Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Denim and Leather brought us all together


Snake Plissken 18/10/14 18:44
Γράψε για το μοναδικό αίσθημα brotherhood σε υπερμεγεθυντικό βαθμό που συναντάς και νιώθεις, μόνο, όταν βρίσκεσαι ανάμεσα σε μαλλιάδες-αλήτες-σατανιστές-ου ου 666-denim and leather τύπους. 
Αν όχι γράψε για αυτούς που πίνουν συγκεκριμένη φτηνή μπύρα, βλέπε Πρόεδρα ΑΠΙ. :p
ή στη τελική γράψε για το γνωστό μότο: "treat & love your woman like a princess and worship her like a mistress".
Θα πάρω τις τρεις προτάσεις του Snake Plissken, νικητή αυτού του διαγωνισμού που κερδίζει το πολυπόθητο σετ λινζερί (το οποίο υποθέτω ότι δε θα φορέσει ο ίδιος αλλά η Φίδαινα, δεν ξέρω όμως τι ανώμαλες παρενδυτικές φαντασιώσεις μπορεί να έχει), θα πάρω λοιπόν τις τρεις προτάσεις του Σνέικ και θα τις βάλω στον κώλο μου...ε, θα τις πάρω ανάποδα από τη σειρά που τις κατέθεσε, ήθελα να πω.
Η τρίτη λοιπόν πρόταση του φίλτατου Φιδέμπορα είναι να γράψω για το γνωστό μότο "treat & love your woman like a princess and worship her like a mistress". Η αλήθεια είναι ότι αυτό το μότο δε μου ήταν τόσο γνωστό όσο άλλα, πιο πασίγνωστα μότο όπως το Σεξ-Βία-Μηχανολογία ή το "Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά" ή το "Καριόλα Εμμανουέλα Αγγουράκη μ'έχεις κάνει τάρανδο".
Σύμφωνα όμως με έγκριτους ψυχολόγους-αναλυτές του φέισμπουκ με πτυχία από το πανεπιστήμιο του Πούτσεστερ, στο βάθος της ψυχής μου είμαι κι εγώ ένα υποτακτικό σίχαμα, που ο μόνος σκοπός της ζωής του είναι να τον βάλει κάτω μια νταρντανοζουμπουρλούδα αφέντρα, ντυμένη εξολοκλήρου από ψόφιες αγελάδες, και να της γλείφει τα δάχτυλα των ποδιών μέχρι να του στεγνώσει το σάλιο.
Η Ιστορία θα κρίνει κατά πόσον αυτοί οι ισχυρισμοί είναι αληθείς, αλλά στη βάση του δεν έχει κι άδικο. Πρέπει να τις προσέχουμε και να τις περιποιούμεθα τις γυναίκες, γιατί είναι σαν τα τριαντάφυλλα: βγάζουν αγκάθια και σου κάνουν τα χέρια μουνί μόλις πας να τις πιάσεις.
Οι παρομοιώσεις μου είναι κάτι το καταπληκτικό.
Μετά έχουμε τη δεύτερη πρόταση του αγαπητού Φίδη, η οποία είναι να γράψω για τους πότες μιας συγκεκριμένης μάρκας φθηνής μπύρας, στους οποίους περιλαμβάνεται το έτερο ρεμαλορέμαλο του Τρίο Πούτσες που το Σάββατο που μας έρχεται θα χτυπηθεί στην συναυλία των Σαξόνων, ο Πρόεδρος ΑΠΙ.
Το ένα μέλος του Τρίο Πούτσες είναι ο Φίδης.
Και το άλλο είμαι εγώ ως εκκολαπτόμενο ρεμαλορέμαλο.
Οι κακές παρέες θα με φάνε.
Η συγκεκριμένη μάρκα φτηνής μπύρας δεν είναι άλλη από την Προστ, μπύρα που πωλείται σε όλα τα καλά μίνι μάρκετ της επαρχίας προς 80 λεπτά το μισό λίτρο, κάτι που σημαίνει ότι είναι πιο φτηνή κι από τη μάνα ενός γαύρου, κι άρα είναι κατάλληλη για κάθε είδους αλκοολικό που μετράει τις ποσότητες που καταναλώνει όχι πλέον σε μπουκάλια και κουτάκια, αλλά σε παλέτες και κοντέινερ.
Αν ρωτήσεις όμως τον ίδιο τον Πρόεδρα, θα σε πει ότι η Προστ γαμεί. Ο θρύλος που μόλις τώρα έβγαλα απ'τον κώλο μου λέει ότι ένας νεαρός Εγγλέζος αλητήριος ονόματι Ρομπ Χάλφορντ έκανε κάποτε διακοπές στην Κρήτη κι έτυχε να πιει μια Προστ. Οπότε ενθουσιάστηκε τόσο πολύ που έφτιαξε μια μπάντα προς τιμήν αυτής της μπύρας, ονόματι Τζούντας Προστ. Αλλά οι υπόλοιποι οργανοπαίχτες νόμιζαν ότι απλά ήταν σουρωμένος κι ήθελε να πει Τζούντας Πριστ αλλά γλώσσεψε τη μπέρδα του.
Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Το οποίο σημαίνει ότι αυτοί που πίνουν Προστ είναι μικροί θεούληδες του μέταλ, πλασμένοι κατ'εικόνα και καθ'ομοιώση του επουράνιου Χάλφορντος κι άρα εσύ ο τιποτένιος Φιδάμπουρας δεν μπορείς να τους προσάψεις απολύτως τίποτα.
Κι αυτό μας φέρνει στην τελική πρόταση του Μακ-Μιλκ-Σνέικ Σοκολάτα, η οποία λέει να περιγράψω την αδερφοσύνη που διακατέχει εμάς τσι μεταλάδες.
Υπάρχουν πολλές ιδέες που μπορούν να ενώσουν τους ανθρώποι και να τους φέρουν κοντά και να είναι όλοι ενωμένοι σαν μια γροθιά.
Αλλά αυτή η ανάρτηση έχει να κάνει με το μέταλ και όχι με τον ΠΑΟΚ, παρ'όλο που όπως όλοι γνωρίζουμε ο ΠΑΟΚ είναι πιο χέβι κι απ'το χέβι κι ότι ο Μάκης ο Μανάβης μετά την Τούμπα γύρναγε στο σπίτι του και κοπάναγε βινύλιο Sodom στα καπάκια για να νιώσει την εκστατική αποθέωση του ιερού συνδυασμού.
Αλλά πλατειάζω.
Σε έναν κόσμο που έχει πήξει απ'τη μία μεριά στα σκυλάδικα της ελεεινής τραπέζης, πάνω στην οποία λικνίζουν την κυτταρίτιδά τους οι κλασικές υποβαλκάνιες γκόμιναι και στις Λέιντες Γκάγκες που σκούζουν κάτι γκαγκαδιασμένα, κι από την άλλη μεριά σε κάτι ανθυποηλίθιους πουθενάδες που νομίζουν ότι κάνουν μέταλ "ραπάροντας" (είπαν και γέλασαν όλα τα 128 μέλη των Wu-Tang Clan) και γρυλίζοντας σαν χαλασμένο βενζινοπρίονο, το να ξέρεις ότι υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που ξέρουν να εχτιμήσουν το σωστό, γνήσιο, ατόφιο χέβι είναι αξία ανεχτίμητη και για όλα τ'άλλα υπάρχει η Μάστερκαρντ.
Δεν έχει σημασία αν ο απέναντί σου είναι γαύρος ή βάζελος, Νουδού η Τσύριζα, αν του αρέσουν οι ξανθές ή οι μελαχρινές, αν βάζει ή όχι τζατζίκι στο πιτόγυρο, αν αποκαλεί το πιτόγυρο "σουβλάκι" ή αν ξέρει ελληνικά, τι αυτοκίνητο οδηγάει, τι δουλειά κάνει, πού μένει, τίποτα. Το τζιν και το δέρμα μας φέρνουν όλους μαζί και τέρμα, μπακότερμα και στα τρία κόρνερ πέναλτι.
Είμαστε όλοι αδέρφια. Κι όχι με την έννοια του φλωρίτζουλα του Λένον και του "ιμάτζιν ολ δε πίπολ", γιατί ο Λένον ήταν μαλάκας και σαβουρογάμης ολκής. Αλλά με την αντρίκεια έννοια του brothers in arms, ενός ιερού πολέμου απέναντι στους infidels αυτουνού του κόσμου.
Θα σας πω μια ιστορία από την ταπεινή και πενιχρή προσωπική μου εμπειρία. Τον Ιούνιο που μας πέρασε πήγα στους Enforcer, οι οποίοι είναι new kids on the block (δεν εννοώ το σαχλό boy band των αρχών της δεκαετίας του '90, όπως μάλλον κανείς σας δε θα φαντάστηκε) αλλά καταφέρνουν παρά ταύτα να αγγίξουν τη δόξα των Μεγάλων Παλαιών.

Πριν πάω να τους ακούσω στο Οχτάμπαλο, το ροκ κλαμπ-λαϊβάδικο της Θεσσαλονίκης που προχθές φιλοξένησε τον καλτ αοιδό Κώστα Μπίγαλη, δεν είχα ιδέα ποιοι είναι οι Ενφόρσερ και αν τρώγονται. Πέον, επίσης, να σημειωθεί ότι βρισκόμουν εντελώς τελείως μόνος μου στο Οχτάμπαλο και δεν ήξερα κανέναν.
Σε ελάχιστα μόλις λεπτά, συνομιλούσα με άτομα που δεν είχα ξαναδεί και δεν έχω ξαναδεί από τότε, με τρόπο λες και είχαμε κάνει μαζί φαντάροι στο Μεγάλο Πεύκο και θυμόμασταν εκείνη τη φορά που κάναμε μαντραπήδα για να πάμε στα μπουρδέλα και τη διπλανή πουτάνα τη γαμούσε ο υπόδικας και μας είδε και φάγαμε 10 μέρες φυλακή.
Και όταν βγήκαν οι Ενφόρσορες, που επαναλαμβάνω ότι δεν τους είχα ξανακούσει στη ζωή μου, η καύλα μου ήταν τέτοια λες κι είχα μπροστά μου τη Λίτα Φορντ γυμνή, τότε που ήταν στα ντουζένια της με το μισό στρέμμα μαλλί. Ή την Τάουνι Κίτεν, η οποία ήταν γυναίκα του Ντέιβιντ Κάβερντεϊλ κι ως εκ τούτου έχει παίξει σε περίπου οχτώ εκατομμύρια βίντεο κλιπ των Γουάιτσνεϊκ. Ή κάποια eighties μουνάρα τέλος πάντων.
Ένιωθα ότι πρέπει εκείνη τη στιγμή να κατεβάσω ένα βαρέλι από το νέκταρ των θεών που λέγεται μπύρα (το αν αυτή θα είναι Προστ ή όχι είναι ήσσονος σημασίας), να βγω στους δρόμους της Θεσσαλονίκης καβάλα σε ένα αλόγατο και φορώντας ένα πετσί ωσάν τους Βίκινγκς, να κάψω χωριά και να βιάσω παρθένες.
Αλλά δεν το έκανα γιατί στα χρόνια που ζούμε δεν υπάρχουν πλέον παρθένες.
Επίσης κάτι σχετικό με νόμους περί βανδαλισμού και κάτι τέτοιες μαλακίες.
Αλλά το σημαντικό είναι αυτό που είπα παραπάνω. 
Όχι το "ΠΑΟΚ για σένα κόβω και τον πούτσο μου", το άλλο.
Για την αδερφοσύνη των μέταλχεντς.
Αυτό τέλος πάντων.
Αυτά, και να προσέχετε μην πιείτε πολλές Προστ και πάθετε συχνοουρία.
ΧΑ! Σας την έσκασα. Είχα πει ότι θα το βγάλω αύριο και τελικά το βγάζω σήμερα. Πάρ'τε όλοι ομαδικώς τ'αρχίδια μου τώρα.

21 σχόλια:

  1. Μπορείς να ξεκινήσεις ποιοτικά πίνοντας ότι θες, αλλά από ένα σημείο και μετά δε μετράει η ποιότητα, μετράει η ποσότητα και εκεί παίρνει τα ηνία η Προστ που είναι φτηνή και ευχάριστη στη γεύση. Πιες και χέιγκ σκέτο χωρίς πάγο δε γαμιέται, έτσι κι αλλιώς μέχρι το τέλος της βραδιάς δε θα θυμάσαι και πολλά!

    Και η άλλη ιστορία με το Χαλφορντ είναι που ξύπνησε ένα πρωινό γύρω στο 1990 μετά από χανγκόβερ και φώναξε στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας "Does anyone have a PAINKILLEEEEEEEEEEEEEER?"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βασικά η ιστορία είναι ότι ο Κ.Κ. Ντάουνινγκ ξύπνησε με χαγκόβερ και βρήκε κάτι κουτιά με χάπια αλλά δεν ήξερε ποιο είναι ποιο, έτσι ρώτησε τον Ρομπ να του πει κι αυτός, μετά από σύντομο ψάξιμο, ύψωσε το κουτί με τα παυσίπονα ωσάν το κρανίο του Άμλετ κι έδωσε με τον χαρακτηριστικό τραγουδιστικό του τρόπο την απάντηση "THIS IS THE PAINKILLER!". Αλλά δεν μπορώ να είμαι σίγουρος.

      Διαγραφή
    2. Επίσης, η χέβι μέταλ μας ενώνει, μπάτσοι, γουρούνια, παλιοχαρακτήρες!

      Διαγραφή
    3. Αυτό δεν κάνει ομοιοκαταληξία.

      Διαγραφή
    4. Ρε μαλάκες μην λαμβάνετε μετρητοίς τα κόμικ που ανεβάζουμε στο Priest Hellas...:p

      Eτοιμαστείτε για Power and the Glory το Σάββατο...

      Διαγραφή
    5. Εντάξει, αρχηγέ. Εσύ οργανώνεις, εμείς εκτελούμε.

      Διαγραφή
    6. Στη τράπεζα θα μπούμε με ακόντια...

      Διαγραφή
    7. Αφεντικό, να με δείρει;

      Διαγραφή
  2. Kοίτα, εγώ Φιξ πίνω, άντε καμιά Βάις ή όπως τη λένε γιατί δεν ξέρει Γκερμάνικος ή καμιά Fisher. Αν δεν ήταν ο Πρόεδρος, θα νόμιζα πως η Προστ είναι παρατσούκλι των Πριστ (ρε μουνιά) στα Γορμονικά. Ναι, τόσο άσχετη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν πειράζει, θα μάθεις.

      Διαγραφή
    2. Eίμαι νινί ακόμα.

      Διαγραφή
    3. Δεν ξέρεις πώς χαϊδεύουνε και πώς φιλούν στο στόμα;

      Διαγραφή
    4. Ξέρω πολλά γι' αυτό πρέπει να με καθαρίσεις.

      Διαγραφή
  3. Για πούλιτζερ είσαι εκκολαπτόμενο ρεμαλορέμαλο και junior Defender Of The Faith. To the point που λένε. Bull's eye. Βρήκες κέντρο ρε παιδί μου, παίζοντας δισολία αλά Herman Frank-Wolf Hoffman, K.K Downing-Glen Tipton, Murray-Smith κτλ κτλ.

    Και τώρα μετράμε αντίστροφα για τους τεράστιους Saxon...Ετοιμάσου, αρματώσου και άσε χωρο στο στομάχι γιατί θα μας τιγκάρει στη Προστ, ο Προεδρας.

    Υ.Γ: Το σετάκι μην ξεχάσεις.

    Υ.Γ2: Όχι δεν έχω παρενδυτικά...αποτέτοια φετίχ. Mόνο Denim and Leather...Black Leather and Glittering Steel...τεσπα you get my point.

    ΥΓ3:See the people, feel the power/There was sixty thousand there/Just like thunder the crowds began to roar...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η έγκρισή σου σημαίνει πολλά για μένα, αρχηγέ ρεμαλορέμαλε. Τις ευχαριστίες μου, τα σέβη μου και τους χαιρετισμούς μου στη Φίδαινα.

      Διαγραφή
  4. Όχι, όχι, όχι, εντάξει, hταν καλό...όχι, μπέσα σου λέω τώρα, καλό είναι ρε μαλ....άσε μ.....ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ ΑΣΕ ΜΕ ΣΟΥ ΛΕΩ....ΠΩΩΩΩ, το μπούστh πρhξας....
    Ξέρω ένα πράμα-που λέγεται "μουνί"
    και όταν το κοιτάξεις-γίνεσαι κοραλί
    το βλέπεις στα κανάλια-το βλέπεις στhν τιβί
    γαμούνε και οι Έλλhνες-γαμούν κι Αλβανοί.

    Τhν τρύπα τhν ωραία-πρέπει να γαμάς
    και που και που με χάρh-να τhς γλωσσομιλάς
    ο πούτσος σου σκεπάρνι-στhν πλάτh να χτυπάς
    μα και στα κωλομέρια-πρωτού να το πhδάς

    Το γλυκό μουνάκι-έχει κολλhτh
    τhν κωλοτρυπιδούλα-τh λαχταριστh
    θέλω να τh σκίζω-σαν το Θεριστh
    είμαι ένας ράπερ-σαν τον Μhδενιστh

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από την πόρτα σου περνώ και τηγανίζεις μύδια, κι εσύ μου λες "φύγε από δω, μας έπρηξες τα συκώτια". Δεν κάνει ρίμα, είναι μια νέα πρωτοποριακή τεχνική.

      Διαγραφή
  5. ποσο πιο σαπιος μπορεις να γινεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kαλως τον πουτσομεζέ...Τι κάνεις ατρόμητε ρεπόρτερ; Τι πήρες από το σουπερ μάρκετ σήμερα;

      Διαγραφή

Ξέρετε, πολλές φορές συμβαίνει τα σχόλια να είναι ακόμη πιο έξυπνα, εύστοχα ή ουσιαστικά από την εγγραφή καθεαυτή. ΟΧΙ ΕΔΩ. Αν σας έρθει καμιά εξυπνάδα, κρατήστε την για τον εαυτό σας.