Φέρτε πίσω το καλό ανέκδοτο!

Ανέκδοτο.
Έκφανση του χιούμορ, της πιο υψηλής μορφής τέχνης όπως είπε κάποτε και ο μέγας φιλόσοφος και τεχνίτης της κοτσάνας Thomas the Barbarian.
Μέσα από το ανέκδοτο μπορείς να καταλάβεις πολλά για το ποιόν του ανθρώπου, π.χ. γνωστός αριστερίζων τηλεπαρουσιαστής εκπομπής υψηλής τηλεθέασης ονόματα δε λέμε υπολήψεις δε θίγουμε ο Λάκης Λαζόπουλος, αλλά και για το λαό τον ίδιο-το γεγονός ότι εβδομήντα χρόνια μετά λέμε ακόμη ανέκδοτα με Γερμανούς, Ιταλούς και Έλληνες κάτι θα έπρεπε να μας λέει που αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς αλλά τέλος πάντων δεν είναι ΠΑΛΙ αυτό το θέμα μας.
Το θέμα μας είναι τα ανέκδοτα. Τα ανέκδοτα, όπως βέβαια και κάθε τι πάνω σε αυτή τη γη αν έχεις καλή διάθεση, χωρίζονται σε υποκατηγορίες.

1. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα γαμάτα ανέκδοτα. Αυτά που μόλις τα ακούσεις κάνεις κοιλιακό Σιλβέστερ Σταλόνε από εκεί που ήσουν Πάγκαλος. Αυτά που μόλις τα ακούσεις αλλάζεις στόχο ζωής από το να κερδίσεις δύο εκατομμύρια στο Τζόκερ και να παραιτηθείς αφού πρώτα σπάσεις στο ξύλο το αφεντικό σου και πλέον το μόνο που θέλεις είναι να το διαδόσεις σε όλο τον κόσμο. Αυτά που κληροδότησαν στον κόσμο επικές φράσεις όπως "Δε γαμάς που δε γαμάς, δεν πας για ψάρεμα;". Αυτά που μετά από χρόνια τα θυμάσαι ξαφνικά στο λεωφορείο, ξεκαρδίζεσαι στα γέλια και όλοι σε κοιτούν σαν τον μαλάκα. Ισχνή μειοψηφία.
2. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα μέτρια ανέκδοτα. Συμπαθητικά ανέκδοτα, γελάς λίγο εκείνη την ώρα, πιθανόν να το πεις και σε δύο τρία φιλαράκια, αλλά μέχρι εκεί. Ικανοποιητικό ποσοστό.
3. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανεκδότων όμως ανήκει στην κατηγορία "Μπαρούφες του Κερατά". Γενικός κανόνας είναι τα εξής: όλα τα ανέκδοτα που αρχίζουν με "Πώς λέγεται...", "Πώς πέθανε ο τελευταίος Πόντιος...", καθώς και το επικά ηλίθιο ανέκδοτο που όλοι είχαμε πει τουλάχιστον μία φορά στο δημοτικό με το φάντασμα με το μαύρο μάτι (το οποίο, ω τι θαύμα, είχε πάλι να κάνει με Γερμανό, Ιταλό και Έλληνα), είναι εγγυημένα μπαρούφες και αυτοκτονήστε όσο προλαβαίνετε.

Αυτής της τελευταίας κατηγορίας τα ανέκδοτα αφήνουν χαρακτηριστικά σημάδια όταν ειπωθούν. Αυτά είναι:

1. Άμεση και ραγδαία πτώση της θερμοκρασίας, κάτι πολύ βολικό όταν πίνετε φραπέδες Αύγουστο με διακόσιους πενήντα βαθμούς υπό σκιάν, αλλά πολύ ενοχλητικό όταν τρώτε πίτσα και περιμένετε να τελειώσει το ημίχρονο του Τσάμπιονς Λιγκ το Δεκέμβριο.
2. Όλη η παρέα έχει την ίδια ακριβώς έκφραση: μάτια και στόμα πιο ορθάνοιχτα από τα πόδια της Τζούλιας,  φλέβες να πεταρίζουν στους κροτάφους, σώμα στοπ-καρέ που υποδηλώνει πιθανό κρυοπάγημα από τη συνέπεια 1 και μία και μοναδική σκέψη στο μυαλό όλων:"Ποιος έφερε αυτό το μαλάκα εδώ;"
3. Ο τύπος που έκανε το μοιραίο σφάλμα να πετάξει την κοτσάνα, έχει ηλίθιο χαμόγελο του στιλ "Παιδί της καρπαζιάς σε Λύκειο των Δυτικών προαστίων που προσπαθεί να την πέσει στη Μέγκαν Φοξ του σχολείου", το οποίο διαρκεί για τρία δευτερόλεπτα και δίνει τη θέση του στο ύφος "την έκανα πάλι τη μαλακία μου, θα με λιντσάρουν αυτοί, πάμε να την κάνουμε από εδώ πριν ξεπαγώσουν".

Παλιότερα, αυτός που αναλάμβανε να πει ένα ανέκδοτο ήξερε ότι αναλαμβάνει ταυτόχρονα και μία τεράστια ευθύνη: να διασκεδάσει την παρέα του. Δεν μπορούσε ο κάθε τυχαίος μαλάκας να πάρει το λόγο και να πετάξει τη μαλακία του χωρίς να τρέχει τίποτα! Μόλις άκουγαν οι άλλοι "Ε, ε, ακούστε ρε, ανέκδοτο!" υπέθεταν αυτομάτως ότι ο άλλος έχει βάλει έναν Α κόπο στο να διαλέξει, να στήσει και να πει το ανέκδοτο με τον κατάλληλο τρόπο. Για αυτό περίμεναν να γελάσουν. Και όχι να γελάσουν για να μη στενοχωρήσουν το φίλο τους, ούτε νευρικό γέλιο στη σκέψη "Πώς μπορεί να υπάρχει άνθρωπος τόσο μαλάκας". Γέλιο εξαιτίας του ανεκδότου!

Για αυτόν ακριβώς το λόγο, πάντα σε κάθε παρέα υπήρχε ένας ειδικά για να λέει ανέκδοτα, επειδή τα διάλεγε καλά και τα έλεγε καλύτερα. Το σφάλμα να πάρεις την πρώτη μαλακία που θα σου κατέβει στην κλάβα για τη Lady Gaga, τον Πόντιο και τη γριά με τις δέκα γάτες και να το πεις σαν να λες μάθημα Ιστορία την τελευταία ώρα της τελευταίας Παρασκευής της χρονιάς, το έκανες μία φορά και δεν το έκανες δεύτερη, γιατί τότε οι φίλοι δε συγχωρούσαν τις μαλακίες ανέκδοτα!

Όσοι δε μάθαιναν το μάθημά τους και έλεγαν κατά συρροήν και κατ'εξακολούθησιν κρυάδες, απομονώνονταν από τις παρέες τους, δεν καλούνταν σε κοινωνικές εκδηλώσεις όπως βραδιά Τσάμπιονς Λιγκ, καφετέρια, φλιπεράκια ή ass-watching στη στάση του λεωφορείου, στιγματίζονταν από την κοινωνία και τελικά οι μόνοι φίλοι που τους απέμεναν ήταν μία απελπιστικά αργή σύνδεση στο Ίντερνετ και η Ντόλυ, η φουσκωτή κούκλα που τόσο πιστά τους στάθηκε στα πάμπολλα χρόνια αγαμίας που τους περίμεναν από το γυμνάσιο μέχρι τώρα που είναι τριάντα πέντε και μένουν στο υπόγειο της μάνας τους.

Οι εποχές ήταν ωραίες.

Και μετά ήρθε αυτός.

Και ξαφνικά, θεωρήθηκε κοινωνικά αποδεκτό να λες ανέκδοτα του τύπου "Τι είναι διάφανο και βόσκει στα λιβάδια;-Ένα κοπάδι τζάμια"-ΔΕΝ ΤΑ ΒΓΑΖΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ και όντως το είπε ο Σταύρος ο Φονιάς...ε, συγνώμη, ο Στάθης Παναγιωτόπουλος. Ακόμη χειρότερα, όχι μόνο θεωρήθηκε κοινωνικά αποδεκτό να λέγονται ανέκδοτα του τύπου "Τι εταιρεία κινητής τηλεφωνίας είχε ο Ιησούς;-Τετελεσταίτ" (αυτό δεν το είπε ακόμη, και καλύτερα να μην του βάζω ιδέες), αλλά αυτά τα ανέκδοτα παραγκώνισαν τα πραγματικά ανέκδοτα και ακούγονται πλέον παντού. ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ!

Κάντε κάτι. Πρέπει να δράσουμε. Δεν είναι δυνατόν να οδηγείται το ανθρώπινο είδος σε τέτοια παρακμή και εμείς να καθόμαστε και να κοιτάμε σαν να είναι το τελευταίο γκολ της ΠΑΟΚάρας ή τα τρία κιλά που έβαλε η ενοχλητική κουνιάδα! Να βγουν διαφημίσεις με το γερο-πελεκάνο να λέει   "Όχι κρυάδες, όχι μαλακίες και Πώς Λέγεται σε θάλασσες και ακτές". Να μπει στα σχολεία μάθημα χιούμορ υποχρεωτικό και να μετράει διπλά στη βαθμολογία από τα άλλα μαθήματα. Να θεσπιστεί ποινή φυλάκισης για όποιον πει κρύο ανέκδοτο. Στην τελική να πάρουμε το νόμο στα χέρια μας! Αρκετά μόλυναν με τις μαλακίες τους οι wannabe Στάθεις (ναι, ξέρω, δεν υπάρχει πληθυντικός, θα μου μάθετε κι ελληνικά τώρα;) την ευαίσθητη οικολογική ισορροπία του εγκεφάλου μας!

Υ.Γ. Το παρόν άρθρο όταν το έγραφα άκουγα ταυτόχρονα John Bon Jovi, Modern Talking, Final Countdown και Beth Ditto. Μην το λάβετε και πολύ στα σοβαρά...

190 χρόνια πριν και σήμερα...

190 χρόνια πριν, ο κόσμος ήταν υπόδουλος σε μία ξένη εξουσία που με το ζόρι του επιβλήθηκε.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, ο κόσμος υπέφερε βαριά φορολογία, την ίδια ώρα που οι παπάδες απολάμβαναν σκανδαλώδη προνόμια.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, ακούγονταν δεξιά και αριστερά κανόνια.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, περιμέναμε από τις τότε Μεγάλες Δυνάμεις να αποφασίσουν για την τύχη μας.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, η παιδεία ελεγχόταν από τους παπάδες, δεν είχε σκοπό να κάνει τους ανθρώπους σωστούς ανθρώπους αλλά σωστά πρόβατα και μόνο λίγοι είχαν το προνόμιο να γνωρίζουν τι πραγματικά παίζεται.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, οι άνθρωποι ονειρεύονταν να προσληφθούν σε κάποια κρατική θέση, μπας και καταφέρουν να δουν μία άσπρη μέρα.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, μόλις αποκτήσαμε ένα κομματάκι γης το οποίο θα κυβερνούσαμε μόνοι μας, αρχίσαμε να πλακωνόμαστε μεταξύ μας για το ποιος θα το κυβερνήσει.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, συνάπταμε δάνεια τα οποία δεν υπήρχε περίπτωση να καταφέρναμε να ξεχρεώσουμε στον αιώνα τον άπαντα.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, πολιορκηθήκαμε από χίλιες μεριές, βρήκαμε "σωτήρες" από άλλες τόσες, και τελικά η πείνα μας λύγισε και αναγκαστήκαμε σε έξοδο.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, μόλις πέθανε ο σοβαρός ηγέτης που είχαμε, αποδειχθήκαμε τόσο ανίκανοι να κυβερνήσουμε τους εαυτούς μας που τελικά μας έφεραν βασιλιά απ' έξω για να μας κυβερνήσει.

Σήμερα...

190 χρόνια πριν, κάποιοι άνθρωποι αποφάσισαν ότι δεν άντεχαν άλλο αυτή την κατάσταση που ζούσανε, εξεγέρθηκαν και πήραν τελικά την κατάσταση στα χέρια τους.

Σήμερα;

Χρόνια σου πολλά, Ελλαδίτσα.

Αν ο σεισμός των 9 Ρίχτερ γινόταν στην Ελλάδα...

• Χάρη στην τρομερή σχολαστικότητα, δεξιοτεχνία και σταθερότητα την οποία επιδεικνύουν στην εργασία τους οι Έλληνες εργαζόμενοι στον κλάδο των οικοδομών-που λέει ο λόγος-, τα μισά κτήρια της χώρας θα κατέρρεαν. Παραδόξως, όμως, θα μείνει όρθιο ένα υπέροχο νεοκλασικό που υπήρξε κάποτε παλάτι του -Γερμανού- βασιλιά της Ελλάδας και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Βασιλίσσης Σοφίας και Βασιλίσσης Αμαλίας ενώ ήταν μέσα σε αυτό οι εργαζόμενοι-ξανά που λέει ο λόγος-, αποδεικνύοντας ότι κακό σκυλί ψόφο δεν έχει.
• Οι πρώτες εκτιμήσεις από τους σεισμολόγους θα έκαναν λόγο για δέκα Ρίχτερ, ενώ θα είχαμε το φαινόμενο να βγαίνουν στα παράθυρα σεισμολόγοι και να πλακώνονται επειδή ο ένας λέει δώδεκα και ο άλλος δεκατρία. Όταν τελικά πιστοποιηθεί ότι ήταν μόνο(!) εννιά Ρίχτερ, η τηλεόραση θα παρατήσει το σεισμό και θα επιστρέψει στο ΔΝΤ.
• Δήλωση Λιακόπουλου-αν δεν έπεφτε το ταβάνι πάνω του, που σιγά μην έπεφτε, ακόμη και τα ταβάνια μισούν την ανθρωπότητα: "Μα είναι προφανές ότι ο σεισμός είναι σημάδι της έλευσης του Πολέμαρχου, βέβαια, το είχαν προβλέψει και οι Ελ άλλωστε, όταν κουνηθεί η γη θα ανατραπεί η νέα τάξη πραγμάτων και οι Ελ θα επιβληθούν σε όλη τη γη! Για περισσότερα πάρτε τα πέντε νέα καταπληκτικά βιβλία μου, τηλεφωνώντας τώρα στο 2313555555.
• Άλλα άτομα που θα σώζονταν από την βιβλική καταστροφή θα ήταν το αγαπημένο ζεύγος Μπουμπούκων, που λόγω της φωνής του Αδώνιδος έχει κάνει το ταβάνι ειδική παραγγελία ώστε να αντέχει σύγκρουση με κομήτη. Δήλωση Αδώνιδος: "Απώλεσα την γην κάτωθεν των εμών ποδών." Χαρακτηριστική δε ήταν η δήλωση της Ευγενίας: "Θα καταρρεύσω". Τέλος, σώθηκε και ο Γιώργος Λεβέντης, ο οποίος πηδήχτηκε από ένα παράθυρο πριν πέσει το ταβάνι.
• Οι μόνες χώρες που θα έστελναν ανθρωπιστική βοήθεια θα ήταν το Αφγανιστάν, η Ζιμπάμπουε και η Νικαράγουα-σε όλες τις υπόλοιπες χρωστάμε.
• Η Νέα Δημοκρατία θα εκμεταλλευόταν την περίσταση για να επιρρίψει ευθύνες στην κυβέρνηση επειδή δεν σταμάτησε το σεισμό με το μαγικό ραβδί που όλοι ξέρουμε ότι έχει αλλά το κρατάει κρυμμένο για να μην πάει κόντρα στα ξένα συμφέροντα που θέλουν να ισοπεδώσουν-τώρα πια κυριολεκτικά- την Ελλάδα. Ο αρμόδιος (;) υπουργός δηλώνει ότι η ΝΔ σε αυτή την κρίσιμη κατάσταση καταφεύγει σε στείρα κριτική και δεν προτείνει τίποτα.
• Εν τω μεταξύ, οι Οικολόγοι Πράσινοι δηλώνουν ότι ο πλανήτης αντιδρά στην κακοποίησή του και ότι πρέπει να βάλουμε στη ζωή μας την ανακύκλωση και τα φωτοβολταϊκά στοιχεία πριν να είναι αργά. Ο Καρατζαφέρης θεωρεί ότι ο σεισμός είναι θεϊκό σημάδι και προτείνει να απελαθούν όλοι οι Αλβανοί, γιατί προκαλούν την οργή του Θεού. Τέλος, η Αλέκα Παπαρήγα δηλώνει "Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ".
• Ο Βύρων Πολύδωρας εμπνέεται από τις περιστάσεις και γράφει ένα βιβλίο που αναμένεται να γίνει χεστ-σέλερ. Το βιβλίο τιτλοφορείται "Δονούμενη Απειλή" και έχει ως θέμα την μάχη που θα έδινε ο Βύρων -αν ήταν υπουργός- με τον Στρατηγό Εγκέλαδο. Άπραγος δε μένει και ο Λαζόπουλος, ο οποίος παίρνει ερασιτεχνικά βίντεο από το σεισμό και τα διαμορφώνει με τα κεφάλια του Γιωργάκη, του Παπακωνσταντίνου και της Μέρκελ.
• Συγκροτείται ειδική ομάδα που θα ψάξει για αγνοούμενους, η οποία αποτελείται από δύο αστυνομικούς-που μπήκαν με βύσμα-και ένα πεκινουά-στην ΕΜΑΚ οι μισοί μετατάχθηκαν στις Εφορίες και στις Πολεοδομίες, άλλο ένα τέταρτο έκανε εθελουσία έξοδο και ό,τι απέμεινε συγχωνεύθηκε με το Κτηματολόγιο. Μετά δε από την πρώτη εύρεση αγνοουμένου, η ειδική ομάδα κατεβαίνει σε απεργία με αίτημα 3000 ευρώ μισθό.
• Οι σεισμοπαθείς κάνουν αιτήσεις στους πολιτικούς για να αποκαταστήσουν τις βλάβες στα σπίτια τους. Βέβαια, εδώ όταν είχαμε δεν φτιάχναμε-τώρα που έχουμε και ΔΝΤ, οι σεισμοπαθείς θα τύχουν της ίδιας αντιμετώπισης που έτυχαν και στο γνωστό ανέκδοτο "Μα εγώ αρχίδια θέλω!-Γιατί, οι άλλοι τι θα πάρουν;"
• Ο Γιωργάκης βάζει το κόκκινο κασκόλ του και επιθεωρεί τα ερείπια. Βέβαια, επειδή στις επιθεωρήσεις φυσικών καταστροφών δεν έχει το πηγαίο ταλέντο που είχε ο προκάτοχός του Κωστάκης, δεν καταφέρνει να πείσει τον κόσμο. Για αυτό και στις ειδήσεις ξεθάβουν τα βίντεο από τα καμμένα της Πελοποννήσου το 2007 και απλά κόβουν το πάχος με το Photoshop.
• Το καλό είναι ότι επειδή είμαστε σε κλειστή θάλασσα και τα πυρηνικά εργοστάσια τα έχουμε δει μόνο στα βίντεο από το Τσέρνομπιλ και στους Simpsons, δεν έχουμε τα καταστροφικά επακόλουθα του ιαπωνικού σεισμού. Από την άλλη, επειδή αυτός θα ήταν ο μόνος τρόπος να απαλλαγούμε από τους πολιτικούς μας, αυτό δεν είναι απαραίτητα τόσο θετικό.
• Δήλωση Στρος-Καν:" Τώρα πια δεν είστε βουτηγμένοι μόνο στα σκατά, αλλά και στα μπάζα".
• Τέλος, και μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις που διαρκούν όσο το καινούριο βίντεο κλιπ της Lady Gaga, η Τρόικα μας δίνει επιμήκυνση, αναγνωρίζοντας τις δύσκολες συνθήκες που μας χτύπησαν, και μας βάζει νέο δάνειο το οποίο θα ξεπληρώνουμε μέχρι το 3345, προκειμένου να ανοικοδομήσουμε τη χώρα μετά τη φυσική καταστροφή-από την οικονομική καταστροφή ποιος θα μας σώσει;

Αυτά, και να προσέχετε στους σεισμούς να μπαίνετε κάτω από τραπέζια.

Με κάνετε και γελάω...

• ...όσοι πιστεύετε ότι θα καταστραφεί ο κόσμος το 2012 επειδή το είπαν οι Μάγια. Για σκεφτείτε το λίγο. Αν οι Μάγια ήταν τόσο έξυπνοι ώστε να προβλέψουν μέχρι πότε θα υπάρχει ο πλανήτης, δε θα είχαν προβλέψει ότι οι Ισπανοί θα τους κατακτήσουν, θα ισοπεδώσουν τον πολιτισμό τους, θα τους πάρουνε για δούλους και θα εξαλείψουν τη φυλή τους; Και μάλιστα όταν οι δικοί μας πρόγονοι είχαν χίλια και βάλε χρόνια πριν κατακτήσει στρατιωτικά αλλά πολύ περισσότερο πνευματικά τον τότε γνωστό κόσμο;
• ...όσοι προσκυνάτε εικόνες που δακρύζουν ή αναβλύζουν μύρο ή πτώματα "αγίων" που δε σαπίζουν. Κατά τα άλλα, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήταν οι ειδωλολάτρες, και οι Ζουλού που εντυπωσιάζονται με τους αναπτήρες είναι οι υπανάπτυκτοι. Τουλάχιστον πίσω από τους αναπτήρες δεν υπάρχει μία τεράστια απάτη, όπως συμβαίνει με τα δήθεν θαύματα αλλά και με τις θρησκείες γενικότερα-και μη μου πείτε ότι η Εκκλησία ενδιαφέρεται για τη σωτηρία της ψυχής μας και όχι για τη σωτηρία της τσέπης της.
• ...όσοι πιστεύετε στην αστρολογία. Ο μόνος τρόπος να επηρεάσει το μέλλον μας ο τρόπος που κινούνται στο διάστημα μάζες από φλεγόμενο υδρογόνο είναι αυτές να συγκρουστούν με τη γη-πιθανότητα απειροελάχιστη. Όχι, το ότι ο Ζυγός και η Αφροδίτη θα σχηματίζουν ορθή γωνία με τον Πλούτωνα δε σημαίνει ότι θα σου κάτσει ο γκόμενος που ήθελες. Για την ακρίβεια, ούτε καν υπάρχουν οι "αστερισμοί" σαν πλανητικά σώματα. Τα σχήματα που σχηματίζουν τα άστρα υπάρχουν μόνο στη φαντασία του αρχαίου που τα έβγαλε. Υ.Γ. Σας παρακαλώ, μη με μηνύσετε που σας χαλάω την ψευδαίσθηση.
• ...όσοι νομίζετε ότι ο Σαμαράς ή ο όποιος Σαμαράς μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Τα πράγματα είναι απλά. Ζούσαμε τόσα χρόνια με δανεικά (κομμένα πια που λέει κι ο Ρέμος). Πριν δύο χρόνια κατέρρευσαν οι τραπεζικοί κολοσσοί και άρχισε σε όλες τις χώρες το ξεσκαρτάρισμα. Έτσι λοιπόν, πρέπει να ξεπληρώσουμε τα δανεικά που τρώγαμε τόσα χρόνια, και αφού αυτή η χώρα δεν παράγει απολύτως τίποτα, για να τα ξεπληρώσουμε θα πάρουμε κι άλλα δανεικά, και μάλιστα με ληστρικούς όρους-οι πιστωτές πλέον δεν αστειεύονται. Και βέβαια δεν συμφέρει κανέναν να χρεοκοπήσει η χώρα, γιατί σε αυτή την περίπτωση οι πιστωτές μας θα μείνουν με το πουλί στο χέρι. Έτσι, θα κρατήσουν τη χώρα με το ζόρι στη ζωή, για να τους πληρώσει όλα τα δανεικά επί δανεικών που έχουν μαζευτεί τόσα χρόνια. Και δυστυχώς, σε αυτά δε χωράνε ούτε μαγικά πλάνα, ούτε οίκτος για το λαό, ούτε τίποτα. Αφού τόσα χρόνια τα κάναμε όλα συμφεροντολογικά, αρπακολλατζήδικα και με απώτερο σκοπό το βόλεμα για το παρόν, φάτε τώρα ΔΝΤ για να μάθετε.
• ...όσες νομίζετε ότι αν βαφτείτε ξανθιές, βγάλετε το πλαστικό βυζί και τον ψεύτικο κώλο έξω και φορέσετε και το πανομοιότυπο γυαλί ηλίου-μάσκα πυροτεχνουργού με όλες τις υπόλοιπες τσούλες που κυκλοφορούν, θα καταφέρετε να βρείτε τον άντρα που θα εκτιμήσει τα -όποια- ψυχικά σας χαρίσματα.
• ...όσες, αφού δεν καταφέρετε να βρείτε τον άντρα που θα εκτιμήσει τα -όποια- ψυχικά σας χαρίσματα, ψάχνετε την αιτία στο μαλακομαγνήτη και όχι στη μαλακία που σας δέρνει.
• ...όσοι φανατίζεστε με ποδοσφαιρικές, μπασκετικές και δε συμμαζεύεται ομάδες. Βλέπεις ένα μάτσο μαντράχαλους στην Τούμπα να πανηγυρίζουν για το γκολ του Μουσλίμοβιτς. Το γκολ όμως του Μουσλίμοβιτς είναι αποκλειστικά και μόνο επίτευγμα -μαντέψτε-του Μουσλίμοβιτς, ο οποίος δεν έχει και καμία σχέση με τον ΠΑΟΚ πέραν της καθαρά επαγγελματικής. Δηλαδή στην ουσία χαίρεστε για ξένα επιτεύγματα, λυπάστε για ξένες αποτυχίες και-το χειρότερο-παίζετε ξύλο με άλλους επειδή φανατίζονται με διαφορετική κερδοσκοπική οργάνωση από ότι εσείς.
• ...όσοι οδηγείτε λες και το σκάσατε από το NFS, νομίζετε ότι η προτεραιότητα είναι κάτι σαν την εμμηνόπαυση, θεωρείτε το κόκκινο απόχρωση του πρασίνου, το γκάζι είναι η προέκταση του δεξιού ποδιού σας και η κόρνα είναι κολλημένη με ταινία για να μην κουράζεται το χέρι σας, πάτε μέχρι και στην τουαλέτα με το αυτοκίνητο παρόλο που η βενζίνη ακριβαίνει κάθε που βρέχει στο Λονδίνο, κάνετε ολόκληρο μεσανατολικό για να μην πληρώσετε ένα γαμημένο πρόστιμο και νομίζετε ότι οι δρόμοι σας ανήκουν δικαιωματικά.
• ...όσοι έχετε όνειρο ζωής να μπείτε στο δημόσιο. Αν σας αρέσει να περνάτε οκτώ ώρες από τη μέρα σας με το να κολλάτε χαρτόσημα και να ξύνετε τα 2011-2008 σας, να εξυπηρετείτε ένα άθλια οργανωμένο και οργιωδώς γραφειοκρατικό σύστημα χωρίς να κάνετε τίποτα παραγωγικό και χωρίς καμία ηθική ανταμοιβή, να σας μειώνεται ο μισθός κάθε τρεις και λίγο, να έχετε να ασχοληθείτε με τον κάθε παλαβό που νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς του κόσμου και από πάνω να σας βρίζουν και να σας κάνουν ανέκδοτο κάτι λαμόγια τύπου Λαζόπουλος, τότε εγώ πάω πάσο.
• ...όσοι γράφετε με greeklish και περιμένετε να πάρουν τα κείμενα σας στα σοβαρά. Για μία δύο φορές δεν έγινε και τίποτα, αλλά αν γράφετε συνέχεια ολόκληρα κατεβατά με λατινικούς χαρακτήρες, πέραν του ότι είναι απελπιστικά κουραστικό να το διαβάσεις, τότε δύο τινά συμβαίνουν: ή το κάνετε για να κρύψετε την ορθογραφία σας που μαθητής τρίτης δημοτικού θα την έβλεπε και θα έκανε χαρακίρι από ντροπή, ή απλά είστε τόσο Έλληνες που βαριέστε να πατήσετε το Alt και το Shift ταυτόχρονα.
• ...όσοι περιμένετε τα πάντα από τους άλλους. Πραγματική ιστορία-μία από τις εκατομμύρια: Ζώον όρθιο που θέλει να αποκαλείται άνθρωπος αντί να ρίξει τα σκουπίδια στον κάδο τα αφήνει από δίπλα. Πάει ο πατέρας μου να τα βάλει μέσα και του λέει κλασικός Ελληνάρας που βλέπει τη σκηνή: "Άσ'τα μωρέ, αυτά είναι δουλειά του δήμου"! Στη Γερμανία, αυτός που θα άφηνε σκουπίδια απ'έξω θα πλήρωνε πρόστιμο. Εδώ, όποιος αφήνει τα σκουπίδια έξω απλά δίνει λίγη έξτρα δουλειά στους υπαλλήλους του δήμου. Ιδέα μου είναι ή κάτι τέτοιες πρακτικές μας οδήγησαν μέχρι εδώ;

Όποιος θέλει μπορεί να προσθέσει, αν και δε νομίζω ότι μπορεί να υπάρχει κάτι που να μην κατάφερε να προβλέψει η απέραντη ευφυΐα και σοφία μου. Αν παρόλα αυτά...

Άνοιξη 2011-Οι νέες τάσεις στα παραδοσιακά έθιμα

Αχ, Άνοιξη...
Ο ήλιος λάμπει, τα πουλάκια κελαηδούν, τα λουλούδια ανθίζουν...
Βέβαια, αν κοιτάξετε το παράθυρο, ο ψόφος καλά κρατεί, το μόνο πουλάκι που είδα τελευταία ήταν κάτι δεκαοχτούρες στο Μοναστηράκι προχθές που ήμουν Αθήνα και από λουλούδια μόνο η Τρόικα ανθίζει-μη μου πείτε, είναι παιδιά-λουλούδια!
Το ημερολόγιο όμως λέει 1 Μαρτίου, κι εγώ οφείλω να καλωσορίσω την Άνοιξη.
Η Άνοιξη, ως γνωστόν, έχει και κάποια έθιμα. Φέτος όμως, τα πράγματα είναι κάπως ζόρικα. Αν δεν είχατε τη χαρά να δείτε δελτία ειδήσεων τα τελευταία δύο χρόνια, περνάμε οικονομική κρίση, και σε τέτοιες περιόδους τα άλλοτε πλουσιοπάροχα τραπέζια που έρχονταν με τους ανοιξιάτικους εορτασμούς -λογικά πάντα- κομμένα (πια τα δανεικά που λέει κι ο Ρέμος μπινές).
Βέβαια στην Ελλάδα τίποτα δεν πάει με βάση τη λογική.
Κι έτσι, τα έθιμα θα τηρηθούν. Απλά, με κάποιες μικρέεεεες παραλλαγούλες...
Ναι, καλά καταλάβατε, Thomas the Barbarian is back by popular demand κι έτοιμος να σας χαρίσει την απολαυστική σοφία του από τη Θεσσαλονίκη, την ερωτική πόλη όπου το φιλοσοφικό πνεύμα είναι διάχυτο, η γενναιοδωρία έμφυτη και το καλαμάκι σουβλάκι.
7 Μαρτίου: Καθαρά Δευτέρα σήμερα και η μέρα απαιτεί λαγάνα. Βέβαια τα λεφτά δεν επαρκούν καλά καλά για το κανονικό ψωμί, τη λαγάνα θα κοιτάξουμε που είναι και σούπερ λουξ; Η λύση όμως βρέθηκε: ρεφενέ λαγάνα! Μαζεύονται όλοι οι κάτοικοι της γειτονιάς, τσοντάρουν και αγοράζουν τη λαγάνα που απαιτεί το έθιμο. Βέβαια υπάρχει και το άλλο έθιμο της ημέρας που λέει να πετάξουμε αετό. Οι Έλληνες βέβαια γενικά αετό πετάνε όλη τη χρονιά, και γι'αυτό δεν έχουν τώρα το ρευστό για να κάνουν ένα αγαπημένο άθλημα μικρών και μεγάλων. Και τι έγινε; Αντί να πετάξουμε αετό, θα πετάξουμε πέτρες σε τράπεζες! Τουλάχιστον, αυτές θα απογειωθούν στα σίγουρα...
7 Μαρτίου-23 Απριλίου: Όπως όλοι ίσως θα ξέρετε, ο Παναγιωτατομακαριώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και Σύμπαντος και μέγας διοριστής δημάρχων Άνθιμος είναι Χριστιανός (δεν κατάλαβα, με αμφισβητείτε κωλόπαιδα; Καλά, θα δείτε εσείς, τα κρατάω εγώ αυτά, θα περάσουμε ωραία...). Και ο Χριστιανισμός ορίζει ότι για επτά εβδομάδες πριν από το Πάσχα (σ.σ. Πάσχα: η μέρα κατά την οποία και μόνον πηγαίνει στην Εκκλησία το 99% των Ελλήνων) κάνουμε νηστεία (σ.σ. νηστεία: αυτό που το 99% των Ελλήνων δεν έχει κάνει ούτε μία μέρα στη ζωή του). Τι πάει να πει δεν μπορείς χωρίς κρέας; Γιατί, μπορείς να αγοράσεις το κρέας;
25 Μαρτίου: Αχ, 25η Μαρτίου...τι υπέροχη μέρα...η μέρα που πριν από 190 χρόνια οι περήφανοι πρόγονοί μας ύψωναν το λάβαρο της επαναστάσεως και αποτίνασσαν τον Τούρκικο ζυγό-αν ήξεραν βέβαια πώς θα έκαναν τη χώρα οι απόγονοί τους, πολύ πιθανόν να έμεναν στα σπίτια τους και να έβλεπαν τον τότε Χατζηνικολάου στην τότε τηλεόραση.
Προς τιμήν τους υπάρχει το έθιμο να ραίνονται με στραγάλια (μη με ρωτήσετε πού κολλάει το στραγάλι με την Επανάσταση του 1821, θα σας γελάσω και δεν το θέλω) οι εκπρόσωποι της περήφανης Ελληνικής -ενίοτε και Αλβανικής-νεολαίας που παρελαύνει στην πλατεία του χωριού για να τους βλέπουν από ψηλά οι πρόγονοί μας και να χαίρονται.
Φέτος, όμως, υπάρχει χρήμα για στραγάλια;
Κι όμως, δε χρειάζεται. Τα στραγάλια μπορούν να αντικατασταθούν από χαλίκια! Αρκετά χοντρά για να θυμίζουν αυθεντική αίσθηση στραγαλιού-γιατί, τι να κάνουμε, το στραγάλι δεν πιάνεται-, αλλά όχι και πολύ χοντρά μη βγάλουμε κανένα μάτι-εκτός φυσικά κι αν ο σημαιοφόρος είναι Αλβανός. Σε αυτή την περίπτωση μπορείτε να πάρετε πέτρες, τσιμεντόλιθους, λοστούς και σιδεροπρίονα.
Και μετά, είναι και το τραπέζι. Βλέπετε, η μέρα θέλει ψάρι. Τι θα γίνει και με αυτό; Αν δε θέλετε να μαλλιοτραβιέστε με τη γειτόνισσα στη λαϊκή για μισή αθερίνα φρεσκάδας ανάλογης με τα τα παροιμιώδη πλέον εμπορεύματα του Αλφαβητίξ, πάρτε μία απόχη και αρχίστε να βουτάτε σε σιντριβάνια, λιμνούλες και λακκούβες στους δρόμους-δεν άνοιξε κι ο καιρός να πάτε θάλασσα...
24 Απριλίου: Πάσχα (η μέρα κατά την οποία και μόνον πηγαίνει το 99% των Ελλήνων στην Εκκλησία) κι επιβάλλεται κάτι να σουβλίσετε ΟΧΙ ΑΡΝΙ...που ζεις άνθρωπέ μου, δε βλέπεις τις ανταποκρίσεις του Νίκου Τσιαμτσίκα από τη Βαρβάκειο να ενημερωθείς για τις τιμές, τόσο πια αποστροφή σου έχει προκαλέσει ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ που ούτε καν ανοίγεις τηλεόραση; Λοιπόν, μπορείτε όμως να διαλέξετε ανάμεσα σε σκύλο, γάτα, νυφίτσα και αν είστε και πολύ εκλεκτικοί άντε τι άλλο θα κάνω πια για σας κοτόπουλο.
Επίσης θα διατηρηθεί και το έθιμο του τσουγκρίσματος. Βέβαια τα αυγά δε θα είναι πια βαμμένα. Οι βαφές κοστίζουν. Βασικά, επειδή και το ηλεκτρικό κοστίζει, δε θα είναι ούτε και βρασμένα τα αυγά. Για αυτό οι επίδοξοι τσουγκριστές καλύτερα να κυκλοφορείτε με χαρτομάντιλα.
Το μόνο έθιμο που μπορεί όχι να μείνει αναλλοίωτο αλλά και να αποκτήσει μεγαλύτερη ένταση είναι ο βαρελοτοπόλεμος. Τόσες διαδηλώσεις έχουμε, δε θα ξεμείνει καμία μολότοφ; Εκεί να δείτε λάμψη, τρομαγμένες γάτες να φεύγουν κάτω από αυτοκίνητα και γριές με δέκα τόνους λακ στο μαλλί να μένουν στον τόπο.
1 Μαΐου: Καταρχήν είστε κατάπτυστοι. Η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, είναι απεργία! ΚΚΕ-ΔΥΝΑΤΟ-ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΑΟ!-....ναι, ξεφεύγω. Πιθανώς θα αποφασίσετε να πάτε στην ύπαιθρο να πιάσετε το Μάη. Και βέβαια με την ευκαιρία να κάνετε κι ένα πικ-νικ. Βέβαια, τα κεφτεδάκια, οι μπίρες και οι τυρόπιτες τέρμα. Τι θα φάτε; Ε, στα λιβάδια θα είστε, φάτε κανένα χορταράκι, ξέρετε τι υγιεινό που είναι; Και λουλούδια, αμέ, ξέρετε πώς φέρνει σε κεφτέ η παπαρούνα; Α, χάνετε, χάνετε!


Δεν ξέχασα τίποτα, ε;
Αχ, ναι, ξέχασα, στις 5-6 Μαρτίου το καρναβάλι του Τυρνάβου, γνωστό και σαν Μπουρανί. Αυτό όμως θα μείνει αναλλοίωτο, για να μας θυμίζει τι έχει να γίνει με την Τρόικα...

Αχ, έρωτας!

Αν είχα γκόμενα, τώρα, πρώτον, δε θα ήμουν εδώ, και δεύτερον, αυτή η εγγραφή θα ήταν γεμάτη ζουζουνιάρικες αναφορές, γελοία υποκοριστικά, καρδούλες σε κάθε χρώμα και μέγεθος, μελωμένα "Τζούλια" (και όπου Τζούλια συμπληρώστε όνομα γκόμενας) και περισσότερη αηδία από όση θα μπορούσε ποτέ να προκαλέσει το κορμί της Μαριάννας Ντούβλη.
Αλλά δεν έχω γκόμενα.
Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι και ο χειρότερος σεξομανής, κυνικός, αθεράπευτα σαρκαστικός και βρωμιάρης άντρας (όχι, δε λέω για το Μένιππο του Ουκ αν Λάβοις, αλλά για το 99% του ελληνικού ανδρικού πληθυσμού) μόλις βρει αυτό που στην κοινή νεοελληνική λέμε soulmate αλλάζει point of view κατά 180 μοίρες.
Οι καρδούλες από σύμβολο της γυναικείας ανωριμότητας, της θαυμάστριας του Justin Bieber, της χαζογκόμενας και του "ΣΑΚΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!", γίνονται κάτι το χαριτωμένο, το υπέροχο, το σύμβολο του έρωτα, του ψυχικού δεσίματος μεταξύ των ζευγαριών και της μαλακίας που μας δέρνει (αυτό το τελευταίο είναι δική μου προσθήκη).
Βλέπεις σοβαρούς κατά τα άλλα ανθρώπους να αλληλοαποκαλούνται με αποτρόπαια, χυδαία, απαίσια, τρισάθλια, σατανικά και προσθέστε προσβλητικά επίθετα κατά βούλησιν παρατσούκλια όπως "Τζουτζουκάκι μου", "Μπαρμπουνάκι μου", "Χαζοαγαπουλίνι", και το χειρότερο όλων των εποχών "Τζουτζουμπρούτζου".
Βλέπεις άντρες να προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν τη δυστυχία, την απόγνωση και το "πάρτε με από δω" την ώρα που κρατάνε το χέρι της γκόμενας και προσπαθούν να μην αυτοκτονήσουν με τα πατατάκια στη θέα του αρχιφλώρου που παριστάνει το vegetarian βρικόλακα.
Και λες, γιατί;
Τι λόγο μπορεί να έχει ένας άνθρωπος για να υποβάλει τον εαυτό του σε τέτοιου είδους εξευτελισμό και βασανιστήρια;
Αν θυμηθείτε ίσως λίγο την λέξη με τα τρία γράμματα που αρχίζει από Σ και τελειώνει σε -εξ τότε μάλλον απαντήσατε στην ερώτησή σας.
Ψυχικό δέσιμο; Πού είναι αυτό; Μετά από μακριά έρευνα που διήρκεσε περίπου όσο το ρεφρέν του Thriller του μεγάλου ενός Michael Jackson, κατέληξα στο επιστημονικό συμπέρασμα ότι το πάτησε το τρένο.
Μέχρι εδώ βέβαια τα πράγματα είναι νορμάλ.
Σήμερα, όμως, είναι η μέρα.
Η μέρα που τα απανταχού ζαχαροπλαστεία, ανθοπωλεία και αρκουδακοκαρδουλοσαχλαμαροπωλεία τρίβουν τα χέρια τους λόγω της κατακόρυφης αύξησης των πωλήσεων.
Η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Του προστάτη των ερωτευμένων.
Μη χέσω.
Τώρα η θρησκευτική πλευρά του θέματος και το κατά πόσον ο Βαλεντίνος είναι ορθόδοξος άγιος ή όχι με αφήνει παγερά αδιάφορο καθώς στην υπόληψή μου ο Χριστιανισμός βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο Λαζόπουλο και την Τατιάνα-σκοτώστε με με τους πιο βίαιους τρόπους που μπορεί να φανταστεί το ανθρώπινο μυαλό-Στεφανίδου.
Γι αυτό λοιπόν θα δω τις κοινωνικές προεκτάσεις του θέματος.
Όπως είναι ευρέως γνωστό, η σημερινή γυναικεία ψυχοσύνθεση είναι δημιούργημα της Cosmo. Βλέπετε, κάποτε η γυναίκα ήταν υποχείριο του άντρα. Μετά όμως οι γυναίκες απέκτησαν δικαιώματα. Και τη γυναίκα με δύο πράγματα δεν πρέπει να την εμπιστεύεσαι: με αυτοκίνητα και με δικαιώματα. 
Η γυναίκα είναι εκδικητικό ον. Φήμες λένε ότι ο Τρωικός Πόλεμος δεν έγινε επειδή ο Πάρις έκλεψε την Ελένη, αλλά επειδή μία σκρόφα Τρωάς πήγε να φάει το Μενέλαο. Βέβαια αυτές οι φήμες μόλις βγήκαν από το μυαλό μου, αλλά αυτό δεν αναιρεί την ιστορικότητά τους.
Έτσι λοιπόν κάποιες γυναίκες σκέφτηκαν: "Τώρα που απαλλαχτήκαμε από την καταπίεσή τους, πώς θα εκδικηθούμε που μας είχαν τόσες χιλιετίες στην απέξω;". Και τότε κάποια που πολύ θα ήθελα να μπορούσα να γυρίσω στο χρόνο και να σκοτώσω πρότεινε: "Να δημιουργήσουμε με τη βοήθεια των μέσων το πρότυπο του τέλειου άντρα, το οποίο εκ των πραγμάτων θα είναι αδύνατο να εκπληρωθεί, και μετά να τους φορτώνουμε ενοχές που δεν μπορούν να το εκπληρώσουν, και αυτοί για να απαλλαγούν από τις ενοχές θα μας αγοράζουν πράγματα!"
Κι έτσι έγινε.
Από τότε, όποια διαβάζει την Cosmo και άλλα τέτοια έντυπα που δεν αξίζουν ούτε για ανακυκλώσιμο υλικό, βάζει το boyfriend σε ένα τριπάκι ανασφάλειας, αγώνα δρόμου για να την κρατάνε ευχαριστημένη και αγοράς αντικειμενικά άχρηστων πραγμάτων όπως λουλούδια και αρκουδάκια.
Και ο Βαλεντίνος πού κολλάει;
Μα, είναι η μέρα των ερωτευμένων!
Πώς λέμε "Παγκόσμια μέρα κατά του Aids" ένα πράγμα; Αυτό.
Ο έρως, το πιο ωραίο συναίσθημα στον κόσμο, δε θα έπρεπε να έχει μία δική του παγκόσμια μέρα; 
Και φυσικά, οι κωλοφυλλάδες διδάσκουν ότι ο Βαλεντίνος είναι μία μέρα που γιορτάζουν τα ζευγάρια. Ε, και γιορτή χωρίς λουλούδια, σοκολατάκια, τραπεζώματα και διακοσάρια να φεύγουν από την πιστωτική που έβγαλες για να ξεπληρώσεις το δάνειο που πήρες για να πληρώσεις τα χρέη από τις παλιές πιστωτικές σου γίνεται; Δε γίνεται!
Εκεί θέλω να καταλήξω.
Φυσικά, τα σαχλομίντια προωθούν αυτή την κατάσταση. Όλοι βγαίνουν κερδισμένοι. Οι γυναίκες ικανοποιούν τη ματαιοδοξία, την αλαζονεία και την εκδίκησή τους, οι ανθοπώληδες και οι ζαχαροπλάστες βγάζουν τα λεφτά της χρονιάς, τα εστιατόρια δεν προλαβαίνουν να κάνουν κρατήσεις και τα κοσμηματοπωλεία χτυπάνε κόκκινο.
Βέβαια, σε κάθε υπόθεση υπάρχει και ο μαλάκας.
Ο μαλάκας της υπόθεσης εδώ είναι ο άντρας. Όπως βέβαια γίνεται συνήθως με όλες τις μεγάλες διαπροσωπικές ιστορίες, έτσι κι εδώ για ό,τι γίνει ο μόνος που φέρει ευθύνη είναι ο άντρας.
Τι πάει να πει δεν πρόλαβες να μου πάρεις σκουλαρίκια; Τι; Σιγά μη σε πιστέψω ότι έκανες απλήρωτες υπερωρίες για να μη σε απολύσει ο Σκληροκάρδογλου! Πάλι με αυτά τα ρεμάλια ήσουν και κοπροσκύλιαζες! Χαμένε, δεν μπορούμε ούτε μια ρομαντική στιγμή να περάσουμε κι όλα αυτά εξαιτίας σου; (ακολουθεί κλάμα, απειλές χωρισμού, απειλές για επιστροφή στη μαμά (που είναι χειρότερες), τρίωρος μονόλογος αναφιλητών με μικρές διακοπές για βρίσιμο άντρα και τελικά συγχώρεση αφού ο άντρας έχει ξεριζώσει ολόκληρη την Ολλανδία σε ανθοδέσμες).
Και φυσικά τι να πεις, κύριος; Σε παίρνει να πεις τίποτα; Το βουλώνεις και αυτό είναι όλο! Γιατί την έχεις ανάγκη, όσο κι αν το παίζεις στους κολλητούς σου ιστορία και "σιγά μωρέ, η Σούλα μια ξεπέτα είναι, ούτε που θα στενοχωρηθώ αν σηκωθεί και φύγει μια μέρα".
Κατά βάθος κι αυτή σε έχει ανάγκη. Αλλά βλέπεις, αυτή η κοινωνία που ζούμε δεν είναι πλασμένη για πραγματικά συναισθήματα, αλλά για τις δήθεν θεωρίες των περιοδικών...
Είμαι ο κυνικός, αντι-Βαλεντινιστής, πολέμιος του σαχλοέρωτα των περιοδικών Thomas the Barbarian και μόλις τελείωσα.

Εισιτήρια, φιλανθρωπικές οργανώσεις και αστείοι αριστεροί

Εκτός αν ζείτε στον κόσμο του Βιτάμ, πιθανότατα θα έχετε πληροφορηθεί τις αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων. Και φυσικά, όπως κάθε ζήτημα που γίνεται στην Ελλάδα, η Αριστερά θα ξεσηκώσει αντιδράσεις.
Υπό κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, τα επιχειρήματα της Αριστεράς συναγωνίζονται σε ενδιαφέρον τα Θρησκευτικά, ένα ματς σκάκι μεταξύ των παιδιών ενός νηπιαγωγείου στην Ιαπωνία ή τη ζωή της Ελένης Μενεγάκη.
Αυτή τη φορά όμως, επειδή χρησιμοποιώ λεωφορεία κι επειδή κάποια στιγμή η μαλακία ξεπερνάει τα αποδεκτά από τον οργανισμό μου όρια (αν υπήρχε όριο μαλακίας, όπως ας πούμε υπάρχει τώρα το όριο σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, όλη η Ελλάδα θα ήταν 365 μέρες το χρόνο στο κόκκινο), αποφάσισα να ασχοληθώ μπας και ξεθυμάνω.
Εδώ είναι τα τρομερά επιχειρήματα των αριστερών σχετικά με τα λεωφορεία:
Τα αιτήματα των κινητοποιήσεων ήταν:

   ►  "Δεν πληρώνουμε", δεν "πληρώνουμε" τις αυξήσεις των προϊόντων και υπηρεσιών.

   ►  " Καμιά αύξηση στα εισιτήρια των συγκοινωνιών.

   ►  " Δωρεάν μετακίνηση για όλους το πρωί και για ανέργους, φοιτητές και μαθητές όλες τις ώρες.
Μάλιστα...Θέλω να διαβάσετε πολύ προσεκτικά τον καταστατικό χάρτη του ΟΑΣΑ (ξέρω, σας βάζω δύσκολα, τουλάχιστον προσπαθήστε) και να μου πείτε αν γράφει "Ο ΟΑΣΑ είναι φιλανθρωπική οργάνωση". Τι; Δεν το γράφει; Φτου, ρε γαμώτο! Μόλις καταλάβατε πώς ένιωσα όταν έμαθα ότι δεν υπήρχε Άι Βασίλης.
Και ο ΟΑΣΑ και ο ΟΑΣΘ είναι κερδοσκοπικοί οργανισμοί-αν αυτή η έννοια είναι πολύ δύσκολη για τα μυαλουδάκια σας, που με το ζόρι χωράνε να θυμηθούν τον ΠΑΟΚ και την αυτοβιογραφία του Λένιν, απλά να θυμάστε ότι θέλουν να πάρουν λεφτά-τα λεφτά είναι εκείνα τα πολύχρωμα χαρτάκια που τα δίνουμε σε κάτι καλούς κυρίους και μας δίνουν εισιτήρια για τον ΠΑΟΚ-, και αν είχαν μέχρι στιγμής τόσο χαμηλές τιμές (που, να μην κοροϊδευόμαστε, σε σχέση με όλη την υπόλοιπη Ευρώπη ακόμη ξεφτίλα είναι), δεν είναι επειδή ο πρόεδρος είναι καλός άνθρωπος, ούτε επειδή τους έφταναν τα έσοδα, αλλά γιατί έπαιρναν επιδότηση από το κράτος.
Ήρθε η Τρόικα, όμως, που λέει κι η Πετρούλα, και είπε "Επιδοτήσεις γιοκ". Άρα; Ήδη με τις επιδοτήσεις και ο ΟΑΣΑ είχε χρέη, τώρα χωρίς επιδότηση και με ένα ευρώ εισιτήριο; Θα έκλεινε ο ΟΑΣΑ και ή δε θα έπαιζε συγκοινωνία-άντε βρε, θα κάνετε και γυμναστική-ή θα ερχόταν ιδιώτης που θα έβαζε τις τιμές και στα 2 ευρώ αν γούσταρε-και να δούμε τι ωραίες μαγκιές θα του πουλάνε οι φίλοι σας οι συνδικαλιστές.
Και πώς το είπες αυτό το τελευταίο; Δωρεάν μετακινήσεις για τους ανέργους, φοιτητές, μαθητές και για όλους το πρωί; Μα βέβαια! Ας είμαστε φιλάνθρωποι! Εξάλλου, τι έξοδα έχει πια ο ΟΑΣΑ που δεν μπορούν να καλύψουν οι άπειροι εφοπλιστές, δημοσιογράφοι, μεγαλοδικηγόροι και βουλευτές που χρησιμοποιούν τα λεωφορεία στις έξι το απόγευμα!
Μωρέ πάτε καθόλου καλά;
Το κομμουνιστικό το δοκίμασαν στη Ρωσία και ήταν μία παταγώδης αποτυχία! Μήπως θέλετε να δούμε κι εδώ τα καλά των κρατικών φορέων; Ή μήπως δε βλέπουμε ήδη τι ωραία συγκοινωνία έχει η Αθήνα που οι οδηγοί είναι δημόσιοι υπάλληλοι;
Προσοχή. Το γεγονός ότι θεωρώ ηλίθια τα αιτήματα των αριστερών δεν σημαίνει ότι επικροτώ τις αυξήσεις στα εισιτήρια για τους εξής δύο λόγους: Πρώτον, θα πρέπει να είσαι πολύ μαλάκας για να πληρώνεις ακριβότερα μία υπηρεσία που μπορείς να χρησιμοποιήσεις μόνο αν, όταν και εφόσον οι συνδικαλιστές αποφασίσουν να σου την παρέχουν.
Δεύτερον, γιατί με την αύξηση των εισιτηρίων δε σώζεται τίποτα. Ειλικρινά σας μιλάω, μπαίνω σε λεωφορείο, χτυπάω εισιτήριο και νιώθω μαλάκας! Γιατί κανείς δεν πληρώνει! Βάλτε λοιπόν καλύτερο έλεγχο, μπας και όντως εισπράττονται τα λεφτά που αντιστοιχούν στην επιβατική κίνηση, και μετά βλέπουμε για αυξήσεις...
Αλλά, δυστυχώς, ποτέ κανείς δε με ακούει εμένα...

Άλλο οικολογία, άλλο μαλακία...

Είχα πάει της προάλλες στο γιατρό και περίμενα πολλή ώρα στην αίθουσα αναμονής.
Οι αίθουσες αναμονής τον ιατρείων, μαζί με τις στάσεις λεωφορείων και τα σχολεία, είναι τα πιο βαρετά μέρη στο άπαν σύμπαν. Δεν είναι τυχαίο: σε όλα κάτι περιμένεις. Στα ιατρεία το γιατρό, στις στάσεις το λεωφορείο, και στο σχολείο να ενηλικιωθείς και να μην χρειαστεί να ξαναπατήσεις ποτέ.
Σε όλα αυτά τα μέρη υπάρχουν ελάχιστες εναλλακτικές για το τι θα κάνεις για να περάσει η ώρα. Στις στάσεις βρίζεις τον ΟΑΣΘ, στο σχολείο φαντασιώνεσαι ευρηματικούς τρόπους δολοφονίας και στο ιατρείο διαβάζεις περιοδικά.
Έτσι λοιπόν έπεσε στα χέρια μου ένα σχετικά πρόσφατο για περιοδικό σε ιατρείο τεύχος του Big Fish. Κανονικά και μόνο ότι το εν λόγω έντυπο διανέμεται μαζί με το ΘΕΜΑ (την εφημερίδα που δημιουργήθηκε εκ των δύο χειρότερων μπαμπουίνων που έχουν το απύθμενο θράσος αυτοχαρακτηρίζονται δημοσιογράφοι) θα έπρεπε να με κάνει να τελειώσω την εγγραφή -και τη ζωή μου- με τελετουργική αυτοκτονία από ντροπή που διάβασα αυτό το έντυπο, αλλά μη χαίρεστε: έχει και συνέχεια.
Το Big Fish λοιπόν είχε ένα αφιέρωμα στην οικολογία. Μέσα σε όλα τ'άλλα, είχε και ένα άρθρο για τους πενήντα τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε το περιβάλλον. Κι εκεί μου γύρισε το μάτι.
Κατ'αρχήν με τους τρόπους που μπορούμε να "βοηθήσουμε το περιβάλλον". Τα περισσότερα ήταν αυτονόητα τύπου "Πάρτε το λεωφορείο", "Κλείνετε καλά τις βρύσες", "Σβήνετε τα φώτα όταν φεύγετε από το δωμάτιο" (λες και υπάρχει ακόμη άνθρωπος που δεν ήξερε ότι πρέπει να κλείνει τα φώτα γιατί αλλιώς καίει τζάμπα ρεύμα-και όχι, τα κουνούπια δε χρειάζονται φως, ούτε διαβάζουν ούτε εργόχειρο κάνουν) ή "Βάλτε ηλιακό θερμοσίφωνο" (αν ζεις στην Ελλάδα που 300 μέρες το χρόνο έχει ήλιο και ακόμη ανάβεις ηλεκτρικό για να κάνεις μπάνιο τότε σου αξίζει να πηγαίνεις στη θύρα 7 και να φωνάζεις "Θρύλε-γερά-και γάμα τα μουνιά").
Αλλά υπήρχαν κι ένα δύο που πραγματικά ήταν τρομερές εμπνεύσεις. Για παράδειγμα, το ευφυές αυτό ανάγνωσμα μας παροτρύνει να περιορίσουμε την κατανάλωση κρέατος, γιατί λέει η κτηνοτροφία προκαλεί ρύπανση!
Είχα ακούσει κόσμο που δεν τρώει κρέας επειδή έχει χοληστερίνη. Για να κάνει δίαιτα. Επειδή είναι νηστεία. Επειδή δεν του αρέσει (ευτυχώς αυτό πολύ σπάνια). Αλλά για να σώσει το περιβάλλον; Επειδή βγήκε ένας και λέει ότι οι αγελάδες εκπέμπουν μεθάνιο; Ξέρετε από που...
Ή το άλλο, να τρώμε μόνο φρούτα εποχής γιατί τα άλλα τα φέρνουν απ'έξω με αεροπλάνα και τα αεροπλάνα ρυπαίνουν. Τι μας λες; Αν εγώ έχω όρεξη να τρώω κεράσια το χειμώνα, θα τρώω κεράσια το χειμώνα. Κι ας πάνε να τα έχουν φέρει από το νοτιοανατολικό Περού (που δεν έχω δηλαδή διάθεση να τρώω κεράσια το χειμώνα, αλλά καμιά φορά ο κόσμος ξεπερνάει τα όρια της μαλακίας)
Πριν έρθουν εδώ τίποτα χοντρές αξύριστες που όταν δεν μελετάνε το Σύνταγμα για να εντοπίσουν αδικίες εναντίον των γυναικών, στήνονται στο φανάρι της Βασιλίσσης Όλγας και μοιράζουν προκηρύξεις και φυλλάδια για τη σωτηρία του αφρικάνικου τσιουάουα και της πορτοκαλί αθερίνας της Κασπίας, οφείλω να ξεκαθαρίσω τη θέση μου.
Ναι, είμαι υπέρμαχος των αστικών συγκοινωνιών και ναι, πιστεύω στη δύναμη του ηλιακού θερμοσίφωνα. Ναι, πιστεύω ότι η ανακύκλωση είναι σωστό πράγμα και ναι, μπορώ να δω τη λογική στις ανεμογεννήτριες. Αλλά όχι, δεν είναι η οικολογία το παν, και όχι, όσο και να ακολουθήσουμε τον κατάλογο με τα πενήντα πράγματα του Big Fish δε θα σώσουμε ούτε το 1% της γης. 
Τι εννοώ;
Πλήρωνε εσύ μαλάκα πολίτη σε ηλιακούς συλλέκτες, ανακύκλωνε κάθε μέρα, βάλε και κάδο για κομποστοποίηση στο μπαλκόνι σου, πούλα τη τζιπάρα και πάρε Smart, κόψε και το κρέας και τα φρούτα εκτός εποχής, την ίδια ώρα που η τσιμινιέρα του εργοστασίου του κάθε μεγαλοκαρχαρία βγάζει όσο ντουμάνι δεν έβγαλε η τζιπάρα σου σε όλη της τη ζωή και πετάει καρκινογόνα που σκοτώνουν ολόκληρο το αμερικάνικο στράτευμα μαζί με το σόι του στο ποτάμι χωρίς καν να νιώθει την παραμικρή τύψη.
Δηλαδή προσπαθούν να μας βάλουν εμάς σε ένα τριπάκι να είμαστε οικολόγοι με μαρκετινίστικες κινήσεις τύπου "Ώρα της γης" (τις υπόλοιπες 8.759 ώρες που είναι η οικολογική σας συνείδηση;), ενώ την ίδια ώρα οι πραγματικοί υπεύθυνοι για το μπουρδέλο που λέγεται περιβάλλον εξακολουθούν το καταστροφικό τους έργο.
Για κάποιο λόγο όλο αυτό μου θυμίζει την οικονομία μιας χώρας πολύ μακριά από εδώ που λέγεται Griechenland. Η διαφορά είναι ότι εκεί οι κάτοικοι καταλαβαίνουν τι πάει να παιχτεί και αντιδρούν.
Στην οικολογία πάλι, όλοι μούγκα, ανακύκλωση και τέτοια, γιατί green is the new black. Λες και θα έχει καμιά διαφορά....

Εκνευριστικές στιγμές στις καφετέριες

Είναι παντού. Είναι τριγύρω μας. Δεν μπορείς να τις αποφύγεις. Δεν υπάρχει άτομο που να μην έχει βρεθεί ούτε μία φορά σε αυτήν. Και ούτε που θα υπάρξει. Μιλάω φυσικά για τη μεγαλύτερη απόδειξη του επιχειρηματικού δαιμονίου του Έλληνος. Την καφετέρια.

Σκεφτείτε το: Πληρώνεις 3 και βάλε ευρώ για να πάρεις έναν φραπέ που είναι ο μισός αφρός, ο γλυκός είναι σαν μέτριος, ο μέτριος σαν σκέτος και ο σκέτος σαν σκατά και την ίδια ώρα θα μπορούσες να πιεις πολύ καλύτερο φραπέ στο σπίτι σου με αντικειμενική αξία 20 λεπτά. ΚΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΕΣ!

Ίσως βέβαια και να είναι το νεοελληνικό κατάλοιπο της αρχαίας ελληνικής αγοράς. Όπως κάποτε ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας μαζεύονταν και συζητούσαν για τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής, έτσι και τώρα ο Μήτσος, ο Μπάμπης και ο Κώστας μαζεύονται και συζητούν για τα μεγάλα ερωτήματα της δικής τους ζωής, όπως πχ ποιόν παίκτη θα αγοράσει η ΠΑΟΚάρα, αν θα τους κάτσει το γκομενάκι που μπανίζουν απέναντι και σε πόση ώρα θα τους πιάσουν οι παρενέργειες από το βρώμικο που έφαγαν στην Εθνική.

Η καφετέρια, μαζί με το σουβλάκι και τη θέαση αδιάφορων ποδοσφαιρικών αγώνων (για τους άντρες) και την άσκοπη καθυστέρηση μπροστά στον καθρέφτη προς επιλογή ενδύματος και μακιγιάζ (για τις γυναίκες και για ορισμένους άντρες) είναι βαθιά χαραγμένη στο γονίδιο του Νεοέλληνα.

Όπως κάθε μεγάλο και σπουδαίο πράγμα επάνω στη γη, οι καφετέριες έχουν και τις σπαστικές στιγμές τους (και ναι, πάντα τόσο μεγάλους προλόγους γράφω). Ας τις δούμε μαζί:

• Οι μαύροι με τα CD:
  -Έκω Βαντί, Πλούταρκο, Τοντορίντο.
  -Δε θέλω τίποτα.
  -Έκω Λάντι Γκάγκα, Εμινέμ, Μπιγκιονσέ.
  -Σε λέω δε θέλω τίποτα!
  -Έκω και ταινίε. Τέλει Τρασφόρμε; Κάρι Πότε;
  -Α, δεν καταλαβαίνεις; Δε θέλω τίποτα άνθρωπέ μου!
  -Έκω και ταινίε πονηρέ. Τα πάρει Τζούλια;
  -...(πρόθυρα νευρικού κλονισμού, υπολογισμός τιμής αγοράς ούζι-δεκτά και τα μεταχειρισμένα ενώ ταυτόχρονα αναρωτιέσαι ποιος αγοράζει σιντί από τους μαύρους στην εποχή του Rapidshare)
• Οι Πακιστανοί με τα μπιχλιμπίδια:
  Και αφού επιτέλους ο μαύρος πιάσει το νόημα ότι δε θέλεις να αγοράσεις κανένα από τα 3.789 CD του, έρχεται ο Πακιστανός (όχι αυτός της Κούλας, συγκεντρωθείτε) και σου αραδιάζει την πραμάτεια του όπως τεράστιους αναπτήρες, γουρούνια-χλαπάτσες, την καινούρια μόδα που είναι κάτι σβούρες που πετάνε στον αέρα, και άλλα τέτοια αντικείμενα που σε χρησιμότητα ανταγωνίζονται τη ζυγαριά για τον Πάγκαλο. Και φυσικά δε θα φύγουν πριν σου πουλήσουν κάτι! Ναι, σίγουρα είναι ευκολόπιστοι οι Έλληνες ψηφοφόροι, όμως ακόμη κι αυτοί που ψηφίζουν Δημοσθένη Βεργή δεν είναι αρκετά εγκεφαλικά νεκροί για να ξοδέψουν πραγματικά λεφτά σε τέτοιες αηδίες!
• Τα τρέντι κορίτσια:
  Άκουσε να δεις Ντέμπι χρυσό μου. Η συνταρακτική είδηση ότι ο Σάκης χώρισε την Κατερίνα και τα έφτιαξε με τη Σάσα η οποία όμως τα είχε με τον Αλέξανδρο ο οποίος όμως δε χαλάστηκε γιατί ούτως ή άλλως ήταν κρυφογκέι και βρήκε την ευκαιρία να εκδηλώσει τον έρωτά του για τον αδερφό της Κατερίνας δεν είναι ακριβώς συνταρακτική. Για την ακρίβεια, ο μόνος που νοιάζεται είναι εσύ και οι υπόλοιποι μπαμπουίνοι στο τραπέζι σου! Γι αυτό μη φωνάζεις! Θέλουν και οι άλλοι να συζητήσουν! Πιθανώς για κάποιους αντίστοιχους Αλέξανδρους, Κατερίνες και τέτοια. Δεν έχει σημασία! Δεν χρειάζεται να ακούνε τα δικά σας!
• Τα χαζομπιτάκια:
  Δεν λέω να μην παίζεις μουσική. Αλλιώς ο κόσμος δε θα πήγαινε σε καφετέρια αλλά στη δουλειά του. Αλλά πρώτον, δε χρειάζεται να ακούγεται στο ένα έτος φωτός από τη γη, και δεύτερον, τι σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν έχω ξανακούσει το "Το 'χω" ας πούμε; Ούτως ή άλλως θα το ξανακούσω στο ρουχάδικο που θα πάω να ψωνίσω, στα άλλα εκατόν δέκα ρουχάδικα που θα με τραβολογήσει η γκόμενα, στο γυράδικο που θα κάτσω να φάω (ωιμέ, σε λίγο θα νοσταλγήσω τις εποχές που τα γυράδικα έπαιζαν αυστηρά Καζαντζίδη...), ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΚΑΠΟΙΟΥ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΦΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΤΑ ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ, στο κυλικείο του σινεμά όπου θα πας τη γκόμενα να δει το Twilight ενώ εσύ θα σκέφτεσαι ευρηματικούς τρόπους αυτοκτονίας και φυσικά στο κλαμπ που θα πας το βράδυ. Δηλαδή με τέτοια πλύση εγκεφάλου απορώ πώς και δεν έχει έρθει ακόμη η ίδια η Φουρέιρα στο σπίτι μου να μου το τραγουδήσει αυτοπροσώπως!
• Αυτοί που αραδιάζουν τα κινητά τους πάνω στο τραπέζι:
  Στην καλύτερη φαίνεται σαν να τα πουλάτε, και στη χειρότερη σαν να τα συγκρίνετε σε στιλ "χαρτάκια Panini στο δημοτικό της προ Ίντερνετ εποχής" (μικρό διάλειμμα για διαφημίσεις, στο 8:27 και μετά είναι ακριβώς αυτό που σας λέω):
  
  Επιπλέον, στην εποχή που ο κόσμος σε σκοτώνει για να σου πάρει μισό ευρώ, αν απλώνεις το κινητό σου πάνω στο τραπέζι τότε απλά σου αξίζει να σου το κλέψουν. Μην τυχόν παραπονεθείς μετά, γιατί δεν έχω σε τίποτα να σε σκοτώσω.
• Οι τσαντιλογκόμενες που όλα τους φταίνε:
  Μιλάω για εκείνες τις μίζερες. Που δεν σταματάνε όλη μέρα να γκρινιάζουν. Που είναι είκοσι χρονών και κάνουν λες και έχουν πρόωρη εμμηνόπαυση. Και φυσικά θα κάθονται δίπλα από το τραπέζι σου και θα σχολιάζουν τα πάντα, λες και νοιάζεται κανείς τριγύρω. Αν αρχίσω να μετράω τα στραβά του κόσμου δεν τελειώνω ούτε αύριο, σίγουρα, κι εμένα μ'αρέσει να κριτικάρω τα πάντα, δεκτόν, αλλά εμένα τουλάχιστον με ακούνε οικειοθελώς, σε αντίθεση με εσένα που έχεις βαλθεί να αλλάξεις τον κόσμο γύρω σου δια του πρηξίματος. Γιατί δεν ξεκινάς, με τον εαυτό σου ας πούμε;
• Ο λογαριασμός:
  Δε νομίζω να χρειάζεται ανάλυση. Απλά πηγαίνετε στην κοντινή καφετέρια και αμέσως θα πιστέψετε ότι ο ΦΠΑ πήγε στο 30%.

Μ'αρέσει όταν είμαι μισάνθρωπος...

Η νέα μόδα των άθλιων διασκευών

Σας το έχω ξαναπεί νομίζω ότι το χειρότερο, αθλιότερο, ανθελληνικότερο-όχι, κάτσε, αυτό είναι από άλλο blog-μεγαλύτερο έκτρωμα και σκουπίδι που σχετίζεται με τη μουσική είναι το remix.

Προσπαθώ να κατεβάσω τραγούδια και τα 9 στα 10 είναι ηλίθια remix, που 99 στις 100 υποβιβάζουν το αρχικό τραγούδι-όσο σκατά κι αν είναι το αρχικό (βρήκα εγώ κάποτε τυχαία remix του Αναθεώρησα της Ζήνα με δείγμα από το Poker Face...ένιωσα σαν να είχα δει το Μητσοτάκη με δαντελωτά εσώρουχα και ζαρτιέρες).

Το καινούριο φρούτο όμως είναι να παίρνεις δείγμα-οτιδήποτε, από στίχο, μπιτ, μέχρι και ολόκληρο το τραγούδι και να βάζεις άλλο στίχο από πάνω-από ένα τραγούδι της δεκαετίας του 80 και πιο πίσω και από εκεί να μιξάρεις. Σε χρόνο ρεκόρ, έχεις κατακτήσει τα charts, την κορυφή του Έβερεστ και το μικρό Γαλατικό χωριό που αντιστέκεται ακόμη και πάντα θα αντιστέκεται στον κατακτητή μαζί.

Έτσι κι αλλιώς, ποιος ακούει τη μουσική του MTV? Όσοι δεν έχουν πάει ακόμη φαντάροι, άντε και κανένας δυο ξεχασμένοι ακόμη. Ποιος θα το καταλάβει; Είναι το τέλειο έγκλημα!

Ε, όχι και ποιος θα το καταλάβει! Αυτά τα τραγούδια είναι σαν την Ku Klux Klan. Και να θες να τα αποφύγεις, θα σε βρουν και τότε...Μα απ' το φτιαγμένο Impreza του κάγκουρα θες, μα απ' το τρέντι ρουχάδικο που έστω θα περάσεις απ' έξω όπως θα είσαι στην Αριστοτέλους, μα απ'το πάρτι που θα κάνουν τα τοπικά κωλόπαιδα και θα φέρουν ειδικά ηχεία για να ακούγονται ως το διαστημικό σταθμό MIR, δεν υπάρχει λυτρωμός από τα μπιτάκια που βιάζουν την ποπ μουσική του 80.

Πιστεύω ότι, κι επειδή έχετε μία τάση να μη με πολυπιστεύετε (αν υπήρχε Θεός, θα έριχνε φωτιά και θα σας έκαιγε), ήρθε η ώρα να παραθέσω παραδείγματα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΩΤΟ

Δεν ξέρω τι λέει η ιατροδικαστική έκθεση, εγώ πάντως σας λέω ότι αυτό άκουσε και πέθανε ο Bobby Farrell.

Εδώ είδαμε κάτι DJ της πλάκας, που η μεγαλύτερη επιτυχία που είχαν σκεφτεί από μόνοι τους κατάφερε να μαζέψει...και χίλιους θεατές στο Youtube, να κλέβουν ξεδιάντροπα την εισαγωγή από ένα παλιό τραγούδι των Boney M, να προσθέτουν τον εντελώς ξεκάρφωτο στίχο Barbara Streizand (μα που τα βρίσκουν;) και να το νούμερο ένα στο top 20 του MTV και να τα κοριτσόπουλα να κοπανιούνται αλύπητα στα κλαμπ.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ

Αν υπήρχε μουσικό κράτος, οι Black Eyed Peas θα έπρεπε να εκτελεστούν για εσχάτη προδοσία.

Έτσι ξέρω κι εγώ ρε παιδιά! Να πάρω το soundtrack ενός 80s musical και να κάνω επιτυχία. Κι άντε, καλά, το από πάνω έχει τουλάχιστον ένα μπιτ πιασάρικο, αυτό κοπιάρει ένα γλυκανάλατο τραγούδι στο  ρεφρέν και ενδιάμεσα έχει ένα γρατζουνιστικό μπιτ που στην κλίμακα εκνευριστικότητας ήχων "γύφτος με Ντάτσουν και καρπούζια" παίρνει 10-για τη σύγκριση, ο σκουριασμένος μεντεσές παίρνει 9 και η Τζούλια Αλεξανδράτου όταν τραγουδάει και δεν έχει βουλωμένη ό,τι τρύπα υπάρχει στο σώμα της παίρνει 9,5.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΡΙΤΟ ΚΑΙ ΜΑΚΡΥΤΕΡΟ

Απόδειξη ότι ό,τι κάνουν οι άλλοι καλά οι Έλληνες το κάνουν καλύτερα και ότι κάνουν οι άλλοι άσχημα οι Έλληνες το κάνουν χειρότερα.

Μπράβο παιδιά...πιστεύω ότι οι Yazoo θα είναι πολύ περήφανοι που το δημιούργημά τους μεταβλήθηκε σε λαϊκοπόπ σκυλάδικο από μία Γεωργιανή τραγουδιάρα που κάνει επιτυχία στην Ελλάδα έχοντας βγει από ριάλιτι και έχοντας στο ενεργητικό της συνεργασία με τον Sakis και διαφήμιση σοκολάτας που ειδικεύεται στις γλυκανάλατες διαφημίσεις-άσχετο, το νέο τραγούδι της Lacta ερμηνεύει ο Μουζουράκης. Θέλω πολύ να δω αν θα το διακωμωδήσει ως Μένιππος ή θα το αφήσει να περάσει έτσι...-πάρα πολύ περήφανοι θα είναι. Εγώ στη θέση τους θα αυτοκτονούσα από την πολλή υπερηφάνεια.

Από την άλλη βέβαια, θα μου πεις, έτσι όπως είναι οι καινούριες ιδέες που βγαίνουν, καλύτερα τα 80s remix. Λάθος! Ακόμη και το αποκύημα μιας νύχτας με μπίρες και ουίσκια του Πέτρου Κωστόπουλου σε συνεργασία με τη Βανδή και τον στυλίστα της Lady Gaga δε θα είναι χειρότερο από αυτές τις αθλιότητες-και το αθλιότητες είναι πολύ επιεικής λέξη, έχω πλούσιο λεξιλόγιο και γνωρίζω πολύ καλά αγγλικά αλλά δεν έχω βρει ακόμη την κατάλληλη λέξη για όλα αυτά.