαμε ακόμα Ίντερνετ για να τα πειρατεύουμε).

      Διαγραφή
  3. Θα βαριόμουν και μόνο στην ιδέα να κάνω μια τέτοια ανάρτηση!

    Θα διαφωνήσω, πάντως, με το σπανακόρυζο και τις φακές. Άε που χθες τσάκισα δυο πιάτα μακαρόνια με σάλτσα. Με τη σάλτσα να πέφτει μέσα στην κατσαρόλα με τα μακαρόνια και να γίνεται χαμός!

    Στα υπόλοιπα συμφωνώ. Ειδικά με κάτι Ρώμες, Τιτατικούς, ΚΚΕ και λοιπά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε θα συμπαθήσω ποτέ το σπανακόρυζο και τις φακές. Ποτέ όμως.

      Διαγραφή
  4. Αυτό το γαμη... ηλίθιο σπανακόρυζο... ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ! Μπάντμιντον μας αναγκάζει να παίζουμε η γυμνάστρια. Τι να πεις,εμμηνόπαυση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εμείς συνήθως παίζαμε μπάσκετ και βόλεϊ, αλλά υπήρχαν και κάτι κοριτσάκια που παίζανε αυτή τη μαλακία.

      Διαγραφή
  5. Ρε πρεπει να μαι ο Τσακ Νορις γιατι ο Ρωμας εχει πραγματι παιξει σε σηριαλ που δεν εκανε το παλιολιθικο, συντηρητικο, στριμμενο γεροντοκορο.

    Πρωτον, Λιφτινγκ. Με διαφορα. Ναι μεν γεροντοπαλικαρο, αλλα μονο απο επιλογη γιατι κυνηγαει τα "πιπινια".
    Δευτερον, ο Κακος Βεζυρης. Ναι μεν στριμμενος, αλλα μονο παλαιων αρχων δεν τον λες, καθως χρησιμοποιει μεχρι και πορνες και μαυρους να κοιμουνται διπλα σε καθηγητες πανεπιστημιου, για να τους βγαλει απο τη μεση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ο κακός Βεζύρης γαμούσε....ειδικά το "Είδωλο"!!!

      Διαγραφή
    2. Βίκυ; Εσύ; Πράσινα μάτια κάναμε να σε δούμε. Το Λίφτινγκ το θυμάμαι και μου ανεβαίνει το μισοχωνεμένο φαΐ στο λαιμό. Τον Κακό Βεζύρη δεν τον έχω δει ποτέ, αλλά στην τελική μιλάμε για το Ρώμα. Και ο ρόλος να μην είναι ακριβώς ο ίδιος, ίδιο θα τον παίξει αυτός. Υπερβολικές τσιρίδες, υπερβολικές γκριμάτσες, υπερβολικά όλα του.

      Διαγραφή
    3. Ναι μικρε εγω! Αφενος εσυ χαθηκες λογω εξετασεων(και που εδωσες τι καταλαβες;), αφτερου εχω και εγω εξεταστικη και βλεπω βιβλια ακομα και στον υπνο μου!

      Αλλα ο Κακος Βεζυρης αξιζει, οπως ειπε κ ο Μανωλιος, μονο και μονο για το Ειδωλο. Αλλα και για τον υπουργο.

      Βεζυρης: Αυτα τα γκαλοπ ειναι ανυποστατα!
      Υπουργος: Και αυτο το μελι ειναι θυμαρισιο!

      Διαγραφή
    4. Α, σωστά. Καλή λευτεριά λοιπόν (από τη φυλακή του βιβλίου, that is). Όσο για τον Βεζύρη, θα το ψάξω το ζήτημα.

      Διαγραφή
  6. Χα! Θέλω και εγώ βραβείοοοοοο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πρόσεξε τώρα τι έχει να πει ο φιλόσοφος. Το γεγονός ότι κατονομάζεις αυτά τα πράγματα, πρόσωπα ή έννοιες ως "τα πιο βαρετά" τους δίνει αυτήν την ενδιαφέρουσα ιδιότητα, ότι δηλαδή είναι τα πιο βαρετά, άρα δεν είναι βαρετά, διότι έχουν μια ενδιαφέρουσα ιδιότητα (αυτός είναι και ο λόγος που εξ' αρχής ασχολήθηκες μαζί τους), άρα η ανάρτησή σου, όπως και όλες οι υπόλοιπες του είδους αυτού, αυτοαναιρούνται.

    Πότε είπαμε θα είσαι στην πόλη του φωτός, της λευτεριάς μητέρα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ζαλίστηκα.
      Αν εννοείς την Αθήνα, 29-30 του μηνός, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου.

      Διαγραφή
    2. Μάλιστα. Άρα θα πάω 28, όπως ορίζει το αρχικό σχέδιο. Εκτός αν βρω δουλειά.

      Πάντως νιώθω την ανάγκη να προσθέσω, στο πιο βαρετό τραγούδι, το "Της χαράς μαγαζί" του/των Τρίφωνο, και όχι μόνο για τους ευνόητους (σε εμένα και εσένα) λόγους. Επίσης θα το εκτιμούσα αν οι ευνόητοι αυτοί λόγοι έμεναν μεταξύ μας μέχρι νεοτέρας.

      Διαγραφή
  8. Οι fun. γιατι δεν αυτοκτονουν λιγο επιτελους?
    P.S. χαίρομαι που μοιραζόμαστε την ίδια αντίληψη περί καιρού, Two And A Half Men, παιχνιδιού και φαγητού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι οι fun. επιβάλλεται να αυτοκτονήσουν. Η φωνή αυτού του ανθρώπου είναι το ηχητικό αντίστοιχο της διάρροιας.

      Διαγραφή
  9. Κοίτα να δείς τώρα:
    Το σπανακόρυζο το βρίσκω κι εγώ βαρετό, αλλά το πρασόρυζο το βρίσκω γαμάτο, και (όσοι επίσης δεν αρέσκονται στο σπακανόρυζο) με λένε ανώμαλο.
    Οι φακές παλιά μου ήταν από αδιάφορες εως μπλιαχ, μέχρι που συγκάτικος/φίλος μου τις μαγείρεψε με κομμάτια λουκάνικο:
    Σατανικό και θεϊκό μαζί! Απλό, αλλά κάποιος έπρεπε να το σκεφτεί.
    Όσο για τα αθλήματα... μπάνμιντον, τένις, πινγκ-πονγκ, σκουώς, τάκα-τούκα στις παραλίες, ότι περιλαμβάνει ρακέτα βαρετό μου φαίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φακές με λουκάνικο; Χμ, ναι, ο φίλος σου κάτι πίνει και δε μας δίνει. Το τένις γυναικών πάντως έχει κάποιο ενδιαφέρον.

      Διαγραφή
  10. Κι όμως, σε στιγμές μεγάλης βαρεμάρας σταμάταγα στα φανάρια στο GTA...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτός ο Ρώμας ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ...όλα τα άλλα εντάξει παλεύονται,αλλά αυτός με τίποτα!!!
    Με αγάπη '' μία κλαψομούνα τριτοδεσμίτισσα'' , χαχαχαχαχα
    Φιλάρες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλαδή παλεύεις τα λεωφορεία, το ΚΚΕ, το ΣΚΑΪ, την Έκθεση και το σπανακόρυζο, αλλά όχι το Ρώμα. Got it.

      Διαγραφή
    2. Σε σχέση με το Ρώμα λέω,μπορώ να τα παλέψω για λίιιιγοοοο,αλλά το Ρώμα με τίποτα...έχω θέμα με το άτομο :p

      Διαγραφή
    3. Μήπως να ακολουθούσες ψυχοθεραπεία;

      Διαγραφή
    4. Θα το κοιτάξω,χαχαχα :p :p :p

      Διαγραφή
  12. Αν λιώσεις το σπανακόρυζο στο λεμόνι...είναι απίθανο.

    Να η σχολή που ανήκεις...θα στη δείξω με τρεις ατάκες σου:

    1. ...είναι πολύ σημαντική και χρήσιμη γνώση το τι είπε ένας Εβραίος χίπης σε δέκα αμόρφωτους τσομπάνηδες πριν δύο χιλιάδες χρόνια.

    2. ... "Έκφραση-Έκθεση Γ'Λυκείου", της φιλολόγας μου στο φροντιστήριο. 300 σελίδες ανθρωπιστική παιδεία. Δεν περιγράφω άλλο

    3. ... σκάκι... απαιτεί να περιμένεις τον άλλον δύο ώρες να σκεφτεί τι θα παίξει, κι εγώ είμαι δεκαοχτώ χρονών και δεν έχω πάει με γυναίκα, πόση υπομονή ακριβώς περιμένετε να έχω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχά. Νομίζω ότι κατάλαβα. Αλλά δε θα με πείσεις για το σπανακόρυζο.

      Διαγραφή
  13. νομίζω πως κι εσύ αν ζούσες εκατονεβδομηνταδωδεκα χρονια, δεν θα βαριόσουν, αλλά θα το παιζες 'βαρεμένος' για να κάνεις ακόμη περισσότερες αναρτήσεις περί βαρεμάρας..τι? βαρέθηκες να το διαβάσεις..?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε βαρέθηκα να το διαβάσω, αλλά βαριέμαι να κατανοήσω τι διάβασα.

      Διαγραφή
  14. Το σπανακόρυζο γαμάει!!Είχε στη λέσχη τις προάλλες και έκανα πάρτι(όχι επειδή είχα να δω φάι τέτοιου τύπου κάτι χιλιετίες!!)

    Ε για αυτό παίξε σκακι ρεε!!Αυτές που παίζουν σκάκι ναι μεν είναι πιο δύσκολο να κάτσουν,αλλά ως κουλτουριάρες άμα κάτσουν έκατσαν για τα καλά!:Ρ:Ρ

    Τελος αυτος ο Κούτσερ ποσο μαλάκααας ειναι!!Καλά αυτοί στη παραγωγή της σειράς δεν έκαναν οντισιον;;;;;;Εκεί που όλα είναι μια χαρά,ο Τσάλρι ΣΙν γαμάει και δέρνει με τις ατάκες του μου φέρνουν μια ανάποδη φραγκόκοτα που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να πετάει μία ατάκα σε όλο το έργο πιο άθλια και από το τελευταίο λόγο του Προέδρου της ΠΑΣΠ στη τελευταία συνέλευση που χαμε κάνει στην Εποχή που ο Νωέ ήταν ακόμα παιδάκι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι που δεν άντεξε να κρατήσει το στόμα του κλειστό ο κοκάκιας και στόλισε τους παραγωγούς σε live εμφάνιση τοκ σοου. Τώρα έχει το show, "Anger Management" και αν βρίσκεις το χιούμουρ του Κούτσερ νερόβραστο, δεν έχεις δει τίποτα.

      Διαγραφή
    2. Γι'αυτό κι εγώ θα κάνω φοιτητής στην πόλη μου, για να έχω από κοντά τη μαγειρική της μάνας μου και να μην ξερογλείφομαι στη θέα του σπανακόρυζου. Το να βρω γκόμενα που να παίζει σκάκι, ΚΑΙ να βλέπεται, ΚΑΙ να με θέλει, έχει τις ίδιες πιθανότητες επιτυχίας με το να βρω απευθείας εισιτήριο από Θεσσαλονίκη για Τόκιο στα 100 ευρώ. Οι παραγωγοί δεν ξέρω τι σκόπευαν, προφανώς να διαφοροποιήσουν τη σειρά από τον πουτανιάρη μεθύστακα, αλλά απέτυχαν πλήρως. Πλήρως όμως.

      Διαγραφή
    3. Μείνε φοιτητής στην πόλη σου και θα προκόψεις. Σε βλέπω παρθένο, να τρως κρυφα απ τη μαμά τυρογαριδάκια και να σκουπίζεσαι στα σεμέν της και στα 25 σου. Τραστ μι. Μια 25αρα.

      Διαγραφή
    4. Α, όχι, αυτό δε θα γίνει ποτέ. Μισώ τα τυρογαριδάκια. Κι όσο για τους Sims, είναι για τον μπούτσο. Προτιμώ να λιώσω τη ζωή μου παίζοντας Pong. Ναι, αυτό που είναι μια μαύρη οθόνη με δυο άσπρες γραμμές για ρακέτες και ένα άσπρο τετράγωνο για μπαλάκι.

      Διαγραφή
  15. ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΙΜΣ ΡΕ ΜΥΞΟΠΆΡΘΕΝΟΟΟΟΟ, ξέρεις τι σου φταίει,ε; Που εχεις δει δυο και μιση αντρες. Απορείς μετά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ξέρετε, πολλές φορές συμβαίνει τα σχόλια να είναι ακόμη πιο έξυπνα, εύστοχα ή ουσιαστικά από την εγγραφή καθεαυτή. ΟΧΙ ΕΔΩ. Αν σας έρθει καμιά εξυπνάδα, κρατήστε την για τον εαυτό σας.