Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

50 Shades of What The Fuck

Ευτυχισμένος ο νέος Πάσχας, καλοφάγωτος ο Λαυρέντης Μαγειρίτσας, έχει η σούβλα γυρίσματα και καλό σας Πάσχα στη Χίο.

Κι επειδή ένα από τα πράγματα για τα οποία φημίζομαι είναι ότι είμαι πάντα εντός θέματος, θέλω σήμερα, Κυριακή του Πάσχα, να σας μιλήσω για το κοινωνικό φαινόμενο του 50 Shades Of Gray.
Είναι αξιοσημείωτο το πώς, σε μια εποχή που η ανθρωπότητα έχει αποφασίσει συλλογικά ότι δε διαβάζει πλέον βιβλία, να γίνεται τέτοιος ντόρος γύρω από τη σπατάλη χαρτιού που λέγεται 50 Shades. Και μάλιστα η μόνη άλλη αλυσίδα βιβλίων που έχει σημειώσει τέτοιον πάταγο γύρω απ'το όνομά της είναι το Twilight.
Σε περίπτωση που έχετε την εντύπωση ότι η μόνη ομοιότητα μεταξύ 50 Shades και Twilight είναι ότι αμφότερα πουλάνε φτηνές και προχειρογραμμένες φαντασιώσεις σε χαζά κοριτσάκια, ας μάθετε ότι ένα από αυτά τα χαζά κοριτσάκια ήταν και η συγγραφέας του 50 Shades, E.L. James.
Η οποία ήταν Μαΐων περίπου 50 όταν ξεκίνησε να συγγράφει το αριστούργημά της "Το Αποχετευτικό Σύστημα στο Βυζάν..." συγνώμη, παρασύρθηκα, αν και το πασίγνωστο σύγγραμμα του Κωνσταντίνου Κατακουζηνού είναι λιγότερο για το βόθρο από τις Πενήντα Αποχρώσεις του Λευκού Πύργου.
-Δηλαδή;
Δηλαδή η μανδάμ, σε μια ηλικία που θα μπορούσε να είναι η μάνα σας, ξαναλέγω, καθόταν κι έγραφε fan fiction για το Twilight. Και σαν να μην ήταν τόσο σοβαρός κίνδυνος για την ανθρωπότητα οι Twi-moms (διάβαζε: στερημένες σαρανταπενηντάρες που πήρανε το Twilight για τις κόρες τους και κατέληξαν να παίζουν για πάρτη του αστραφτερού βουρκόλακα το σταφιδιασμένο τους μουνάκι), η τύπισσα την είδε Πόκεμον κι αποφάσισε να μετεξελίξει αυτό που έγραφε.
Και το μετεξέλιξε λέει;
Του γάμησε τη μάνα.
Η πρωταγωνίστρια του 50 Shades, Αναστέζια-δε-θυμάμαι-το-επίθετό-της, είναι ακόμα πιο ηλίθια απ'τη Μπέλα (κι όμως γίνεται), ο δισεκατομμυριούχος μπήχτης Κρίστιαν Γκρέι έχει ακόμα χειρότερες εμμονές απ'τον αστραφτερό βουρκόλακα (κι όμως...γίνεται...), κι οι ερωτικές σκηνές, παρ'όλο που δε συμπεριλαμβάνουν κανένα ον από τη μυθολογία της Τρανσυλβανίας, είναι ακόμα πιο ανώμαλες απ'τις αντίστοιχες του Twilight (κι όμως. Γίνεται.).
Η βασική υπόθεση του έργου δεν είναι τίποτα παραπάνω από τη φτηνιάρικη φαντασιωσεολογία (αυτή η λέξη υπάρχει άμα πιστέψεις αρκετά σε αυτήν) όπου το ασήμαντο μυρμηγκάκι, 21 ετών παρθενοπιπίτσα και τα τοιαύτα καταφέρνει να προσελκύσει στο αραχνιασμένο της μουνί τον πιο περιζήτητο εργένη του κόσμου.
Με τη διαφορά ότι ο εν λόγω πρίγκηπας, αντί να έρθει καβάλα στο άσπρο του αλόγατο, να της κάνει χειροφίλημα και μετά να την οδηγήσει σε ένα λιβάδι όπου θα της κάνει γλυκό έρωτα, τη δένει με γραβάτες στα κάγκελα του κρεβατιού και μετά της κάνει τα τρυφερά της κωλομέρια μπλε μαρέν.
Και για κάποιο λόγο αυτή η ανατροπή ήταν τέτοια που ακριβώς αυτή η αναγνώστρια Άρλεκιν, αυτή που ονειρευόταν τα άσπρα αλόγατα και αν κατά λάθος της έριχνες μια στον κώλο σου έκανε περιοριστικά μέτρα, ξαφνικά αποφάσισε ότι γουστάρει ίσαμε και δυο καντάρια ξύλο την ημέρα, ότι θέλει κόλπα με σκοινιά και λιωμένα κεριά και παραβίαση της πρωκτικής της ακεραιότητας.
Κι όπως λένε οι Depeche Mode, let's play master and servant.

Όπως όμως θα σας πει οποιοσδήποτε ασχολιόταν με τα BDSM κόλπα χωρίς να του το πει ένα βιβλίο πεντακοσίων σελίδων στο οποίο επαναλαμβάνεται δύο φορές ανά σελίδα η φράση "inner goddess", όταν τα παιχνίδια υποταγής και εξουσίας στο κρεβάτι/υπόγειο/δωμάτιο ξενοδοχείου στην Εθνική δε γίνονται με τις σωστές διαδικασίες, υπάρχει κίνδυνος να βρεθείς στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να εξηγήσεις στον εφημερεύοντα γιατρό του ΚΑΤ πώς ακριβώς απέκτησες εγκαύματα τρίτου βαθμού στο εσωτερικό του πρωκτού σου.
Μη ρωτήσετε εμένα τι θέλει να πει ο ποιητής με τις "σωστές διαδικασίες" κι αν πρέπει να ξαναβιώσεις εκείνη τη φορά που πηγαινοερχόσουν στην ΔΟΥ τρεις μέρες για να σου δώσουν ένα πιστοποιητικό προκειμένου να παίξεις τουμπερλέκι με το τουρλωτό κωλαράκι της γκόμενάς σου.
Το θέμα είναι ότι ένα έντυπο πορνογράφημα, που ξεκίνησε απ'τη νοσηρή φαντασία μιας ηλίθιας νοικοκυράς που δεν ξεπέρασε ποτέ το εφηβικό στάδιο, κατέληξε να πυροδοτεί μια απ'τις πιο επικίνδυνες μόδες των τελευταίων ετών, μετά από εκείνη τη φάση που είχαν γίνει της μόδας τα ίμο και ένα σωρό μαλακισμένα χαρακώνονταν ακούγοντας My Chemical Romance.
Το επικίνδυνο, όπως καταλάβατε, ήταν το My Chemical Romance.
Και πλέον αυτή η μόδα έχει φτάσει στο απόλυτο σημείο γελοιότητας.
Και ξέρετε πώς το κατάλαβα;
Πηγαίνοντας στο σούπερ μάρκετ.
Και μάλιστα το εν λόγω σούπερ μάρκετ ήταν στην Ελασσόνα. Όχι ότι έχει κάποια σημασία ειδικά η Ελασσόνα. Θα μπορούσε εξίσου να βρίσκεται στους Γαργαλιάνους ή στην Αμφιλοχία ή στα Σφακιά ή στο Διδυμότειχο ή σε όλο και κάποιο μέρος που μέχρι πριν 30 χρόνια κρεμούσαν ακόμα το σεντόνι την πρώτη νύχτα του γάμου.
-Τι είναι αυτό ρε, μια φωτογραφία για μυρμήγκια;
Σωστά. Με τη δύναμη λοιπόν της Ζωγραφικής των Windows, θα σας κάνω μια μεγέθυνση για να καταλάβετε τι είναι.
Shameless merchandise, that's what it is!
Και μάλιστα εντελώς τελείως άσχετο με το αντικείμενο των βιβλίων και της ταινίας, που είναι ο σχεδόν-βιασμός της Αναστέζιας πώς-την-λένε κι ο πλήρης βιασμός των μυαλών μας.
Θα μπορούσε κάλλιστα να κυκλοφορήσει στα σεξ σοπ του κόσμου η "Επίσημη σειρά ερωτικών βοηθημάτων 50 Shades Of Grey" με μαστίγια, δονητές και τα συναφή σε ένα υπέροχο βαλιτσάκι και θα ήταν απολύτως προβλεπέ σαν μαρκετινίστικη κίνηση.
Αλλά...σαμπουάν και αφρόλουτρα; Αφού υποτίθεται ότι το 50 Shades έχει να κάνει με το βρώμικο σεξ.
Οκ, προσπαθήστε να ξεπεράσετε το προηγούμενο λογοπαίγνιο και προσπαθήστε να ακολουθήστε τη συλλογιστική μου πορεία. Μία σειρά από σαμπουάν και αφρόλουτρα πρώτα-πρώτα θα πρέπει να μυρίζει ωραία, έτσι;
Από την άλλη, πώς θα μύριζε ένας χώρος όπου μόλις έλαβε χώρα σχεδόν-συναινετικό σεξ; Ιδρωτίλα. Σίγουρα. Επίσης οι ευωδιαστές μυρωδιές από τον φρεσκοανοιγμένο πάτο της Αναστέζιας και την ψωλή του Γκρέι. Ίσως κάποιο λιπαντικό βιομηχανικής χρήσης, αν και πιο πιθανό ο δικός σου να την έπαιρνε ασάλιωτη. Μπορεί να της έχυνε και λιωμένο κερί. Ίσως να έκανε και κανένα τσιγάρο μετά για την κορύφωση της απόλαψης.
Αν εσείς θέλετε να μυρίζετε κάτι απ'όλα αυτά αμέσως μόλις έχετε τελειώσει το μπάνιο σας, τότε ή εγώ ή εσείς έχουμε παρεξηγήσει τελείως την έννοια της σωματικής καθαριότητας.
Ειλικρινά...δεν μπορώ να καταλάβω το μήνυμα της διαφημιστικής καμπάνιας. "Πλυθείτε με αυτό το αφρόλουτρο κι ο γκόμενός σας θα έρθει να σας κάνει πατσαβούρι για το ξεσκόνισμα, ακριβώς όπως ο Γκρέι, μόνο που δεν είναι δισεκατομμυριούχος αλλά φτωχομπινές Μπουρναζοκάγκουρας!".
Άσε δε που η μόνη άλλη περίπτωση που έχω δει προϊόντα μπάνιου να συνδυάζονται με ταινίες είναι με μικιμάου τύπου Η Μικρή Γοργόνα, το οποίο συμβαίνει γιατί τα πιτσιρίκια δε νιώθουν το κόνσεπτ της καθαριότητας και πρέπει να τα βάλεις να παίζουν με την αγαπημένη τους ταινία για να μπουν στη μπανιέρα και να μη βρωμάνε σαν ασβοί.
Αλλά εδώ μιλάμε για το ακριβώς αντίθετο της παιδικής ταινίας. Για την ακρίβεια, θα προτιμούσα να πιάσω τα υποθετικά μελλοντικά παιδιά μου να βλέπουν την Ανθρώπινη Σαρανταποδαρούσα παρά το 50 Shades.
Θα είχα να εξηγήσω πολύ λιγότερα πράγματα.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας σπάσουν το αυγό και μη σας πετύχει κανένα βαρελότο.

11 σχόλια:

  1. Κάτσε ρε...και μεις με ποιους θα γελάμε εις βάρος τους στα διάφορα fetish events; Δες και το flip side..πέφτει τόσο γέλιο όσο ποτέ άλλοτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Thomas The Barbarian14/4/15 09:50

    Δε σου φτάνουν οι Συριζαίοι και η διοίκηση γνωστής ΠΑΕ το 2008-11;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλε το γελιο δεν ειναι ποτε αρκετό. Οσες περισσότερες πηγές έχεις τόσο το καλύτερα. Αν και εδώ που τα λέμε οι αποχρωσάδες, οι ζέοι και οι multi-τοχικοι, παίζει να είναι ΑΚΡΙΒΩΣ οι ιδιοι...

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμος14/4/15 10:30

    Εχω βάλει στοίχημα να δω κι εγώ την ταινία. Δυστυχώς.
    Ασε ρε που θέλει η μέση Ελληνίδα και ΜπιΝτιΕςΕμ που παραπονιέται άμα της παίξεις ένα μπάτσο στο κωλομέρι. Σταδιάλα...

    Πρόεδρας ΑΠΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Thomas The Barbarian14/4/15 11:22

      Έλα ντε. Θα ήταν λες και, όταν βγήκε ο Καλός, ο Κακός κι ο Άσχημος να αρχίζανε όλοι να κυκλοφορούσανε στην Ελλάδα με άλογα και καμπόικα καπέλα.

      Διαγραφή
  4. Νομίζω αυτό με το σαμπουάν και τις 50 Αποχρώσεις του Γκρι ήταν ένα από τα πιο άθλια προωθητικά κόλπα. Αλλά το χειρότερο θα ταν να χρησιμοποιήσεις αυτό το σλόγκαν σε σειρά για βαφές μαλλιών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Thomas The Barbarian14/4/15 18:15

      Δεν έχεις κι άδικο.

      Διαγραφή
  5. Ρε τι 50 αποχρωσεις του γκρι και μαλακιες; Εγω βλεπω πως το καλαθι εχει αναψυκτικα, χυμους, σοδες και φρυγανιες.... που ειναι το αλκοολ;

    Ξεφτιλικια....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Thomas The Barbarian16/4/15 12:11

      Δεν είναι δικό μου το καλάθι ρε.

      Διαγραφή
  6. Έλα ρε γαμώτο βγάλαν και αφρόλουτρο??!! Εντάξει πλάκα μας κάνουν, φάρσα ήτανε, αποκλείεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λες να τους ξέμεινε εκεί απ'την Πρωταπριλιά;

      Διαγραφή

Ξέρετε, πολλές φορές συμβαίνει τα σχόλια να είναι ακόμη πιο έξυπνα, εύστοχα ή ουσιαστικά από την εγγραφή καθεαυτή. ΟΧΙ ΕΔΩ. Αν σας έρθει καμιά εξυπνάδα, κρατήστε την για τον εαυτό σας.