Ωριμότητα my ass

Οι συμμαθητές μου μάλλον δεν είναι και τα πιο ώριμα όντα στον κόσμο.
Η τάξη μου θεωρεί ότι ο Παντελίδης είναι αξιοπρεπής μουσική επιλογή, ο διπλανός μου και οι δύο πίσω μου θεωρούν ότι το Μπραφ είναι ό,τι πιο αστείο έχει γραφτεί στην ιστορία της ιστορίας, η μπροστινή μου θέλει να μπει στη ΣΥΔ, ψηφίζει Τσίπρα και παρακολουθεί ευλαβικά το σίριαλ που πρωταγωνιστεί η μπάντα "γαμήθηκαν οι Monkees με τους NSYNC και το παιδάκι τους έχει σύνδρομο Ντάουν το καημένο", που μπορείτε να δείτε εδώ να βοηθάει τον Snoop Dogg να τσαλαπατήσει τα τελευταία ίχνη της καλλιτεχνικής του αξιοπρέπειας:

και η τύπισσα που γουστάρω αυτήν την περίοδο θεωρεί σοβαρό ζήτημα ότι στο σίριαλ που παρακολουθεί η γκόμενα της υπόθεσης τα έχει με διαφορετικό σφίχτη από αυτόν που προτιμάει εκείνη. Μη με ρωτήσετε τι της βρήκα, ακόμα δεν έχω καταλάβει.
Το χειρότερο όμως είναι όταν η συζήτηση φτάνει σε θέματα που προϋποθέτουν κάποια στοιχειώδη ωριμότητα.
Σήμερα, ας πούμε, γυρνούσα στο διάλειμμα στους διαδρόμους του σχολείου τρώγοντας ένα μήλο, και καταλήγω να μιλάω με τρεις κοπελιές που τυχαίνει να κάνουμε παρέα. Είναι οι ίδιες τρεις κοπελιές που ανέφερα στην εγγραφή περί θρησκόληπτων Μουτζαχεντίν που αηδίαζαν στην ιδέα του πολιτικού γάμου, αν αυτό σας λέει κάτι.
Όπως ήταν φυσικό, οι δύο που πρωταγωνίστησαν σε εκείνο το σκηνικό στον ενδιάμεσο χρόνο χώρισαν με τους κάγκουρες που τα είχαν και πήγαν και τα έφτιαξαν με έναν εικοσάχρονο η καθεμία. Δεν βλέπω πού είναι το πρόβλημα με αυτό, πέραν φυσικά του "εγώ τα έλεγα, ηλίθιες, ότι δεν πρόκειται να κρατήσει μέχρι το γάμο, αλλά εσείς θέλατε να κάτσετε στο ροζ συννεφάκι σας και να περιμένετε τον πρίγκηπα καβάλα στο άσπρο άλογο και ΜΠΛΟΥΕΡΓΚ", κουμάντο στις ζωές τους ας κάνουν μόνες τους, αλλά το πρόβλημα έρχεται από τη γωνία.
Έτρωγα εγώ λοιπόν το μήλο μου ωραία και καλά, και σε κάποια φάση περνάει μια καθηγήτριά μου (αυτή που βάζει δύο τόνους άρωμα και νανουρίζει γλυκά το σύμπαν σε κάθε μάθημα) και λέει έτσι στο ξεκούδουνο "ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα". Αφού ξεμακρύνει λίγο η καθηγήτρια, λέει η μία από αυτές (η οποία είναι απουσιολόγος, αν αυτό σας λέει κάτι για την ελληνική παιδεία, και παραστάτης, πράγμα που δε μας χαλάει γιατί είναι και δυο μέτρα γυναικάρα με κάτι βυζάρες από εδώ μέχρι την Καλαμαριά, και τι λέγαμε;) ότι επίσης μια φορά σεξ την ημέρα κάνει το γιατρό πέρα.
Ω, ναι. Μεταφερθήκαμε στη διάσταση του σύμπαντος που το Sex and the City είναι αληθοφανές και όλες οι συζητήσεις που συμμετέχουν γυναίκες καταλήγουν στην ευγενή τέχνη της εισαγωγής του πέους στο αιδοίο/πρωκτό/στόμα/κλειστή παλάμη/βυζοχαράδρα/αφαλό/αυτιά/whatever. Αλλά η διάσταση που παίρνει η συζήτηση στη συνέχεια είναι αυτή που μας απασχολεί εδώ σήμερα.
Η συζήτηση λοιπόν καταλήγει στους εικοσάχρονους που τα έχουν αυτές οι δύο, και σε κάποια φάση, αφού έχει προηγηθεί βαρύγδουπη δήλωση από την άλλη (κοντή, χωρίς βυζάρες) ότι θα κρατήσει παρθενιά μέχρι το γάμο (θέλω πολύ να είμαι σε μια γωνιά να δω τα μούτρα του εικοσάχρονου όταν θα του το πει αυτό, αν φυσικά δεν είναι κι αυτός παρόμοιας χριστιανομαλακισμένης ανατροφής), τέλος πάντων αφού προηγηθεί η βαρύγδουπη δήλωση, μετά τον αποκαλεί "άλλο της μισό".
Εκεί, φυσικά, ο ανιχνευτής μαλακίας που έχω ενσωματωμένο αρχίζει να βαράει σα δαιμονισμένος, και λέω "δεν είναι λίγο κάπως όταν είσαι δεκαεφτά χρονών να λες ότι ο άλλος είναι το άλλο σου μισό;"
"Τι εννοείς;"
"Εννοώ ότι όταν είσαι δεκαεφτά χρονών δεν ξέρεις τι θέλεις!" (πράγμα που διαπιστώνω και μόνος μου, γιατί αυτή τη στιγμή που μιλάμε δεν μπορώ να αποφασίσω αν θα μαλακίζομαι ενώ υποτίθεται ότι διαβάζω Φυσική ή αν θα μαλακίζομαι ενώ υποτίθεται ότι διαβάζω Έκθεση).
Και ακολουθεί η απάντηση που με άφησε παγωτό κι όχι τίποτε αλλά κάνει και κρύο και δεν είναι καιρός για παγωτά:
"Κοίταξε, όταν κι ο άλλος είναι δεκαεφτά έτσι είναι, αλλά όταν ο άλλος είναι πιο μεγάλος σου εμπνέει περισσότερη ασφάλεια και σιγουριά".
Αυτό, για να έχετε την πλήρη εικόνα, προέρχεται από κοπέλα που το ίδιο γαμημένο πρωί στο δρόμο για το σχολείο δήλωνε ότι της αρέσει αυτό:
(προσοχή, ακολουθεί εικόνα του Μπίμπερ σε φάση "extra swag, ma bitches". Αν είστε έγκυος, μικρό παιδί, ηλικιωμένος, έχετε καρδιαγγειακά προβλήματα, ιστορικό επιληπτικών κρίσεων ή οποιαδήποτε υποψία καλαισθησίας, απομακρυνθείτε από την οθόνη)

OK, για να αναπτύξουμε την πορεία του συλλογισμού μας καλύτερα ας κάνουμε τρεις βασικές παραδοχές:

1. Ένα άτομο 17 ετών έχει πολύ περιορισμένα δικαιώματα στο να μιλάει για ωριμότητα.
2. Ένα άτομο 17 ετών που ακούει Μπίμπερ δεν έχει κανένα δικαίωμα να μιλάει για ωριμότητα.
3. Ένας εικοσάχρονος που τα έχει με ένα άτομο 17 ετών που ακούει Μπίμπερ μάλλον δεν έχει ακριβώς την ωριμότητα που χρειάζεται για να παρέχει ασφάλεια και σιγουριά σε βαθμό που το άτομο 17 ετών που ακούει Μπίμπερ να τον θεωρεί "το άλλο της μισό".

Και τώρα ακολουθεί το τελικό συμπέρασμα: WHATAFUCK IS WRONG WITH YOU, BIATCH?

True, αυτή δεν μίλησε ευθέως για ωριμότητα όσο για θέμα που υπονοεί την ωριμότητα. Όμως, μια άλλη μίλησε ακριβώς για ωριμότητα με τις εξής λέξεις: "Είμαστε πιο ώριμες από εσάς".

Ας αναλύσουμε λίγο την προσωπικότητα αυτής της τύπισσας με τον τρόπο που την παρουσιάζει στο Facebook της: κατ'αρχήν είναι μέσα όλη μέρα και ανεβάζει status με το ρυθμό που ραπάρει ο Busta Rhymes, τα οποία ανήκουν στους εξής τρεις θεματικούς άξονες: α)κατινιές εναντίον του πρώην της, β)κατινιές εναντίον της νυν του πρώην της και γ)λατρεία για τον Καρρά. Εμ...μήπως σας θυμίζει κάτι;

Α, φυσικά. Και τι έχουμε να πούμε για την ωριμότητα ενός ανθρώπου που έκανε καριέρα πουλώντας στους βλαχοκάγκουρες μουνόκλαψα για την πρώην του; Ε...τίποτα. Γιατί δεν μπορούμε να μιλάμε για ανύπαρκτα πράγματα. Άσχετα που το κάνουμε σε κάθε θεολογικού περιεχομένου συζήτηση έβερ.
Μήπως να τελείωνα με αυτό το άρθρο; Νιώθω το IQ μου να πέφτει δαίκα μωνάδαις μαι κάθαι λαίξοι που γράφο παραπανό κε δαιν θαιλο na shnaixhso na paifth giaty wtan oi aaith paitoun psylla h koutsouleia pwnah...YOLO SWAG MUTHAFUCKAZZZ #BELIEVE
Ντάξει, νιώθω καλύτερα. False alarm που λένε και στ'αγγλικά.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας παρατήσει η γκόμενα για κάποιον με τον οποίο δεν ταιριάζει.

Smoke on the water, fire in the sky

Ο αντικαπνιστικός νόμος δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην Ελλάδα.
Αυτό βέβαια δεν κάνει εντύπωση σε κανέναν, γιατί after all, στην Ελλάδα είμαστε. Σε αυτή τη χώρα θα έπρεπε να είμαστε ευχαριστημένοι που εφαρμόζεται ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής.
Αλλά η περίπτωση του αντικαπνιστικού νόμου έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί αυτοί που τον παραβιάζουν κατάφωρα, κατά συρροήν, κατ'εξακολούθησιν και κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (βρείτε ποιο δεν ταιριάζει και κερδίστε ένα καυτό ραντεβού με την παλάμη σας) δεν είναι πολιτικοί, δημοσιογράφοι, ταρίφες, χίπστερς ή άλλα κατακάθια της κοινωνίας, αλλά η μισή Ελλάδα.
Ο αντικαπνιστικός νόμος ήταν από τους λίγους στους οποίους αντιτάχθηκαν αυτόματα όλοι. ΠΑΟΚια κι Αρειανοί, ΠΑΣΟΚοι και δεξιοί, κομμούνια και χρυσαυγίτες, άντρηδοι και πούστηδοι, τρέντι και ίμο, μεταλλάδες και σκυλάδες, πλούσιοι και φτωχοί, φίλοι Ζιντάν και φίλοι Ρονάλντο, όλοι έσπευσαν να ανάψουν τσιγάρο κάτω από την νεοαναρτηθείσα πινακίδα "απαγορεύεται το κάπνισμα" σε ένδειξη διαμαρτυρίας, και το να πας σε καφετέρια και να μη βρωμάς μετά ολόκληρος τσιγαρίλα είναι περίπου το ίδιο εφικτό με το να δει κανείς ολόκληρο βίντεο κλιπ της Lady Gaga και να μη νιώσει την ανάγκη να βγάλει τα μάτια του με τα ίδια του τα χέρια.
Γιατί όμως οι Έλληνες έχουν τέτοια εμμονή με το τσιγάρο;
Όπως όλοι ξέρουμε, εκτός από αυτούς που κρύβονται σε μια σπηλιά από τότε που η ηλίθια χορευτική μόδα με τους ακατανόητους στίχους λεγόταν Μακαρένα και όχι Gangnam Style, το κάπνισμα προκαλεί καρκίνο, αναπνευστικά προβλήματα, στειρότητα, στυτική δυσλειτουργία, διανοητική καθυστέρηση, μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια, πρόωρη καράφλα, μελαγχολία, χοληστερίνη, πρεσβυωπία, γκέιτζ, ηπατίτιδα γ, σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής, αυξημένη όρεξη για μπρόκολο, συμπάθεια προς τον Τσίπρα, χριστιανισμό, εξωγήινη εισβολή, διάδοση της δημοκρατίας στις πετρελαιοπαραγωγούς χώρες, καταστροφή της τρύπας του όζοντος, αποσάθρωση των κοινωνικών δομών και το τέλος του κόσμου όπως το ξέρουμε.
Από την άλλη, βέβαια, ο Έλληνας ποτέ δε φημιζόταν για τη μακροπρόθεσμη σκέψη του, αχέμ αχέμ, γι'αυτό φτάσαμε μέχρι εδώ αλλά κατά πάσα πιθανότητα δε θέλετε να μιλήσω ξανά για το γιατί φτάσαμε μέχρι εδώ γιατί έχω ήδη μιλήσει για αυτό το θέμα εκατόν είκοσι δισεκατομμύρια φορές και το πολύ το Καρνέησον κι ο καουμπόης το βαριέται.
Έτσι, πάνω από το μισό πληθυσμό της χώρας έχει σαν αγαπημένη του συνήθεια να τυλίγει ψιλοκομμένα φύλλα ενός φυτού σε χαρτί, να τα βάζει φωτιά και να εισπνέει πίσσα, νικοτίνη και μονοξείδιο. Σίγουρα, γιατί όχι; Γιατί δεν πάμε να στηνόμαστε πίσω από τις εξατμίσεις των λεωφορείων και να ρουφάμε καμένο ντίζελ; Γιατί δε μαζευόμαστε σε ένα δωμάτιο να τρώμε φασολάδα και να εισπνέουμε ο ένας τις κλανιές του άλλου; Γιατί δεν λιώνουμε κανένα λάστιχο από τρακτέρ για να πιούμε το ζουμί; Οι επιλογές είναι απεριόριστες!
Ναι, το κάπνισμα είναι ηλίθια συνήθεια. As a matter of fact, ας δούμε τα επιχειρήματα των αντικαπνιστών στο γιατί δεν καπνίζουν.

1. Γιατί κάνει κακό στην υγεία μου.
2. Γιατί κάνει κακό στην υγεία των γύρω μου (βέβαια και το να πρήζεις τα αρχίδια του άλλου κάνει κακό στην υγεία των γύρω σου, αλλά ποιο το πρόβλημα με αυτό;)
3. Γιατί δεν έχω λεφτά για κάψιμο.
4. Γιατί βρωμάει.
5. Γιατί είναι εθισμός.
6. Γιατί είναι ηλίθιο ακόμα και σαν ιδέα.

Ας δούμε τώρα και τα επιχειρήματα των καπνιστών στο γιατί καπνίζουν.

1. Γιατί έτσι μου αρέσει.
2. Άντε και γαμήσου.

Και ξέρετε κάτι; Εμένα αυτό μου αρκεί. Θες να πεθάνεις ρε παιδί μου! Θες να πάθεις καρκίνο και να ζαρώσουν τ'αρχίδια σου! Δεν ξέρω ακριβώς τι είδους ευχαρίστηση παίρνεις από αυτό, αλλά αν πιστεύεις ότι αξίζει να σου πέσουν τα δόντια και να μιλάς σαν τον Νταρθ Βέιντερ με φαρυγγίτιδα, light up, my buddy. Προσπάθησε μόνο να μην φυσάς τον καπνό απευθείας στα μούτρα μου, γιατί θα το πάρω και θα στο βάλω στον κώλο. Από την μεριά της καύτρας.

Στην τελική, δεν υπάρχει απόλαυση χωρίς συνέπειες. Η σοκολάτα παχαίνει, οι χολυγουντιανές ταινίες ρίχνουν το IQ σου με ταχύτητα δέκα μονάδες ανά δευτερόλεπτο, το κρέας προκαλεί χοληστερίνη, το αλκοόλ σε κάνει να στέλνεις ερωτικά μηνύματα στις πρώην σου και αν αρχίσω να απαριθμώ τι μπορεί να πάθει κανείς από τη συνουσία θα με πάρει η νύχτα (όχι, δεν είναι αυτός ο λόγος που δεν έχω γαμήσει ακόμα). Οπότε, φύσα ρούφα τράβα τόνε. Δεν τρέχει κάστανο λέμε. Μακριά απ'τον κώλο μου κι ας είναι και δυο μέτρα (αυτό να μη συσχετιστεί με την πρόσφατη εγγραφή του Celebritis στην οποία ο Μανωλιός aka Γαμιάς της Κρήτης αποφάσισε να αποκαλύψει στο πανελλήνιο ότι it's okay to be gay).

Εκτός βέβαια αν οι φωστήρες του Υπουργείου Οικονομικών αποφασίσουν για άλλη μια φορά ότι η λύση στη μαύρη τρύπα του χρέους είναι να αυξήσουν ακόμα περισσότερο τους φόρους στα τσιγάρα διατηρώντας ταυτόχρονα το δυσκίνητο δημόσιο τομέα, τα σκανδαλώδη προνόμια των βουλευτών, την καλπάζουσα φοροδιαφυγή, το πελατειακό κράτος και είχα δεν είχα πάλι με το πόσο σκατά τα έχουν κάνει οι πολιτικοί ασχολούμαι. Πρέπει στ'αλήθεια να το κόψω αυτό.

Τελική ετυμηγορία επί του θέματος κάπνισμα; Πεθάνετε ελεύθερα.

Αυτά, και να προσέχετε να μην έρθει η αδερφή σας στο δωμάτιό σας να βλέπει το Dancing With The Stars και να σας πρήζει τα αρχίδια όσο προσπαθείτε να βγάλετε καινούρια εγγραφή στο μπλογκ σας γιατί έχετε μια βδομάδα να γράψετε και νομίζει ο κόσμος ότι πεθάνατε.

Συγγραφικός οίστρος

Πρόλογος: Την Πρωτοχρονιά ο Γαμιάς της Κρήτης με έβαλε να υποσχεθώ ότι δε θα ξαναβγάλω λίστα κι ο Μεταλάς της Χίου με έβαλε να υποσχεθώ ότι δε θα ξαναασχοληθώ με μουσική για όλο το 2013. Αυτό, για μένα, ήταν σαν να πας και να λες στο Λιονέλ το Μέσι, "Να, ξέρεις, Λίο, είσαι παιχταράς και τα γνωστά και θέλουμε να σε βλέπουμε, αλλά απαγορεύεται να βάλεις γκολ. Μπορείς να ντριπλάρεις, να πασάρεις και τα ρέστα, αλλά αν κάνεις ότι βάζεις γκολ θα σε κυνηγήσουν διακόσιοι εφτά καβαλάρηδες με μαύρα άλογα και θα σε κάνουν κιμά". Αλλά ξέρετε κάτι; Οι άντρες κρατάνε τις υποσχέσεις τους. Τώρα, όμως, εγώ πρέπει να βρω κάτι να κάνω για να μην αφήσω το τεράστιο κοινό μου διψασμένο. Να γράψω το Αποχετευτικό Σύστημα στο Βυζάντιο; Όχι. Να κάνω μια ιστορική αναδρομή στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ΠΑΟΚ; Είμαι πολύ λίγος για κάτι τέτοιο. Να κλείσω το μπλογκ και να αφοσιωθώ στην καλλιτεχνική αρχιδοξυσία; Χμ...ναι, το βρήκα. Θα γράψω μια ιστορία, μια saga αν θέλετε, που θα μείνει στην ιστορία ως το είδος άρθρου που έκανε τους αναγνώστες του Thomas the Barbarian να τον παρακαλάνε να γράψει λίστες με τραγούδια. Και ναι, ο Thomas the Barbarian θα μιλάει για τον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο από εδώ και μπρος. Τόσο ψώνιο είναι.
Η πτώση μιας αυτοκρατορίας. Ένα διήγημα του Thomas the Barbarian
Ο Τζακ δε φαινόταν απ'έξω αυτό που ήταν. Ένας τραγουδιστής σε ένα δωμάτιο με καπνούς, η μυρωδιά του κρασιού και του φτηνού αρώματος, οι κλισέ στίχοι, όλα αυτά έκρυβαν καλά την πραγματική του ταυτότητα από τους θαμώνες του "Empire", ενός σκοτεινού μαγαζιού στα σοκάκια της Νέας Υόρκης που καμία σωστή μάνα δε θα ήθελε να δει το παιδί της να μπαίνει εκεί-γιατί περισσότεροι έβγαιναν ξαπλωτοί παρά όρθιοι.
Όμως ο Τζακ φαινόταν σχεδόν το πιο αθώο στοιχείο του "Empire". Δεν ήταν στ'αλήθεια σωματέμπορος, ή βαποράκι, ή θαυμαστής του Μπίμπερ, ή οποιοδήποτε άλλο είδος κατακαθιού που σύχναζε σε τέτοια κακόφημα μπαρ. Ήταν απλά ένας ανερχόμενος νέος τραγουδιστής με μεγάλη ανάγκη για χρήματα, που τραγουδούσε τα βράδια στο μπαρ για να διασκεδάζουν τα αποβράσματα, και περίμενε το μεγάλο άνοιγμα στην καριέρα του για να ξεκόψει από το έγκλημα. Ή έτσι άφηνε τους άλλους να πιστεύουν.
Στο μπροστινό τραπέζι, σε απόσταση αναπνοής από την πίστα, καθόταν μια γυναίκα. Ήταν κοντά είκοσι οκτώ χρονών, τα μαλλιά της ήταν μαύρα σαν το έβενο, το δέρμα της λευκό σαν το ελεφαντόδοντο, τα μάτια της πράσινα σαν το Βάζελο, δυο μεγάλα, ολοστρόγγυλα, σχεδόν παιδικά μάτια, που κάρφωναν τον Τζακ με μια σχεδόν θρησκευτική αφοσίωση. Ο Τζακ προσπάθησε να συνεχίσει να τραγουδάει το ρεπερτόριό του απερίσπαστος. Δεν τα κατάφερνε. Της έκανε νόημα να τον περιμένει μετά το κλείσιμο του μαγαζιού. 
Ήταν πέντε η ώρα. Η μυστηριώδης αυτή γυναίκα περίμενε τον Τζακ, ή το λεωφορείο, κανείς δεν ξέρει ακριβώς γιατί καθόταν στη στάση του λεωφορείου. Ο Τζακ την πλησίασε.
"Πώς σε λένε; Ποια είσαι; Γιατί με κοιτούσες έτσι; Γιατί τα μακαρόνια με κιμά είναι τόσο νόστιμο φαγητό; Δώσε μου μια απάντηση!"
"Με λένε Μάντελαϊν, Μάντελαϊν Τζέιμσον. Τα μακαρόνια με κιμά είναι τόσο νόστιμα γιατί Έτσι Θέλησε Ο Θεός. Και σε κοιτούσα γιατί...γιατί είσαι ο πατέρας του παιδιού μου."
"Αδύνατον! Δεν είσαι η ερωμένη μου! Απλά ισχυρίζεσαι ότι είμαι αυτός. Το παιδί δεν είναι γιος μου."
"Κι όμως, Τζακ. Είμαι εκείνη η ξεπέτα που έκανες σε εκείνο το πάρτι της αδελφότητας ΦΓΔ στο πανεπιστήμιο. Είχα πολύ περίεργα γούστα τότε."
"Γιατί ήρθες να με βρεις;"
"Γιατί κινδυνεύω, Τζακ."
"Κινδυνεύεις; Από ποιον;"
"Δεν μπορώ να σου πω..."
"Τότε να πα να γαμηθείς. Δε θα ασχολούμαι εγώ μαζί σου."
Με αυτά τα σκληρά λόγια, ο Τζακ σηκώθηκε κι έφυγε για το μικροσκοπικό διαμέρισμα που του επέτρεπε η σκληρή οικονομική του κατάσταση. Δεν ήξερε ότι, μόλις δευτερόλεπτα αργότερα, ένα Ντάλεκ θα εξολόθρευε την άμοιρη Μάντελαϊν. Ή έτσι άφηνε τους άλλους να πιστεύουν.
Μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε μια πόλη της Ελλάδας ονόματι Θεσσαλονίκη, ένας μπλόγκερ παύλα επίδοξος συγγραφέας του κώλου συνειδητοποίησε ότι αυτά που έγραφε δεν έβγαζαν νόημα με καμία Παναγία. Τι δουλειά είχε ένα Ντάλεκ να πεταχτεί μέσα στα σκοτεινά σοκάκια της Νέας Υόρκης και να σκοτώσει μια ανύπαντρη μητέρα με περίεργα γούστα; "Πώς θα το φέρω σε μια πιο αληθοφανή κατάσταση ...χμ...ε...χμ...λοιπόν, ξέρετε κάτι; Scratch that! Θα του γαμήσω τη μάνα!"
Πίσω στη Νέα Υόρκη, η Μάντελαϊν Τζέιμσον είχε εξολοθρευτεί από ένα Ντάλεκ. Ή έτσι άφηνε τους άλλους να πιστεύουν. Στην πραγματικότητα, αυτή που είχε εξολοθρευτεί ήταν η Μάντελαϊν Τζέιμσον 321-Β, ένας από τους χιλιάδες κλώνους της ορίτζιναλ Μάντελαϊν Τζέιμσον. Η ορίτζιναλ Μάντελαϊν Τζέιμσον ήταν σε μια μυστική βάση σε μια σπηλιά στο Νεπάλ, όπου και παρακολουθούσε το σχέδιό της να εξελίσσεται. Γιατί ο Τζακ ήταν ο Εκλεκτός. Και να τος! Έρχεται καβάλα σε έναν γιγάντιο πράσινο δεινόσαυρο, ακούγοντας τις σπαρακτικές κραυγές του κλώνου, για να σώσει τη μητέρα του παιδιού του. Είχε πέσει στην παγίδα της!
Αμέσως, από το πουθενά, εμφανίστηκαν εκατοντάδες κιτρινιάρηδες. Όλοι πάλευαν κουνγκ-φου. Ο Τζακ είχε περικυκλωθεί, κι ο δεινόσαυρός του είχε εξαφανιστεί. Ξανά. Και σαν να μην έφτανε αυτό, αντί να του έρθουν ένας ένας όπως όλοι οι πολιτισμένοι εγκληματίες κάνουν σε όλα τα έργα του Χόλυγουντ, όρμησαν όλοι μαζί πάνω του. Αλλά ο Τζακ ήταν ο Εκλεκτός. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τον Εκλεκτό να πεθάνει!
Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε ο Μέντορας, γνωστός στους κοινούς θνητούς και σαν Έντι Φαν Χάλεν, κι έβγαλε το φονικό του όπλο: την ηλεκτρική κιθάρα. Τα δάχτυλά του κινούνταν ανεξέλεγκτα πάνω στις χορδές καθώς τα ηχητικά κύματα γαμούσαν ανελέητα κιτρινιάρικους πάτους. Οι λακέδες της Μάντελαϊν δεν το άντεχαν. Σύντομα όλοι εξαφανίστηκαν. O Τζακ ρώτησε τον Μέντορα, "Τι στον πούτσο ήταν όλο αυτό;"
"Η Μάντελαϊν σε παγίδεψε, Τζακ", αποκρίθηκε ο Μέντορας. "Πρέπει να βρεις που κρύβεται και να την αντιμετωπίσεις. Rock on."
Και με αυτά τα λόγια ο Μέντορας έφυγε. Ο Τζακ έσκυψε πάνω από το πτώμα του κλώνου της Μάντελαϊν και το εξέτασε προσεκτικά. Παρατήρησε πίσω από το δεξί αυτί της ένα μόριο κοκκινοπράσινης σκόνης. Το ανέλυσε στο χημικό εργαστήριο που τύχαινε να κουβαλά στη δεξιά του τσέπη και, έξι δευτερόλεπτα αργότερα, έκανε την εξής διαπίστωση: "Μα φυσικά! Κρύβεται σε μια μυστική βάση σε μια σπηλιά στο Νεπάλ! Ολοφάνερο, αγαπητή μου Γουάτσον!" είπε στη φωτογραφία της Έμα Γουάτσον που κουβαλούσε πάντα στο πορτοφόλι του για να του κρατάει συντροφιά τις κρύες χειμωνιάτικες νύχτες. Αυτή δεν του απάντησε.
Ο Τζακ έκλεισε τα μάτια του και σκέφτηκε με προσήλωση ότι βρίσκεται σε μια μυστική βάση σε μια σπηλιά στο Νεπάλ. Έπιασε, αλλά βρέθηκε σε λάθος σπηλιά. Σε εκείνην που βρέθηκε οι επιστήμονες της CIA κάλυπταν την ύπαρξη των εξωγήινων από τους κοινούς θνητούς. "Σόρι, παιδιά, μήπως ξέρετε πώς θα βρω τη Μάντελαϊν Τζέιμσον;"
"Βέβαια, φίλε. Τρίτη σπηλιά δεξιά, πρώτο βουνό αριστερά, δεύτερο Γέτι αριστερά, ντουγρού μετά στην κατηφόρα και θα τη δεις φάτσα μπροστά σου."
Αφού τους ευχαρίστησε και πήγε στην τρίτη σπηλιά δεξιά, στο πρώτο βουνό αριστερά, στο δεύτερο Γέτι αριστερά και ντουγρού στην κατηφόρα, ξαφνικά το κινητό του χτύπησε, κάτι που ήταν πολύ παράδοξο γιατί δεν έχει σήμα πάνω στα βουνά.
Ήταν η μάνα του.
Είχε ξεχάσει να φορέσει ζακέτα το πρωί όταν έφυγε.
Κι έτσι πέθανε ο Εκλεκτός.
Όχι δα. Δεν μπορεί να πέθανε έτσι στην κορύφωση της ιστορίας. Αυτό θα ήταν ηλίθιο, σωστά;
Ο Τζακ μπήκε στη σπηλιά, έτοιμος να αντιμετωπίσει τη Μάντελαϊν. Αλλά δεν ήταν εκεί. Είχε πάει στα Μακντόναλντς να φάει. Οπότε κι αυτός πήγε να φύγει. Αλλά τότε σκέφτηκε τα μικρά παιδιά που τον θαύμαζαν γιατί μπορούσε να φάει είκοσι σοκολάτες σε δέκα δευτερόλεπτα. Θα τα απογοήτευε; Όχι δα! 
Η Μάντελαϊν γύρισε και κοίταξε με ένα βλέμμα φλογερού μίσους τον Τζακ.
"Δεν πέθανες;"
"Όχι."
"Κρίμα. Ας κάνουμε καυτό άγριο σεξ."
Και έκαναν.
"Ωραία. Τώρα που με ικανοποίησες, θα καταστρέψω την ανθρωπότητα."
"Γιατί με μισείς τόσο πολύ, Μάντελαϊν;"
"Γιατί όταν τα είχαμε ξέχασες μια φορά να κατεβάσεις το καπάκι της τουαλέτας."
"Συγνώμη". 
"Είναι ήδη αργά. Απόλαυσε το τσιγάρο σου όσο προλαβαίνεις, γιατί έχεις πέντε δευτερόλεπτα. Το κουμπί έχει ήδη πατηθεί. Δεν υπάρχει επιστροφή."
Πέντε δευτερόλεπτα αργότερα, η απειλή της Μάντελαϊν πραγματοποιήθηκε. Απελευθερώθηκε στην επιφάνεια της γης κάτι πολύ άσχημο, τόσο άσχημο που όλοι πέθαναν.
Κι έτσι δημιουργήθηκε το Fiat Multipla.
Αυτά, και να προσέχετε τι εύχεστε.

New Year's Resolutions

Άλλη μια χρονιά πέρασε, στην οποία έγιναν πολλά και σημαντικά γεγονότα. Ο Ομπάμα επανεξελέγη, η Γουίτνεϊ Χιούστον πέθανε, το Gangnam Style κατέκτησε τον κόσμο, ίδρυσα τη Μοναδική Αποτελεσματική Λύση για την Αξιοκρατία, την Κοινωνική Ισότητα και την Ανάπτυξη, η οποία έγινε δεκτή με τεράστιο ενθουσιασμό ανάμεσα στους πολίτες αλλά φυσικά το σάπιο πολιτικό σύστημα την πολέμησε με όλα τα θεμιτά και αθέμιτα μέσα, η Μπιγιονσέ έκανε το παιδάκι μου, ο Χωστήρας παρέδωσε τα σκήπτρα του Γαμιά των Πέντε Ηπείρων για να πάει να γίνει παντοφλάκιας, στη Συρία εδώ και ενάμιση χρόνο γαμιέται ο Δίας, ο Τσίπρας ξαφνικά έγινε σοβαρή πολιτική επιλογή και πραγματικός υποψήφιος για κυβέρνηση, η ΑΕΚ χρεωκόπησε, o Μπίμπερ ενηλικιώθηκε και δεν ακούγεται πλέον τελείως σαν δεκάχρονο κοριτσάκι, ο Σαμαράς επέβαλε μερικές χιλιάδες τελευταία μέτρα, ένας ανώμαλος βίασε και έκαψε μια κοπέλα στην Ξάνθη, τα Χρυσά Αυγά από Κότες Αλανιάρες απέκτησαν την άξια θέση τους στη Βουλή, το Ydemocpudnats έγινε invite only, έγινα σημαιοφόρος, πήρα καινούριο PC, η ελληνική τηλεόραση δεν έχει πλέον απολύτως τίποτα ενδιαφέρον, το Last Christmas είναι πλέον και επισήμως το χειρότερο Χριστουγεννιάτικο τραγούδι που γράφτηκε ανά τους αιώνες ξεπερνώντας ακόμη και το ντουέτο της Μαράια Κάρεϊ με τον Μπίμπερ, ο Χωστήρας έπαθε γκέιτζ κι άρχισε να του αρέσει το Last Christmas και η πιο μεγάλη συνεχόμενη περίοδος λόγου που έχει δημιουργηθεί στην ιστορία του γραπτού και προφορικού λόγου χωρίς διακοπή από κάποιο είδος τελείας ή θαυμαστικού γράφτηκε μόλις...τώρα.
Ανάσα...
Ως είθισται, κάθε χρόνο τέτοιο καιρό οι άνθρωποι δίνουν για τη νέα χρονιά υποσχέσεις να βελτιώσουν τον εαυτό τους που δεν πρόκειται να τηρήσουν ποτέ. Για να τηρήσω κι εγώ το έθιμο, λοιπόν, υπόσχομαι:

• Να διαβάζω.
• Να γράψω πάνω από 19000 μόρια στις Πανελλήνιες.
• Να σταματήσω να τρώω τόσα πολλά σκατολοΐδια όσα έτρωγα το 2012.
• Να ξεκινήσω γυμναστήριο.
• Να μάθω να παίζω κιθάρα γιατί είναι ντροπή να μην ξέρω να παίζω κανένα άλλο όργανο εκτός απ'το γνωστό κι εγώ μπορεί τόσα χρόνια να είμαι η επόμενη μουσική ιδιοφυΐα και να είμαι προορισμένος να γράψω το επόμενο And Justice και να μην το ξέρω.
• Να σταματήσω να είμαι η μεγαλύτερη ψωνάρα του πλανήτη.
• Να σταματήσω να είμαι τόσο κότα και να βρω καμιά γκόμενα για να σταματήσω να παίζω το γνωστό όργανο.
• Να σταματήσω να μιλάω για τα προσωπικά μου προβλήματα που δεν ενδιαφέρουν κανέναν ούτως ή άλλως στο ΚΠΣΑ.
• Να σταματήσω να μιλάω για μια συγκεκριμένη τραγουδίστρια που τη λένε Μπιγιονσέ ή κάτι τέτοιο στο ΚΠΣΑ.
• Να γράφω στο ΚΠΣΑ μόνο όταν έχω κάτι υπέρτατο και γαμηστερό να γράψω κι όχι fillers για να μην νομίζετε ότι πέθανα (μπάι δε γουέι, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο δε θα έχω πεθάνει. Θα δίνω Πανελλήνιες. Εκτός κι αν έχω πεθάνει. Ευχηθείτε μου καλή επιτυχία).
• Να σταματήσουν να μου αρέσουν τόσο πολύ οι Guns N Roses γιατί είναι υπερεκτιμημένη μπάντα κι ο Άξελ Ρόουζ είναι ο Κριστιάνο Ρονάλντο της ροκ μουσικής του 80 και ξέρετε κάτι στην τελική; Στ'αρχίδια μου τι λέτε, οι Guns N Roses γαμάνε (ή τέλος πάντων γαμούσαν μέχρι ο Άξελ να αποφασίσει ότι είναι η μπάντα μόνος του και να κάνει εικοσιεφτά ευθυγραμμίσεις του ηλιακού συστήματος μέχρι να βγάλει τελικά το Chinese Democracy), αν δεν ήμουν εκατό τοις εκατό στρέιτ θα έκανα στον Σλας παιδάκι απ'τον κώλο και το Sweet Child O Mine είναι το πιο ερωτικό τραγούδι που έχει γραφτεί ποτέ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑΤΕ.
• Να βγάλω άδεια οπλοφορίας και να φυτέψω μια σφαίρα στο κεφάλι του Λαζόπουλου μπας και γλιτώσει η ανθρωπότητα.
• Να ψηφίσω υπεύθυνα αν γίνουν (που θα γίνουν) πρόωρες εκλογές.
• Να παίρνω και κανένα τηλέφωνο στο σπίτι σε περίπτωση που φύγω.
• Να αγοράσω πορτοκάλια.
• Να αγοράσω (ναι, να αγοράσω) και να τερματίσω το GTA V.
• Να μην ασχολούμαι τόσο πολύ με τα βιντεοπαιχνίδια.
• Να ακούω και καμιά φορά τον πατέρα μου όταν λέει να κλείσω το PC και να διαβάσω.
• Να μην με παρασύρουν οι διεφθαρμένοι συνομήλικοί μου στα Αμέρικαν Μπαρ, στο αλκοόλ, στο τσιγάρο, να μη μου ρίξουν τίποτα στην πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό και να μην παρασυρθώ στη σαρκική ηδονή πριν το γάμο (οκ, το γάμησα).
• Να συμμαζεύω το δωμάτιό μου.
• Να προγραμματίζω καλύτερα πώς θα ξοδέψω το χαρτζιλίκι μου και να μη φτάνω κάθε φορά στο τέλος του μήνα να μετράω τα εικοσάλεπτα για να πάρω μια σάπια τυρόπιτα από το κυλικείο του σχολείου.
• Να μάθω καμιά καινούρια ξένη γλώσσα για να ρίχνω ακόμη περισσότερες τουρίστριες απ'όσες ρίχνω τώρα χαχαχα πώς τα λέω έτσι ο μπούστης.
• Να μην είμαι τόσο σκατόψυχος (ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΚΟ ΜΑΥΡΟ ΨΟΦΟ, ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑ).

Καλή χρονιά να έχουμε, όπως επιθυμείτε να δείτε τον εαυτό σας, υγεία, αγάπη, λεφτά και τα γνωστά κλισέ.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας κάτσει το φλουρί απ'τη βασιλόπιτα...στο λαιμό.

Καλλιστεία ή κάτι τέτοιο

Κάποιοι κακοπροαίρετοι από εσάς έχουν αρχίσει να υποπτεύονται ότι έχω ένα μικρό κόλλημα με τη Μπιγιονσέ.
"Αγάπη είναι τα ερωτευμένα ζευγάρια στους δρόμους, τα λουλούδια που ανθίζουν στα πάρκα, η μουσική που ακούγεται στις πλατείες, τα πουλάκια που κελαηδούν στους στύλους της ΔΕΗ, η ανοιξιάτικη λιακάδα,  τα ηλιοβασιλέματα στις παραλίες, τα σοκολατάκια με γέμιση κεράσι και η Μπιγιονσέ." Thomas the Barbarian
Κάποιοι πιστεύουν ότι αυτό το μικρό κόλλημα έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις.
"Μπιγιονσέ: Πλάσμα που είναι το ανθρώπινο ισοδύναμο του να τρως δύο ταψιά παστίτσιο, εφτά κιλά μερέντα και να τα ξεπλένεις με το ουίσκι που έφτιαξε ο Johnny Walker κατόπιν ειδικής παραγγελίας από τον Τσακ Νόρις." Thomas the Barbarian
Και ότι αυτό το κόλλημα με εμποδίζει να κρίνω αντικειμενικά τις υπόλοιπες γυναίκες.
"Παρουσιάστρια της βραδιάς είναι η Μπιγιονσέ, η οποία επιλέχθηκε με άκρως αξιοκρατικό τρόπο και δεν υπήρξε καμία εύνοια εκ μέρους της επιτροπής." Thomas the Barbarian
Αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα.
"Μπιγιονσέ, Μπιγιονσέ, Μπιγιονσέ, Μπιγιονσέ, Μπιγιονσέ." Thomas the Barbarian
Σκάσε, παρελθοντικέ εαυτέ μου, το καταλάβαμε.
Σήμερα λοιπόν, που είμαστε και σε εορταστικό κλίμα, θα κάνουμε κάτι καινούριο.
Ας φανταστούμε για λίγο ότι είμαι ο γαμιάς των πέντε ηπείρων. Ποιες από τις παρακάτω διάσημες Ελληνίδες θα διάλεγα για το χαρέμι μου; Πάμε να δούμε.

• Ζέτα Μακρυπούλια
  
  Νομίζω ότι πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τη διαφορά μεταξύ όμορφης και σέξι γυναίκας. Είναι η Ζέτα-με-φωνάζουν-και-μουστάκι-γιατί-είμαι-ο-φερετζές-του-πούστη-Μακρυπούλια όμορφη; Ναι, είναι. Είναι σέξι; Να το θέσω πιο κομψά, την έχει φαντασιωθεί ποτέ κανείς στα τέσσερα; Όχι. Κι αυτό σας το λέω με τη σιγουριά που λέω ότι το Last Christmas είναι το πιο μίζερο τραγούδι που γράφτηκε ποτέ.
• Νάντια Μπουλέ
  
  Με συγχωρείτε δυο λεπτά, πάω να χύσω κουβάδες κι έρχομαι. Αυτό που δεν καταλαβαίνω με τη συγκεκριμένη θεά είναι για ποιον πούστη λόγο τα είχε ένα φεγγάρι με τον Αρναούτογλου. Τι διάολο; Χοντρός είναι, άσχημος είναι, καράβλαχος είναι, ατάλαντος είναι, εγώ που τα έχω όλα αυτά τα γνωρίσματα γιατί δε με κυνηγάνε όλες οι μουνάρες του σύμπαντος; Είναι άδικο!
• Ελένη Μενεγάκη
  
  Αυτή η γυναίκα είναι τόσο αγνά, απροκάλυπτα, ανεπιτήδευτα και απροσποίητα ηλίθια που δεν μπορώ πια να τη δω σαν γυναίκα αλλά μόνο σαν ηλίθια. Υπό άλλες συνθήκες κάτι θα γινότανε, αλλά από τη στιγμή που έχω IQ εκατόν ογδονταδώδεκα και τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος, όπως η αυξανόμενη δημοτικότητα του Τσίπρα, περιμένουν να τα λύσω, ε, δεν μπορώ.
• Τζένιφερ Άνιστον
  
  Γνωστή και σαν μέλλουσα κυρία Χωστήρα, η κατά το ήμισυ Ελληνίδα Τζένιφερ τα έχει όλα. Είναι όμορφη, έχει ταλέντο, είναι μία από τις πιο καλοπληρωμένες ηθοποιούς του Χόλυγουντ, αλλά εγώ δεν μπορώ. Συγνώμη. Αυτή η γυναίκα στο μυαλό μου είναι τόσο Ρέιτσελ που φοβάμαι ότι μόλις τη ρίξω στο κρεβάτι θα πεταχτεί από κάπου ο Ρος και θα αρχίσει να μιλάει για βροντόσαυρους.
• Ελεονώρα Μελέτη
  
  Ναι, ντρέπομαι λίγο που το λέω, αλλά η μεγαλύτερη κατίνα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην ελληνική τηλεόραση είναι αρκετά καυλωτική για να την συμπεριλάβω στη λίστα μου. Στην τελική εσάς τι σας πειράζει; Δικό μου δεν είναι το μπλογκ; Εδώ ο άλλος ονόματα δε λέμε υπολήψεις δε θίγουμε έλεγε ότι ο αγαπημένος του τύπος γυναίκας είναι η Μαρίνα Κουντουράτου. Ε, άι παράτα με.
• Τατιάνα Στεφανίδου
  
  Δεν είχαμε ξεκαθαρίσει ότι κάθε φορά που βλέπω αυτή τη γυναίκα θέλω να προσλάβω δύο Αλβανούς να την κάνουν Ριάνα στο ξύλο κι ότι ο μόνος λόγος που δεν το έχω κάνει ακόμα είναι ότι μου λείπουν ενενήντα εννιά ευρώ για κατοστάρικο; Α, ναι; Τότε όποιος αναρωτιέται ακόμα για την άποψή μου επί της Τατιάνας είναι τόσο έξυπνος που θα έπρεπε να θεωρεί κατόρθωμα το ότι έμαθε να τρώει με πιρούνι.
• Μαρία Μπακοδήμου
  
  Κάτοχος του τίτλου της Απόλυτης Ελληνίδας Μιλφάρας από τότε που η Ακρόπολη ήταν ακόμα οικόπεδο, η Μαρία είναι κορμάρα, έχει καλό γούστο στα ρούχα (συνήθως) και έχει και χιούμορ (κάποιες φορές). Η εκπομπή της θα ήταν από τις καλύτερες της ελληνικής τηλεόρασης του 2012, αν δεν περιείχε κάποια συγκεκριμένη σιχαμερή κάμπια με το ίδιο ονοματεπώνυμο με τραγουδιστή του παλιού καλού ελληνικού κινηματ...ΜΠΛΟΥΕΡΓΚ. Αγαπάμε Μαρία πάντως.
• Πετρούλα
  
  Πιο ψεύτικη κι από το πέναλτι του Παπουτσέλη, πιο πλαστική κι από χάμπουργκερ στα Μακντόναλντς, εκνευριστικά προβλέψιμη και προβλέψιμα εκνευριστική, προκλητική με τον πιο χυδαίο και αηδιαστικό τρόπο. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που καυλώνουν με την πάρτη της; Εγώ προσωπικά κάθε φορά που τη βλέπω πρέπει να καταβάλλω προσπάθεια για να προλάβω να φτάσω στην τουαλέτα και μετά να ξεράσω.
• Γεωργία Σάλπα
  
  Το παράξενο με αυτή τη λίστα είναι ότι μου αρέσουν περισσότερο οι μελαχρινές από τις ξανθιές, λέω σε όλους ότι μου αρέσουν περισσότερο οι μελαχρινές απ'τις ξανθιές, και μέχρι στιγμής είπα καλά λόγια μόνο για ξανθιές. Αλλά αυτό κανονίστηκε. Αν έπρεπε να περιγράψω τη Γεωργία με δυο λέξεις, αυτές θα ήταν "μελαχρινή κόλαση". Συνέχισε, κοριτσάρα μου. Κάνε μας περήφανους.
• Μαρία Ηλιάκη-Κατερίνα Καινούργιου
  
  Χμ...καραβαμμένες ξανθιές με εξειδίκευση στην ιερή τέχνη του τσιφτετελιού. Δεν είχαμε ήδη αρκετές τέτοιες; Τέλος πάντων. Δεν ξετρελαίνομαι κιόλας, αλλά η αλήθεια είναι ότι δίνω ένα αβαντάζ στη Μαριγώ, γιατί τουλάχιστον αυτή, σε σύγκριση με την Κατερίνα, δείχνει να έχει μεγαλύτερες δυνατότητες στο να αρθρώσει μια ολοκληρωμένη περίοδο λόγου χωρίς να την πάρει στο ψιλό ο Μουτσινάς.
• Κατερίνα Στικούδη
  
  Η Κατερίνα γεννήθηκε σε μια μακρινή χώρα στην άκρη του Πέρα Πέρα όπου όλες οι γυναίκες γίνονται πορνοστάρ, κι από μία περίεργη σύμπτωση κατέληξε στην Ελλάδα. Δε θα πω ψέματα. Αν έρθει η Κατερίνα το βράδυ στο κρεβάτι μου δε θα κάνω ιδιαίτερες προσπάθειες να αντισταθώ. Από την άλλη, θα της έδινα πολύ περισσότερους πόντους αν δεν προσπαθούσε να παριστάνει την τραγουδίστρια.
• Φαίη Σκορδά
  
  ..."ο αγαπημένος του τύπος γυναίκας είναι η Μαρίνα Κουντουράτου..." ναι, οκ, βρίστε με, είμαι χειρότερος από αυτά που κοροϊδεύω, αλλά δεν μπορώ. Όταν βλέπω τη Φαίη, το αίμα φεύγει από τον εγκέφαλο, οπότε δε σκέφτομαι ότι κάνει την πιο ντροπιαστική δουλειά που υπάρχει στον κόσμο, αυτήν της-ανατριχιάζω και μόνο που πληκτρολογώ αυτή τη λέξη-πρωινατζούς. Τι του βρήκε του Λιάγκα είπαμε;
• Πάολα
  
  Ό,τι και να λέτε εσείς οι κακοπροαίρετοι, πάω στοίχημα ότι αν μη τι άλλο η Πάολα θα είναι εξαιρετική για μια στάση...
  (κάτσε να βάλω τα γυαλιά ηλίου)
  ...doggy style.
  YEAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAHHHHHHHHH!
• Βούλα Παπαχρήστου
  
  Από τις λίγες αθλήτριες που έτσι για αλλαγή μοιάζουν σαν γυναίκες κι όχι σαν παραμορφωμένα τραβέλια, η Βούλα θα είχε την άξια θέση της στη λίστα αν δεν είχε προηγηθεί το ατυχές περιστατικό του tweet περί μαύρων και κουνουπιών. Λυπάμαι, Βούλα, αλλά δεν παίζει να κάνω χωριό με μια γυναίκα που έχει τόσο ηλίθια αίσθηση του χιούμορ (ναι, αυτό ήταν που με πείραξε κι όχι οι ρατσιστικές της αντιλήψεις. Αίμα-τιμή-Χρυσοί Ασβοί).
• Τζένη Θεωνά
  
  Αλήθεια, γιατί δεν ασχολείται κανείς περισσότερο με αυτό το κορίτσι; Έχουμε γεμίσει υπερτιμημένα τσόκαρα και κανείς δε δίνει σημασία στο Τζενάκι. Σοβαρά. Υπήρχε μια φάση που η γαμημένη Μπεκατώρου είχε περισσότερη δημοσιότητα (και δεν εννοώ στις εκπομπές του Κανάκη και του σύγχρονου Αριστοφ...ΜΠΛΟΥΕΡΓΚ). Άλλο ένα ταλέντο (με όποια έννοια θέλετε) που δεν αναγνώρισε κανείς.
• Έλενα Παπαρίζου
  
  Ναι, she's the one. She's our number one. Πέρασε πολύς καιρός από τότε που όλη η Ελλάδα ασχολιόταν με το βρακί της, κυρίως γιατί τώρα ασχολείται με το βρακί που δεν έχει να βάλει, αλλά η Έλενα θα παραμείνει για πάντα στις καρδιές μας. Ανεξάρτητα που η μουσική της είναι, ας το θέσουμε κομψά, ένα μάτσο απίστευτες κακόηχες και ανεγκέφαλες αηδίες χωρίς κανένα λόγο ύπαρξης.
• Έλενα Παπαβασιλείου
  
  Αν είναι κάτι ξεχωριστό η Έλενα Παπαβασιλείου, αυτό είναι ο μόνος λόγος για να δει ένας φυσιολογικός στρέιτ άνθρωπος το Dancing With The Stars. Όχι, κάτσε, κατά βάση υπάρχει κι η Λάουρα Νάργες. Οπότε ναι, η Έλενα Παπαβασιλείου δεν είναι κάτι ξεχωριστό. Αλλά δεν πειράζει. Είναι σαν να μου λες ότι η Μερσεντέ δεν είναι καλό αυτοκίνητο γιατί κυκλοφορούν πιο πολλές Μερσεντέ από Φεράρι. Όχι δα.
• Τόνια Σωτηροπούλου
  
  Τι ποια είναι αυτή; Δεν μπορεί να μην την αναγνωρίζετε. Είναι η παγκοσμίου φήμης Ελληνίδα πρωταγωνίστρια που την πηδούσε ο Ντάνιελ Κρεγκ στο Skyfall για ΤΡΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ! Ναι, ούτε κι εγώ καταλαβαίνω γιατί την ξέρουμε, αλλά δεν πρόκειται να παραπονεθώ κιόλας που την ξέρουμε. Έχει δυνατότητες. Αν κάνει και κανέναν ρόλο με λόγια, θα δούμε πώς θα πάει.
• Χριστίνα Μουστάκα-Ευγενία Σαμαρά
  
  Αυτό το κορίτσι...α, δύο είναι; Τέλος πάντων. Αυτά τα κορίτσια λοιπόν έχουν πολύ καλές προοπτικές. Αντί όμως να τις κυνηγήσουν, αφήνοντας κανένα βίντεο με "πολύ προσωπικές στιγμές τους" με τη μισή Θεσσαλονίκη να διαρρεύσει, κάθονται στην εκπομπή του βλαχοκάγκουρα και του ανεβάζουν τις θεαματικότητες τζάμπα και βερεσέ. Κρίμα. Με απογοήτευσες...απογοητεύσατε.

"Καλά όλα αυτά", θα με πείτε, "αλλά εσύ τελικά ποιαν ψηφίζεις;" Λοιπόν, εγώ ψηφίζω...

...

...

...

...την Μπιγιονσέ. ΧΑ! Σας την έφερα! Δεν το περιμένατε αυτό, έτσι; Ναι, είμαι φοβερός.

Αυτά, και να προσέχετε μη σας δαγκώσει η Πάολα και πάθετε λύσσα.

Η τελευταία ανάρτηση του κόσμου

Σύμφωνα με τους Μάγια, θα πεθάνουμε όλοι.
Σύμφωνα πάλι με όποιον έχει IQ πάνω από 15, η χειρότερη συμφορά που αναμένεται να με βρει σήμερα, στις 21 Δεκεμβρίου του 2012, είναι ότι γράφω τεστ Βιολογία όλο το πέμπτο κεφάλαιο κι εγώ σαν καλός μαλάκας αντί να διαβάσω Βιολογία κάθομαι εδώ και σας γράφω.
Τέλος πάντων, πάρτε και το σχετικό τραγούδι, το οποίο είχε κολλήσει στον εγκέφαλό μου εδώ και κάτι μέρες αλλά σήμερα ξεκόλλησε αυτό και με έπιασε μια παράδοξη τάση να σιγοτραγουδάω τις τρεις σειρές που ξέρω από το Rock the Casbah:

Αυτά, και να προσέχετε μην τελικά οι Μάγια είχαν δίκιο.

Τα 20 χειρότερα τραγούδια του 2012, part 2

Συνεχίζουμε με το δεύτερο και ακόμα πιο ποιοτικό μέρος του αφιερώματός μας. Βαριέμαι να γράψω πρόλογο της προκοπής. Πάμε στο θέμα.

• 10. Kesha-Die Young
  
  Νόμιζα ότι, μετά το Tik Tok που, ναι, στιχουργικά ήταν σχεδόν όσο γελοίο όσο το τραγούδι του Gummy Bear, αλλά κολλούσε στον εγκέφαλό σου όπως η Ματίνα Μανταρινάκη στην Κατακουζήνα, τα 15 λεπτά της Kesha είχαν τελειώσει. Αλλά έκανα λάθος. Αρχίζοντας από τα όποια θετικά, το Die Young (το λες και δεν το κάνεις) αν μη τι άλλο δεν περιέχει dubstep breakdown, κάτι που χρησιμοποίησε μέχρι κι η Τέιλορ Σουίφτ μα τον Ποσειδώνα. Η θεματική του κυμαίνεται στο γνωστό "η ζωή είναι μικρή, γι'αυτό έλα να πιούμε αλκοόλ μέχρι να ξυπνήσουμε σε ένα παγκάκι βουτηγμένοι στο ξερατό μας και χωρίς νεφρά", και μου φάνηκε πολύ παράξενο που δεν είχε πουθενά τη λέξη YOLO μέσα. Όσο για την Kesha, είναι η γνωστή Kesha. Τι; Χρησιμοποιεί autotune? Όχι ρε παιδιά, μη λέμε και μαλακίες μεταξύ μας τώρα, αφού είναι εμφανές ότι η γυναίκα δε χρησιμοποιεί το autotune. Η γυναίκα είναι το autotune.
• 9. Justin Bieber-Boyfriend
  
  Φίλες και φίλοι, σας έχω νέα. Ο μικρός Τζάστιν ενηλικιώθηκε και πλέον δεν ακούγεται τελείως σαν δεκάχρονο κοριτσάκι που αντί για το φάρμακο για το άσθμα εισέπνευσε ήλιον. Ίσως σε καμιά εικοσαριά χρόνια, αν οι περιβαλλοντικές συνθήκες το επιτρέψουν, να βγάλει και πέος. Κατά τ'άλλα, ο μικρός Τζάστιν συνεχίζει να ενσαρκώνει στην εντέλεια το ρόλο του ιδανικού φλούφλη καληνυχτάκια που όλα τα δεκαπεντάχρονα που θεωρούν ότι το Έντουαρντ βέρσους Τζέικομπ είναι όντως σοβαρό δίλημμα θα ήθελαν να είχαν για γκόμενο για να μπορούν μετά να γράφουν στο status τους στο Facebook "axou, ego ki o justin 8a hmaste gia panta mazi!". Δεν τον παρεξηγώ, βέβαια, από μία άποψη. Αν έπρεπε να βασιστεί στην ομορφιά του, την εξυπνάδα του, το ταλέντο του ή οποιοδήποτε άλλο χάρισμα προκειμένου να βρει να γαμήσει, θα ήταν πιο καταδικασμένος στην αιώνια αγαμία κι από τον Steve Urkel.
• 8. Κατερίνα Στικούδη-ΟΚ (Δεν τρέχει τίποτα)
  Κατ'αρχάς θα ήθελα να ευχαριστήσω τον ΚΟΚΟ aka Ψυχής Ιατρείον aka Αντιγραφέα του Mikeius που έφερε στην αντίληψή μου το νέο χιτ της συμπαθούς κατά τ'άλλα βιζιτούς Κατερίνας. Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν κάποιος είπε στην Κατερίνα ότι είναι τραγουδίστρια, και συνεχίστηκε όταν αυτή τον πίστεψε. Το επόμενο πρόβλημα ήταν ότι το να έχεις φωνή για να λες "Αχ, αχ, ω, ναι, όλα μέσα, στο στόμα όλα" δε συνεπάγεται ότι έχεις φωνή και για να τραγουδάς. Βέβαια, στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτό δεν είναι και τόσο πρόβλημα, για τον απλούστατο λόγο ότι το πράγμα που παρακολουθήσαμε δεν ήταν ακριβώς τραγούδι. Για όσους δεν τόλμησαν να πατήσουν το play, σκεφτείτε το Bohemian Rhapsody, και τώρα σκεφτείτε το ακριβώς αντίθετο. Κατερινάκι, αν θες να πουλάνε οι μαύροι σιντιά με το όνομά σου πάνω, πέρνα μια βόλτα απ'το Σειρηνάκη. Θα ζήσεις εσύ καλά κι εμείς καλύτερα.
• 7. Claydee ft Kostas Martakis (επίτηδες greeklish)-Mamacita Buena
  
  Είναι μια καυτή καλοκαιρινή νύχτα και μια πιο καυτή ύπαρξη τρίβεται πάνω σου σε μπιτς μπαρ υπό τους θεάρεστους ήχους του Zoo 90,8, όταν ξαφνικά ακούς τον Kostas Martakis, γνωστό για την μεγάλη επιτυχία του στη μουσική βιομηχανία που καθόλου δεν έχει να κάνει με τον Ψινάκη που του κρατούσε το χεράκι ή ό,τι άλλο του κρατούσε, να τραγουδάει μία αλληλουχία λέξεων που κάνει τα τραγούδια του Pitbull να βρίθουν κρυφών νοημάτων και συμβολισμών. Τι κάνεις; Α) Τα αυτιά σου πέφτουν από το κεφάλι σου κι ο εγκέφαλός σου πέφτει σε χειμερία νάρκη. Β) Ανοίγεις μια τρύπα μέσα στην άμμο και ξερνάς. Γ) Πίνεις ακόμα περισσότερο αλκοόλ με την ελπίδα να διαγραφτεί αυτό που έζησες από το υποσυνείδητό σου. Δ)Τρέχεις κλαίγοντας στην αγκαλιά της μαμάς σου, αν φυσικά δεν είναι απασχολημένη με το να την γαμά ο Χωστήρας. Ε) Όλα τα παραπάνω. Απαντήστε σωστά και κερδίστε την καυτή ύπαρξη.
• 6. Rihanna-Where Have You Been?
  Στην αρχή νόμιζα ότι έχουμε να κάνουμε με την κλασική Rihanna. Μια συμπαθητική σαχλαμάρα δηλαδή για να κοπανιούνται οι γκόμενες και τα μετροσέξουαλ στα κλαμπ και τίποτα παραπάνω. Μέχρι που ήρθε το 1:15 του βίντεο, κι έχασα τη γη κάτω απ'τα πόδια μου. Αυτή η ηχητική ακολουθία (γιατί περί μελωδίας δεν πρόκειται ούτε αν αύριο ξαναγίνει ομάδα ο Παναθηναϊκός) είχε πάνω μου την ίδια επίδραση που είχαν οι Dementors στο Χάρι Πότερ, που ρουφάνε τη χαρά από μέσα σου και αναδύουν όλες τις σκοτεινές αναμνήσεις πόνου από το υποσυνείδητό σου. Έτσι κι εγώ, μεμιάς θυμήθηκα όλες τις φορές στο ποδόσφαιρο στη γυμναστική που έφαγα τη μπάλα στο κάτω κεφάλι, την μέρα που ένα γλοιώδες αρχίδι έριξε τη γκόμενα που γούσταρα αλλά δε με νοιάζει πια και την έχω ξεπεράσει και υπάρχουν αλλού πορτοκαλιές και ΨΟΦΑ ΠΟΥΣΤΗ, και τη συμμετοχή του Μιχάλη Ρακιντζή στη Γιουροβίζιον.
• 5. Psy-Gangnam Style
  
  Τώρα που κόπασε κάπως ο πανικός, νομίζω ότι μπορούμε πια να το παραδεχτούμε χωρίς να γίνει της Κορέας. Το Gangnam Style είναι 나쁜 타기를위한 ("για τον πούτσο καβάλα" στην εξίσου 나쁜 타기를위한 κορεάτικη μετάφραση του Google). Που σημαίνει ότι αν ο Μάστερ Τζι ξεκινούσε σήμερα να γράφει το έπος (δεν το γράφω καν, ξέρετε όλοι ποιο είναι το έπος, ξεκουνηθείτε να το βρείτε) δε θα έριχνε την τρίτη στην Ιαπωνία αλλά στην Κορέα. Μα, θα με πείτε, είναι εθιστικό. Και σίγουρα είναι. Ξέρετε επίσης τι άλλο είναι εθιστικό; Το τσιγάρο, το αλκοόλ, οι αμφεταμίνες, η κόκα, η πρέζα και το σνιφάρισμα βενζινόκολλας. Όχι κι ότι καλύτερο για τον οργανισμό. Από την άλλη, όμως, νομίζω ότι το τραγούδι αξίζει συγχαρητήρια, αν όχι για τίποτε άλλο, αλλά για το ότι κατάφερε να εκτοπίσει τη Μακαρένα από το βάθρο του πιο ηλίθιου χορού έβερ. Συγκινήθηκα πάλι.
• 4. Pitbull-Back In Time
  
  Θυμάστε τότε που ο Γουίλ Σμιθ ήταν μουσικός; Όχι βέβαια, δεν το θυμάστε, ούτε ο ίδιος δεν το θυμάται. Οπότε, όπως ήταν λογικό, θα έπρεπε να βρει κάποιον άλλον μουσικό να βγάλει soundtrack για το Men In Black 3 που ακόμα δεν το έχω δει, όπως και τον Δικτάτορα, όταν τελειώσω με τις Πανελλήνιες θα κλειστώ μέσα τρεις μέρες και θα βλέπω μόνο ταινίες. Και σε ρωτάω εγώ τώρα, Γουίλ. Δεν μπορούσες, γαμώ την καριέρα σου, να βρεις κάποιον καλύτερο από τον Tus της Αμερικής; Το τραγούδι θα είχε σχέση με την ταινία, αν η ταινία λεγόταν "Ένας Μεξικανός μαλάκας καυχιέται για άλλη μια φορά για το ότι έχει περισσότερα λεφτά και γκόμενες από σένα". Και φυσικά, τι άλλο χρειαζόταν για να δέσει το μείγμα; DUBSTEP BREAKDOWN, λέιντιζ εντ τζέτλεμεν! Πού είναι ο θείος Φιλ να αρπάξει αυτό το αξιολύπητο δείγμα ράπερ από το σακάκι και να το πετάξει έξω απ'το Χόλυγουντ όταν τον χρειάζεσαι;
• 3. Justin Bieber ft Nicki Minaj-Beauty and a Beat
  
  ...άντε γαμήσου, ανθρωπότητα. Άντε γαμήσου. Δε μας λυπάσαι καθόλου; Δε μας φτάνει που πρέπει να υποστούμε συνεργασία Σαμαρά-Βενιζέλου (ναι, μπορώ να κολλήσω πολιτικό σχόλιο ακόμα και στον Μπίμπερ. Γαμώ και δέρνω, σας το είπα;). Κάποτε είχαμε Μάικολ και Van Halen, Queen και David Bowie, και τώρα έχουμε αυτό; Ακόμα και το USA For Africa γουί αρ δε γουόρλντ γουί αρ δε τσίλντρεν ήταν καλύτερο από αυτό το συρφετό! Και δε γαμιέται το μουσικό aspect του θέματος. Έπρεπε δηλαδή να μας φορτώσουν μια συνεργασία από το τρίτο και το δεύτερο πιο άσχημο πράγμα που υπάρχει στον πλανήτη; Το πρώτο είναι το Fiat Multipla, σε περίπτωση που αναρωτιόσασταν. Πρέπει να υποστούμε την γκέι σαλαμάντρα του Καναδά και τον εγχειρισμένο Τζόκερ που κλειδώθηκε για τρεις μέρες στο ψωλάριουμ; ...άντε γαμήσου, ανθρωπότητα. Άντε γαμήσου.
• 2. Πάνος Κιάμος-Φωτιά με φωτιά
  
  Ο μικρός Πάνος αποφάσισε να ξεφύγει λίγο από το κλαψομούνικο ρεπερτόριό του και να κάνει μια στροφή στην καθόλου υπερχρησιμοποιημένη θεματική του "καψούρικη καψούρα μου, η κάψα σου καίει την ψωλή ψυχή μου", και με στίχους όπως "Θάλασσα η αγάπη, καράβι το κρεβάτι" που κάνουν τον Ρίτσο να στριφογυρνάει στον τάφο του με γωνιακή συχνότητα ω=2000π rad/s (πολλή φυσική διαβάζω τώρα τελευταία), το αποτέλεσμα είναι πιο μεγαλειώδες κι από το "Σ'αγαπάω κοίτα, μπροστά σου λιώνω σαν χιόνι". Η μουσική σύνθεση "low budget φόρος τιμής στη συντριπτική πλειοψηφία των συμμετοχών της Τουρκίας στη Γιουροβίζιον" είναι μια ευγενική προσφορά του Azis, που με τις ενδυματολογικές του επιλογές, την επιδερμίδα χρώματος κουραδί και το πλατινέ μούσι του κερδίζει επάξια τον τίτλο της αρσενικής (λέμε τώρα) Nicki Minaj της Βουλγαρίας. Οι Βούλγαροι είναι φίλοι μας. 
• 1. Gnesa-Wilder
  
  Ένας μαγευτικός συνδυασμός από τις φωνητικές ικανότητες της Ρεμπέκα Μπλακ, την αγγλική προφορά του Πάγκαλου, το αρμόνιο της λαϊκής πανήγυρης του Έσω Γυφτοχωρίου Καρδίτσης και το βαθύτατο στίχο που όλοι κάποια στιγμή σε κάποια συναυλία θα έχουμε τραγουδήσει επειδή δεν ξέραμε τον κανονικό στίχο. Κάτι τέτοια κομμάτια είναι που με κάνουν να παραδέχομαι την καλλιτεχνική ικανότητα του Soulja Boy και της Willow Smith, κάτι που είναι σαν να παραδέχομαι την ανιδιοτέλεια του Μπόνο. Από την άλλη, ας δούμε το πράγμα από την πιο ελαφρά πλευρά του θέματος. Στο Γιουτιούμπ έχουν συνεννοηθεί όλοι και την τρολάρουν άπειρα με σχόλια που δε γράφει ο κόσμος ούτε στους Queen, και αυτό το σαλονικιώτικο λ μιλάει μέσα στην ψυχή μου. Πάμε όλοι μαζί: ΛΛΑ ΛΛΑ ΛΛΑ ΛΛΑ ΛΛΑ, ΛΛΑ ΛΛΑ ΛΛΑ ΛΛΑ ΛΛΑ...ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΑΛΛΟ!

Λοιπόν, αυτό ήταν όλο. Τελειώσαμε. Και σας υπόσχομαι, επειδή δεν είναι και το αγαπημένο σας είδος άρθρου, ότι δε θα ξανακάνω ποστ που να ασχολείται με κακή μουσική μέχρι να εγκαταλείψω τα εγκόσμια και να πάω σε μια σπηλιά να διαλογίζομαι, ή μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013, ό,τι έρθει πρώτο.
Αυτά, και να προσέχετε μην αθετήσω την υπόσχεσή μου.

Τα 20 χειρότερα τραγούδια του 2012, part 1

Και ναι, αγαπητοί μου φίλοι, έφτασε πάλι εκείνη η ώρα της χρονιάς. Η ώρα που αφήνουμε τις υπόλοιπες ασχολίες μας και βουτάμε σε αγνό mainstream music εμετό. Με την απαραίτητη σάλτσα φυσικά.
Πρώτα, όμως, θα αποδώσουμε εύφημους μνείες, λόγω έλλειψης χώρου, στην Τέιλορ Σουίφτ, που αν δεν έχει συναισθησία δεν δικαιολογείται αλλιώς ο στίχος "Loving him was red", στον Τζέισον Ντερούλο, που με το στίχο "I only miss you when I'm breathing" είναι και επίσημα ο μεγαλύτερος μουνόδουλος του κόσμου, και στη Λέιντι Γκάγκα, η οποία όλη τη χρονιά δεν έβγαλε τίποτα και δε μου έδωσε ούτε μία αφορμή να την κράξω.
Και τώρα στο ψητό. Τα γνωστά, πατάτε το play μόνο αν είστε σίγουροι ότι όντως θέλετε να το κάνετε, εγώ δε φέρω καμία ευθύνη, αιωνία σας η μνήμη και λοιπές ομορφιές.

• 20. Madonna ft Nicki Minaj, M.I.A-Give Me All Your Luvin
  Αγαπητή Madonna, είσαι πενήντα πέντε χρονών. Ξέρεις τι κάνουν οι περισσότεροι πενηνταπεντάρηδες που ξέρω; Κάνουν μια δουλειά που δεν τους αρέσει, για να πάρουν λεφτά που δεν τους φτάνουν, από τα οποία τα μισά θα πάνε στην εφορία και τα άλλα μισά στον τεμπελχανά γιο τους που σπουδάζει Κομμωτική Αιδοίου στο Kolopeteinitsa Institute of Technology. Δε λέω να κάνεις κι εσύ αυτό, αλλά μη μου κάνεις και τα καραγκιοζιλίκια που έκανες στα εικοσιπέντε σου, που μου το παίζεις και τσιρλίντερ με τους παίχτες του football (που δεν είναι ούτε foot, ούτε ball, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα). Κι άντε, αυτό ας το αφήσω. Αλλά έπρεπε να βάλεις και την Nicki Minaj μέσα, έτσι; Είναι σαν να φτιάχνεις σπανακόρυζο και να λες "Χμ, τι να κάνω για να γίνει πιο νόστιμο; Α, το βρήκα! Θα βαρέσω μια μαλακία και θα ρίξω τα χύσια μέσα! Τώρα θα γίνει και γαμώ!" Λες και το κάνεις επίτηδες δηλαδή.
• 19. Rihanna ft Eminem-Numb
  
  Όπως ξέρουμε όλοι, αν η μουσική ήταν φαγητό, η ποπ θα ήταν η τσιχλόφουσκα. Δε σε χορταίνει, δε σου κάνει καλό, δε σου προσφέρει τίποτα, απλά έχει ωραία γεύση για ένα ή δύο λεπτά και μετά απλά τη μασάς μηχανικά μέχρι να βρεις κάπου να τη φτύσεις. Αν πάλι αυτή η συγκεκριμένη έμπνευση του σαλεμένου απ'τις μπουνιές του Κρις Μπράουν εγκεφάλου της συμπαθούς μαυρούκας ήταν φαγητό, θα ήταν τσιχλόφουσκα με γεύση καμένο λάστιχο. Η μεγαλύτερη πλάκα είναι ότι ονόμασε το νέο της άλμπουμ "Unapologetic", κάτι που είναι καθαρό θράσος, γιατί θα έπρεπε να απολογείται για αυτό το πράγμα. Η συμμετοχή του μόνου λευκού ράπερ που αναγνωρίζω σε αυτό το πράγμα, πάντως, δε μου κάνει εντύπωση, γιατί αφενός ο Έμινεμ είναι has been από το 2004 και δεν του το είπαμε ακόμα, αφετέρου αυτό ΔΕΝ είναι το χειρότερο τραγούδι που συνεργάστηκε με τη Ριάνα.
• 18. Παντελής Παντελίδης-Δεν Ταιριάζετε Σου Λέω
  
  Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ο Thomas the Gamikoulas, στην ανάρτηση "Τα 20 Πιο Γαμάτα τραγούδια του 2012", πιθανότατα θα έγραφε τα εξής, αλλά σε greeklish: "Το "Δεν Ταιριάζετε Σου Λέω" αποτελεί μια τομή στη σύγχρονη μουσική. Η προχωρημένη κι αντισυμβατική ματιά στη ρυθμική άποψη του τραγουδιού και το ασύμμετρο μέτρο, που τόσο ασύμμετρη δεν ήταν ούτε η απειλή, η τόσο μη πεπατημένη και ιδιαίτερα πρωτότυπη θεματική των στίχων, μα πάνω απ'όλα τα αριστοτεχνικά σόλο του Παντελή στην κιθάρα, που έκαναν τον Έντι Φαν Χάλεν να πάρει φόρα και να πηδηχτεί από το παράθυρο αφού πρώτα εφάρμοσε την κιθαρίτσα του για κλύσμα, όλα αυτά συντελούν σε ένα υπέροχο μουσικό αποτέλεσμα". Σε αυτό εδώ το σύμπαν το τραγούδι είναι ένα αίσχος. Κι όπως λέει κι ο ποιητής, ταιριάζουν δεν ταιριάζουν, άλλος τη γαμάει. Γκέγκε; Κι εμείς φάγαμε πίτα. Δεν πρήξαμε τα ούμπαλα του κόσμου όμως.
• 17. Will.I.Am ft Britney Spears-Scream And Shout
  
  Μαντέψτε ποιος γύρισε από τη λίστα των υποψήφιων καλεσμένων στο Dancing With The Stars? Η Μπρίτνεϊ! Ζήτω! Η πάλαι ποτέ πριγκίπισσα της ποπ είναι και πάλι εδώ με...φαρυγγίτιδα. Τι έπαθε η φωνή σου, κούκλα μου; Γιατί προσπαθείς τόσο πολύ να ακουστείς σαν τον Καρρά με hangover? Τέλος πάντων. Η Μπρίτνεϊ λοιπόν είναι ακόμα εδώ, χωρίς να νοιάζεται κανείς, σε ένα ακόμα ηλεκτρονικό γρατζουνιστήρι του μεγαλύτερου ηλίθιου και ανίκανου που βρήκε τη μουσική σκηνή μετά τον Pitbull, που θα είναι και ό,τι πιο hot στα κλαμπ για τα επόμενα επτά δευτερόλεπτα...όπα, πίσω. Η Μπρίτνεϊ, η γυναίκα που με τόσο κόπο κατάφερε να γίνει η νούμερο ένα φαντασίωση και των τριάμισι δισεκατομμυρίων αντρών του πλανήτη, και λίγο τραγουδίστρια, κατέληξε να ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ σε τραγούδι του WILL.I.AM? Ναι, συγνώμη που θα στο πω, Μπρίτνεϊ, αλλά η καριέρα σου πέθανε. Ή, μάλλον, τη γάμησες και ψόφησε.
• 16.  Νίκος Οικονομόπουλος-Πουτάνα στην Ψυχή
  Ο Νίκος Οικονομόπουλος, που κατέχει εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια τον τίτλο του Έλληνα με το πιο αδερφίστικο μαλλί έβερ, αποφάσισε να βγάλει ένα βαρύ λαϊκό τραγούδι. Για αυτό το τραγούδι, επέλεξε την πρωτότυπη θεματολογία "είσαι μια αχάριστη, μια σκορδόπιστη, μια τρίχα απ'τα παπάρια μου, φύγε απ'τη ζωή μου, όσο εγώ θα οδηγώ στην Παραλιακή με εκατόν σαράντα και θα αναλογίζομαι τα χρόνια που μου 'φαγες με τα ψεύτικα λόγια σου". Και ρωτάει τον marketing director, "Ρε συ, το κομματάκι είναι καλό, αλλά πώς θα το απογειώσουμε;" "Λοιπόν, θα χώσουμε μέσα ένα ωραίο μπινελίκι. Δεν είδες ο Τους;" "Τι λες για το "πουτάνα";" "Νικολάκη, αγόρι μου, εσύ χαραμίζεσαι εδώ πέρα. Έπρεπε να είσαι στο Χάρβαρντ και να διδάσκεις". Κι έτσι βγήκε το τραγούδι που σάρωσε όλο το μουσικόφιλο κοινό της Ελλάδας...
  ...ναι, πώς. Εμένα τ'αρχίδια μου ακόμα κουνιούνται.
• 15.  Maroon 5 ft Wiz Khalifa-Payphone

Εδώ έχουμε τον Άνταμ Λιβάιν, γνωστό για την ικανότητά του να κλαψουρίζει σαν να του πατάνε την ουρά ακόμα κι όταν περιγράφει το τρίο που έκανε χθες το βράδυ με τη Μπιγιονσέ και τη Σακίρα, να κλαψουρίζει για άλλη μια φορά στη γνωστή θεματολογία της αχάριστης και λοιπά και λοιπά που θα συγκλονίσουν όποιον θεώρησε κάποτε ότι οι Nickelback είναι καλλιτέχνες, με το ρεφρέν να μας λέει ότι είναι σε ένα καρτοτηλέφωνο...όπα, πίσω. ΚΑΡΤΟΤΗΛΕΦΩΝΟ; ΟΚ, μετά από αυτό εγώ πάω να δω τον ET, γιατί γυρίσαμε κι επισήμως στο 1982. Τέλος πάντων, κι επειδή κανένα σύγχρονο ποπ τραγούδι δεν είναι πλήρες χωρίς συμμετοχή ενός ράπερ, έχουμε τον Wiz Khalifa, έναν τύπο που έγινε γνωστός επειδή έβγαλε ένα τραγούδι με θέμα το πώς έβαψε το αυτοκίνητό του, κάτι που δε θα ήταν τόσο μεμπτό αν έκανε έστω μια προσπάθεια να ραπάρει καλύτερα από τη γιαγιά μου.

• 14. Carly Rae Jepsen-Call Me Maybe
  Εδώ έχουμε μια καστανή Τέιλορ Σουίφτ να τραγουδάει ένα τραγούδι αναπάντητου έρωτα τόσο κοντά στην πραγματικότητα όσο μια διαφήμιση του Axe, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα. Το θέμα είναι ότι αυτή την τύπισσα την έκανε γνωστή στο ευρύ κοινό ο Τζάστιν Μπίμπερ. Η ντροπή του χρωμοσώματος Y, ο οποίος δεν μπορεί καλά καλά να μπει σε ένα μπαρ και να αγοράσει αλκοόλ, μπορεί να κάνει κάποιον διάσημο. Διάολε. Επίσης, τον Ιούνιο έκανα το λάθος να ακούσω αυτό το πράγμα, μετά από την πλύση εγκεφάλου που μου έκανε το 9gag και τα post που παρωδούσαν το ρεφρέν-παύλα-πιο-awkward-πέσιμο-στην-ιστορία, και για τον επόμενο μήνα δεν μπορούσα να το βγάλω από τον εγκέφαλό μου. Έδινα φυσική και σκεφτόμουν το Call Me Maybe. Έβλεπα τσόντες και σκεφτόμουν το Call Me Maybe.  Έβριζα το Λαζόπουλο και σκεφτόμουν το Call Me Maybe. ΑΑΑΑΑΑΑ! ΦΤΑΝΕΙ! ΚΑΛΕΣΕ ΤΗΝ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΜΕ!
• 13. Flo Rida-Whistle
  
  O Φλο Ράιντα (ξάδερφος της Άλα Μπάμα, ανιψιός της Κάλι Φόρνια και ταμένος στον Άι Ντάχο) είναι από εκείνους τους τύπους που με κάνουν να κατανοώ το λόγο ύπαρξης της Κου Κλουξ Κλαν. Ξεκίνησε διασκευάζοντας το You Spin Me Right Round και κάνοντας τα κεφάλια μας να στριφογυρνάνε σαν τη Λίντα Μπλερ στον Εξορκιστή (είχε και την Kesha μαζί, για να δείτε για πόση ποιότητα μιλάμε), συνέχισε με διασκευή του Blue Da Ba Dee, του άσματος που έμεινε στην ιστορία σαν "Nokia tune με στίχους" και κανείς ποτέ δε ζήτησε από κανέναν να το διασκευάσει, ειδικά από αυτόν, στην πορεία έκανε μια διασκευή του Levels ενός Σουηδού ντιτζέη  και τώρα έχουμε αυτό, το οποίο παραδόξως δεν είναι διασκευή, αλλά είναι ένα ακουστικό booklet ειδικά μελετημένο για να μυήσει τις γυναίκες στην ευγενή τέχνη της πεολειξίας. Κοινώς, για άλλη μια φορά το αποτέλεσμα είναι πίπες.
• 12. LMFAO-Sorry for Party Rocking
  Δεν θα το θυμάστε, αλλά στο περσινό edition είχα απευθύνει έκκληση να γίνει ένας έρανος για να προσλάβουμε έναν σνάιπερ να φυτέψει από μια σφαίρα στα κεφάλια των δύο νόθων γιων του Κάρλος Βαλντεράμα με τη Ντόνα Σάμερ. Όπως φαίνεται, όμως, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να δώσει λίγο από το περίσσευμά του για έναν καλό σκοπό, κι έτσι αυτά τα δύο ελεεινά αποβράσματα όχι μόνο ζουν, αλλά βγάζουν και νέα "τραγούδια", όπως το κατάπτυστο Sexy and I know it και τώρα αυτήν εδώ τη μαλακία που με κάνει να αναπολώ το Party Rock Anthem σχεδόν με νοσταλγία και κάποια θλίψη στο βάθος της ψυχής και διάφορα τέτοια που δεν τα αναφέρω γιατί ο Χωστήρας θα με λέει πάλι αδερφή. Και ναι, θα έπρεπε να λυπάστε για το party rocking. Γιατί είναι η ενδέκατη πληγή του Φαραώ, το όγδοο θανάσιμο αμάρτημα και ο τριακοστός κατασκευαστής πλυντηρίων (βρείτε ποιο είναι άσχετο και κερδίστε μια καφετιέρα).
• 11. Nicki Minaj-Stupid Hoe
  
  ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ! Ο ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΤΩΡΑ! Οκ, οκ, ας μιλήσουμε σοβαρά. Στα πρώτα βήματα της καριέρας της η Nicki Minaj έβγαζε μεν τρισελεεινή μουσική, αλλά από την άλλη ήταν αρκετά γαμησάμπλ για να δικαιολογήσει το γιατί ακριβώς έκανε καριέρα. Μετά όμως, η κυρία την είδε μαύρη Lady Gaga (η οποία βγάζει και μουσική καμιά φορά...λεπτομέρειες) και, ναι, γιατί ακριβώς έκανε καριέρα; Ο στίχος είναι η επανάληψη της φράσης stupid hoe καμιά πενηνταριά φορές, το τραγούδι είναι το ηχητικό αντίστοιχο του Two Girls One Cup, αλλά μακράν το χειρότερο είναι το βίντεο κλιπ, όπου η δικιά μας προσπαθεί να μιμηθεί τη χορογραφία της Σακίρα σε ένα παλιότερο βίντεό της και μοιάζει σαν ξεβρασμένη φώκια που την ξέχασαν στο σολάριουμ. Σακίρα, πάντα σε αγαπάμε. Ακόμα κι αν διάλεξες την πουστάρα τον Πικέ.

Επειδή σαν να βλέπω κάποιους εκεί πίσω να έχουν ξεραθεί στον ύπνο, το κόβω εδώ και συνεχίζουμε σε μερικές μέρες, οπότε και θα αποκαλυφθεί και ο νικητής που κερδίζει τις 150.000 κλωτσιές με Βέρμαχτ. ΟΚ; ΟΚ.

Αυτά, και να προσέχετε μην δείτε εφιάλτες μετά τη θέαση της μάπας της Nicki Minaj.

Μια εικόνα=1000 λέξεις

Less is more

Η μαθηματικού μου είναι κατά πάσα πιθανότητα η πιο βαρετή γυναίκα στον κόσμο.
Και αυτή η κατηγορία είναι πολύ βαριά όταν την εκτοξεύω εγώ, γιατί εγώ είμαι ανώμαλος και λατρεύω τα μαθηματικά. Θα μπορούσα να λύνω ασκήσεις διαφορικού λογισμού μόνο και μόνο για να περνάει η ώρα μου. Κι όμως, όταν μπαίνει αυτή η γυναίκα στην τάξη και αρχίζει να παραδίδει, εγώ προτιμώ να ακούω την μπροστινή μου να μου αναλύει για άλλη μια φορά γιατί θέλει να μπει στη ΣΤΥΑ ή σε κάποια σχολή πολεμικής αεροπορίας τέλος πάντων, δε με νοιάζει στην τελική (σε περίπτωση που αναρωτιέστε, οι λόγοι της είναι ότι α) είναι στρατόκαυλη και β) κάτι έχει να κάνει με την ιδέα των γυμνασμένων και μπρατσωμένων Ικάρων χωρίς να είμαι απόλυτα σίγουρος).
Κι όμως, αυτή η γυναίκα, που θα μπορούσε να σου λέει ότι χθες το βράδυ την πήρε τηλέφωνο η (για να δω τώρα, θα βρω κάποια πρωτότυπη θεότητα του σεξ να βάλω ή θα καταλήξω πάλι στη Μπιγιονσέ και θα με κοροϊδεύει πάλι ο κόσμος; Χμ...μ...μ...ε...λοιπόν, θα με κοροϊδεύει πάλι ο κόσμος) Μπιγιονσέ και της ζήτησε να της κάνει κονέ μαζί σου κι εσύ να κοιτάς το ταβάνι με ειλικρινές ενδιαφέρον, έχει χαραχτεί τόσο βαθιά στη μνήμη μου και τον ψυχισμό μου που όταν πάθω Αλτσχάιμερ πρώτα θα ξεχάσω πώς με λένε και μετά αυτήν. Κι ο λόγος είναι ότι αυτή η γυναίκα βάζει πενήντα κιλά κολόνια.
Για να καταλάβετε πόσο πολύ έντονα μυρίζει αυτή η κολόνια που βάζει, θα σας πω ότι αν ήμασταν εγώ κι αυτή σε ένα λεωφορείο με 150 τύπους που γυρνάνε από τη Διεθνή Έκθεση Τζατζικιού, θα την αναγνώριζα από τη μυρωδιά. Ίσως αυτή η κολόνια να είναι ο λόγος που είναι ακόμα γεροντοκόρη. Εκτός του ότι είναι η πιο βαρετή γυναίκα στον κόσμο. Σας έχω πει ποτέ πόσο αγαπάω τους καθηγητές μου;
Και τι μας ενδιαφέρει εμάς που εσένα σε κάνει μαθηματικά μια γεροντοκόρη που οι σωλήνες στο σπίτι της αντί για νερό βγάζουν Chanel νούμερο 5, θα μου πείτε. Αναφέρω την εν λόγω καθηγήτρια slash στρατηγό στον πόλεμο κατά της αϋπνίας γιατί θέλω να θίξω ένα θέμα. Τις υπερβολές που κάνουν μερικοί άνθρωποι ή μάλλον πάρα πολλοί άνθρωποι στην προσπάθειά τους να καλλωπιστούν.
Και μια και ξεκινήσαμε με την κολόνια, ας πούμε λίγα πράγματα γι'αυτήν. Την κολόνια την εφηύραν οι Γάλλοι. Οι Γάλλοι, όπως όλοι ξέρουμε, είναι ο πιο λιγδιάρης, βρωμιάρης, γλοιώδης λαός του πλανήτη, που η μόνη θετική συνεισφορά τους στην ιστορία της ιστορίας ήταν ο Αστερίξ. Οι Γάλλοι, λοιπόν, στις ωραίες εκείνες εποχές που συνηθίζουμε να αποκαλούμε Μεσαίωνα, δεν είχαν τρεχούμενο νερό στα σπίτια τους, με αποτέλεσμα να έχουν όλοι εκείνη την ωραία μυρωδιά του λοκατζή που είναι εδώ και δύο μήνες σε αποστολή στο Πακιστάν.
Έτσι, λοιπόν, για να καλύψουν τη μπίχλα τους, έφτιαξαν ένα υγρό με έντονη μυρωδιά και λούζονταν με αυτό, και ξαφνικά ευωδίαζαν (πάντα με τα στάνταρ των Γάλλων, του πιο μπιχλιάρη λαού του πλανήτη). Πλέον όμως έχουμε δύο χιλιάδες και δώδεκα, και είμαστε στο δυτικό κόσμο, οπότε μπορώ να υποθέσω ότι όλοι έχουμε νερό στο σπίτι μας, κι άρα ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΗ ΜΠΟΧΑ ΜΑΣ ΜΕ ΚΟΛΟΝΙΑ!
Δεν είμαι τελείως κατά της κολόνιας. Κάποιες μυρίζουν ωραία. Κι εγώ βάζω κολόνια σχεδόν κάθε μέρα. Η διαφορά είναι ότι έχω το ίδιο μπουκάλι από την Πρωτοχρονιά και δεν προβλέπεται να μου τελειώσει κάποια στιγμή σύντομα, ενώ η καθηγήτριά μου έχει κάνει ειδική συμφωνία με το εργοστάσιο για να την αγοράζει σε τιμή χοντρικής.
Η επόμενη στάση μας στο ταξίδι στον μαγευτικό κόσμο του υπερβολικού styling είναι η κομμωτική. Σε αυτό το θέμα, μπορεί κάποιος να πει με ασφάλεια ότι οι γυναίκες είναι θεοπάλαβες. Όσες έχουν σγουρά μαλλιά τα ισιώνουν, όσες έχουν ίσια μαλλιά τα σγουραίνουν, όσες είναι μελαχρινές γίνονται ξανθιές, όσες είναι ξανθιές γίνονται μελαχρινές, μελαχρινές και ξανθιές γίνονται κοκκινομάλλες, και φυσικά όλες μαζί βάζουν πέντε δισεκατομμύρια τόνους λακ και θα γεμίσει η ατμόσφαιρα χλωροφθοράνθρακες και θα γίνει η τρύπα του όζοντος σαν τον κώλο της μάνας του μέσου Έλληνα διαιτητή και θα βγει ο Αλ Γκορ και θα μας κυνηγάει με το Καλάσνικοφ αλλά εντάξει, δε γαμιέται; Αυτά είναι συνηθισμένα πράγματα.
Και μετά υπάρχουν τα λιγότερο συνηθισμένα πράγματα:

Επειδή όμως ο πολύς κόσμος δε βλέπει κάθε μέρα τη Lady Gaga στο λεωφορείο, ας δούμε μερικές μάστιγες της σύγχρονης κομμωτικής που επηρεάζουν τον απλό καθημερινό κόσμο.
Αυτή η κοπέλα καθόταν μια χαρά ωραία ωραία και κάπνιζε ανέμελα το τσιγαράκι της, μέχρι που της επιτέθηκε μια άγρια ξυριστική:

Αυτή εδώ πάλι απολαμβάνει την καινούρια της δουλειά σαν κινητό χρωματολόγιο της Βερνιλάκ:

Όσο για αυτήν εδώ, υποθέτω ότι απλά είναι η κόρη που έκανε ο Άξελ Ρόουζ με την Ντάλια Χατζηαλεξάνδρου:

Ναι...έτσι όπως μου αρέσουν...καθόλου εξτράβαγκαντ.
Αλλά φυσικά δε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για υπερβολικό στάιλινγκ και τέθοια χωρίς να αναφερθούμε στο μακιγιάζ. Θυμάμαι εκείνη τη θεατρική παράσταση που συμμετείχα, στην οποία η πλειοψηφία των συμμετεχόντων ήντουσαν γκόμεναι (αυτός ήταν άλλωστε κι ο λόγος που συμμετείχα). Τη μέρα της παράστασης είχαν μαζευτεί όλες γύρω από ένα τραπέζι στα παρασκήνια (δηλαδή μια διπλανή ξέμπαρκη αίθουσα) και βάφονταν, κι είχαν φέρει όλες τα συμπράγκαλά τους μαζί, και τι ήταν όλο αυτό; Μαλάκα μου, όλες αυτές οι αποχρώσεις δεν παίζει να υπάρχουν στη φύση.  Το μόνο που έλειπε από εκεί μέσα ήταν ο Μπομπ Ρος, που με το πινέλο βεντάλια θα βάλει ένα χαρούμενο δεντράκι εκεί πίσω. Ναι. Ένα χαρούμενο δέντρο. Μα φυσικά δεν πρέπει να είναι μόνο του. Θα του φτιάξουμε λίγα ακόμα για συντροφιά. (Η ατάκα με τον Μπομπ Ρος και τα βαφτικά δεν είναι δικιά μου έμπνευση αλλά δε θυμάμαι και ποιανού είναι και δεν έχω την παραμικρή όρεξη να πάρω όλα τα μπλογκ σβάρνα για να τη βρω. Όποιος έχει τη μύγα, να τη φέρει πίσω).
Θυμάμαι επίσης μια άλλη καθηγήτρια που με έκανε έκθεση, αρχαία, ιστορία και δε θυμάμαι τι άλλο στην τρίτη γυμνασίου. Αυτή η γυναίκα για κάποιον λόγο που ακόμα δεν έχω καταφέρει να εξηγήσω ερχόταν στο σχολείο, εννιά η ώρα το πρωί, με μπλε σκιά στο μάτι. Τι διάολο; Είχε βγει για κλάμπινγκ και ξαφνικά διακτινιζόταν μέσα στην τάξη; Περίεργα πράγματα.
Μια τελευταία ανάμνηση που μου έρχεται στο μυαλό ήταν ένα φοβερό νούμερο που είχαμε στα αγγλικά όταν έδινα Lower. Η αγαπημένη της φράση ήταν "αχ, κύριε, δεν το κατάλαβα", και ήταν φυσικό, αφού η λακ είχε εισχωρήσει τόσο βαθιά που της δηλητηρίαζε τα εγκεφαλικά κύτταρα. Αλλά αυτό που ακόμα με στοιχειώνει από αυτή την τύπισσα ήταν αυτό το ολοφύσικο αποτέλεσμα της ορθολογικής χρήσης του μέικαπ που της έκανε μια επιδερμίδα στο χρώμα του φραπέ γλυκού με γάλα.
Ναι, όλοι έχουμε δει τα "ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΔΕ ΠΟΥΤΑΝΑ ΣΕΛΕΜΠΡΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΜΑΚΙΓΙΑΖ" ποστ στο Φέισμπουκ και ναι, όλοι τρομάξαμε όταν είδαμε πώς είναι η τάδε πουτάνα σελέμπριτι χωρίς μακιγιάζ (πολύ καλύτερη από μερικές που ξέρω, πάντως). Ο λόγος, όμως, που αυτές οι πουτάνες σελέμπριτι είναι ωραίες με το μακιγιάζ, εκτός φυσικά της Lady Gaga για την οποία όλη η χρονιά είναι Halloween, είναι ότι έχουν επαγγελματίες μακιγιέζ πάνω τους, κι οι επαγγελματίες ξέρουν που να σταματήσουν, γιατί αυτή είναι η δουλειά τους, κι άμα βγει η τραγουδιάρα για βόλτα στο κόκκινο χαλί και μοιάζει σαν κλόουν σε παιδικό πάρτι θα πάρουν πόδι και θα ψάχνουν να βρουν δουλειά και δε θα βρίσκουν και θα πεθάνουν της πείνας ή θα βγουν στο πεζοδρόμιο ή θα πουλάνε πρέζα ή κάτι τέτοιο.
Εσύ, πάλι, που βάζεις τρία κιλά στόκο στη μάπα σου για να παριστάνεις ότι μοιάζεις με την προαναφερθείσα πουτάνα σελέμπριτι, απλά γίνεσαι ακόμη πιο μπάζο απ'ότι ήσουν. Στέι νάτσουραλ, γκερλς. Στέι νάτσουραλ. (-Α, αφού είναι να στέι νάτσουραλ, τότε δε χρειάζεται πια να ξυρίζω τα πόδια και τις μασχάλες μου. Ούτε να χτενίζομαι. Ούτε να βουρτσίζω τα δόντια μου. -Όχι τόσο νάτσουραλ. Βασικά ξες κάτι; Γάμησε όλα όσα είπα. Πάω να ληστέψω τις αποθήκες της Λορεάλ).
Αυτά, και καλά Χριστούγεννα.