Τεχνόδουλοι

Όλες οι διαφημίσεις της Vodaphone ή Βόδαφον αν προτιμάτε έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι βαράνε το νευρικό μου σύστημα ωσάν δέκα κιλά καφέ σκέτο σε άδειο στομάχι μαζί με ταυτόχρονο άκουσμα του καινούριου συμπακτωμένου δίσκου του Ιουστινιανού Μπίμπερ.
Μα δεν μπορεί, λες, δεν μπορεί να είναι τόσο ηλίθιες. Σε ποιον απευθύνεται τέλος πάντων όλη αυτή η μάζα αγνής, γνήσιας, ηλιθιότητας με όλη της την κρέμα; Εντάξει, οι διαφημίσεις των Jumbo Chips με τον Σεφερλή και αυτές του Jumbo (τυχαίο; εσείς θα το κρίνετε) με το "Γιατί έχεις τα Τζάμπο πλάι σου" είναι αντικειμενικά πιο ηλίθιες, αλλά, διάολε, πρόκειται για πατατάκια και πλαστικά κουβαδάκια, δηλαδή προϊόντα που δεν χρειάζονται συνοδευτικό εγχειρίδιο με σαράντα σελίδες οδηγίες!
Αλλά ειδικά αυτή με το καρτοίντερνετ με κάνει κάθε φορά που τη βλέπω όχι απλά να ανάβουν τα λαμπάκια μου, αλλά να ανάβουν λάμπες νέον, τα Χριστουγεννιάτικα φωτάκια της Αθήνας και όλα τα φώτα σε ολόκληρο το σύστημα του μετρό του Λονδίνου.
Κατ'αρχήν ας προσπεράσουμε την ηλιθιότητα του κόνσεπτ αυτού καθεαυτό. Δηλαδή δε μας έφταναν οι μαλάκες με τα λάπτοπ που ξεχύνονται στις πλατείες για να πιάσουν WiFi (λες και δεν υπάρχει πουθενά αλλού ξεκλείδωτο WiFi), τώρα το πάμε ένα βήμα παραπέρα; Για ποιο λόγο να θέλει κάποιος να έχει ίντερνετ, ξέρω γω, στην παραλία; Τι είσαι δηλαδή, κανένας πολυassholeος επιχειρηματίας που πρέπει να τσεκάρει το e-mail του ακόμα και όταν χαλαρώνει σε μια ξαπλώστρα πίνοντας το μοχίτο του υπό τους ήχους του κύματος που σκάει και των σφίχτερ που παίζουν ρακέτες λες και δεν υπάρχει αύριο;
Αλλά αυτή η διαφήμιση πραγματικά είναι το αποκορύφωμα. Είναι που λέτε ένας μπαμπουίνος και η γκόμενά του. Η γκόμενα λοιπόν τον πάει σε μία μεζονέτα στη Σαντορίνη ή σε κάποιο νησί τέλος πάντων και του λέει όλο χαρά, "Κοίτα που κανόνισα να περάσουμε το Σ/Κ! Ούτε τηλεόραση, ούτε ραδιόφωνο, ούτε τίποτα! Μόνο τα δυο μας!" Και μπαίνει στο μπάνιο να σενιαριστεί.
Και δεν ήταν και κανένα μπάζο.
Κανονικά, αν αυτό το πράγμα ήταν άντρας που σέβεται τα παντελόνια του, δεν θα άφηνε την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη. Θα την έσκιζε τη γάτα. Αλλά τι κάνει αυτό το πράγμα; Όπως ίσως δε θα μαντέψατε, εκτός κι αν έχετε δει τη διαφήμιση, αυτό το πράγμα τρέχει στο κατάστημα Βόδαφον του νησιού και λέει στον υπάλληλο επί λέξει τα εξής λόγια που συγκλόνισαν τον κόσμο: "Βάλε μου σε παρακαλώ δυο μέρες ίντερνετ, αλλιώς δεν τη βγάζουμε".
ΑΛΛΙΩΣ ΔΕΝ ΤΗ ΒΓΑΖΟΥΜΕ! Τι λες ρε απόβρασμα του ελέους; Σοβαρά;
Εγώ, πάλι, απορώ πώς τη βγάζει μαζί σου η γκόμενα. Δηλαδή σε φέρνει σε ένα υπέροχο μέρος, σου λέει εμμέσως πλην σαφώς ότι θα σε αφήσει να την πηδάς για τις επόμενες δύο μέρες, χωρίς να πάθει πονοκέφαλο, περίοδο, γάγγραινα ή δεν ξέρω εγώ τι άλλη ασθένεια προκειμένου να γλιτώσει από την μαλακία που σε δέρνει, και εσύ προτιμάς το ίντερνετ γαμώ τον Μπιλ Γκέιτς μου;
Είχες και στο χωριό σου ίντερνετ ρε τυρόβλαχε; Έμπαινες στο φέισμπουκ και στο τουίτερ όταν άρμεγες τα γίδια του πατέρα σου; Έμπαινες να διαβάσεις το υπέρτατο μπλογκ "Και πού σαι ακόμα" όταν όργωνες το χωράφι με τα καπνά, πιθηκάνθρωπε, που "δεν τη βγάζεις" κιόλας για δύο γαμημένες μέρες χωρίς ίντερνετ;
Και δεν είναι μόνο αυτό. Το θέμα είναι, ότι οι διαφημιστές της Βόδαφον έχουν αποδείξει επανειλημμένα ότι είναι ηλίθιοι. Άρα δεν θα μπορούσαν να έχουν εμπνευστεί από μόνοι τους κάτι τέτοιο. ΑΡΑ ΟΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΟΝ!
Και όχι μόνο υπάρχει αυτό το ον, αλλά υπάρχει και σε ικανές ποσότητες για να δημιουργήσει μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας στον κόσμο προϊόν ειδικά για να ικανοποιήσει τις ανώμαλες ορέξεις του.
Ω, θεοί του Ολύμπου, σε τι κόσμο ζούμε; Πριν από δεκαπέντε χρόνια ο κόσμος σε αυτή τη χώρα θεωρούσε το κινητό σαν κάτι από ταινία επιστημονικής φαντασίας και το ίντερνετ ακουγόταν σαν χάπι για την πίεση. Και τώρα μας βγαίνει ο μαλάκας ότι ανάμεσα στο ίντερνετ και σε δύο μέρες σεξ προτιμάει το Ίντερνετ!
Εγώ, πάντως, θα προτιμούσα να είμαι μουνόδουλος παρά τεχνόδουλος.
Και ας μην πιάσω τα κινητά, γιατί βαριέμαι κι έχει και ζέστη. Θα πω μόνο τούτο: ως γνωστόν, πλέον ο κάθε μαλάκας έχει δύο και τρία κινητά. Και δεν του αρκούν πλέον τα συνηθισμένα κινητά, αλλά θέλει και smartphone το ζώον, γιατί οι χαζογκόμενες εντυπωσιάζονται με τις οθόνες αφής.
Ε, και για να αντεπεξέλθει στη ζήτηση, η Alcatel έβγαλε δικό της smartphone.
Και όχι, δε σας δουλεύω.
Δηλαδή, έρχεται το τέλος μας.

Κατηγορίες αργόσχολων συζητήσεων

Η άσκοπη συζήτηση στην καφετέρια, στην πιτσαρία, στη στάση του λεωφορείου, στο λεωφορείο, στα διπλανά κουβούκλια στις τουαλέτες και στο κρατητήριο είναι στο αίμα των Ελλήνων. Κάτι σαν το σουβλάκι, τη μούντζα και τη φοροδιαφυγή. Αν κάποιος είναι υπομονετικός, μπορεί να διακρίνει όλο το φάσμα του Νεοελληνικού πολιτισμού να ξεδιπλώνεται μέσα σε μια τέτοια συζήτηση. Αξίες όπως η ευγένεια, ο σεβασμός στο συνομιλητή, η αντιπαράθεση επιχειρημάτων, αξίες έμφυτες στο Νεοέλληνα, βρίσκουν πλήρη εφαρμογή.

Φυσικά, όμως, όλες οι συζητήσεις δεν είναι ίδιες. Υπάρχουν θέματα και θέματα τα οποία μπορεί να αναλυθούν από τους θαμώνες των καφετεριών. Όπως ίσως θα καταλάβατε, σήμερα θα δούμε τα κυριότερα απ΄αυτά.

• Συζήτηση για το ποδόσφαιρο:
  Από τις κύριες συζητήσεις που γίνονται, αυτό το είδος είναι άβατο για τις γυναίκες. Κάτι σαν το Άγιο Όρος, μόνο που αυτοί που παίρνουν μέρος δεν πουλάνε λιμνοθάλασσες. Μόνον όσοι καταλαβαίνουν τον κανόνα του οφσάιντ επιτρέπεται να ασχολούνται στα σοβαρά με εικοσιδύο τύπους που κυνηγάνε μία μπάλα, όπως λέει ο προσφιλής χαρακτηρισμός των γυναικών για την ιεροτελεστία που λέγεται ποδόσφαιρο. Επίσης είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι τέτοιες συζητήσεις γίνονται μόνο για το ποδόσφαιρο, άντε και για το μπάσκετ. Συζητήσεις ποδοσφαιρικού τύπου για το μπάντμιντον, τη συγχρονισμένη κολύμβηση και το καλλιτεχνικό πατινάζ απλά δεν υφίστανται. Σε αυτή τη συζήτηση μπορούν να πάρουν μέρος και noobάδες-στραβάδια, αλλά ποτέ δεν υπάρχει τέτοια συζήτηση χωρίς τον Πανούτσο-Καρπετόπουλε-είστε-πουθενάδες, τον άρχοντα, που βάζει κάτω τον Γιώργο Γεωργίου και τον τσαλαπατάει φορώντας τα επίσημα παπούτσια του Μέσι, που ξέρει με ποια τακτική θα νικήσει η Αναγέννηση Καρδίτσας την μικτή Επιλέκτων και θυμάται με κάθε λεπτομέρεια ακόμη και πώς μύριζε η κλανιά που άφησε ο Νικοπολίδης στο ματς Παναθηναϊκός-Προοδευτική το 1993-94.
• Συζήτηση για αυτοκίνητα:
  Μία συζήτηση που επίσης είναι αποκλειστικό προπύργιο των ανδρών, γιατί οι γυναίκες βλέπουν το αυτοκίνητο σαν εργαλείο για να πάνε από το σπίτι στη δουλειά, ενώ οι άντρες το βλέπουν σαν προέκταση της ζωής τους και, όχι σπάνια, του πέους τους. Και σε αυτή την περίπτωση, είναι απαραίτητο να υπάρχει ο αντίστοιχος Τσακ Νόρις των αυτοκινήτων, που-σύμφωνα με αυτόν τουλάχιστον-ο Jeremy Clarkson αυτόν συμβουλεύεται πριν γράψει κριτικές για αυτοκίνητα και ο μακαρίτης ο Αΐρτον Σένα αρνιόταν πεισματικά να τον κοντράρει γιατί έκλανε μέντες. Φυσικά, μετά από λίγο ακόμη και οι καραάσχετοι, που μέχρι χθες δεν ξεχώριζαν το γκάζι από το συμπλέκτη, θα ξεψαρώσουν και θα αρχίσουν να λένε γνώμες για ροπές, κιβώτια, 0-100 και ποιο αυτοκίνητο είναι καλύτερο, λες και παίζουν χαρτάκια Πανίνι.
• Συζήτηση για πολιτική:
  Αυτή διαφέρει από τις άλλες δύο στο ότι ΟΛΟΙ είναι ειδικοί επί του θέματος. Δεν υπάρχει κανείς που να μην έχει κι έναν δικό του τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να αποφύγουμε το Μνημόνιο -το αν ξέρουν τι ακριβώς είναι το Μνημόνιο είναι άλλο θέμα-, αλλά και να υπάρχει, μέσα σε δύο λεπτά θα έχει διατυπώσει τεκμηριωμένη άποψη. Όλοι τους βγάζουν άχρηστους τους πολιτικούς-όχι βέβαια ότι αυτό είναι πολύ δύσκολος άθλος. Σε παλιότερες, ευτυχισμένες εποχές, όταν το ΔΝΤ δεν ακουγόταν εκατό φορές το δευτερόλεπτο σε πενήντα διαφορετικά δελτία ειδήσεων, οι πολιτικές συζητήσεις είχαν άλλο έργο: να υπερασπιστούν το κόμμα που εξέφραζε τον κάθε ομιλητή. Και πάλι, δεν υπήρχε ούτε ένας που να μην είχε δίκιο. Πλέον, αυτές οι συζητήσεις μετατοπίζονται από το καφενείο στις συγκεντρώσεις των Αγανακτισμένων, δηλαδή στο μεγάλο καφενείο.
• Συζήτηση για την Κούλα, την Σούλα και την Τούλα:
  Εδώ τώρα περνάμε στο άλλο άκρο. Την συζήτηση που κανείς άντρας δεν γίνεται αποδεκτός. Η πανάρχαια τέχνη του κουτσομπολιού συνεχίζει να εξασκείται ακόμη και σε περίοδο κρίσης. Ακόμη κι αν το "Είδες τι γούνα αγόρασε η Κοτανίδου; Σκέτο σκάνδαλο!" έχει μεταβληθεί σε "Είδες τι φασόλια αγόρασε η Κοτανίδου; Σκέτο σκάνδαλο!", το φτυάρι του πολέμου δε θάβεται ποτέ. Η ευγενής ενασχόληση της καλλιέργειας φημών δεν σταματάει ποτέ, και η καλλιέργεια χρειάζεται φτυάρι. Ξαδέρφες, κουνιάδες, άτομα στον ευρύτερο οικογενειακό κύκλο, παιδιά που δε γίνονται άντρες, αλλά και οι διάσημοι, όλα προσφέρουν απλόχερα καύσιμη ύλη για τις συζητήσεις στις καφετέριες, και με τις τιμές που έχει πιάσει η βενζίνη, δεν είναι για να αφήνουμε τέτοιες προσφορές.
• Συζητήσεις με καμένα ανέκδοτα:
  Και μετά σου λέει ότι οι νέοι δεν κάνουν εποικοδομητικές συζητήσεις και κάθονται όλη τη μέρα και χαζολογάνε στο Facebook. Οι συμμετέχοντες σε αυτές τις συζητήσεις βοηθούν στην προαγωγή του γέλιου, που, όπως ξέρουμε, βοηθάει στη χαλάρωση μετά από μια δύσκολη μέρα στο σχολείο στέλνοντας μηνύματα στη γκόμενα κάτω από το θρανίο, και στην καλή υγεία. Το κατά πόσο βέβαια μπορεί να γελάσει κανείς με τα ανέκδοτα με τον Τσακ Νόρις, τα λογοπαίγνια που θα ζήλευε κι ο Σεφερλής, τα "Πώς λέγεται" και τα "Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα" είναι μάλλον υποκειμενικό, αλλά αφού το Ράδιο Αρβύλα, που το 90% της εκπομπής είναι τέτοια ανέκδοτα, κάνει ακόμη νούμερα, θα θεωρήσουμε ότι όντως υπάρχουν άνθρωποι που ακόμη γελάνε με αυτά.
• Συζήτηση επί της μουσικής:
  Φυσικά της πατροπαράδοτης Ελληνικής: μία συζήτηση που σέβεται τον εαυτό της πρέπει οπωσδήποτε να έχει Άντζελα, Βασίλη Καρρά, Σάκη, Νίκο Οικονομόπουλο, άντε βαριά βαριά και για τους πολύ κουλτουριάρηδες Πυξ Λαξ. Αν θέλετε να μιλήσετε για Τρύπες, Νικόλα Άσιμο, χασισορεμπέτικο της δεκαετίας του 30 ή Μαρία Κάλλας χάσατε, το μαγαζί δε σερβίρει τέτοια. Επίσης υπάρχει η πιθανότητα της συζήτησης επί της ξένης μουσικής, αλλά μην ξεθαρρεύετε και νομίσετε ότι μπορείτε έστω και να αναφέρετε καλλιτέχνας όπως Muse, Dream Theater, Lucciano Pavaroti ή MC Hammer (τι, υπάρχουν και ανώμαλοι). Lady Gaga για τα αμερικανάκια, Inna και Love in Brazil για τους Ευρωπαίους, Paramore για τους ροκάδες και οι νοσταλγικοί ας βολευτούν με Μιχαλάκη. Τι το περάσατε εδώ μέσα, σοβαρή μουσική συζήτηση; Εδώ είναι ελληνική καφετέρια!

Ξέχασα κάτι; Δε νομίζω Τάκη. Αλλά και να ξέχασα, πιο πολύ με ενδιαφέρει η αναπαραγωγική ζωή του ιγκουάνα της Σουαζιλάνδης.

Πώς θα γινόταν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ανασχηματισμός

Οι πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας είναι ραγδαίες. Βέβαια, είναι γνωστό ότι εδώ και καιρό η Ελλάδα έχει επιβιβαστεί στη Γραμμή 300 Γκρεμός-Ρέμα του Οργανισμού Αρπάγματος, Συγκάλυψης και Θολούρας με προορισμό τον Τερματικό Σταθμό Τάρταρα. Απλά τώρα ο Οργανισμός αποφάσισε να μετατρέψει τη γραμμή σε εξπρές.
Κι έτσι, ο Πρωθυπουργός προέβη σε άλλον ένα ανασχηματισμό που δεν πρόκειται να αποφέρει κανένα αποτέλεσμα. Και γιατί δεν πρόκειται να αποφέρει κανένα αποτέλεσμα; θα με ρωτήσετε. Η αλήθεια είναι ότι βαριέμαι να εξηγώ τα αυτονόητα, αλλά θα τα εξηγήσω.
Δεν επέλεξε τα σωστά πρόσωπα! Το πρόβλημα, βλέπετε, με τους σημερινούς πολιτικούς, είναι ότι έχουν μείνει πολύ πίσω από τα πράγματα. Δε λέω φυσικά για προχώ ιδέες όπως δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, που οι εκκλησίες έχουν πιο πολύ χρυσάφι από τσιμέντο, γιατί θα ρίξει φωτιά ο μπαμπάς του Χριστούλη και θα μας κάψει.
Αλλά αυτό που δεν έχουν καταλάβει είναι ότι για να παραμυθιάζουν τον κόσμο επιτελούν το δημοκρατικό τους έργο πιο εύκολα, θα πρέπει να έχουν την αποδοχή του κόσμου. Και οι σημερινοί πολιτικοί δεν την έχουν. Αλλά εγώ είμαι εδώ.
Βλέπετε, εγώ κατά βάθος συμπαθώ το Γιωργάκη. Όπως και ο προκάτοχός του ο Κωστάκης, αν δεν ήταν για το όνομά του, δεν θα είχε περάσει καν έξω από το Μαξίμου. Αλλά να που τώρα πρέπει να κυβερνήσει. Κι εγώ θα τον βοηθήσω να διαλέξει τα κατάλληλα πρόσωπα για να στελεχώσει τα υπουργεία του.

• Υπουργείο Οικονομικών: Σκρουτζ Μακ Ντακ
  Ως γνωστόν, ο θείος Σκρουτζ έχει λεφτά και ξέρει να τα διαχειρίζεται. Συν ότι είναι το καταλληλότερο πρόσωπο για να εφαρμόσει τα μέτρα του ΔΝΤ, αφού, παρά το ότι έχει τόσα λεφτά, αρνείται πεισματικά να ξοδέψει έστω και μισή δεκάρα χωρίς αντίκρυσμα. Κι επιπλέον, είναι και αγαπητός στα παιδιά. Τι άλλο θέλετε;
• Υπουργείο Εθνικής Άμυνας: Τζον Ράμπο
  Και μόνο το γεγονός ότι κατόρθωσε να κάνει τέσσερις ταινίες όπου καθαρίζει εκατό μεραρχίες Βιετκόνγκ οπλισμένων μέχρι τα νύχια των ποδιών με μόνο του όπλο έναν ελβετικό σουγιά θα έπρεπε να αρκεί για να σας πείσει για το πόσο γρήγορα θα σταματήσει η Τουρκία τις παραβιάσεις του εναερίου. Υφυπουργός ο Στρατιώτης Ράιαν.
• Υπουργείο Εξωτερικών: Νίκος Ξανθόπουλος
  Το παιδί του λαού, που έκανε τόσες και τόσες Ελληνίδες να κλάψουν με την μοίρα του, που τον ήθελε το πρωί να ρίχνει μπετά και το βράδυ να τραγουδάει στα μπουζούκια για να θρέψει την τυφλή μανούλα του και τα τρία καθυστερημένα αδερφάκια του, θα δυσκολευτεί να πείσει τα Σκόπια να αφήσουν ήσυχο το όνομα; Αναπληρώτρια η Μάρθα Βούρτση.
• Υπουργείο Ναυτιλίας: Τζακ Σπάροου
  Πέφταν τα ελληνικά πλοία θύματα πειρατείας από Σομαλούς πειρατές; Τώρα τα σομαλικά πλοία θα πέφτουν θύματα πειρατείας από Έλληνες πειρατές. Άλλη μία πηγή εισοδήματος θα ανοίξει διάπλατα για την πολύπαθη Ελλάδα-στα μείον ότι θα επιδειχθεί μία ιδιαίτερη προτίμηση στην Καραϊβική. Υφυπουργός ο Κάπτεν Ίγκλο.
• Υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ (όχι αυτό που παίζουμε στα προπατζήδικα): Ρόμποκοπ
  Οι μεραρχίες κομμουνιστών με πλακάτ, αναρχικών με μολότοφ, ΠΑΟΚτζήδων με καδρόνια και συνταξιούχων με γιαουρτάκια βρήκαν το δάσκαλό τους. Κανείς δεν θα τολμάει πλέον να παρανομήσει μέσα στα σύνορα της Ελλάδας, αφού ο υπουργός θα είναι αμείλικτος μαζί του. Αναπληρωτής υπουργός ο Ντετέκτιβ Μονκ.
• Υπουργείο Υγείας: Dr House
  Μπορεί να είναι στριμμένος, γεροξούρας, κακός, στραβός και ανάποδος, αλλά μπροστά του ο McDreamy κλάνει μέντες, ο George Clooney στην Εντατική είναι νοσοκόμα και ο Γιακούμπ είναι μαθητριούλα. Υφυπουργός ο Dr Who-τι, δεν είναι τέτοιου είδους doctor? Δεν πειράζει, σάμπως ο Λοβέρδος τι είναι;
• Υπουργείο Παιδείας: Albus Dumbledore
  Αν μπορεί να εκπαιδεύσει ένα μάτσο μαλακισμένα με ματσούκια να κάνουν μαγικά και να σκοτώνουν άρχοντες του σκότους χωρίς μύτη, τότε σίγουρα μπορεί να εκπαιδεύσει ένα μάτσο μαλακισμένα χωρίς ματσούκια να περάσουν στο πανεπιστήμιο για να σερβίρουν καφέδες για την υπόλοιπη ζωή τους. Αναπληρωτής ο Κωνσταντίνος Κατακουζηνός.
• Υπουργείο Εργασίας: Steve Jobs
  Πέρα από τον προφανή συσχετισμό με την εργασία, ας μην ξεχνάμε ότι έχουμε να κάνουμε με τον δημιουργό του I-phone, που είναι το καλύτερο πράγμα μετά το ψωμί σε φέτες για όποιον έχει IQ κάτω από δέκα. Αν μπορεί να δημιουργήσει τέτοια κοινωνικά φαινόμενα, δεν μπορεί να κάνει τους Έλληνες να δουλέψουν;
• Υπουργείο Πολιτισμού: Πέτρος Κωστόπουλος
  Από εκδότης και αρθρογράφος σε διάφορα διεθνούς κύρους περιοδικά, μέχρι τηλεπαρουσιαστής, DJ και μάγειρας, ο Πέτρος έχει αποδείξει ότι είναι μέσα σε κάθε πτυχή του πολιτισμού. Αναπληρωτής ο Ηλίας Ψινάκης, που δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Υφυπουργός Αθλητισμού ο Τάκης Τσουκαλάς.

Τελικά είμαι πολύ καλός άνθρωπος...

Οι 10 δουλειές που δε θα έκανα με τίποτα

• 10. Συμβουλευτική γραμμή αυτοκτονίας:
  Ίσως κάποιοι από εσάς να τη βρίσκατε με το να κάθεστε και να ακούτε ένα μάτσο αποτυχημένους στο τηλέφωνο να σας εξιστορούν την ιστορία της μίζερης ζωής τους και γιατί θέλουν να θέσουν τέρμα σε αυτή καταπίνοντας ένα κουτί με καθαρτικά, εγώ πάλι όχι. Και να είχε και καμία σοβαρή χρησιμότητα; Αν εγώ ήμουν αρκετά απελπισμένος για να θέλω να με σκοτώσω, το τελευταίο που θα σκεφτόμουν θα ήταν "Απολύθηκα στα σαράντα πέντε μου και δε θα με προσλάβουν πουθενά, η γυναίκα μου με χώρισε για τα μάτια της αδερφής μου, οι φίλοι μου με παράτησαν σύξυλο, τα παιδιά μου δε θέλουν να με βλέπουν και οι γονείς μου με αποκλήρωσαν, αλλά από τότε που μου είπε εκείνος ο τύπος στο τηλέφωνο ότι η ζωή είναι ωραία, δε θέλω πια να φουντάρω από το Σούνιο!" Άρα αυτοί που το κάνουν κατά βάθος δεν είναι σίγουροι και δεν θα αυτοκτονούσαν ούτως ή άλλως. Βλακέντιοι!
  Θα το έκανα, αν...: έπαιρνα 30000 ευρώ το μήνα και σύνταξη στα 5 χρόνια εργασίας.
• 9. Παρουσιαστής σε τηλεμάρκετινγκ:
  Δεν υπάρχει τίποτα που να λέει περισσότερο "η καριέρα σου ως ηθοποιός είναι ξοφλημένη" από το να προσπαθήσεις να πείσεις την πληθυσμιακή ομάδα που έχει συνολικό IQ χρησιμοποιημένου μυξομάντηλου να αγοράσει την καινούρια ηλίθια έμπνευση για όργανο γυμναστικής με δονήσεις ή το καινούριο μίξερ που ψιλοκόβει το κρεμμύδι όπως ψιλοκόβει ο Τσακ Νόρις όποιον κάνει το λάθος να διαφωνήσει με αυτόν ή την νέα συλλογή με τα καινούρια τραγούδια του Notorious Big και του Kurt Cobain. Το δικό μου υποκριτικό ταλέντο βέβαια φτάνει μέχρι το να υποκριθώ ότι δεν έφαγα εγώ όλες τις σοκολάτες όταν ήμουν οκτώ χρονών, αλλά αν είχα, θα το θεωρούσα προσβολή να το σπαταλούσα σε κάτι τέτοιο.
  Θα το έκανα, αν...: έπαιρνα το 100% των εισπράξεων.
• 8. Βαποράκι:
  Σε αυτή τη χώρα, με το εμπόριο ναρκωτικών συμβαίνει ότι και με την κλοπή. Αυτοί που κλέβουν τσιχλόφουσκες από τα περίπτερα σαπίζουν στη φυλακή, και αυτοί που κλέβουν προϋπολογισμούς από τα δημόσια ταμεία είναι έξω και περιφέρονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Έτσι κι εδώ. Ο μεγαλέμπορας κάνει ντόλσε βίτα στην Κολομβία και τα τσιράκια μαθαίνουν τη χαρά της οπίσθιας εισαγωγής στο μεγαλύτερο σχολείο: τη φυλακή. Από όσο θυμάμαι, τουλάχιστον, δεν έχω γίνει ποτέ αποδέκτης παθητικής πρωκτικής συνουσίας, και θέλω να παραμείνουν έτσι τα πράγματα-συν την πλήρη απέχθειά μου προς την παρανομία, που περιλαμβάνει και αυτούς που είναι τόσο ηλίθιοι που θα έπρεπε να τους απαγορεύεται να κυκλοφορούν.
  Θα το έκανα, αν...:νομιμοποιούταν το εμπόριο ναρκωτικών.
• 7. Κλόουν σε παιδικά πάρτι:
  Κάτσε ρε, γιατί το έβαλα αυτό σε αυτήν εδώ τη λίστα; Τι το κακό υπάρχει με το να είσαι κλόουν σε παιδικά πάρτι; Είναι κακό το να ντύνεσαι γελοία, να στήνεσαι μπροστά σε ένα μάτσο πιτσιρίκια, να κάνεις ένα σωρό καραγκιοζιλίκια, να μιλάς σαν ηλίθιος, να προσπαθείς να φτιάξεις ζωάκια από μακρόστενα μπαλόνια, να κρατήσεις το ενδιαφέρον ενός ακροατηρίου που είναι στο τσακ να αρχίσει να χαζεύει μία πεταλούδα που πετάει έξω από το παράθυρο και αν δεν τα πετύχεις όλα αυτά να πρέπει να ανεχτείς μία στρατιά κακομαθημένα να σε γιουχάρουν...ναι, τελικά κακό είναι.
  Θα το έκανα, αν...:μπορούσα να είμαι σίγουρος ότι κανείς δε θα μάθει τίποτα.
• 6. Οδηγός λεωφορείου:
  Σας φαίνεται κόλαση το να οδηγείτε μία ώρα στο κέντρο της πόλης για να πάτε στη δουλειά σας; Φανταστείτε να έπρεπε να οδηγείτε στο κέντρο της πόλης για οκτώ ώρες. Και το όχημα που οδηγείτε να είναι τρεις φορές μεγαλύτερο από το δικό σας όχημα. Και να αναλαμβάνετε την ευθύνη να κουβαλήσετε και εκατόν πενήντα άτομα με αυτό. Και αυτά τα άτομα να συζητούν στα φωναχτά λες και βρίσκονται στις δύο άκρες του Ολυμπιακού Σταδίου, να γκρινιάζουν για τα αρθριτικά τους λες και δίνει κανείς a fuck και να σας κάνουν ηλίθιες ερωτήσεις του τύπου "γιατί αυτό το λεωφορείο δεν πάει στην Καλαμαριά, εγώ δε θέλω να αλλάξω". Και να σας βρίζει ολόκληρος ο κόσμος επειδή μερικοί συνδικαλιστές αποφάσισαν ότι δεν τους φτάνουν τα επιδόματά τους και πρέπει όλοι μαζί να απεργήσετε. Σας φαίνεται ακόμα κόλαση;
  Θα το έκανα, αν...:μπορούσα να απαγορεύσω τις γριές από τα λεωφορεία.
• 5. Υπάλληλος σε McDonalds:
  Είναι η ξεφτίλα των κακοπληρωμένων εργασιών για πολυεθνικές. Και τα Marks & Spencer είναι πολυεθνική που δε δίνει δεκάρα για τους υπαλλήλους της, αλλά το χειρότερο που μπορείς να πάθεις ψωνίζοντας από τα Marks & Spencer είναι να σε χαρακτηρίσουν φλούφλη. Τώρα που το σκέφτομαι, ακόμη και να δουλεύεις καθαριστής σε δημόσιες τουαλέτες είναι καλύτερο από το να δουλεύεις στα McDonalds. Στην πρώτη περίπτωση σκουπίζεις τα σκατά. Στη δεύτερη, τα σερβίρεις στον κόσμο.
  Θα το έκανα, αν...:με άφηναν να μαγειρέψω φαγητό που να μπορεί πραγματικά να φάει ένας άνθρωπος.
• 4. Δάσκαλος:
  Είσαι καλά, ρε; θα μου πείτε. Έχεις τρεις μήνες διακοπές το καλοκαίρι, άλλον ένα διάσπαρτο στη χρονιά, δουλεύεις πέντε ώρες την ημέρα, είσαι δημόσιος υπάλληλος άρα μόνιμος, έχεις μισθό, και μας λες ότι το επάγγελμα του δασκάλου είναι το τέταρτο από τον πάτο; Πρώτον, αν καταφέρετε και διοριστείτε σαν δάσκαλοι και μάλιστα μόνιμοι, εγώ σας δίνω ένα εκατομμύριο. Δεύτερον, οι τέσσερις μήνες διακοπές και το ελαφρύ ωράριο δεν μου φαίνονται και ιδιαίτερη αποζημίωση για την ηθική βλάβη που σου προξενείται με το να προσπαθείς επί πέντε ώρες να μάθεις σε τριάντα αγγελούδια (εκπεσόντα) ότι 3+3 κάνει 6 και όχι εφτά και ότι τα ρήματα γράφονται με ωμέγα, ενώ ταυτόχρονα έχεις την ευθύνη να τα προσέχεις να μην γκρεμοτσακιστούν από τις σκάλες και να μην πάθουν καμιά γρατζουνιά και τρέχουν από πίσω σου οι υπερπροστατευτικές μανάδες τους.
  Θα το έκανα, αν...:μου καθόταν η Μέγκαν Φοξ.
• 3. Δημοσιογράφος:
  Αν ήθελα να πληρώνομαι για να κοροϊδεύω τον κόσμο, θα μπορούσα πολύ απλά να γίνω αστρολόγος-μέντιουμ και τέτοιες αρχιδιές, και υποπτεύομαι ότι πλέον ο κόσμος πιο πολύ τους αστρολόγους έχει σε υπόληψη παρά τους δημοσιογράφους. Και όχι μόνο αυτούς που το αξίζουν, αλλά και αυτούς που πρέπει να τρέχουν όλη μέρα σαν τους μαλάκες προκειμένου να ψαρέψουν καμιά είδηση που θα παρουσιάσουν τα μεγαλοαφεντικά ενώ αυτοί θα πρέπει να προσπαθούν να βγάλουν άκρη με χιόνια, καύσωνα, την ηλιθιότητα του κόσμου από τον οποίο προσπαθούν να πληροφορηθούν και τελικά, αν βρεθεί κάποιος να αναγνωρίσει τη δουλειά τους, αυτός να είναι το Ράδιο Αρβύλα.
  Θα το έκανα, αν...:μου καθόταν η Μπιγιονσού.
• 2. Ατάλαντος μουσικός/καλλιτέχνης/ηθοποιός:
  Πρώτον, έχει γεμίσει η χώρα από δαύτους, και δε χρειάζεται να γίνω κι εγώ ένας ακόμα. Δεύτερον, αν σε γνωρίζει κανένας σοβαρός άνθρωπος, μετά δε θα έχεις μούτρα να τον αντικρύσεις. Τρίτον, η δόξα που γνωρίζεις είναι εφήμερη και μετά από δύο χρόνια πρέπει πάλι να βρεις άλλη δουλειά, ή να ζεις με τα λεφτά της μάνας σου, ή να είσαι επαγγελματίας τεμπέλης όπως κάνουν τόσοι και τόσοι άλλοι με τεράστια επιτυχία και καταστροφικά αποτελέσματα. Αλλά το χειρότερο δεν είναι αυτό. Το χειρότερο είναι ότι χάρη σε αυτούς υπάρχει η χειρότερη από όλες τις δουλειές. Θα τα δείτε όμως και παρακάτω.
  Θα το έκανα, αν...: μου καθόταν η Μέγκαν Φοξ ΚΑΙ η Μπιγιονσού.
• 1. Πανελίστας σε μεσημεριανάδικο:
  Πρώτον, για να είσαι τέτοιος, πρέπει να είσαι και αδερφή, και, όπως προανέφερα, θέλω να ελπίζω ότι η μόνη χρήση του πρωκτού μου θα παραμείνει η αφόδευση. Δεύτερον, η όλη δουλειά είναι το να ασχολείσαι με τη δεύτερη χειρότερη επαγγελματική κατηγορία από όλες, δηλαδή τους ατάλαντους μουσικούς, καλλιτέχνες, ηθοποιούς και δε συμμαζεύεται μαϊντανούς. Και όχι μόνο να ασχολείσαι με αυτούς, αλλά να πρέπει να ασχολείσαι και στα σοβαρά, λες και ενδιαφέρεται κανείς πραγματικά να μάθει όλες τις λεπτομέρειες για το με ποιον, πού και πότε γαμιέται η Τζούλια στη νέα της υπερπαραγωγή και για το τι κάνει ο Λάτσιος από τότε που χώρισε με τη Μενεγάκη. Δε νομίζω να χρειάζεται κι άλλο.
  Θα το έκανα, αν...: ξεχάστε το. Δεν υπάρχει περίπτωση. Αν πρέπει να επιλέξω ανάμεσα σε αυτό και στο να κάνω τρίο με τη Μέρκελ και το Μητσοτάκη, διαλέγω το δεύτερο.

Αυτά, και να προσέχετε μην σας πουλήσουν τίποτα ναρκωτικά.

Μόδες ήταν και πέρασαν

Κάθε εποχή που περνάει χαρακτηρίζεται και από τις μόδες τις, άλλες κακές, άλλες στραβές, άλλες ανάποδες, αλλά πάντα ενδιαφέρουσες. Σήμερα, για παράδειγμα, είναι τα ανέκδοτα με τον Στρος-Καν και τις αταξίες του, το "Δεν πληρώνω" και οι "αγανακτισμένοι". Το σημερινό άρθρο δεν πρόκειται να ασχοληθεί με πράγματα που επηρέασαν γενιές και γενιές αλλά πλέον είναι παρελθόν,, όπως τα χαρτάκια Πανίνι, τα ουφάδικα ή οι βιντεοταινίες με το Γαρδέλη, αλλά πράγματα που ούτε καν θυμόσασταν ότι υπήρχαν, και οι μόνες αποδείξεις για την ύπαρξή τους είναι ο λόγος μου και κάτι ξεχασμένα συρτάρια στα οποία είναι καταχωνιασμένα τα απομεινάρια τους. Ξεκινάμε:

• Σοκολάτα που έσκαγε στο στόμα
  Δε θυμάμαι πώς τη λέγανε, ποια σοκολατοποιία την έβγαζε, ούτε καν αν την πλήρωνες σε ευρώ ή δραχμές όταν βγήκε, θυμάμαι μόνο ότι υπήρξε κάποτε, ότι όλα τα παιδάκια έκαναν σαν χαζά για να την αγοράσουν, και ότι σαν παιδάκι κι εγώ την αγόρασα. Μετά ξαναγύρισα στην συνηθισμένη σοκολάτα, που δεν έκανε "ποπ" και "κρακ" και "μπουμ" και "άουτς" μες στο στόμα σου, και όπως φαίνεται το ίδιο έκαναν και οι υπόλοιποι, αφού εξαφανίστηκε από τα ράφια πιο γρήγορα κι από ότι εξαφανίζονται τώρα τα ισπανικά αγγούρια από τα ευρωπαϊκά σούπερ μάρκετ.
• Πατατάκια με γεύση φέτα ή τζατζίκι
  Το σλόγκαν της εταιρίας ήταν τότε "Κανείς δεν μπορεί να φάει μόνο ένα", και ήταν παραπλανητικό, αφού ούτε το ένα δεν μπορούσες να φας. Το κόνσεπτ ήταν και καλά "πατατάκια με μεσογειακές γεύσεις", οι οποίες και ήταν μία αηδία, αποδεικνύοντας έτσι ότι ο κόσμος προτιμάει τις γεύσεις που ήδη ξέρει. Κάτι παρόμοιο πάει να παιχτεί τώρα και με τα Crispy Pops που, αν αποτύχουν, θα αποδείξουν περίτρανα ότι η βιομηχανία του φαγητού δε βάζει μυαλό.
• Zip Drive
  Αν η ιστορία των υπολογιστών ήταν η ιστορία των μεταφορικών μέσων, η δισκέτα θα ήταν το κάρο με τα άλογα, και σε κάποια στιγμή τα 1,44ΜΒ (μη γελάτε ζωντόβολα, πριν είκοσι πέντε χρόνια λέγατε ευχαριστώ με λιγότερη μνήμη) δεν ήταν αρκετά. Επειδή όμως υπήρχε ακόμη τεράστιο στοκ με δισκέτες και οι εταιρίες δεν ήθελαν να το φουντάρουν έτσι εύκολα, αποφάσισαν να εφαρμόσουν τη λύση ΟΑΣΘ: τα χώνεις μέσα και τα συμπιέζεις. Έτσι έπιασε τα ανήκουστα για την εποχή 100 ΜΒ. Μετά ήρθαν τα CD, τα DVD, και τώρα πλέον που με τα usb sticks μπορείς να κουβαλάς 2 giga στην τσέπη σου για πλάκα και το μόνο ηλεκτρονικό γκάτζετ που δεν έχει (ακόμα) κάρτα μνήμης είναι το τηλεκοντρόλ, μάλλον δεν έχει νόημα να αναρωτιέστε τι απέγινε.
• Μούφα ηλεκτρονικό/κινητό
  Το πρώτο ήταν ένα τούβλο που είχε πάνω τέσσερα κουμπιά και μία ασπρόμαυρη οθόνη των 200 pixel (όχι, μη βιαστείτε να με διορθώσετε, τόσα ακριβώς εννοώ) που τα μόνα παιχνίδια που πρόσφερε ήταν φιδάκι και Tetris. Το δεύτερο ήταν ακόμη πιο παρακμή, καθώς δεν είχε καν οθόνη, παρά μόνο πατούσες τα κουμπιά κι έκανε αστείους (ε, εντάξει, για ένα πεντάχρονο αστείοι ήταν) ήχους. Τώρα, βέβαια, που κάθε πεντάχρονο και PSP, κάθε δεκάχρονο και Xperia, αν κάποιος γονιός το έκανε αυτό δώρο στο παιδί του, θα το έτρωγε στο κεφάλι-και ήταν και βαρύ.
• Boy Bands
  Η όλη ύπαρξη αυτής της έννοιας μου προκαλεί απορία. Καλά τα girl groups, σκατά τραγούδια είχαν, αλλά τουλάχιστον μπορούσες να πάρεις και λίγο μάτι με την Μπιγιονσού και τη Μπέκαμ πριν γίνει κόκαλο χωρίς καν πετσί. Αλλά τα boy bands? Τα τραγούδια τους ήταν επίσης σκατά (Bye bye bye και σκάσε σκατόφλωρε!) και, αν δεχτούμε την καραμέλα που διακηρύσσουν οι γυναίκες ότι δεν τις νοιάζει η εμφάνιση και δεν παίρνουν μάτι, τότε ο μόνος λόγος ύπαρξής τους ήταν οι πούστηδες, και οι πούστηδες μου φαίνονται στατιστικά πολύ μικρό κοινό για να προσπαθεί ολόκληρη η μουσική βιομηχανία να προωθήσει μία ολόκληρη μουσική κατηγορία αποκλειστικά για αυτούς.
• Scooby Doo
  Τώρα θα σας αποτελειώσω. Και όχι, δεν αναφέρομαι στο γνωστό ηλίθιο σκύλο των κινουμένων σχεδίων. Περί το 2006-2007, είχαν βγει κάτι πλαστικοποιημένα χρωματιστά κορδόνια που τα έπλεκες μεταξύ τους και έφτιαχνες μπρελόκ και κρεμαστάρια για τα φερμουάρ σου. Σοβαρά, αυτό ήταν. Και για ένα διάστημα, μπορούσες να δεις κυρίως κοριτσάκια και κάποια "αγοράκια" σε διαλείμματα, μαθήματα-καφενεία και όταν υποτίθεται ότι διαβάζουν να δένουν κόμπους για να φτιάξουν κάτι που, όπως όλα τα διακοσμητικά, δεν έχει καμία χρησιμότητα. Ψυχαναγκασμός από τους λίγους. Κάτι σαν τον Κύβο του Ρούμπικ, μόνο που αυτό χρειάζεται να είσαι έξυπνος για να το λύσεις, ενώ τα κορδόνια μάλλον το αντίθετο.
• Χλαπάτσα
  Ήταν ένα κατασκεύασμα απροσδιορίστου προελεύσεως και υφής, το οποίο τα μικρά παιδάκια πετούσαν στους τοίχους και διασκέδαζαν βλέποντάς το να απλώνεται και να καταλαμβάνει όλη την επιφάνεια. Μετά κάποιος υπερπροστατευτικός γονιός, από αυτούς που βάζουν καλύμματα στις πρίζες που βρίσκονται στο 1,70 από το έδαφος και άρα το πεντάχρονο είναι αδύνατον να φτάσει, εκτός και αν το ταΐζουν ραδιενεργά απόβλητα, αποφάσισε ότι η χλαπάτσα ήταν επικίνδυνη και την απαγορεύσανε. Στοιχεία της παραμένουν ακόμη σε εκείνα τα κοτοπουλάκια και τις ντομάτες που πουλάνε οι γύφτοι στα πανηγύρια και τα πετάς κάτω και επανέρχονται στη μορφή τους. Ωραία πράγματα...
• Ανέκδοτα με Αλβανούς
  Εντάξει, και τώρα υπάρχουν, τότε όμως ήταν κάτι σαν τα ηλίθια Facts about Τσακ Νόρις που κυκλοφορούν τώρα. Όπου σταθείς και όπου βρεθείς, θα άκουγες κάποιο ηλίθιο ανέκδοτο για Αλβανούς, του τύπου "Πώς βάζεις εκατό Αλβανούς σε ένα Γιούγκο; Πέτα μία τυρόπιτα μέσα και θα δεις" ή "Πώς αρχίζει η Αλβανική συνταγή για κέικ; Κλέβουμε δύο αυγά...". Πλέον, όμως, η κυρίαρχη πηγή μεταναστών δεν είναι η Αλβανία αλλά το Πακιστάν, και για κάποιο λόγο ο κόσμος δε λέει πλέον ανέκδοτα με Πακιστανούς.
• Εορτοδάνεια, διακοποδάνεια και δε συμμαζεύεται δάνεια
  Ήταν οι αγνές εποχές, που νομίζαμε ακόμη ότι έχουμε λεφτά, και οι τράπεζες μοίραζαν δάνεια όπως οι ταξιτζήδες μοίραζαν φάσκελα. Δάνειο για αυτοκίνητο, δάνειο για να κάνεις ασφάλεια στο αυτοκίνητο, δάνειο για να κάνεις σέρβις στο αυτοκίνητο, δάνειο για να βάλεις βενζίνη, δάνειο για να πάρεις κάρτα διαδρομών για το λεωφορείο όταν σου τρακάρουν το αυτοκίνητο, δάνειο για να φας σουβλάκι, δάνειο για να πάρεις την εφημερίδα που θα διαβάσεις το πρωί όταν θα χέζεις...και μετά ρωτάει ο άλλος γιατί κατέρρευσε η οικονομία. Όταν οι τράπεζες στέλνουν στον κόσμο προεγκρίσεις για δάνεια, τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά...

Αυτά, και να προσέχετε μην πνιγεί κανένα παιδί με καμία χλαπάτσα.

Τα θέματα των Πανελληνίων όπως θα έπρεπε να είναι

Το Υπουργείο Αηδίας, δια βίου Πάθησης και Μυθευμάτων σε ανακοίνωση που εξέδωσε προ ολίγου δήλωσε ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζονταν μέχρι φέτος τα θέματα των Πανελληνίων ήταν εντελώς λανθασμένος και αποφάσισε, από το επόμενο ακαδημαϊκό έτος, να τα φέρει πιο κοντά στις εμπειρίες των μαθητών. Μάλιστα, η μικρή Αννούλα, σε ένδειξη της αγάπης της στο πρόσωπό μου, απέστειλε αποκλειστικά σε εμένα ένα δείγμα της φιλοσοφίας των θεμάτων, το οποίο με μεγάλη μου τιμή σας κοινοποιώ.

Θέματα Έκθεσης:

1. Σε μία παράγραφο 100-120 λέξεων να κάνετε περίληψη των τεκταινομένων στο Dancing with the Stars. (25 μονάδες)
2. Να αναπτύξετε σε μία παράγραφο 80-100 λέξεων το νόημα της φράσης "Μαζί τα φάγαμε". (15 μονάδες)
3. Να βρείτε συνώνυμες των παρακάτω φράσεων: γαμάει και δέρνει, μου τη σπάει, δεν υπάρχεις, τσίμπα ένα αρχίδι, με πιάσανε μαλάκα. (5 μονάδες)
4. Να βρείτε πέντε παραδείγματα μεταφορικής χρήσης του λόγου στο ακόλουθο κείμενο: "Λεφτά υπάρχουν". (5 μονάδες)
5. Είστε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και προσπαθείτε να αποδείξετε στον κόσμο ότι το Μνημόνιο θέλει το καλό μας. Αναπτύξτε τις απόψεις μας σας επί του θέματος σε ένα κείμενο 500-600 λέξεων (50 μονάδες)
   Σημείωση: Γίνονται δεκτές και απαντήσεις σε greeklish.

Θέματα Μαθηματικών:

1. Ο πατέρας σας σας δίνει χαρτζιλίκι 50 ευρώ το μήνα. Τον περασμένο μήνα πήγατε συνολικά 18 φορές στην Αριστοτέλους. Με δεδομένο ότι:
   α) δεν πληρώσατε εισιτήριο ούτε μία φορά,
   β) κάθε φορά που πήγατε στην Αριστοτέλους ή κάτσατε σε γυράδικο ή στα Starbucks,
   γ) η πίτα με πατάτες και λίγο γύρο στην άκρη έχει 2,5 ευρώ και το νερόπλυμα που πουλάνε στα Starbucks για καφέ έχει 3,5 ευρώ,
   δ) δεν σας περίσσεψε ούτε ένα ευρώ και μετά έπρεπε να ζητιανέψετε από τον Παπαδόπουλο ένα ευρώ για να φάτε μία τυρόπιτα στο κυλικείο,
   να υπολογίσετε πόσες πατάτες φάγατε και πόση καφεΐνη προσλάβατε. (30 μονάδες)
2. Τον περασμένο μήνα ο λογαριασμός του I-phone σας ήταν 350 ευρώ και ο πατέρας σας αρνείται να τον πληρώσει. Για αυτό το λόγο πρέπει να βρείτε μία δουλειά. Να υπολογίσετε:
   α) Τις πιθανότητές σας να προσληφθείτε πουθενά. (10 μονάδες).
   β) Πότε θα μπορέσετε να ξεπληρώσετε αυτόν το λογαριασμό καθώς και τον επόμενο που θα είναι 50 ευρώ πιο φουσκωμένος γιατί πιάσατε καινούρια/ο γκόμενα/ο. (15 μονάδες)
   γ) Πότε θα βγείτε στη σύνταξη. (20 μονάδες)
3. Να αποδείξετε με τρόπο που να μπορεί να καταλάβει ο πατέρας σας και να πειστεί ότι χρειάζεστε κι άλλα λεφτά ότι 50+50=30. (25 μονάδες)

Θέματα Φυσικής:

1. Ο Γενικός Δείκτης Τιμών του ΧΑΑ βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Να υπολογίσετε:
   α) την ταχύτητά του όταν θα προσκρούσει στα κεφάλια όσων επένδυσαν (10 μονάδες)
   β) την ενέργεια που θα μεταδοθεί ως ωστικό κύμα μετά τη σύγκρουση (10 μονάδες)
   γ) την επιτάχυνση που θα αποκτήσουν τα spreads μετά τη σύγκρουση (10 μονάδες)
   δ) πόσος καιρός θα περάσει μέχρι να ξαναμπορέσετε να ζητήσετε λεφτά από τον πατέρα σας με ασφάλεια (20 μονάδες)
2. Ένα λεωφορείο ξεκινάει από το Σταθμό με 150 άτομα. Το λεωφορείο έχει μάζα 15 τόνους και κάθε άτομο έχει μέση μάζα 100 κιλά. Σε κάθε στάση μπαίνουν άλλα 15 άτομα. Όταν θα έχει φτάσει στο φανάρι Μητροπόλεως-Διαγώνιος να υπολογίσετε:
   α) πόσοι από τους επιβάτες θα έχουν χτυπήσει εισιτήριο (10 μονάδες)
   β) πόση είναι η απαιτούμενη ισχύς του κινητήρα ώστε το λεωφορείο να μπορεί να συνεχίσει να κινείται με τη συνηθισμένη ταχύτητα των 15 χιλιομέτρων το μήνα (20 μονάδες)
   γ) πόση δύναμη θα ασκήσει το λεωφορείο κατά τη σύγκρουση, διάρκειας 0,02 δευτερολέπτων, με τον μαλάκα που πέρασε το φανάρι με κόκκινο (20 μονάδες)

Θέματα Χημείας:

1. Ένας αναρχικός έχει 10 ευρώ. Να υπολογίσετε πόσες μολότοφ μπορεί να φτιάξει με τη βενζίνη που θα αγοράσει, ώστε κάθε μία να καταλαμβάνει μετά την έκρηξη 89,6 λίτρα σε κανονικές συνθήκες πίεσης-θερμοκρασίας. (25 μονάδες-η απάντηση πρέπει να είναι θετικός αριθμός)
2. Να υπολογίσετε πόσα γραμμάρια SiO2 (silicon dioxide) θα παραχθούν αν βάλουμε φωτιά στα στήθη της Ελίνας από το Big Brother (25 μονάδες)
3. Σε ένα χώρο 7*10*3 βρίσκονται 30 καπνιστές και 2 αντικαπνιστές. Από τους καπνιστές οι 20 καπνίζουν κανονικά τσιγάρα και οι 10 lights.
   α) Να υπολογίσετε τα ποσοστά νικοτίνης, πίσσας και οξυγόνου στην ατμόσφαιρα (10 μονάδες έκαστη, 30 συνολικά)
   β) Να γράψετε την αντίδραση από τους αντικαπνιστές. (20 μονάδες)

Θέματα Ιστορίας:

1. Ποιο ήταν το πρώτο άτομο που αποχώρησε από το δεύτερο Big Brother; (15 μονάδες)
2. Ποιος έβαλε το δεύτερο γκολ του Ολυμπιακού στο Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός το 1983-1984 (10 μονάδες)
3. Πότε κυκλοφόρησε το πρώτο I-phone, πόση μνήμη είχε ενσωματωμένη και πόσο κόστιζε; (15 μονάδες)
4. Να καταγράψετε όλες τις βιντεοταινίες στις οποίες συμμετείχε ο Σταμάτης Γαρδέλης και να αναλύσετε τη σημασία που είχαν στη διαμόρφωση του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού (25 μονάδες)
5. Να γράψετε συνοπτικά την ιστορία της ελληνικής τσόντας από το 1970 μέχρι και σήμερα, αναφέροντας ενδεικτικούς τίτλους, μεγάλους-κυριολεκτικά-πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριες καθώς και τις εταιρίες που βοήθησαν στην πραγμάτωση της ένδοξης αυτής βιομηχανίας. (35 μονάδες)

Αυτά, και να προσέχετε μη σας πιάσουν οι επιτηρητές με σκονάκια.

CHANGE! (όχι αυτή του Obamia)

Κατά τη δική μου ταπεινή άποψη, οι πραγματικά χαζές ξανθιές είναι οι βαμμένες.
Επειδή κάποιος κάποτε αποφάσισε ότι οι ξανθιές αρέσουν στους άντρες, τρέχουν οι Ελληνίδες στα κομμωτήρια, προκειμένου οι κατίνες της γειτονιάς που ξημεροβραδιάζονται στον Χριστοδουλόπουλο και οι wannabe Τρύφωνες-Ένας είναι ο Τρύφωνας-Σαμαράδες που του μοιάζουν μόνο στην αρρενωπότητα  να τους βάψουν τις τρίχες κίτρινες.
Εμένα μου αρέσουν οι ξανθιές, όταν είναι φυσικές. Κι επειδή οι φυσικές ξανθιές στην Ελλάδα είναι έξι, αλλά και επειδή μ'αρέσουν καλύτερα οι μελαχρινές, θεωρώ το όλο κόνσεπτ της ξανθοποίησης μία άνευ λόγου γελοιότητα.
Και κυρίως γιατί μπορείς από μακριά να ξεχωρίσεις τη φυσική ξανθιά από την ιμιτασιόν. Αν δεν το ξέρετε, η φυσική ξανθιά είναι άσπρη το χειμώνα και κόκκινη το καλοκαίρι χάρη στην αποτυχημένη ηλιοθεραπεία στο Σούπερ Παραντάιζ. Η μούφα ξανθιά είναι μελαψή το χειμώνα και ακόμη μελαψότερη το καλοκαίρι. Επίσης, μπορείτε να ψάξετε για μαύρη ρίζα. Βοηθάει.
Αλλά τέλος πάντων, δεν είναι οι εγχώριες βαμμένες ξανθιές το θέμα μας (και) σήμερα.
Το θέμα μας σήμερα είναι η Μπιγιονσού. Η οποία με πούλησε άσχημα. Κατ'αρχήν γιατί το νέο της τραγούδι είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό έκτρωμα της σημερινής εποχής που η μουσική έχει πέσει θύμα επανειλημμένου βιασμού χωρίς προφυλακτικό, αλλά ούτε η κατάντια της μουσικής είναι (και) σήμερα το θέμα μας.
Το θέμα είναι ένα άλλο αίσχος που παρατήρησα στο νέο της βίντεο κλιπ. Αν το είδατε, ή αν προσέχατε την εισαγωγή της εγγραφής και δεν είχατε ανοιχτή από δίπλα τη Μενεγάκη ή το βραζιλιάνικο που παίζει στο Σταρ, μάλλον θα έχετε ήδη καταλάβει. Αν δεν ισχύει τίποτα από τα δύο, το αλεξίπτωτό σας είναι κάτω από τη θέση σας,γιατί το αεροπλάνο που λέγεται κοινή λογική πέφτει. Η Μπιγιονσού έβαψε την κόμη της ξανθή.
Αν υπήρχε θεός, θα έριχνε φωτιά να μας κάψει. Δηλαδή αν οι Ελληνίδες που είναι μελαψές και βάφονται ξανθιές είναι μία φορά γελοίες, η Μπιγιονσού που δεν ανήκει καν στη λευκή φυλή πόσες φορές είναι; Μη βιαστείτε να απαντήσετε, ξέρω ότι δεν ήταν και ποτέ ιδιαίτερα μαύρη, αλλά τι προσπαθεί τώρα, να το παίξει Σουηδέζα;
Μιλώντας για μαύρους που γίνονται άσπροι, νομίζω ότι θα μαντέψατε κιόλας πού το πάω. Ο Μιχαλάκης ντρεπόταν για τη μύτη του. Για αυτό πήγε και την έκοψε ολόκληρη. Και μετά, προκειμένου να αποδείξει ότι η προκατάληψη εναντίον των μαύρων ζει, έγινε άσπρος. Και μετά, η καριέρα του πήρε την κάτω βόλτα και για να μείνει στη δημοσιότητα κρεμούσε μωρά από τα παράθυρα και παρενοχλούσε αγοράκια. Τα πράγματα δεν ήρθαν όπως τα φανταζόσουν, έτσι δεν είναι, Μικέ;
Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι προσπαθούν να προσποιηθούν κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι. Ίσως νομίζουν ότι θα γίνουν πιο όμορφοι, αλλά, όπως απέδειξε ο βασιλιάς της ποπ, τις περισσότερες φορές καταλήγουν το θέαμα που δείχνουν οι απελπισμένοι γονείς στα κωλόπαιδά τους για να φάνε όλο τους το φαγητό.
Τι κατοχικό σύνδρομο κι αυτό με το φαγητό! Αν το πεντάχρονο δεν καταναλώσει και τα δύο πιάτα νερόβραστες φακές, δε θα μεγαλώσει, θα μείνει για πάντα στο 1,20 ύψος. Το γεγονός ότι δύο πιάτα νερόβραστες φακές τρώνε δέκα παιδάκια στην Αφρική μία φορά το μήνα δε μας απασχολεί, αλλά ούτε και η πείνα στην Αφρική είναι το θέμα μας.
Άλλο ένα παράδειγμα είναι αυτό που συμβαίνει  με τα μεμέ. Για κάποιο λόγο, ο κόσμος θεωρεί ότι τα βυζιά που κοντεύουν να αποκτήσουν δικό τους βαρυτικό πεδίο είναι ωραία. Κι έτσι, οι κοπέλες κάνουν αιματηρές οικονομίες, προκειμένου να πάνε στο Φουστάνο (όχι Μάνθο) για  να τους μεγεθύνει το στήθος.
Είστε καθόλου σοβαρές; Ρωτάω κι εγώ κάτι πράγματα. Αν νομίζετε ότι με αυτό γίνεστε πιο όμορφες, δεν παίζει μία να είστε. Σας μιλάω σαν άντρας, και σας λέω ότι τα βυζιά που μοιάζουν σαν μπάλες του μπάσκετ είναι αντιαισθητικά, ειδικά όταν φαίνεται ότι είναι φτιαγμένο από μονωτικό υλικό.
Ε, συγνώμη, εγώ θέλω τις ξανθιές φυσικές, τις μελαχρινές μελαχρινές και τα βυζιά να είναι φτιαγμένα από κρέας! Σας χαλάει;
Κάποιους φαίνεται τους χαλάει. Πιθανώς τους ίδιους κάποιους που ξημερώνουν στα κλαμπ, βραδιάζουν στις καφετέριες, τρώνε τα λεφτά του μπαμπά και έχουν την Cosmopsolitan και το Poustatus σαν ευαγγέλια.
Και σας ρωτάω εγώ τώρα. Είστε τόσο ρηχοί άνθρωποι που πιστεύετε ότι δε θα βρεθεί κανείς που να σας θέλει με μαύρο μαλλί, φυσιολογικό στήθος και την αρχική μύτη του Μιχαλάκη; Ωραία εντύπωση έχετε για τον πληθυσμό, και, αν κρίνω από αυτό που βλέπω γύρω μου, δεν απέχει  και πολύ από την πραγματικότητα.
Επειδή βλέπω όμως και κάτι φεμινίστριες να ανηφορίζουν από τη Λαγκαδά κραδαίνοντας απειλητικά σουτιέν και αναπτήρες, ας δούμε και τι γελοιότητες κάνουν οι άντρες, προκειμένου να "αρέσουν". Φαίνεται λοιπόν ότι στις γυναίκες, αυτές τις ίδιες που βάφονται ξανθιές, αρέσουν οι γυμνασμένοι άντρες. Αυτό μάλλον ανάγεται σε κάποιο αρχέγονο ένστικτο, από τότε που η γη ήταν ακόμη υπό την ισχύ του νόμου της ζούγκλας, του τύπου "αυτός είναι δυνατός, θα με προστατέψει από τα άγρια θηρία", το οποίο, παρά τις προσπάθειες των στηθοδεσμοεμπρηστριών να μας πείσουν για το αντίθετο, μάλλον υπάρχει ακόμα.
Μέχρις εδώ όλα καλά. Έλα όμως που ο μέσος Έλληνας αρνείται πεισματικά να κόψει το γύρο, το σουβλάκι και τη μπίρα. Πώς, λοιπόν, θα κάνει τους κοιλιακούς sixpack χωρίς να σταματήσει να κατεβάζει sixpacks κάθε βράδυ; Η λύση για να γίνουν φέτες οι φέτες ζαμπόν είναι μία: Στεροειδή!
Επειδή έχω αρχίσει να βαριέμαι, όμως, με όλη αυτή τη συζήτηση περί ηλίθιων ανθρώπων, το σταματάω εδώ, γιατί με βλέπω να χαζεύω κι εγώ και να γίνομαι σαν αυτά που κοροϊδεύω. Ξέρετε, αυτό είναι από τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να σου συμβούν μετά από το να σε επισκεπτεί ο Μητσοτάκης, οπότε σας αφήνω και για αυτό το επεισόδιο.
Και να φανταστείτε, δε μίλησα καν για τις μεγεθύνσεις πέους...

Η μυστική συνωμοσία που κρύβεται πίσω από τα donuts

Σήμερα, αγαπητοί μου αναγνώστες, θα μιλήσουμε για τα στραβά και τα ανάποδα που μπορεί κανείς να συναντήσει στο Ίντερνετ.
Είμαι σχεδόν απόλυτα σίγουρος ότι απογοητευτήκατε που δε θα λάβετε τελικά απάντηση στο φλέγον ερώτημα του τι συμβαίνει με τα donuts, αλλά νιώθω ελαφρώς αναρμόδιος για να καταπιαστώ με ένα τόσο σοβαρό θέμα και εξάλλου θα δείτε ότι αυτός ο τίτλος έχει κάποια σχέση με το θέμα.
Οι πιο εκνευριστικοί τύποι που μπορείτε λοιπόν να βρείτε μέσα στο Ίντερνετ είναι:

• Αυτοί που βάζουν τίτλους άσχετους με το περιεχόμενο του post τους (τώρα καταλάβατε;)
  Έστω ότι μόλις κλέψατε τα πρώτα σας Kbps WiFi και ψάχνετε να βρείτε τσόντες σαν καλά παιδάκια. Βλέπετε λοιπόν πρώτη μόστρα στο Google να φιγουράρει μία ανάρτηση που γράφει "Η τσόντα της Μπεκατώρου εδώ!" και το πατάτε γιατί είστε ανώμαλοι. Πριν καλά καλά προλάβετε να αμολήσετε το θεριό, βρίσκεστε μπροστά σε μία μακροσκελή ανάλυση για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και σας ξεραίνεται με τη μία. Συνεχίζετε τέλος πάντων την αναζήτηση και τελικά βρίσκετε το σύνδεσμο για την τσόντα σε ένα ποστ που λέγεται "Κοιτάω τα άστρα και βλέπω την καρδιά σου".  Είναι δυνατόν; Αν βάζεις τίτλο που λέει για τσόντες, γράψε για τσόντες. Αν ο τίτλος σου λέει για το φαινόμενο του θερμοκηπίου, γράψε για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Κι αν βάζεις τίτλο "Κοιτάω τα άστρα και βλέπω την καρδιά σου", κλείσε το μπλογκ και ασχολήσου καλύτερα με το αγωνιστικό κέντημα.
• Αυτοί που μπαίνουν κατά χιλιάδες σε ηλίθιες ομάδες του Facebook:
  "ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΖΕΥΤΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΑΟΚΤΖΗΔΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΑΥΡΟΥΣ!" Ναι, μπράβο. Να μαζευτείτε στην άκρη ενός γκρεμού, και μετά να πηδήξετε. "ΠΟΤΕ ΘΑ ΞΑΝΑΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ;" Μόλις συμπληρώσει η ομάδα 50000 μέλη, θα έρθει ο Ερντογάν με τα γόνατα στην Αθήνα και θα παραδώσει το κλειδί της πόλης στον Παπανδρέου αφού πρώτα ζητήσει από τον Ελληνικό λαό συγνώμη εκ μέρους του Μωάμεθ Β' του Πορθητή. "Ki ego troo Kellogs Special K gia proino!" Μπράβο, χρυσό μου, θα φτιάξεις και καλή σιλουέτα. "Ο πρώην μου δεν με ικανοποιούσε". Αν δεν ήσουν τόσο ηλίθια, ίσως θα είχε κίνητρο να σε ικανοποιήσει.  "Tzoulia-proxwra-na xysei olh h xwra!" Το μόνο που έχυσα εγώ βλέποντας τη Τζούλια ήταν ένα ποτήρι νερό που κρατούσα, κι αυτό από την τρομάρα. Άρα, για όσο θα είμαι σε αυτή τη χώρα, το αίτημά σας δε θα πραγματοποιηθεί. Φάτε σκατά.
• Αυτοί που κάνουν κατ' εξακολούθησιν αρνητικά-υβριστικά σχόλια σε blogs:
  Είναι ας πούμε ο blogger Mitsos-SYRIZA και ο σχολιαστής Giannis-Xrysh-Aygh. Γράφει ο Μήτσος για τις δηλώσεις του Τσίπρα ή όποιου έχουν πρόεδρο αυτή την εβδομάδα, και μπαίνει κι ο Γιάννης και του γράφει από κάτω: "Είσαι ηλίθιος και ανθέλληνας και δεν ξέρεις τι σου γίνεται!". Την επόμενη μέρα γράφει ο Μήτσος για το κακό μνημόνιο, σχολιάζει και ο Γιάννης: "Τώρα μου λες για το μνημόνιο, αλλά τους φιλαράκους σου τους Αλβανούς να μην τους απελάσουμε. Καραγκιόζη!" Την τρίτη μέρα γράφει για τον ΠΑΟΚ ο Μήτσος. Και βλέπεις από κάτω και τον Γιάννη: "ΠΑΟΚ, ε; Βούλγαρος! Εμ τι, σωστός Έλληνας θα ήσουν, καριολάκο;" Και μετά γράφει ο Μήτσος ξανά για τον Τσίπρα ή όποιον έχουν πρόεδρο αυτή την εβδομάδα, και του απαντάει ο Γιάννης "Είσαι ρε πολύ ξεφτίλας και μαλάκας. Απορώ γιατί σε διαβάζω". Την ίδια απορία έχουμε κι εμείς, καθώς, αν δεν το ξέρεις, στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης είναι ένα κόκκινο κουμπάκι με ένα Χ πάνω. Πάτα το και θα δεις.
• Οι Mikeius-wannabe:
  Ο τύπος αυτός έχει αυτό εδώ το μπλόγκ, το οποίο είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα της Ελλάδας γιατί ο τύπος διαλέγει πιασάρικα θέματα και τα διανθίζει με πάρα πολλά μπινελίκια. Η τέλεια συνταγή για να αποκτήσει μαζικό κοινό στην κατηγορία από 10 μέχρι όσο θα σου πάρει για να σου φύγουν τα καυλόσπυρα, η οποία ως γνωστόν ψοφάει για κάτι τέτοια. Μέχρι εδώ καλά. Και μετά κάποιοι μπαγλαμάδες που αποτελούν δυσφήμιση στο γνωστό μπουζουκοειδές όργανο σκέφτηκαν με τα πέντε εγκεφαλικά κύτταρά τους "ρε συ, ο τύπος έχη ψομί! (ναι, ανορθόγραφα σκέφτονται αυτοί) Αν τον αντηγράψουμε, δε θα πρωλαβένουμε να απαντάμαι στα σχόληα!" Guess what, suckers: Δεν είναι αστείο! Ήταν λίγο αστείο όταν το έκανε αυτός, και καθόλου αστείο όταν το έκανε ένας μπαμπουίνος που ένας άλλος μπαμπουίνος του πούλησε ένα κομπιούτερ.
• Αυτοί που κάνουν like στα posts τους:
  Σκέψου λίγο. Το ξέρω, δύσκολο, αλλά θα σε βοηθήσει πολύ. Πώς είναι δυνατόν να γράψεις κάτι που να μη σου αρέσει; Βάζεις ας πούμε ένα τραγούδι του Justin Bieber. Πόσοι από τους αναγνώστες σου θα σκεφτούν "Ψέματα μας λέει, δεν της αρέσει ο Justin Bieber, το κάνει για να μας ξεγελάσει", οπότε πρέπει να βάλεις και like για να επιβεβαιώσεις ότι όντως σου αρέσει το τραγούδι του Justin Bieber? Εξάλλου, στο συγκεκριμένο παράδειγμα δε σε συμφέρει να πεις στα ψέματα ότι σου αρέσει ο Justin Bieber. Λογικό δεν είναι;
• Αυτοί που τριγυρνάνε στα βίντεο του Youtube και σπαμάρουν:
  Από θεούσες που μπαίνουν στο Killing in the Name και το Number of the Beast και λένε συνέχεια ότι ο Θεός θα κάψει τους αλαζόνες που ακούνε αυτή τη σατανική μουσική, ανάμεσα στον Εσπερινό και την Αγρυπνία στην Παναγιά τη Σουβλακοψήστρια, μέχρι τους ηλίθιους που γυρνάνε στα ποπ βίντεο κλιπ και αναρτούν το κλασικό εικονογραφημένο:
  You say Lady Gaga, I say Led Zeppelin. 
  You say Hannah Montana, I say Nirvana. 
  You say Owl City, I say Iron Maiden. 
  You say Jonas Brothers, I say Van Halen. 
  You say Justin Bieber, I say Guns N' Roses. 
  You say Taylor Swift, I say Aerosmith. 
  95% of teens these days listen to the same crappy pop over and over again. If you're one of the 5% who still listens to real music, thumb this up, then copy and paste it into your notes. Don't let the spirit of Rock N' Roll die!
  Εν τω μεταξύ, οι Led Zeppelin και οι Iron Maiden δεν έχουν καμία σχέση με το rock'n'roll, το οποίο είναι το είδος που τραγουδούσε ο Elvis, αλλά τι μας νοιάζει! Στόχος μας είναι να λυτρώσουμε τα παιδιά από τη Lady Gaga και τη Hanna Montana!
• Αυτοί που νομίζουν ότι ξέρουν τα πάντα και τα πάντα τους εκνευρίζουν και συνέχεια γράφουν για πράγματα που τους εκνευρίζουν με απαξιωτικό ύφος και...χμ, πάμε στην επόμενη παράγραφο.
• Τα τσουλάκια που ανεβάζουν δήθεν σέξι φωτογραφίες:
  Και μετά θεωρούν ότι ο μέσος λιγούρης που τις έκανε add μόνο και μόνο επειδή ποζάρουν σε κοινή θέα με το βυζί έξω τις θέλει για τη λαμπρή τους προσωπικότητα και φυσικά δεν έχει κανένα δικαίωμα να σου την πέσει, αγάπη μου! Είναι δυνατόν, του έδωσες εσύ ποτέ τέτοιο δικαίωμα; Εσύ είσαι καλό κορίτσι! Οπότε, αν στην πέσει, εσύ θα τον διαγράψεις, θα του πατήσεις κι έναν αποκλεισμό να μην μπορεί να σε πλησιάσει και μετά θα κάνεις μία τρίωρη φιλοσοφική συζήτηση με τις φίλες σου για την ύπαρξη του μαλακομαγνήτη.

Νομίζω ότι η δουλειά μου έχει τελειώσει εδώ. Αν πιστεύετε ότι κάτι ξέχασα, μπορείτε ελεύθερα να μου το στείλετε σε σχόλιο το οποίο, αν είστε τυχεροί, μπορεί και να διαβάσω αν δεν βρω τίποτα καλύτερο να κάνω.

Σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας, Νίκο Τσιαμτσίκα;

Ήμουν τις προάλλες στο λεωφορείο και έκανα μία βόλτα από τους χιτοσταθμούς της πόλης στο ραδιόφωνο, αφενός σε μία απέλπιδα προσπάθεια να μην ακούω το βουητό του κινητήρα καθώς προσπαθούσε να κουβαλήσει 350 άτομα κατά μήκος της Βασιλίσσης Όλγας, και αφετέρου για να πάρω την εβδομαδιαία δόση μαζοχισμού μου.

Σε κάποια φάση, λοιπόν, πέφτει στον Deejay ένα διαφημιστικό που είχε διάφορους διάσημους και απλούς καθημερινούς μαλάκες να λένε ότι τους αρέσει ο σταθμός. Και κάπου ανάμεσα στο "Hi, I'm Beyonce" και στο "Whassup, guys, dis is Justin Bieber" (μου το παίζει και μάγκας το μικρομέγαλο) βγαίνει μία που πραγματικά μου ανέβασε το αίμα στο κεφάλι.

Τι λέει λοιπόν ευθαρσώς στο μικρόφωνο του Deejay αυτή η αχαρακτήριστη; Ούτε λίγο ούτε πολύ, με αυτά ακριβώς τα λόγια, μας λέει "Μου αρέσει πάρα πολύ, έχω μάθει και το γιο μου που είναι 4 χρονών και ακούει!"

Ω, θεοί του Ολύμπου! Σε τι δυσθεώρητα ύψη έχει φτάσει η βλακεία του κόσμου! Βάζει στο τετράχρονο να ακούει Lady Gaga και David Guetta! Κάτι τέτοιες μανάδες, όταν γίνω πρωθυπουργός, θα τους παίρνει το παιδί η Πρόνοια.

Μωρή αναίσχυντη μαλάκω, που μου βγαίνεις και λες δημόσια ότι βάζεις στο παιδί σου να ακούει το βόθρο της μουσικής, το μίασμα του κάθε παραγωγού που θέλει να βγάλει λεφτά απευθυνόμενος στα πουτανάκια και στους γαμιάδες της γειτονιάς που είναι το 99% των σημερινών νέων, τη ζημιά που θα κάνεις στο δύσμοιρο πλάσμα που είχε την ατυχία να βγει ανάμεσα από τα πόδια σου δεν την σκέφτηκες;

Δηλαδή πού πάμε; Εγώ, όταν ήμουν τεσσάρων χρονών, τα ακούσματά μου έφταναν μέχρι το "Μη με ξυπνάς απ'τις έξι" και το "Βγαίνει η βαρκούλα του ψαρά". Το πιο ενήλικο άσμα που είχα ακούσει στα τέσσερα χρόνια της ζωής μου ήταν όταν έβαζε ραδιόφωνο ο πατέρας μου, που ακούει έντεχνο. Και σήμερα, μία και κάτι δεκαετία αργότερα, ο κόσμος αφήνει ξέμπαρκα τα παιδιά του να ακούνε την κάθε ξεκωλιάρα που έκανε καριέρα με την τρύπα της!

Όχι δηλαδή ότι τα πράγματα θα είναι καλύτερα αν ακούνε την μουσική που απευθύνεται στα παιδιά. Δηλαδή ακούς το Gummy Bear, τη Μπεμπέ Λιλή και το Μάικ το Φασολάκη και πραγματικά νιώθεις το IQ σου να πέφτει δύο μονάδες ανά δευτερόλεπτο. Ή τουλάχιστον εγώ, γιατί πολύς κόσμος πλέον δεν έχει εξαρχής IQ για να του πέσει.

Δεν είναι όμως μόνο η μουσική το πρόβλημα. Η πανούκλα έχει εξαπλωθεί και στην τηλεόραση. Τις μακρινές εποχές που ήμουν εγώ μικρό παιδάκι, τα παιδικά ήταν τα Στρουμφάκια, ο Μπαγκς Μπάνι, άντε και τα Πόκεμον, τα οποία ελάχιστα παρακολούθησα και το μόνο που θυμάμαι είναι ο Πίκατσου και εκείνο το βλαμμένο ο φίλος του Ας ο οποίος έπεφτε ξερός με τις νοσοκόμες τριακόσιες πενήντα φορές ανά επεισόδιο.

Τώρα αντί για τα Στρουμφάκια έχουμε τον απελπιστικά ηλίθιο Μπομπ Σφουγγαράκη και τη Ντόρα τη Μικρή εξερευνήτρια με την καθυστερημένη παρέα της, αντί για τα Πόκεμον έχουμε το Ben 10 και ένα σωρό άλλες αηδίες με τέρατα, και αντί για παιδικά έχουμε το χάος!

Εντάξει, ρε παιδιά, δεν έχω πρόβλημα με το να βλέπουν τα παιδιά λίγη βία στην τηλεόραση, γιατί αλλιώς θα μεγαλώσουν και θα νομίζουν ότι ζουν σε μία κοινωνία αγγελικά πλασμένη, όπου η μόνη απειλή θα είναι ο Κλέφτης, και ο Κλέφτης θα είναι τόσο μαλθακός που το μόνο που χρειάζεται για να τον αποτρέψει από την εγκληματική του δράση θα είναι ένα μάτσο πεντάχρονα που θα του φωνάζουν "Μην κλέβεις, Κλέφτη"!

Αλλά αυτό πια, παραπάει! Δηλαδή έχω την εντύπωση ότι το μόνο κριτήριο που έχουν τα κανάλια για το αν θα δείξουν ένα πρόγραμμα ως παιδικό είναι το να χρησιμοποιεί την τεχνολογία των κινουμένων σχεδίων. Με αυτή τη λογική, έχω κι εγώ να προτείνω στα κανάλια ένα παιδικό που θα αρέσει πάρα πολύ στα παιδιά. South Park λέγεται.

Μ' αρέσει όμως πάρα πολύ που αυτοί οι ίδιοι γονείς που αφήνουν τα παιδιά τους εκτεθειμένα στα εκτρώματα της τηλεόρασης, είναι αυτοί που τους βλέπεις στις παιδικές χαρές να φωνάζουν στα παιδιά τους "Γιωργάκη, μην παίζεις εκεί, θα γεμίσεις λάσπες!" ή "Ελενίτσα, πρόσεχε, θα πέσεις και θα χτυπήσεις!" Αν δε γεμίσει λάσπες τώρα ο Γιωργάκης κι αν δε χτυπήσει τώρα η Ελενίτσα, πότε θα το κάνουν; Ο Γιώργος και η Ελένη που είναι είκοσι πέντε χρονών και πρέπει να πάρουν τρίτο μεταπτυχιακό σε κάποιο αντικειμενικά άχρηστο για την κοινωνία θέμα ώστε να διπλασιάσουν τις πιθανότητές τους να καταλήξουν να σερβίρουν καφέδες στον κάθε αργόσχολο δεν νομίζω να έχουν αρκετές ευκαιρίες να παίξουν με τις λάσπες.

Άλλωστε, και που θα τις βρουν τις λάσπες; Οι αλάνες έγιναν πάρκινγκ, οι αυλές δόθηκαν αντιπαροχή και οι παιδικές χαρές, το τελευταίο προπύργιο της άμμου και της λάσπης, καλύφθηκαν με πλακάκια.

"Μα, αν παίζει στην άμμο, θα αρπάξει καμία αρρώστια". Ας αρπάξει! Εκεί είναι το πρόβλημά σου, γαμώ την επιστήμη μου; Μετά από τόσα δισεκατομμύρια που δίνονται στη φαρμακευτική έρευνα, το πρόβλημα που έχεις είναι να μην κολλήσει ο Γιωργάκης κρυολόγημα; Είμαι δεκαέξι χρονών, ούτε θυμάμαι από πότε έχω να παίξω στην άμμο, και τρεις ή τέσσερις φορές το χρόνο κολλάω κρυολόγημα! Εδώ μου βρήκες να είσαι υπερπροστατευτικός γονιός, αλλά τα σκατά που σερβίρει η τηλεόραση του τα ταΐζεις μια χαρά!

Και για να μην λερωθεί ο Γιωργάκης από την άμμο και μολυνθεί, το κλείνεις στο δωμάτιο, του βάζεις και κομπιούτερ, Playstation και Xbox και είσαι μία χαρά! Σου λέει, από το να παίζει πραγματικό ποδόσφαιρο, να πέσει, να χτυπήσει και να χρειάζεται να το φροντίσω, ας το μπροστά στην οθόνη, να παίζει εικονικό ποδόσφαιρο, να είναι μία χαρά, να πάω κι εγώ στην καφετέρια να ασχοληθώ και με το τι έκανε η ΠΑΟΚάρα και η Νίτσα, η απέναντι του μανάβη από τον οποίο ψωνίζει η τρίτη ξαδέρφη της κουνιάδας της υπαλλήλου του σούπερ μάρκετ στον πάγκο με το ζαμπόν.

Ε, λοιπόν, μάντεψε ξανά: ΔΕΝ είναι μία χαρά το παιδί σου μπροστά στην οθόνη! Τα παιδιά θέλουν να τρέξουν, να πηδήξουν, να σκαρφαλώσουν! Ειδικά σήμερα, που η αδηφάγα κοινωνία που ζούμε θέλει τους μελλοντικούς ανέργους της να μαθαίνουν κι αγγλικά από την πρώτη δημοτικού, ηλικία στην οποία με το ζόρι ξέρουν τα ελληνικά, το να τα βάζεις να κάθονται μπροστά στην οθόνη ΔΕΝ είναι λύση για να εκτονωθούν! Στην ουσία, είναι μία μπέιμπι-σίτερ την οποία πληρώνεις μόνο 300 ευρώ.

Κι αναρωτιούνται, μετά, πώς είναι έτσι οι σημερινοί έφηβοι, που κάθονται όλη μέρα μπροστά στην οθόνη, αντικοινωνικοί κι έτσι. Πώς περιμένεις να είναι; Αν από παιδιά τα εκπαιδεύσεις στην οθόνη, μετά ως έφηβοι δεν πρόκειται να σηκωθούν για να πάνε να παίξουν μπάσκετ.

Και να κοινωνικοποιηθούν πότε; Στα δέκα λεπτά του διαλείμματος, όταν παίζουν εικονικό ποδόσφαιρο στο Playstation, ή ως έφηβοι, που πρέπει να μάθουν εφτά ξένες γλώσσες και να κάνουν φροντιστήριο σε είκοσι μαθήματα προκειμένου να περάσουν στο πανεπιστήμιο όπου ουσιαστικά θα είναι μόνο για να μη θεωρούνται άνεργοι;

Κι αναρωτιούνται, μετά, γιατί τα σημερινά παιδιά είναι τόσο κακομαθημένα. Βλέπεις εσύ να έχουν καμία ανατροφή της προκοπής; Την επόμενη φορά που θα δείτε κάποιο μαλακισμένο στο μετρό να κλαίει και να οδύρεται επειδή ο μπαμπάς του δεν του αγόρασε τη Μπάρμπι που είχε δει στη διαφήμιση αλλά μία άλλη, θα ξέρετε.

Και τι κάνει η μάνα του κακομαθημένου για να το συμμαζέψει; Το δέρνει; Του κόβει την τηλεόραση, τα γλυκά, το Playstation και το χαρτζιλίκι; Του υψώνει τον τόνο της φωνής έστω μία οκτάβα; Όχι δα! Αυτές είναι μέθοδοι για αγρίους!

Το βάζεις στη γωνία για πέντε λεπτά, του λες να ζητήσει συγνώμη και να υποσχεθεί να μην το ξανακάνει και καθάρισες! Δεν είδες πώς το έκανε και η άλλη στην τηλεόραση;

Μάιστα. Πρώτον, αν εμπιστεύεσαι στο να αναθρέψεις το παιδί σου μία τηλεοπτική εκπομπή που έχει παρόμοιο κόνσεπτ με το Pimp my Ride, αλλά αντί για σαράβαλα έχει κακομαθημένα παιδιά, τότε πραγματικά αξίζεις να σου πάρει το παιδί η Πρόνοια.

Δεύτερον, πιστεύεις ότι ένα παιδί που κάνει κάτι κακό θα συνειδητοποιήσει ότι αυτό που κάνει είναι κακό με το να περάσει πέντε λεπτά κοιτώντας έναν τοίχο; Σοβαρά; Τα παιδιά δεν έχουν ανεπτυγμένη τη συνείδηση που έχεις εσύ (αν έχεις). Οπότε θα συνεχίσουν να δέρνουν, να δαγκώνουν και να κατουράνε όποιον κάνει το λάθος να μπει στο σπίτι σας, εκτός κι αν συσχετίσουν στο μυαλό τους ότι αυτή η πράξη θα έχει δυσάρεστες συνέπειες. Εσύ, πάλι, αν ξαφνικά δείρεις, δαγκώσεις και κατουρήσεις κάποιον, εκτός κι αν είσαι ηλίθιος, θα καταλάβεις ότι είναι κακό πράγμα και δεν θα το ξανακάνεις. Αυτή είναι και η διαφορά.

Αλλά βέβαια, τι λέω; Ποιος είμαι εγώ για να αμφισβητήσω τους σπουδαίους επιστήμονες της παιδοψυχολογίας που έχουν βρει ότι για να αναθρέψουν ένα παιδί σωστά οι γονείς του πρέπει να του κάνουν όλα τα χατίρια και να μην το αγγίζουν παρά μόνο για να το χαϊδέψουν;

Οι μέσοι γονείς, πάντως, δεν τους αμφισβητούν. Γι' αυτό έχει γεμίσει η κοινωνία μαμμόθρεφτους φλώρους, που αν φάνε μισή σφαλιάρα θα κάνουν μήνυση για ψυχική οδύνη, δεν ξέρουν τι πάει να πει συνέπεια των πράξεών τους και νομίζουν ότι θα έχουν μία ζωή το μπαμπά και τη μαμά να καθαρίζει για πάρτη τους.

Αχ, τα πα και ξεθύμανα...
Σημείωση: Αν με τις τελευταίες παραγράφους έχετε την εντύπωση ότι σας παροτρύνω να χτυπάτε τα παιδιά σας με μαστίγια κάθε φορά που κάνουν κάτι λάθος ή απλά δεν έχετε τι να κάνετε, τότε δώστε τα παιδιά σας στο κοντινότερο ορφανοτροφείο και πηγαίνετε ολοταχώς για στείρωση.

Η πραγματική μάστιγα του αιώνα: Τα Greeklish

Νιώθω ότι επαναλαμβάνομαι πιο πολύ από το Κωνσταντίνου και Ελένης όταν μιλάω για τα greeklish και αυτούς που τα χρησιμοποιούν, αλλά σήμερα ήρθε η ώρα να σας δείξω τα χαμένα επεισόδια που όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν, αλλά ο ΑΝΤ1 δεν τα δείχνει ποτέ. Αλλά πριν αρχίσουμε, θα το θεωρήσω σωστό να βάλω μία προειδοποίηση.
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: (τι πρωτότυπος τίτλος για προειδοποίηση, ε;) Το παρόν άρθρο περιλαμβάνει υπερβολικές ποσότητες greeklish για το μέσο ανθρώπινο μυαλό (δηλαδή περιλαμβάνει πάνω από μία λέξη). Σε περίπτωση μόνιμων εγκεφαλικών βλαβών εγώ δε φέρω καμία ευθύνη.
Greeklish: The Beginning. Όλα ξεκίνησαν τη μακρινή δεκαετία του 90, όταν σου δίναν ένα Commodore 64 κι έλεγες κι ευχαριστώ. Τότε, βλέπετε, ο Μπιλούκος Πόρτας δεν είχε ακόμα βρει τον τρόπο να κωδικοποιήσει την γλώσσα της χώρας του φωτός (αν δεν το θυμάστε, είναι η Ελλάδα), οπότε τα κομπιούτερ δεν είχαν ελληνικό πληκτρολόγιο. Και τι να κάνουν οι Έλληνες κομπιουτεράδες που ήθελαν να συνομιλήσουν στο IRC?
Δεν είχαν άλλη επιλογή από το να γράφουν με λατινικούς χαρακτήρες. Τώρα, όμως, η επιστήμη των υπολογιστών έχει καταφέρει  να δημιουργήσει παιχνίδια με γραφικά τόσο αληθοφανή που χρειάζονται 1 G RAM στην καθισιά τους (εγώ έχω 768 Μ, που , να φανταστείτε, το 2007 κιόλας ήταν υπεραρκετή), πόσο μάλλον να κωδικοποιήσει το ελληνικό αλφάβητο μέσα στον ASCII.
Επομένως, το να γράφεις με greeklish εν έτει 2011 είναι σαν να έχεις ένα αυτοκίνητο με χαλασμένο κιβώτιο που έχει μόνο πέμπτη, και αφού το φτιάξεις να συνεχίσεις να πηγαίνεις μόνο με πέμπτη. Είναι ηλίθιο, είναι πεταμένα λεφτά αυτά που δόθηκαν για να επιδιορθωθεί το πρόβλημα και κάνει και τη χρήση του μηχανήματος και τη ζωή των άλλων δύσκολη. Γιατί να το κάνεις;
Η βαρεμάρα δεν αποτελεί λόγο. Δυστυχώς και ευτυχώς, η αλλαγή γλώσσας στο πληκτρολόγιο δεν είναι από τις διαδικασίες που χρειάζονται να πληκτρολογείς πενήντα σελίδες ακαταλαβίστικο κώδικα. Εκπληρώνεται μόνο με δύο κουμπάκια. Αριστερά από το spacebar (το μεγάλο στη μέση), θα βρεις ένα κουμπάκι που γράφει Alt. Δύο αριστερά και ένα πάνω, θα βρεις ένα κουμπάκι που γράφει Shift. Αν τα πατήσεις και τα δύο μαζί, μπίνγκο! Γράφεις ελληνικά! Αν τώρα δεν είσαι ικανός ούτε δύο κουμπιά μαζί να πατήσεις, τότε μάλλον δε θα έπρεπε καν να χρησιμοποιείς υπολογιστή.
Από την άλλη, η πλειοψηφία χρησιμοποιεί greeklish για να καλύψει την άθλια ορθογραφία της. Βλαίπεται, ιπάρχη κώσμως που μπαιρδέβετε με τα τροία υ, τα δήο ω κε τα δήω αι. Να κάτσεις να διαβάσεις και να τα μάθεις! Οι καταλήξεις των γαμημένων ρημάτων σε -ετε ή -εται είναι κάτι που μαθαίνουμε μέχρι την τρίτη δημοτικού, δεν μπορεί να μην καταλαβαίνεις κάτι που απευθύνεται σε οκτάχρονα!
Και να χρησιμοποιούσαν απλώς greeklish, πάει στο διάολο. Το θέμα, όμως, είναι το εξής. Υπάρχει μία επίσημη μέθοδος με την οποία οι ελληνικοί χαρακτήρες μετατρέπονται σε λατινικούς, για επίσημους σκοπούς, γιατί ως γνωστόν οι άλλοι είναι αγράμματοι και ανθέλληνες και αντίχριστοι και δεν μπορούν να καταλάβουν τα ελληνικά γράμματα αλλά κάποτε η ελληνική ήταν διεθνής γλώσσα και πότε θα πάρουμε την Πόλη μπλα μπλα μπλα.
Όμως, τα οργισμένα νιάτα του Facebook είναι της νοοτροπίας Fuck the System και καθένας χρησιμοποιεί τη δική του βερσιόν. Ας πούμε για παράδειγμα ότι ακολουθεί συζήτηση για το χθεσινοβραδινό ημιτελικό της Eurovision.
Alekos Vre De Gamiesai: Thn exei h 4yxh moy th fwtia, toys foboys oloys kaiei monadika...
Elenitsa Rouvitsa: Eprepe n steilo0m to Saki...
Katia S'agapw poly: Ai mwri, o Loukas ine koykli!
Ntina Ki opioc ante3ei: Nai, nai, ti koykloc pou einai! 8a ckicei cigoura cton teliko!
Petros 8yra 4: AINTA ELLADARAAAAAAAAAAAAA!:):):):):):)
Sophaki Latreuei Justin: Einai sxedon to idio ko0klos me to Justino0ko!!!!!!!<3
Vaggelis Laos-XA: Sas arese, tourkosporoi? Fate thn ellhnikh poutsa mas twra, emeis teliko ki eseis kanape! Gamw ton Erdogan!
Αν καταφέρατε να αποκρυπτογραφήσετε τι γράφουν όλοι αυτοί, ο επόμενος άθλος σας θα είναι να αποκρυπτογραφήσετε το γιατί πέρασε ο Λούκας στον τελικό.
Ειδικά οι εθνικιστές που γράφουν με greeklish είναι η πιο ηλίθια φάρα. Αν σου αρέσει τόσο πολύ ρε ηλίθιε άνθρωπε η χώρα μας και η γλώσσα της, γιατί την κατακρεουργείς γράφοντάς την με λατινικούς χαρακτήρες; Μήπως γιατί, τόσο ηλίθιος που είσαι, αν την έγραφες στα ελληνικά θα την κατακρεουργούσες χειρότερα;
Το φαινόμενο έχει αρχίσει να παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις. Αντί να προσπαθήσουν τα μέσα να διατηρήσουν τα ελληνικά, σε μία έστω προσχηματική προσπάθεια να περιοριστεί αυτή η αηδία, τα greeklish εισχωρούν στα μέσα, με πρώτη διδάξασα τη διαφημιστική καμπάνια του CU, που πραγματικά με αηδίασε, καθώς τα πάντα ήταν σε greeklish εκτός από τα ψιλά γράμματα τα οποία ούτως ή άλλως ποτέ δε διάβαζε κανείς.
Δηλαδή αντί να γράφουμε σωστά τη γλώσσα μας, λέμε σε ένα μάτσο ηλίθια δεκαπεντάχρονα ότι έχουν δίκιο που την κατακρεουργούν με το τερατούργημα που λέγεται greeklish.
Πού πάμε, ρε;
(Σημείωση: Αν αυτά που έγραψα περί γλώσσας μας και τέτοια σας ακούγονται εθνικιστικά, όπως θα έλεγε και ο Wayne Rooney πριν κανένα μήνα, Fuck off! What? Fuck off!)