-...τι είπατε; ....Τι είπατε; Τι είπατε;! ΤΙ ΕΙΠΑΤΕ!
Αυτό που ακούσατε, φίλτατε. Σε αυτές τις εκλογές πρέπει όλοι να στηρίξουμε την αυτοδυναμία του Σύριζα.
-Λοιπόν...εσύ ή χάζεψες τελείως, ή κατεβαίνει κανένας φίλος του πατέρα σου με τον Τσίπρα και φοβάσαι μη χάσεις το χαρτζιλίκι, ή σου έταξε γαμήσι καμιά εναλλακτική γκόμενα.
Νάιν, νάιν και νάιν. Το σύνολο τουέντι σέβεν.
-Μα...πώς; Εσύ στις εκλογές του Ιανουαρίου μας έγραφες ολόκληρο άρθρο που εξηγούσες γιατί δε θα ψηφίσεις Σύριζα!
Το ξέρω.
-Για κοίτα με στα μάτια λοιπόν και εξηγήσου.
Αμέσως, ντάρλινγκ. Αλλά πρώτα ένα τραγουδάκι, γιατί επιβάλλεται.
Ας αρχίσουμε από τα δεδομένα: η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί στις 21 Σεπτεμβρίου του σωτηρίου έτους δύο χιλιάδαι και δεκαπέντε θα είναι μνημονιακή.
Τι με κοιτάτε έτσι; Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας, μπουγάτσα εις Θεσσαλονίκας, κοκαΐνη εις το Μεντεγίν με αυτή την είδηση. Εκτός κι αν κάποιος από εσάς πιστεύει ότι υπάρχει έστω και μία στο εκατομμύριο ότι θα πάρει κυβερνητική πλειοψηφία ο Λαφαζάνης, το ΚΚΕ ή η Χρυσή Αυγή.
Για την ακρίβεια, οι Σταλινοφασίστες, οι Χιτλεροφασίστες και οι Λαφαζανοφασίστες μαζί δεν πρόκειται να πάρουν πάνω από 20%, κι αυτό με την προϋπόθεση ότι το ΚΚΕ θα ξεκολλήσει από το δογματισμό του και θα αποδεχτεί ότι υπάρχουν κι άλλα αριστερά κόμματα, κι αυτά με τη σειρά τους θα καταδεχτούν να συμμαχήσουν με τα αγράμματα ναζιστοϋπανθρωπάρια του Μιχαλολιάκου (που μαι τι σηρά τουσ θέλλουν να ανήξουν τα καιφάληα ώπηου ήνε κουμούνη).
Εν ολίγοις πιο πιθανό είναι να μου κάτσει αύριο η Ariana Grande παρά να βγει αντιμνημονιακή κυβέρνηση στις 21 Σεπτεμβρίου.
Επομένως από την επόμενη Δευτέρα θα έχουμε μια κυβέρνηση που θα κληθεί να εφαρμόσει μνημόνιο.
Τα κόμματα που φέρονται ότι θα στηρίξουν το αυριανό μνημόνιο είναι η ΝΔ, το ό,τι-έχει-απομείνει-από-το-ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, ο τιτανοτρισμέγιστος Λεβέντης...και ο Σύριζα.
Μη μου πείτε για τον Καμμένο. Αν καταφέρει και μπει στη βουλή μετά τα τραβολογήματα του Χαϊκάλη με την οφσόρ και με το να διαβάζει ιντερνετικές τρολιές ενώπιον του πανελληνίου, εγώ θα τα βροντήξω όλα κάτω και θα πάω να γίνω προπαγανδιστής του φεμινιστικού κινήματος στη Σαουδική Αραβία.
Από αυτά, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και ο Λεβέντης προφανώς θα κυμανθούν σε μονοψήφια ποσοστά και έτσι απλά θα γίνουν κολαούζοι του μεγάλου κόμματος που θα γίνει ο "κορμός" της κυβέρνησης. Το οποίο θα είναι...;
No one knows.
Από τη μία, ο Μεϊμαράκης, με το γενικότερο προφίλ "ταβερνιάρη" που τον διακατέχει, μιλάει κατευθείαν στην καρδιά του λαϊκοδεξιού ψηφοφόρου που κατά βάθος ακόμα φοβάται ότι θα έρθουν οι κουμμουνισταί και θα του πάρουν το κομπόδεμα απ'το στρώμα.
Επειδή όμως ο Βαγγέλας καταφέρνει να μιλήσει και σοβαρά όταν θέλει, ταυτόχρονα καταφέρνει να τραβήξει και τον "αστό" ψηφοφόρο που είχε σιχαθεί με τον Σαμαρά. Κάτι το οποίο δε λέει και τίποτα, βέβαια, γιατί ο μόνος πολιτικός που ανταγωνιζόταν τον Σαμαρά σε σιχαμάρα ήταν ο Βενιζέλος.
Όχι ότι η φυγή του Βενιζέλου θα βοηθήσει σε τίποτα το ΠΑΣΟΚ. Είναι ήδη καμένο χαρτί. Απλά η επιστροφή των ψηφοφόρων του ασώτου Γιωργάκη, μαζί με το ελαφρώς πιο επικοινωνιακό προφίλ της Φώφης (πενήντα χρονών γυναίκα κι ακόμα τη φωνάζουν Φώφη) θα εξασφαλίσει ότι θα μπουν στη Βουλή με σχετική άνεση και δε θα παίζουν τον υποβιβασμό μέχρι την τελευταία αγωνιστική.
Τώρα όμως μιλάμε για τη ΝΔ. Η ΝΔ, στην προεκλογική της εκστρατεία, έχει δύο χαρτιά να παίξει: το ένα είναι ότι, έχοντας σαράντα χρόνια φούρναρης, δε θα τη βαραίνει η πολιτική απειρία που βάρυνε τον Τσίπρα. Ταυτόχρονα, βέβαια, αυτά τα σαράντα χρόνια τη βαραίνουν με μίζες, ρεμούλα και σκάνδαλα.
Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι ότι η ΝΔ μνημονιακή ήτο και μνημονιακή παρέμεινε, επιδεικνύει δηλαδή συνέπεια στη θέση της, εν αντιθέσει...
Εν αντιθέσει με τον Τσίπρα, βεβαίως βεβαίως.
Ο οποίος συνειδητοποιεί ότι, έχοντας εκτελέσει μία από τις θεαματικότερες κωλοτούμπες που έχουν καταγραφεί στην ιστορία μετά τη Νάντια Κομανέτσι, πλέον δεν μπορεί να πουλήσει αντιμνημόνιο, παρ'όλο που ακόμα δηλώνει ότι δεν το πιστεύει για την τιμή των όπλων και των νταουλιών που βάρεσε.
Έτσι το μόνο που του μένει να βασίσει την εκστρατεία του, η μόνη Ελπίδα που του έμεινε, είναι η υπόσχεση ότι θα καταφέρει να καταπολεμήσει τη διαφθορά, το πελατειακό σύστημα και τη λαμογιά που έθρεφαν επί σαράντα χρόνια η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Με τέσσερις λέξεις: Ξεμπερδεύουμε με το παλιό.
Δεν το λες και τελείως λάθος. Ας δούμε λοιπόν τι είναι το νέο που πρεσβεύουν τα μυαλά που έχουν απομείνει στον Σύριζα.
Από τη μία μεριά έχουμε αυτούς που εξακολουθούν να αυτοπροσδιορίζονται σαν κομμουνιστές ή ακόμα και μαρξιστές για έξτρα χαρντκοριλίκι, υιοθετώντας δηλαδή μια κοσμοθεωρία που εδώ και εικοσιπέντε χρόνια έχει περάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας (που θα'λεγε και μια ψυχή).
Από την άλλη μεριά έχουμε τους κλασικούς Πασοκοθρεμμένους πολιτικάντηδες που απλά μυρίστηκαν ότι ο ήλιος ο πράσινος-ο ήλιος που ανατέλλει πλέον έχει δύσει για τα καλά και μεταπηδήσανε στο άρμα του Σύριζα για να μην ξεμάθει ο κώλος τους τα βουλευτιλίκια.
Και κολλημένος στη μέση με δαύτους...
Ο Τσίπρας. Η Τσιπράρα μας. Η πρωθυπουργάρα μας. Που δεν έχει κολλήσει ένσημα γιατί-σύμφωνα με τον μέντορά του Φλαμπουράρη-και ποιος τριαντάχρονος έχει προλάβει να κολλήσει ένσημα!
Η αλήθεια είναι ότι τα ένσημά του τα έχει κολλήσει, και ως καταληψίας (με αίτημα να μπορούν οι μαθητές να μπαινοβγαίνουν από το μάθημα όποτε θέλουν, παρακαλώ!), και ως αφισοκολλητής, και ως πρόεδρος κόμματος. Η μόνη πραγματική δουλειά που έκανε ήταν όταν εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός στην κατασκευαστική...
-Και πού ήθελες να εργαστεί ένας πολιτικός μηχανικός, σε κομμωτήριο σκύλων;
...του μπαμπά του.
Βρε λες γι'αυτό τέτοια πρεμούρα με τον Μπόμπολα;
Κι ενόσω ο Τσιπράρας μας λέει ότι θα ξεμπερδέψει με το παλιό, ταυτόχρονα, επειδή βλέπει ότι αυτοδυναμία γιοκ και ο Καμμένος πάει για φούντο, όπως και όλες οι προηγούμενες αρπαχτές που έφυγαν απ'τη μαμά ΝΔ για σόλο καριέρα, αφήνει ανοιχτές πόρτες για μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ;!;!;!.
Λοιπόν, δύο εκδοχές υπάρχουν εδώ πέρα. Ο Τσίπρας είτε μας δουλεύει, είτε μας χοντροδουλεύει.
Τουλάχιστον ο Λαφαζάνης με τα σποτάκια του μας τρολάρει ανοιχτά μες στα μούτρα μας και μπράβο του που το παραδέχεται.
Το ότι η πολιτική του πρόταση είναι μεγαλύτερο τρολάρισμα από τα σποτάκια του είναι θέμα για άλλη συζήτηση, αλλά τουλάχιστον δεν παριστάνει ότι δε μας δουλεύει.
Ας φτάσουμε όμως στην κατακλείδα. Ανάμεσα σε έναν καταιγισμό δηλώσεων εν μέσω προεκλογικής περιόδου, δεν πολυακούστηκε η δήλωση του Βούτση ότι "δεν είναι απαραίτητο να στηρίξουμε το μνημόνιο που ψηφίσαμε αν δεν κυβερνάμε".
Κι είναι να μην του βάζουμε ιδέες του κιαρατά του Αλέξη...
Στις 21 Σεπτεμβρίου λοιπόν δύο είναι τα πιθανά σενάρια:
α) Η ΝΔ βγαίνει πρώτη με 2-3% διαφορά και σχηματίζει μνημονιακή συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι-Λεβέντη αναλόγως τα κουκιά. Ο Σύριζα, μαθημένος στις κωλοτούμπες, αφήνει τη ΝΔ να καεί με το τρίτο μνημόνιο, ξεχνάει ότι φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του, το ξαναγυρίζει σε αντιμνημονιακή παντιέρα, βασισμένος και στο ότι ο Έλλην ψηφοφόρος δε θυμάται τι έφαγε χθες, το παίζει και λίγο μεταμέλεια "δε φταίω εγώ, οι κακές παρέες με παρασύρανε" και σε δύο-τρία χρόνια ξανά προς την αντιμνημονιακή δόξα τραβά.
β) Ο Σύριζα βγαίνει πρώτος με 2-3% διαφορά και σχηματίζει μνημονιακή συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι-Λεβέντη αναλόγως τα κουκιά. Φορτώνεται ο ίδιος όλο το τρίτο μνημόνιο που υπέγραψε. Επειδή η αριστερά έχει στη φύση της το να διασπάται συνέχεια σαν το ουράνιο-235 (με τη διαφορά ότι η αριστερά δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για να παράγει κάτι χρήσιμο), δε θα πάρει πάνω από τρεις μήνες μέχρι να αρχίσουν οι τάσεις, οι συνιστώσες, τα κινήματα και τα διανύσματα να παίρνουν την άγουσα για τα αποδυτήρια, και να ξεμείνει η κλασική Πασοκαρία που κωλοκάθεται στην καρέκλα με οξυγονοκόλληση. Εκλογές σε κανένα εξάμηνο (κακό), όπου και ο Τσίπρας θα έχει γίνει κουρέλι πλέον στη συνείδηση του κόσμου και θα πάρει τα παπάρια μου (that's the way I fuckin' like it).
-Κι άμα βγει σε κανένα εξάμηνο ο Λαφαζάνης τι θα κάνεις, νεοφιλελεδάκι;
Άμα βγει, θα πάω να ποντάρω ό,τι έχω και δεν έχω για κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ από τον ΠΑΟΚ.
Βασισμένος πού ακριβώς να βγει; Στο star power που εκπέμπουν η Ζωάρα κι η Ραχηλάρα, ή στο ότι θα πάνε τη χώρα στη δραχμή, που εδώ capital controls επιβλήθηκαν για δύο μήνες και κόντεψε να λαλήσει το σύμπαν; Ή που θα παγιωθεί κι αυτός στο μπετό 5% σαν τον μπαμπά-ΚΚΕ (που δεν πιστεύω ότι υπάρχει χώρος για 10% κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα του 2015, ή πουθενά στον πλανήτη for that matter), ή που θα εξαφανιστεί από 'κει που ήρθε.
Γιατί αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από την εφτάμηνη πορεία της πρώτης-φοράς-αριστερής κυβέρνησης, είναι ότι όλοι πολύ εύκολα σκίζουν τα μνημόνια όσο είναι αντιπολίτευση. Μέχρι κι ο Σαμαράς, όσο το μνημόνιο ήταν υπό την κηδεμονία μόνο του Γιωργάκη, μίλαγε για Ζάππεια και παπαριές.
Αλλά ένα περίεργο πράγμα: μόλις ανέβουν όλοι οι αντιμνημονιακοί στην κυβέρνηση, ξαφνικά πέφτει μπροστά τους το τσεκούρι της πραγματικότητας: πρέπει να πληρωθούν υπάλληλοι, ταμεία, υποχρεώσεις, να υπάρχει ρευστότητα στην αγορά. Το αντιμνημόνιο αυτά δεν τα πληρώνει. Και δώσ'του η κωλοτούμπα, και δώσ'του η υπογραφή, τα ίδια Αλεξάκη μου, τα ίδια Αλεξή μου.
Σε αυτές τις εκλογές θυμόμαστε το σλόγκαν του Σύριζα από τον Ιανουάριο:
Ψηφίζουμε και φεύγουν.
Αυτά, και να προσέχετε μην πάρετε τον Λαφαζάνη με το ταξί σας κούρσα για Νομισματοκοπείο.
Αυτό που ακούσατε, φίλτατε. Σε αυτές τις εκλογές πρέπει όλοι να στηρίξουμε την αυτοδυναμία του Σύριζα.
-Λοιπόν...εσύ ή χάζεψες τελείως, ή κατεβαίνει κανένας φίλος του πατέρα σου με τον Τσίπρα και φοβάσαι μη χάσεις το χαρτζιλίκι, ή σου έταξε γαμήσι καμιά εναλλακτική γκόμενα.
Νάιν, νάιν και νάιν. Το σύνολο τουέντι σέβεν.
-Μα...πώς; Εσύ στις εκλογές του Ιανουαρίου μας έγραφες ολόκληρο άρθρο που εξηγούσες γιατί δε θα ψηφίσεις Σύριζα!
Το ξέρω.
-Για κοίτα με στα μάτια λοιπόν και εξηγήσου.
Αμέσως, ντάρλινγκ. Αλλά πρώτα ένα τραγουδάκι, γιατί επιβάλλεται.
Ας αρχίσουμε από τα δεδομένα: η κυβέρνηση που θα σχηματιστεί στις 21 Σεπτεμβρίου του σωτηρίου έτους δύο χιλιάδαι και δεκαπέντε θα είναι μνημονιακή.
Τι με κοιτάτε έτσι; Κομίζω γλαύκα εις Αθήνας, μπουγάτσα εις Θεσσαλονίκας, κοκαΐνη εις το Μεντεγίν με αυτή την είδηση. Εκτός κι αν κάποιος από εσάς πιστεύει ότι υπάρχει έστω και μία στο εκατομμύριο ότι θα πάρει κυβερνητική πλειοψηφία ο Λαφαζάνης, το ΚΚΕ ή η Χρυσή Αυγή.
Για την ακρίβεια, οι Σταλινοφασίστες, οι Χιτλεροφασίστες και οι Λαφαζανοφασίστες μαζί δεν πρόκειται να πάρουν πάνω από 20%, κι αυτό με την προϋπόθεση ότι το ΚΚΕ θα ξεκολλήσει από το δογματισμό του και θα αποδεχτεί ότι υπάρχουν κι άλλα αριστερά κόμματα, κι αυτά με τη σειρά τους θα καταδεχτούν να συμμαχήσουν με τα αγράμματα ναζιστοϋπανθρωπάρια του Μιχαλολιάκου (που μαι τι σηρά τουσ θέλλουν να ανήξουν τα καιφάληα ώπηου ήνε κουμούνη).
Εν ολίγοις πιο πιθανό είναι να μου κάτσει αύριο η Ariana Grande παρά να βγει αντιμνημονιακή κυβέρνηση στις 21 Σεπτεμβρίου.
Επομένως από την επόμενη Δευτέρα θα έχουμε μια κυβέρνηση που θα κληθεί να εφαρμόσει μνημόνιο.
Τα κόμματα που φέρονται ότι θα στηρίξουν το αυριανό μνημόνιο είναι η ΝΔ, το ό,τι-έχει-απομείνει-από-το-ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, ο τιτανοτρισμέγιστος Λεβέντης...και ο Σύριζα.
Μη μου πείτε για τον Καμμένο. Αν καταφέρει και μπει στη βουλή μετά τα τραβολογήματα του Χαϊκάλη με την οφσόρ και με το να διαβάζει ιντερνετικές τρολιές ενώπιον του πανελληνίου, εγώ θα τα βροντήξω όλα κάτω και θα πάω να γίνω προπαγανδιστής του φεμινιστικού κινήματος στη Σαουδική Αραβία.
Από αυτά, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και ο Λεβέντης προφανώς θα κυμανθούν σε μονοψήφια ποσοστά και έτσι απλά θα γίνουν κολαούζοι του μεγάλου κόμματος που θα γίνει ο "κορμός" της κυβέρνησης. Το οποίο θα είναι...;
No one knows.
Από τη μία, ο Μεϊμαράκης, με το γενικότερο προφίλ "ταβερνιάρη" που τον διακατέχει, μιλάει κατευθείαν στην καρδιά του λαϊκοδεξιού ψηφοφόρου που κατά βάθος ακόμα φοβάται ότι θα έρθουν οι κουμμουνισταί και θα του πάρουν το κομπόδεμα απ'το στρώμα.
Επειδή όμως ο Βαγγέλας καταφέρνει να μιλήσει και σοβαρά όταν θέλει, ταυτόχρονα καταφέρνει να τραβήξει και τον "αστό" ψηφοφόρο που είχε σιχαθεί με τον Σαμαρά. Κάτι το οποίο δε λέει και τίποτα, βέβαια, γιατί ο μόνος πολιτικός που ανταγωνιζόταν τον Σαμαρά σε σιχαμάρα ήταν ο Βενιζέλος.
Όχι ότι η φυγή του Βενιζέλου θα βοηθήσει σε τίποτα το ΠΑΣΟΚ. Είναι ήδη καμένο χαρτί. Απλά η επιστροφή των ψηφοφόρων του ασώτου Γιωργάκη, μαζί με το ελαφρώς πιο επικοινωνιακό προφίλ της Φώφης (πενήντα χρονών γυναίκα κι ακόμα τη φωνάζουν Φώφη) θα εξασφαλίσει ότι θα μπουν στη Βουλή με σχετική άνεση και δε θα παίζουν τον υποβιβασμό μέχρι την τελευταία αγωνιστική.
Τώρα όμως μιλάμε για τη ΝΔ. Η ΝΔ, στην προεκλογική της εκστρατεία, έχει δύο χαρτιά να παίξει: το ένα είναι ότι, έχοντας σαράντα χρόνια φούρναρης, δε θα τη βαραίνει η πολιτική απειρία που βάρυνε τον Τσίπρα. Ταυτόχρονα, βέβαια, αυτά τα σαράντα χρόνια τη βαραίνουν με μίζες, ρεμούλα και σκάνδαλα.
Το δεύτερο και σημαντικότερο είναι ότι η ΝΔ μνημονιακή ήτο και μνημονιακή παρέμεινε, επιδεικνύει δηλαδή συνέπεια στη θέση της, εν αντιθέσει...
Εν αντιθέσει με τον Τσίπρα, βεβαίως βεβαίως.
Ο οποίος συνειδητοποιεί ότι, έχοντας εκτελέσει μία από τις θεαματικότερες κωλοτούμπες που έχουν καταγραφεί στην ιστορία μετά τη Νάντια Κομανέτσι, πλέον δεν μπορεί να πουλήσει αντιμνημόνιο, παρ'όλο που ακόμα δηλώνει ότι δεν το πιστεύει για την τιμή των όπλων και των νταουλιών που βάρεσε.
Έτσι το μόνο που του μένει να βασίσει την εκστρατεία του, η μόνη Ελπίδα που του έμεινε, είναι η υπόσχεση ότι θα καταφέρει να καταπολεμήσει τη διαφθορά, το πελατειακό σύστημα και τη λαμογιά που έθρεφαν επί σαράντα χρόνια η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Με τέσσερις λέξεις: Ξεμπερδεύουμε με το παλιό.
- Αλέκος Φλαμπουράρης, ετών 78.
- Αριστείδης Μπαλτάς, ετών 72.
- Παναγιώτης Κουρουμπλής, ετών 64.
- Νίκος Βούτσης, ετών 64.
- Θοδωρής Δρίτσας, ετών 68.
- Τάσος Κουράκης, ετών 67.
- Τασία Χριστοδουλοπούλου (σύζυγος Δρίτσα), ετών ούτε-κι-η-ίδια-ξέρει.
Δεν το λες και τελείως λάθος. Ας δούμε λοιπόν τι είναι το νέο που πρεσβεύουν τα μυαλά που έχουν απομείνει στον Σύριζα.
Από τη μία μεριά έχουμε αυτούς που εξακολουθούν να αυτοπροσδιορίζονται σαν κομμουνιστές ή ακόμα και μαρξιστές για έξτρα χαρντκοριλίκι, υιοθετώντας δηλαδή μια κοσμοθεωρία που εδώ και εικοσιπέντε χρόνια έχει περάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας (που θα'λεγε και μια ψυχή).
Από την άλλη μεριά έχουμε τους κλασικούς Πασοκοθρεμμένους πολιτικάντηδες που απλά μυρίστηκαν ότι ο ήλιος ο πράσινος-ο ήλιος που ανατέλλει πλέον έχει δύσει για τα καλά και μεταπηδήσανε στο άρμα του Σύριζα για να μην ξεμάθει ο κώλος τους τα βουλευτιλίκια.
Και κολλημένος στη μέση με δαύτους...
Ο Τσίπρας. Η Τσιπράρα μας. Η πρωθυπουργάρα μας. Που δεν έχει κολλήσει ένσημα γιατί-σύμφωνα με τον μέντορά του Φλαμπουράρη-και ποιος τριαντάχρονος έχει προλάβει να κολλήσει ένσημα!
Η αλήθεια είναι ότι τα ένσημά του τα έχει κολλήσει, και ως καταληψίας (με αίτημα να μπορούν οι μαθητές να μπαινοβγαίνουν από το μάθημα όποτε θέλουν, παρακαλώ!), και ως αφισοκολλητής, και ως πρόεδρος κόμματος. Η μόνη πραγματική δουλειά που έκανε ήταν όταν εργάστηκε ως πολιτικός μηχανικός στην κατασκευαστική...
-Και πού ήθελες να εργαστεί ένας πολιτικός μηχανικός, σε κομμωτήριο σκύλων;
...του μπαμπά του.
Βρε λες γι'αυτό τέτοια πρεμούρα με τον Μπόμπολα;
Κι ενόσω ο Τσιπράρας μας λέει ότι θα ξεμπερδέψει με το παλιό, ταυτόχρονα, επειδή βλέπει ότι αυτοδυναμία γιοκ και ο Καμμένος πάει για φούντο, όπως και όλες οι προηγούμενες αρπαχτές που έφυγαν απ'τη μαμά ΝΔ για σόλο καριέρα, αφήνει ανοιχτές πόρτες για μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ;!;!;!.
Λοιπόν, δύο εκδοχές υπάρχουν εδώ πέρα. Ο Τσίπρας είτε μας δουλεύει, είτε μας χοντροδουλεύει.
Τουλάχιστον ο Λαφαζάνης με τα σποτάκια του μας τρολάρει ανοιχτά μες στα μούτρα μας και μπράβο του που το παραδέχεται.
Το ότι η πολιτική του πρόταση είναι μεγαλύτερο τρολάρισμα από τα σποτάκια του είναι θέμα για άλλη συζήτηση, αλλά τουλάχιστον δεν παριστάνει ότι δε μας δουλεύει.
Ας φτάσουμε όμως στην κατακλείδα. Ανάμεσα σε έναν καταιγισμό δηλώσεων εν μέσω προεκλογικής περιόδου, δεν πολυακούστηκε η δήλωση του Βούτση ότι "δεν είναι απαραίτητο να στηρίξουμε το μνημόνιο που ψηφίσαμε αν δεν κυβερνάμε".
Κι είναι να μην του βάζουμε ιδέες του κιαρατά του Αλέξη...
Στις 21 Σεπτεμβρίου λοιπόν δύο είναι τα πιθανά σενάρια:
α) Η ΝΔ βγαίνει πρώτη με 2-3% διαφορά και σχηματίζει μνημονιακή συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι-Λεβέντη αναλόγως τα κουκιά. Ο Σύριζα, μαθημένος στις κωλοτούμπες, αφήνει τη ΝΔ να καεί με το τρίτο μνημόνιο, ξεχνάει ότι φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του, το ξαναγυρίζει σε αντιμνημονιακή παντιέρα, βασισμένος και στο ότι ο Έλλην ψηφοφόρος δε θυμάται τι έφαγε χθες, το παίζει και λίγο μεταμέλεια "δε φταίω εγώ, οι κακές παρέες με παρασύρανε" και σε δύο-τρία χρόνια ξανά προς την αντιμνημονιακή δόξα τραβά.
β) Ο Σύριζα βγαίνει πρώτος με 2-3% διαφορά και σχηματίζει μνημονιακή συγκυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι-Λεβέντη αναλόγως τα κουκιά. Φορτώνεται ο ίδιος όλο το τρίτο μνημόνιο που υπέγραψε. Επειδή η αριστερά έχει στη φύση της το να διασπάται συνέχεια σαν το ουράνιο-235 (με τη διαφορά ότι η αριστερά δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για να παράγει κάτι χρήσιμο), δε θα πάρει πάνω από τρεις μήνες μέχρι να αρχίσουν οι τάσεις, οι συνιστώσες, τα κινήματα και τα διανύσματα να παίρνουν την άγουσα για τα αποδυτήρια, και να ξεμείνει η κλασική Πασοκαρία που κωλοκάθεται στην καρέκλα με οξυγονοκόλληση. Εκλογές σε κανένα εξάμηνο (κακό), όπου και ο Τσίπρας θα έχει γίνει κουρέλι πλέον στη συνείδηση του κόσμου και θα πάρει τα παπάρια μου (that's the way I fuckin' like it).
-Κι άμα βγει σε κανένα εξάμηνο ο Λαφαζάνης τι θα κάνεις, νεοφιλελεδάκι;
Άμα βγει, θα πάω να ποντάρω ό,τι έχω και δεν έχω για κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ από τον ΠΑΟΚ.
Βασισμένος πού ακριβώς να βγει; Στο star power που εκπέμπουν η Ζωάρα κι η Ραχηλάρα, ή στο ότι θα πάνε τη χώρα στη δραχμή, που εδώ capital controls επιβλήθηκαν για δύο μήνες και κόντεψε να λαλήσει το σύμπαν; Ή που θα παγιωθεί κι αυτός στο μπετό 5% σαν τον μπαμπά-ΚΚΕ (που δεν πιστεύω ότι υπάρχει χώρος για 10% κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα του 2015, ή πουθενά στον πλανήτη for that matter), ή που θα εξαφανιστεί από 'κει που ήρθε.
Γιατί αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από την εφτάμηνη πορεία της πρώτης-φοράς-αριστερής κυβέρνησης, είναι ότι όλοι πολύ εύκολα σκίζουν τα μνημόνια όσο είναι αντιπολίτευση. Μέχρι κι ο Σαμαράς, όσο το μνημόνιο ήταν υπό την κηδεμονία μόνο του Γιωργάκη, μίλαγε για Ζάππεια και παπαριές.
Αλλά ένα περίεργο πράγμα: μόλις ανέβουν όλοι οι αντιμνημονιακοί στην κυβέρνηση, ξαφνικά πέφτει μπροστά τους το τσεκούρι της πραγματικότητας: πρέπει να πληρωθούν υπάλληλοι, ταμεία, υποχρεώσεις, να υπάρχει ρευστότητα στην αγορά. Το αντιμνημόνιο αυτά δεν τα πληρώνει. Και δώσ'του η κωλοτούμπα, και δώσ'του η υπογραφή, τα ίδια Αλεξάκη μου, τα ίδια Αλεξή μου.
Σε αυτές τις εκλογές θυμόμαστε το σλόγκαν του Σύριζα από τον Ιανουάριο:
Ψηφίζουμε και φεύγουν.
Αυτά, και να προσέχετε μην πάρετε τον Λαφαζάνη με το ταξί σας κούρσα για Νομισματοκοπείο.
