Τρίτη 30 Ιουνίου 2015

Tell me, tell me, tell me the answer

You may be a lover but you ain't no dancer.

Τις τελευταίες μέρες ένα είναι το θέμα που επικρατεί στο πανελλήνιο, κι αυτό φυσικά δεν είναι ότι πήγα στην κατασκήνωση του Α Που Θου στο Ποσείδι where the "grass" is free and the girls are pretty, αλλά το δημοψήφισμα.
Δε θα μπω στον κόπο να προσπαθήσω να πείσω κανέναν σας τι θα ψηφίσει γιατί α) αν περιμένετε από μένα να σας βοηθήσω να αποφασίσετε γι'αυτό το θέμα τότε ζήτω που χεστήκατε και β) το ίντερνετ ήδη έχει γεμίσει με ορδές αλαλαζόντων Ελληναράδων που πρεσβεύουν την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια του Όχι.
Αυτό που θέλω να παρατηρήσω είναι ότι αυτοί οι ίδιοι που είναι έτοιμοι την επόμενη ημέρα να τρώνε βραστή υπερηφάνεια και τηγανητή αξιοπρέπεια, μόλις πας να τους κάνεις μια εύλογη ερώτηση της οποίας την απάντηση ξέρουν ότι δε συμφέρει να δώσουν, καταφεύγουν στην κλασική Συριζαίικη επιχειρηματολογική τακτική του "με ρωτάνε για τον ΠΑΟΚ και απαντάω για τον Ηρακλή".
Ας δούμε μερικά αληθινά παραδείγματα,
Ποστάρω εγώ από το κανονικό μου προφίλ στο φατσοτέφτερο το εξής:
Σοβαρά πάντως...αν εσείς οι Συριζαίοι δε θεωρείτε σαν τελειωτική και ντροπιαστική ήττα σας ότι στείλατε τον κόσμο να κάνει ουρές στα ΑΤΜ, ότι υποσχεθήκατε την Ελπίδα και τώρα δεν ξέρουμε τι μας περιμένει σε μια βδομάδα...τουλάχιστον θεωρήστε σαν ήττα ότι καταφέρατε να δικαιώσετε μέχρι και τη Βούλτεψη που έλεγε ότι θα τρέχουμε στα super market να φορτώνουμε κωλόχαρτο.
Απλό και κατανοητό, έτσι;
Σε δύο λεπτά έρχεται απάντηση από Συριζαία.
Ο κόσμος κάνει ουρές στα ΑΤΜ και τα σουπερμάρκετ γιατί του έχουν σπείρει πανικό τα κανάλια της διαπλοκής.
Πιο προβλεπέ κι από το αποτέλεσμα του Ολυμπιακός-Λεβαδειακός τελευταία αγωνιστική και με τον Λεβαδειακό στον πόντο απ'τον υποβιβασμό. Είναι γνωστό άλλωστε ότι για κάθε Συριζαίο που σέβεται τον εαυτό του, το να κατηγορεί τον Μπόμπολα, τον Αλαφούζο και το ΔΟΛ είναι πιο σημαντικό μέρος της μέρας του κι απ'το να βαράει την πρωινή.
Φραπεδιά.
Δεν ξέρω τι νομίζατε εσείς ότι εννοούσα.

Εγώ απ'την πλευρά μου απαντάω:
Δηλαδή ο Τσίπρας τι περίμενε; Ότι τα "κανάλια της διαπλοκής" δε θα το εκμεταλλεύονταν για να "σπείρουν τον πανικό"; Είχε την εντύπωση ότι ο Πορτοσάλτε κι ο Πρετεντέρης θα έδειχναν συμπαράσταση στο σχέδιό του; Δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό σαν δικαιολογία. Ο Πορτοσάλτε κι ο Πρετεντέρης κάνουν τη δουλειά τους και δε θα τους μάθουμε τώρα.
Υ.Γ. Την Τρίτη που θα ανοίξουν οι τράπεζες τι θα έχουν μέσα;
Έχω άδικο σε αυτό που λέω; Είναι σαν να αφήσεις τον Μάικλ Τζάκσον να κάνει μπέιμπι-σίτινγκ στο οχτάχρονο παιδί σου και μετά να πας να του ζητήσεις τα ρέστα επειδή το παιδί ξυπνάει κλαίγοντας τα βράδια.
Είχε την εντύπωση ο Τσίπρας ότι θα μας έφερνε μπροστά σε ένα απ'τα πιο ιστορικά γεγονότα από τη μεταπολίτευση, με μιας βδομάδας προθεσμία, και η μόνη αντίδραση που θα ανέμενε θα ήταν του τύπου "α, οκ, καλά που μου το είπες, τι φαΐ θα φάμε σήμερα;".
Ενώ το δεύτερό μου σκέλος ρωτάει το εξής πράγμα. Ήδη από σήμερα έχουν εξαντληθεί τα εικοσάευρα και τα ΑΤΜ βγάζουν μόνο πενηντάρια. Την άλλη εβδομάδα, έστω κι ότι ανοίγουν οι τράπεζες, με τι σκατά ρευστό θα κινηθεί η αγορά; Και γι'αυτό ο Μπόμπολας κι ο Αλαφούζος θα φταίνε;
Και τώρα έρχεται η απάντηση στα δύο σαφέστατα ερωτήματα που έθεσα.
Ο αντίπαλος είναι ισχυρός, αλλά η μάχη δεν έχει τελειώσει.
Priceless. Μαλάκες μου, priceless. Για όλα τ'άλλα υπάρχει η Μάστερκαρντ, μιλάμε για τόσο priceless.
Όχι απλά απάντησε σε μηδέν απ'τα δύο ερωτήματα που έθεσα, αλλά απάντησε με τόσο εμφυλιακού τύπου ρητορεία που απορώ πώς δεν έκλεισε την απάντησή της με το "Ραντεβού στα γουναράδικα".
Σε αυτό το σημείο νιώθω ανεξήγητα την ανάγκη να αναφέρω το εντελώς άσχετο γεγονός ότι η εν λόγω τύπισσα σπουδάζει εδώ και κάτι χρόνια στην Οξφόρδη.
Κι εγώ ξέρω να πουλάω συμπαράσταση στους πρόσφυγες της Συρίας από τo Λοσάντζελε.

Ας πάμε σε ένα άλλο παράδειγμα. Επειδή άμα είσαι Συριζαϊκή κυβέρνηση πρώτα σου βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι του "τάζω λαγούς με πετραχήλια", ο υπουργός συγκοινωνιών ανακοίνωσε ότι για την εβδομάδα που θα είναι κλειστές οι τράπεζες οι συγκοινωνίες θα είναι δωρεάν.
Αυτό βέβαια μόνο για την Αθήνα, γιατί ως γνωστόν άμα περάσεις τον Άγιο Στέφανο και την Ελευσίνα δεν είναι ελληνικό κράτος αλλά Μόρντορ και στη Μόρντορ εφαρμόζεται ο νόμος του Σάρουμαν.
Και βγαίνει λοιπόν ένας πανηγυρτζής της περηφάνειας και της αξιοπρέπειας να πανηγυρίσει το "τι ωραία, τι καλά, θα έχουμε τζάμπα λεωφορεία". Και του απαντάει ο άλλος:
Φαντάζομαι ότι οδηγούνται και συντηρούνται από εθελοντές και καύσιμα και ρεύμα είναι με ευγενική χορηγία κάποιου (Μαδούρο, Φωτόπουλου κλπ.). Σε διαφορετική περίπτωση για κάντε έναν κόπο να στείλετε τον λογαριασμό στην "κυβέρνηση". Όχι από τα ταμεία του κράτους όμως η πληρωμή του, από τα κομματικά - και αν δεν επαρκούν ας τα πάρουν από τους ψηφοφόρους τους... Τζάμπα μαγκιές με δημόσιο χρήμα - είναι και ποινικό αδίκημα για όσους το ξεχνάνε...
Προσπεράστε το εριστικό ύφος του τυπά (αν και στο συγκεκριμένο μαλακιστήρι που απαντούσε και λίγα του σούρνει κάθε φορά) και επικεντρώστε στην ουσία αυτού που λέει. Το κόστος που θα χρειαστεί για να εκτελούνται όλες οι συγκοινωνίες της Αθήνας δωρεάν για μια εβδομάδα βγαίνει στα πέντε εκατομμύρια ευρώ.
Αυτά πού θα τα βρούνε; Το "λεφτά υπάρχουν" το έλεγε κάποιος άλλος πρωθυπουργός του Ελλαδιστάν κι όλοι ξέρουμε πώς κατέληξε εκείνη η ιστορία.
Η απάντηση είναι η εξής:
Περιμενα οτι υπαρχει και ενα οριο ξεφτιλας που μπορεις να πρεσβευσεις.. Με ακυρωνεις συνεχεια! Εδω μιλαμε για την δωρεαν μετακινηση του κοσμο για μια δυσκολη βδομαδα και εσυ μου λες απο που θα τα βγαλουμε.. Αντι να χειροκροτησεις την πρωτοβουλια και να ξεκολλησεις για ΜΙΑ φορα και να δεις το ανθρωπινο καλο, εσυ φερεσαι, ως συνηθως με την μικροτητα που σε χαρακτηριζει! Τα περαστικα μου!!
Προσέξτε πόσο εμπεριστατωμένα εκπονεί το σχέδιό του για την εύρεση των πέντε εκατομμυρίων ευρώ που θα χρειαστούν γι'αυτή την τόσο άξια χειροκροτήματος πρωτοβουλία.
Οι άνθρωποι έχουν λάβει τέτοια εκπαίδευση στο να μην απαντάνε ποτέ σε αυτό που τους ρωτάνε, που σε λίγο δε θα απαντάνε καν στην ίδια γλώσσα. Θα τους ρωτάς κάτι στα ελληνικά κι αυτοί θα σου απαντάνε "Американская фирма Transceptor Technology приступила к производству компьютеров «Персональный спутник".

Βέβαια μία είναι η ερώτηση στην οποία κανείς από αυτούς δεν πρόκειται να δώσει την παραμικρή απάντηση:
Τι θα γίνει μετά το όχι.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας κλέψουν τη σειρά στην ουρά του ΑΤΜ.

Πέμπτη 18 Ιουνίου 2015

Στυλό...δελτίο...πρακτορείο!

Ένα από τα καλά που έχει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι δε σε αφήνει να βαρεθείς ποτέ.
Κι ενώ είχαμε συνηθίσει το μπαράζ "πρώτη-φορά-αριστερά" από συνήθεις ύποπτους όπως η Ζωάρα, ο Γιάνης με το ένα νι κι ο Πίσω από τις Λέξεις πρωθυπουργός μας, κάποιες φορές τις καλύτερες μελωδίες μας τις προσφέρουν τα δεύτερα βιολιά.
Enter Κώστας Λαπαβίτσας.
Λαπαβίτσας: «Να πάμε σε δραχμή και δελτίο στα τρόφιμα»
...Ερωτηθείς αν αναφέρεται σε δελτίο απάντησε: «Ναι, μιλάμε για μια διαδικασία με δελτίο. Αφήστε με να σας πω μερικά πράγματα. Η Ελλάδα είναι στη μέση μιας ανθρωπιστικής κρίσης. Υπάρχει ήδη δελτίο στη χώρα, μόνο που περνάει μέσα από το πορτοφόλι. Μεγάλα τμήματα του πληθυσμού δεν έχουν αρκετά χρήματα για να φάνε, υπάρχουν εκείνοι που στηρίζονται σε φυλλάδια και στα λεγόμενα κοινωνικά παντoπωλεία, με άλλα λόγια μέρη όπου τα τρόφιμα είναι διαθέσιμα σε χαμηλές τιμές και ούτω καθεξής. Ναι, αυτά είναι μηχανισμοί με δελτία, που υπάρχουν ήδη».
Δελτίο! Γιατί, από τα τόσα πράγματα που θα μπορούσε η Ελλάδα να μοιάσει στη Σοβιετική Ένωση, αυτό που φάνηκε στον Λαπαβίτσα πιο ενδιαφέρον ήταν το να πρέπει να περιμένουμε στις ουρές για τον άρτον ημών τον επιούσιο δος ημίν σήμερον και άφες ημοίς από τα ωφελήματα ημών και θα απαγγείλω όλο το Πάτερ Ημών άμα δε με κόψετε.
Δηλαδή υπήρχαν και θετικά πράγματα να ζηλέψει κανείς απ'τη Σοβιετική Ένωση; Βεβαίως. Ήταν παγκόσμια υπερδύναμη στον αθλητισμό, έπαιρνε όλα τα μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έστειλε τον πρώτο σκύλο στο διάστημα και όλα τα μικρά κοριτσάκια μάθαιναν μπαλέτο.
Πού είναι οι εκατοντάδες μπαλαρίνες που θα έπρεπε να έχουμε στη χώρα μας;
Δυστυχώς, η Σοβιετική Ένωση ως γνωστόν ηττήθηκε κατά κράτος όταν ο Ρόκι Μπαλμπόα συνέτριψε τον μεγάλο του αντίπαλο Ιβάν Ντράγκο και απέδειξε για άλλη μια φορά ποιος είναι ο καλύτερος πυγμάχος του σύμπαντος.

Η Σοβιετική Ένωση έμεινε για μερικά ακόμα χρόνια στη μηχανική υποστήριξη, αλλά, με αυτόν τον εξευτελισμό να τη βαραίνει, καθώς και την ήττα στο Ευρωμπάσκετ από τις βολές του Καμπούρη υπό τους ήχους του Τιρινίνι, τελικά κατέρρευσε το 1991, οπότε και η ανθρωπότητα συμφώνησε ότι ο κομμουνισμός ήταν ένα αποτυχημένο πείραμα που δεν υπήρχε λόγος να επαναληφθεί, σαν τις προσπάθειες του Σάμι Χέιγκαρ ως τραγουδιστή των Βαν Χέιλεν.
-Καιρό δεν είχες να μας ζαλίσεις τα παπάρια με την αγαπημένη σου μπάντα που δεν έχει βγάλει σωστό δίσκο απ'το 1984;
Δύο ολόκληρους μήνες.
Παρ'όλα αυτά ο Λαπαβίτσας υποστηρίζει την επιλογή του λέγοντας ότι "ήδη υπάρχει δελτίο στη χώρα...υπάρχουν εκείνοι που στηρίζονται σε φυλλάδια και στα λεγόμενα κοινωνικά παντοπωλεία".
Έχω να δω άνθρωπο να μπλέκει τόσο άσχημα τη βούρτσα με την πούτσα από εκείνη την τσόντα που η Τζίνα Χέιζ παρίστανε την κομμώτρια.
Κι επειδή ήδη κάποιοι ζουν με αυτού του είδους το "δελτίο", πρέπει να ζήσουν όλοι; Φυσικά! Πρώτη φορά αριστερά λέμετε! Είμαστε όλοι ίσοι αφού!
Απλά μερικοί είναι λίγο πιο ίσοι από τους υπόλοιπους.
Την επόμενη βέβαια μέρα ο Λαπαβίτσας κατάλαβε ότι παίχτηκε μαλακία και βγήκε και δήλωσε στην Πόπη-μιλφάρα-Τσαπανίδου ότι παρερμηνεύθηκαν τα λεγόμενά του:
«Αυτό είναι μία συνέντευξη που είχα δώσει πριν από μήνες στο περιοδικό Jacobin και η οποία ανασύρθηκε από διάφορους καλοθελητές», είπε και πρόσθεσε: «Μίλησα για rationing, που σημαίνει ιεράρχηση αναγκών, δηλαδή ότι σε περίπτωση που χρειαστεί να γίνει αυτή η δουλειά θα πρέπει να φροντίσουμε ότι αυτοί που χρειάζονται φάρμακα για παράδειγμα να τα παίρνουν πρώτοι».
...καταλάβατε; Δεν είπε τίποτα για δελτίο ο άνθρωπος! Είπε ότι θα γίνεται rationing. Δηλαδή ότι τα είδη πρώτης ανάγκης θα μοιράζονται κατά προτεραιότητα. Τι σχέση έχει αυτό με το δελτίο; Καμία απολύτως. Δεν είναι Γιάννης. Είναι Γιάνης με ένα νι.
Καλοθελητές ρε πούστη μου. Τι κακό κάνουν αυτοί οι καλοθελητές.
Ας επιστρέψουμε τώρα μερικούς μήνες πίσω, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ κατακτούσε την πρώτη θέση στις εκλογές με το σύνθημα "Η Ελπίδα Έρχεται".

Δε θα βαρεθώ ποτέ αυτό το λογοπαίγνιο.
Ας κάνουμε τώρα μια γλωσσολογική ανάλυση για το δελτίο και την ελπίδα, και κατά πόσον μπορούν να συνδυαστούν στην ίδια πρόταση.
Υπάρχει το δελτίο ειδήσεων. Επειδή συνήθως το δελτίο ειδήσεων μιλάει για τη Μέρκελ, την Τρόικα που τώρα τη λέμε Θεσμούς, το Μνημόνιο που τώρα το λέμε Νέο Πρόγραμμα και διάφορα τέτοια, συνήθως δεν είναι πηγή ελπίδας.
Παρ'όλα αυτά πάντα υπάρχει η σκόρπια καλή είδηση που λέει ότι ανοίγουν νέες θέσεις εργασίας ως "αράπης που κάνει αέρα με μπανανόφυλλο" ή ότι βρέθηκε επιτέλους η θεραπεία για το γκέιτζ ή ότι ο Τζάστιν Μπίμπερ αποσύρθηκε επιτέλους από τη μουσική.
Επομένως δεν είναι εντελώς ασύμβατες οι έννοιες.
Από την άλλη πλευρά υπάρχει το δελτίο στοιχήματος, Τζόκερ ή άλλου τυχερού παιγνίου. Εδώ έχουμε να κάνουμε κατ'εξοχήν με την ελπίδα, αφού κάθε φορά ελπίζεις ότι δε θα σε πετάξει πάλι στον κουβά η πουτάνα η Μπούρσασπορ και θα μπορέσεις να πληρώσεις ρεύμα τον επόμενο μήνα.
Και μετά πάμε στο δελτίο με την έννοια "το χαρτί που σου λέει ότι δικαιούσαι μόνο δύο ρολά κωλόχαρτο κάθε εβδομάδα". Λοιπόν, όταν έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο όπου αυτού του είδους το δελτίο είναι μέρος της καθημερινότητάς μας, δεν υπάρχει ελπίδα. Δεν ανήκει σε αυτόν τον πλανήτη η ελπίδα. Περνάει ξυστά από κάποιο παράλληλο σύμπαν, στο οποίο οι λέξεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκαν στο λεξιλόγιο των Ελλήνων και όλοι ζούσαμε καλύτερα.
Ήρθε η Ελπίδα, ε;
Ε, κοίτα, η Ελπίδα ήρθε, αλλά δεν ήρθε σε μεγάλη ποσότητα και...να...δεν επαρκεί για όλους, οπότε θα την παίρνετε λίγη λίγη με δελτία για να φτάσει.
Άλλωστε, η Ελπίδα is like oxygen. You get too much, you get too high.

Αλλά ας μην πέσουμε να φάμε τον άνθρωπο. At the down down of the writing, είναι και η επιστροφή στη δραχμή ένα σενάριο. Είναι και το να φτάσουμε σε δελτίο ή σε rationing (η υπόθεσή μου για την αγάπη των Συριζαίων να αλλάζουν όλες τις λέξεις είναι ότι για Χριστουγεννιάτικο δώρο έπαιρναν κάθε χρόνο από ένα λεξικό) ένα worst case scenario, έτσι δεν είναι;
Να υποθέσουμε, λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση, ότι ο Λαπαβίτσας δε θα βρεθεί όλως τυχαίως στο πρώτο ελικόπτερο για τα Νησιά Χάμπουργκερ. Έτσι, Λαπαβίτσα;
Ότι δε θα έχει βγάλει όλα του τα λεφτά σε λογαριασμό στην Ελβετία, σε ζεστό και λαχταριστό δολάριο αντί για νόμισμα που τελικά θα αξίζει λιγότερο απ'το χαρτί που τυπώνεται. Έτσι, Λαπαβίτσα;
Ότι δε θα κυκλοφορεί μάγκας κι άνετος και μοστράτος με τον μισθό που του σκάει το φημισμένο Πανεπιστήμιο του Πούτσεστερ όπου είναι καθηγητής, σε αγγλική λίρα βεβαίως, όσο εμείς θα βλέπουμε να μας πηδάνε τις γυναίκες για ένα καλσόν. Έτσι, Λαπαβίτσα;
Ότι θα περιμένει κι αυτός υπομονετικά, μαζί με τους απλούς πολίτες που τον στήριξαν και τον ψήφισαν, στην ίδια ουρά που περιμένουμε όλοι μας για να πάρει κι αυτός τις δύο κονσέρβες Ζβαν που θα του αναλογούν. Έτσι, Λαπαβίτσα;
Έτσι, Λαπαβίτσα. Κανονικά και με το νόμο. Γιατί ο νόμος της ζωής λέει ότι αυτοί που λένε τις μεγάλες κουβέντες πρέπει να έχουν και τα αρχίδια να τις υποστηρίξουν και να υποστούν τις συνέπειές τους.
Κι αν η αγγελία σου στο Ebay, Λαπαβίτσα, γράφει πάνω στο κουτί "Ελπίδα", κι εγώ επενδύω στην αγγελία σου με την ψήφο μου, και έρχεται το κούριερ, κι ανοίγω το κουτί και βλέπω μέσα δραχμή, δελτίο και εξαθλίωση, κι εσύ είσαι άνετος και κύριος, τότε, Λαπαβίτσα, θα σου πάρει ο διάολος τον πατέρα.
Κατάλαβες, Λαπαβίτσα;
ΘΑ ΣΟΥ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ!

Μετά τη Ματίνα Μανταρινάκη, δικαιώνω και την Κατερίνα Σοφιανού.
Σε λίγο θα ακολουθήσει και ο Σμήναρχος Κάκαλος.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας πηδήξουν τη σειρά στην ουρά για τα νερόβραστα φασόλια και μείνετε με το πουλί στο χέρι.

Κυριακή 14 Ιουνίου 2015

Dafuq? part Feroe

Ως γνωστόν, ο τελικός σκοπός της εξεταστικής για κάθε φοιτητή που σέβεται τον εαυτό του είναι να απομείνει με ακριβώς μηδέν λειτουργικά εγκεφαλικά κύτταρα στο τέλος της.
Φοβούμενος ότι δε θα κατάφερνα να πετύχω το απαραίτητο κάψιμο φαιάς ουσίας μόνο με το να διαβάζω μηχανολογικά μαθήματα στα οποία οι καθηγητές θα πετύχαιναν και αρνητικό ποσοστό επιτυχίας αν αυτό δεν απαγορευόταν από κάποιον νόμο των μαθηματικών, είπα να κατεβάσω το Τέτρις στο κινητό μου.
Ξεκινάω λοιπόν να παίζω το μοναδικό σοβαρό επίτευγμα της Σοβιετικής Ένωσης μετά το παγωμένο καυλί αρκούδας που έριξαν στους Ναζοί κατά τον Βήτα Μπαγκόσμιο Μπόλεμο, το οποίο περιγράφουν πολύ καλύτερα από μένα οι Αξέπτηδοι στο άσμα που ακολουθεί...

...κι αφού τέλος πάντων έρχεται η αναπόφευκτη ήττα γιατί περιμένεις πάντα εκείνο το γαμημένο μακρυνάρι κι αντί γι'αυτό έρχονται τέσσερα συνεχόμενα ζήτα ενόσω το μακρυνάρι σε έχει γραμμένο στα παπάρια του σαν τη γκόμενα που επιμένει να σε συστήνει παντού σαν "κολλητό" της ενώ όλος ο κόσμος ξέρει ότι δοθείσης της ευκαιρίας θα της άνοιγες τον πάτο σε διάμετρο πυροσβεστικής μάνικας, λέω, οκ, πάμε ξανά απ'την αρχή.
Κι αντί να πάει ξανά απ'την αρχή, αρχίζει και παίζει διαφήμιση της Kia σε βίντεο.
Ήταν ένα πρόβλημα στο οποίο η πολύ απλή λύση ήταν να κλείσω το ίντερνετ, αλλά...
...αλλά τι στον μπούτσο πάει στραβά με την κοινωνία;
Ρε μαλάκες, δε μιλάμε για το τρελό simulation πολέμου σε πραγματικές πίστες στο Ιράκ ή στο Βιετνάμ ή όπου αλλού έγινε σωστός κι αρχιδάτος πόλεμος την προηγούμενη χιλιετία, που τρέχει σε επεξεργαστή εκατόν οχτακοσίων γκιγκαχέρτζ και έχει τόση αληθοφάνεια που πηδάς τη Βιετναμέζα πόρνη και την επόμενη μέρα έχεις κολλήσει αληθινή σύφιλη.
Μιλάμε για το γαμημένο Τέτρις. Όποιος ξέρει να γράψει τρεις σειρές Java, σου έχει προγραμματίσει το Τέτρις σε ένα απόγευμα. Ο Σοβιετικός που το έγραψε το 1984 το έκανε ενώ τον σημάδευαν με ένα Καλάσνικοφ και η μόνη του ανταμοιβή ήταν ότι θα έχει προτεραιότητα στην ουρά για το κωλόχαρτο (πηγή: Wikipedia).
Κι εσείς πάτε και μου βάζετε διαφημίσεις για να βγάλετε κέρδος από το γαμημένο Τέτρις.
Βάλαμε άντμπλοκ στα πισιά μας για να μπορούμε να ψωλαρμενίζουμε στο Γιουτιούμπ χωρίς να μας διαταράσσει τη νιρβάνα το γαμημένο σκιουράκι του Νεσκαφέ (παίζει ακόμα αυτή η διαφήμιση; Εγώ δεν ξέρω, γιατί-χα!-έχω άντμπλοκ), κι αυτός σου βάζει διαφήμιση στο Τέτρις.
Ξέρετε τι είναι αυτό;
Αυτό είναι η απόλυτη και ολοκληρωτική επικράτηση του καπιταλισμού.
Ρε, έχουτε αποθρασυνθεί τελείως να πούμε. Σε λίγο θα σηκωθεί το σαπισμένο κουφάρι του Στάλιν από τον τάφο και θα μας κυνηγάει με το σφυροδρέπανο.
Και τώρα που το σκέφτομαι η φάση "Ζόμπι Στάλιν" είναι γαμώ τις ιδέες για ταινία και κατοχυρώνω από τώρα τα πνευματικά δικαιώματα.
Ο κόσμος έχει χαζέψει τελείως. Έπρεπε να το είχαμε καταλάβει από τότε που άρχισε να γίνεται της μόδας η αλάδωτη πίτα στα σουβλατζίδικα.
Κάποτε το να μπεις σε σουβλατζίδικο ήταν η ύψιστη πράξη ανδρείας. Έμπαινες μέσα με πλήρη συνείδηση ότι δε θα έβγαινες ποτέ ξανά ο ίδιος. Ότι ένα κομμάτι του εαυτού σου (συγκεκριμένα το έντερό σου) θα πέθαινε. Μερικοί έγραφαν τη διαθήκη τους με αίμα από τις φλέβες τους στον τοίχο.
Και ξαφνικά βλέπεις τον κάθε μαλάκα να πηγαίνει στο σουβλατζίδικο και να ζητάει αλάδωτη πίτα και φιλέτο κοτόπουλο και μαρούλι και με χωρίς πατάτες και να του κάνουν μασάζ στα πόδια και να κουτσομπολέψουν για το ποιο ήταν το καλύτερο τραγούδι που πήγε ποτέ στη Γιουροβύζιον.

Όχι, δεν ήταν αυτό. Εννοείται πως το καλύτερο τραγούδι που πήγε ποτέ στη Γιουροβύζιον είναι το Σαγκαπό Ες Έι Τζι Έι Πι Όου του τιτάνα Μιχάλη Ρακιντζή, αλλά το θέμα μας είναι τα σουβλατζίδικα.
Α και γαμήσου, τύπε που το παίζεις υγιεινιστή στο σουβλατζίδικο. Με το που περνάς την πόρτα απ'τα Σπάτα ή το Σαββίκο ή τον Γύρο της Αριστοτέλους ή (ο θεός να μας φυλάει) τον Πρασσά, έχεις αποδεχθεί τους όρους χρήσης και ξέρεις ότι κάθε μπουκιά που τρως θα προσθέτει συν δέκα στη χοληστερίνη σου.
Ε, αν είναι να κάνεις φλωριές με του σουβλατζίδικο, χέσε μας. Go hard or go home, muthafucka. Να πας να φας κανένα φρόζεν γιόγκουρτ μαζί με τις χιπστερογκόμενες που οδηγάνε Ντεσεβό και νομίζουν ότι όποιος δεν ακούει Mumford And Sons κατέβηκε από την Κάτω Βλαχούτσα.
Αλλά επειδή δεν έχω κάψει αρκετά τον εγκέφαλό μου με το Τέτρις, τη Μηχανική Ρευστών και την ηθική ακεραιότητα του πιτόγυρου, θέλω να σας θέσω το εξής ερώτημα: ποιος θα λέγατε ότι είναι ο μεγαλύτερος εξευτελισμός που έχει υποστεί το ελληνικό έθνος τα τελευταία χρόνια;
Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, που με δουλικότητα παραχώρησε κάθε ίχνος κυριαρχίας στη Φράου Μέρκελ;
Η συγκυβέρνηση ΣΑΝΕΛ, που υποσχόταν ότι θα παίζει το ζουρνά κι η Μέρκελ θα χορεύει και τελικά ο Αλέξης κατέληξε κι αυτός να γλείφει μπότα;
Το ότι η Χρυσή Αυγή, ένα κώμα αμόρφοτων τραμπούκον ναιοναζηστόν  κατέληξε να ψηφίζεται από το εφτά τοις εκατό του πληθυσμού;
Λάθος, λάθος, λάθος και λάθος.
-Αφού μόνο τρεις ήταν οι προτάσεις, πού έβγαλες εσύ τέσσερα λάθη;
Το τέταρτο λάθος ήταν ότι έβγαλα τέσσερα λάθη με τρεις προτάσεις.
Σας ρδέμπεψα, ε;

Και τώρα θα σας πω ποιος είναι ο μεγαλύτερος εξευτελισμός που έχει υποστεί το ελληνικό έθνος τα τελευταία χρόνια.
Το ότι έχασε δύο φορές στη σειρά από τα Νησιά Φερόε.
-Ε...χεστήκαμε και το υποβρύχιο του Τσοχατζόπουλου έγειρε;
Όχι τόσο γρήγορα. Πόσοι από εσάς μπορείτε να μου δείξετε πού βρίσκονται τα Νησιά Φερόε στο χάρτη; Πάω στοίχημα ότι άμα σας το ζητήσω, θα δείξετε στην τύχη κάπου αόριστα προς την κατεύθυνση της Μογγολίας και μετά θα βάλετε τα κλάματα.
Στα Νησιά Φερόε δεν υπάρχει πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Η Εθνική τους είναι ουσιαστικά όποιος παίζει κανένα πέντε επί πέντε μια φορά το μήνα και είναι εύκαιρος όταν προγραμματιστεί το ματς.
Κι αυτοί οι τύποι, που τα πρωινά δουλεύουν σαν δάσκαλοι ή σαν μπετατζήδες, παίζουν με τυπάδες που γίνονται μεταγραφή στη Φούλαμ για δεκαπέντε εκατομμύρια και δεν μπορείς στο γήπεδο να ξεχωρίσεις ποιος είναι ο ποδοσφαιριστής και ποιος είναι ο μπετατζής.
Την πρώτη φορά λέγαμε εντάξει, δεν παίζει να χάσανε στα ίσια απ'τα Νησιά Φερόε, η κλίκα των αποδυτηρίων έκατσε κι έχασε επίτηδες γιατί ήθελαν να ξεφορτωθούν το Ρανιέρι, οκ, το κατάπιαμε κι αυτό, λέμε δε θα ξαναγίνει τέτοιο ξεφτιλίκι.
Αλλά όχι. Αυτή τη φορά δεν υπάρχει δικαιολογία. Μας έχουν πιάσει πελάτες τα Νησιά Φερόε. Όχι η Γερμανία, όχι η Ισπανία, όχι η Αργεντινή. Τα Νησιά Φερόε. Οι έντεκα καλύτεροι ποδοσφαιριστές της Ελλάδας παίζουν μπάλα με τους έντεκα καλύτερους ταξιτζήδες της χώρας που έχει περισσότερα πρόβατα από ανθρώπους, και τρώνε πούτσα εντός, εκτός κι επί τα αυτά.
Την επόμενη φορά που ο Μπαρουφάκης θα πάει να διαπραγματευτεί με τον Σόιμπλε, αυτός θα του πει "Άσε μας ρε τζιτζιφιόγκο να πούμε. Σε κέρδισαν μέσα-έξω τα Νησιά Φερόε, που τους νικάω κι εγώ με το αναπηρικό καροτσάκι. Εξαφανίσου από μπροστά μου και την επόμενη φορά που θα σε δω να έχεις πάει τον βασικό μισθό στα τρία κατοστάρικα".
Για τέτοιο ξεφτιλίκι μιλάμε.
Αυτά, και να προσέχετε μην χάσετε στο Τέτρις γιατί δεν έρχεται το μακρυνάρι.

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2015

Τα πιο fail ονόματα μαγαζιών

Ας αρχίσουμε με ένα κουίζ. Τι είδους μαγαζί πιστεύετε ότι θα είχε τον τίτλο "Pink Monkey Pleasure Stores":
α) Ένα μαγαζί με δονητές, μαστίγια, διαφόρων αποχρώσεων και γεύσεων φαγώσιμα εσώρουχα και γενικά είδη σεξουαλικής ανωμαλίας.
β) Ένα πολύ εξωτικό μπουρδέλο.
γ) Ένα υπερβολικά εξωτικό μπουρδέλο στο οποίο αντί για πουτάνες έχουν πραγματικές ροζ μαϊμούδες.
...
Συγχαρητήρια, χάσατε. Είναι καφεδοφαγάδικο. Άρα ή εγώ είμαι ο ανώμαλος που δε λερώνω σωβρακάκι σε κάθε τζούρα φραπέ που τραβάω, ή κάποιοι έχουν υπερβολική αυτοπεποίθηση στο πόση ευχαρίστηση μπορεί να αντλήσει κανείς από έναν γκαϊφέ σε πλαστικό ποτηράκι.
Αλλά ας δούμε μερικούς άλλους επιχειρηματίες που είχαν επίσης κακές ιδέες για την επωνυμία της επιχειρήσεώς τους. Και ναι, είναι όλα αληθινά μαγαζιά.
  • Flocafe
    ...δεν είμαι ο μόνος που αυτή η ονομασία με οδηγεί σε έναν συνδυασμό από τα δύο συνθετικά αυτής της λέξης, ε; Φλόκια και καφέ δηλαδή. Κι αυτός είναι ένας συνδυασμός που δε θα έπρεπε να υφίσταται.
  • Hisamitsu (Φαρμακευτική)
    Οκ, αυτή η εταιρεία είναι γιαπωνέζικη και στα γιαπωνέζικα το Hisamitsu μάλλον σημαίνει "η θεραπευτική δύναμη του πλουτωνίου 239" ή κάτι τέτοιο. Αυτή η εταιρεία βγάζει κάτι έμπλαστρα. Η διαφήμιση ήρθε έτοιμη στην Ελλάδα απ'έξω. Και τώρα επειδή ο τυπάς στο μοντάζ βαριόταν να κάνει τριών λεπτών δουλειά για να κόψει το όνομα της εταιρείας από το τέλος του διαφημιστικού, τώρα όλοι μας έχουμε την εντύπωση ότι τα εν λόγω έμπλαστρα είναι εμποτισμένα με τα χύσα του Μήτσου. Flocafe, κανείς;
  • S&M Bros Ανταλλακτικά
    Ξέρετε γιατί είναι φέιλ αυτό το όνομα; Lost potential. Θα μπορούσε να είναι ένα υπόγειο μπουντρούμι, χωμένο σε ένα πλακόστρωτο μεσαιωνικό σοκάκι, όπου αυταρχικές αφέντρες μαστιγώνουν αλύπητα υποτακτικά σιχάματα. Και είναι φαναρτζίδικο. Ξενέρα.
  • Αρτοποιία Μασούγκα
    Άλλο ένα lost potential. Ένα "ε" μακριά απ'τον πιο ντεθ μέταλ φούρνο όλων των εποχών.
  • Τσερλίδης (ξηροί καρποί)
    Γενικά είναι ασφαλής επιλογή να βγάζεις την επιχείρησή σου με το επώνυμό σου. Η επιλογή αυτή δεν είναι ασφαλής όταν πουλάς πράγματα που τρώγονται και το επώνυμό σου παραπέμπει στα συμπτώματα της γαστρεντερίτιδας.
  • Μένιος Rock Shop (ρούχα, κοσμήματα και μπιχλιμπίδια)
    Αν σε λένε Μένιο, θα έπρεπε να έχεις καντίνα στην Εθνική. Ή να είσαι υπουργός του παλιού καλού ΠΑΣΟΚ. Και θες να μας πείσεις ότι το εμπόρευμά σου είναι βραχιόλια με καρφιά και μπλουζάκια με στάμπες Motley Crue. Υποθέτω ότι ο ξάδερφός σου θα έχει το "Rock Bar Βάγγος".
  • KAKA-The Sensual Bar
    Με ένα όνομα που στην καλύτερη παραπέμπει στον πάλαι ποτέ ποδοσφαιριστή της Μίλαν και στη χειρότερη στο χέσιμο, το Kaka-The Sensual! Bar δεν είναι στις ακτές της Κοπακαμπάνας, αλλά στον Εύοσμο, την Πανευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Καγκούρων για το 2015.
  • Μπρόκολο (μπαρ)
    Όχι ρε φίλε. Δεν πάει έτσι. Το μπρόκολο είναι το πιο ξενέρωτο απ'όλα τα λαχανικά. Η μελιτζάνα, το καρότο και το κολοκύθι δείχνουν το μπρόκολο με το δάχτυλο και γελάνε. Κι εσύ βγάζεις το μπαρ σου Μπρόκολο. Άντε και Σπιρουλίνα.
  • Μαιευτήριο (μπαρ)
    -Ρε συ, πάμε ένα Μαιευτήριο να χτυπήσουμε κανένα γκομενάκι;
    -...σε παρακαλώ, πες μου τουλάχιστον ότι εννοείς τις μανάδες.
  • Το Δέντρο στο Μπαρ
    Θυμάστε στην "Κατοικία των Θεών" που ο Πανοραμίξ είχε φτιάξει κάτι μαγικά βελανίδια που γίνονται δέντρα σε δευτερόλεπτα, κι ο Οβελίξ του έπεσε κατά λάθος ένα μέσα στο σπίτι και στο επόμενο καρέ το δέντρο είχε τρυπήσει τη στέγη; Κάτι τέτοιο υποπτεύομαι πως συνέβη εδώ πέρα.
  • Cafe Mera (Δαπιτοκαφετέρια)
    Οι Ρώσοι στη γλώσσα τους δεν έχουν το γράμμα θήτα, οπότε ο Θεόδωρος γίνεται Φιοντόρ, η Θεσσαλονίκη γίνεται Φεσσαλονίκη κι εγώ αν πω ότι το Κάθε Μέρα γίνεται Κάφε Μέρα γίνομαι ρατσιστής.
  • Bazouka (γυναικεία ρούχα)
    Γιατί όταν θες να πουλήσεις φούστες, μπλούζες και ζακέτες σε τρέντι χρώματα για τη μόδα της άνοιξης που μας έρχεται, η εικόνα που θες να προωθήσεις είναι ένα όπλο που πετάει ρουκέτες.
  • Φελέκης (ηλεκτρικά είδη)
    Ποιος από μας, άλλωστε, δεν έχει τύχει να του χαλάσει η τοστιέρα ή να του καεί το βίντεο και να αναφωνήσει οργισμένος "Γαμώ το Φελέκη μου!".
  • Άριστο & Τέλειο (κυλικεία σχολών ΑΠΘ)
    Καταλάβατε;... Είναι τα κυλικεία στο Αριστοτέλειο!...Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, και τα λέμε έτσι γιατί είναι και Άριστα και Τέλεια! Χα...χα...χα...να βράσω τα κυλικεία σας.
  • Μαμούνια Live
    Σταθερή αξία στη νύχτα της Θεσσαλονίκης.
  • Καμένη Γωνιά (ψησταριά)
    Η εν λόγω ψησταριά είναι στη Βασιλίσσης Όλγας, ανάμεσα στο συνεργείο αυτοκινήτων "Ο Στραπατσαρισμένος" και στον παιδικό σταθμό "Η Τρύπια Καπότα".
  • Γάτσα-γάτσα-είναι ώρα για μπουγάτσα!
    ...γαμώ τη Μπαναΐα σου. Από αντίδραση και μόνο θα φάω γύρο.
  • Γυροπλάτανος
    ...κάτι σε κοτόπουλο μας βρίσκεται;
  • Κοτομπλόκο
    ...οκ, άλλη μια προσπάθεια στα σουβλάκια μήπως;
  • Suv Lucky
    ...we're up all night to Suv Lucky.

    Ήμουν υποχρεωμένος. Οκ, πάμε για λουκάνικα!
  • Τη Λουκανίσαμε
    Τη λουκανίσαμε δε θα πει τίποτα. Ενώ αυτό το μαγαζί βρίσκεται στη Βαλαωρίτου, λίγο παρακάτω, στα Λαδάδικα που πουλάνε αυτό που θες-τόσα δίνω-πόσα θες, έχουμε αυτό:
  • Μπάχαλο-The Drunk Room
    Ξέρεις ότι ένα μαγαζί παίζει μόνο τζαζ και απαλές μελωδίες με άρπα όταν λέγεται Μπάχαλο.
  • Το βραστό...ψήνεται;
    Κι επιστροφή στα σαβουροφάγια. Αυτό το οξύμωρο μαγαζί είναι βασικά φραντσάιζ του "Το βραστό μακαρόνι", το οποίο πλέον άνοιξε και υποκατάστημα μέσα στον σιδηροδρομικό σταθμό που λέγεται "Το βραστό πάει τρένο". Είναι λες και ονειρεύονταν ότι θα τους βάλω μια μέρα σε αυτή την ανάρτηση.
  • Hotel Καστοριά
    ...μες στη μέση της Θεσσαλονίκης. Καλό! Αλλά όχι τόσο καλό όσο το...
  • Hotel Kinissi Palace
    Ένα ξενοδοχείο με όνομα που παραπέμπει σε μποτιλιάρισμα. Γιατί όχι και Hotel Ergotaxio? Hotel Fanari. Hotel Trochonomos. Hotel O-Malakas-Pou-Parkare-Sti-Gonia-Kai-De-Choraei-Na-Stripsei-To-Astiko, γιατί όχι!
  • Ο Ολλανδός
    Ο Ολλανδός ήταν (δεν ξέρω αν είναι ακόμα) ένα μαγαζί στη Νέα Εγνατία κοντά στη Μαρτίου που πουλούσε είδη και service κινητών, κάτι σαν τον Γερμ...ΑΑΑΑΑΑ! ΟΧΙΙΙΙΙΙ! ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ!
  • Το Γυράδικο
    Είναι ένα γυράδικο, στο δρόμο της Τούμπας μια στάση μετά τον ΠΑΟΚ, που λέγεται Γυράδικο. Κάτι που σε κάνει να απορείς γιατί δε βλέπουμε ζαχαροπλαστείο "Το Ζαχαροπλαστείο" ή την καφετέρια "Η Καφετέρια" ή το ξενοδοχείο-με-την-ώρα "Ο Γαμηστρώνας".
  • Todaylicious 
    Και κλείνουμε όπως αρχίσαμε, με καφεδοφαγάδικο. Και με ένα λογοπαίγνιο που ούτε ο Σεφερλής δε θα τολμούσε να κάνει. Δεν ήταν αστείο όταν το Mega είχε κάνει το Megalicious και τώρα είναι ακόμα λιγότερο αστείο. Κι ο καφές σας δεν πίνεται. Να πα να γαμηθείτε.
Αυτά, και να προσέχετε μη μεθύσετε στο Μπάχαλο-The Drunk Room και σας βάλουν οι φίλοι σας να πιείτε Flocafe για να συνέλθετε.

Δευτέρα 25 Μαΐου 2015

Paola Gossow?

Χθες το βράδυ το Τέταρτο Ράιχ του Γιαγμανικού Χέβι Μέταλ, γνωστοί στους κοινοί θνητοί και σαν Accept, σκόρπισε τον Τευτονικό Τρόμο στη μεταλλική πόλη της Θεσσαλονίκης.

Αλλά απ'ό,τι φαίνεται ήταν τέτοιο το σοκ και το πέος που οι κοινωνοί του μεταλλικού πνεύματος άρχισαν να χάνουν τα λογικά τους.
Πριν βγουν οι Αξέπτηδοι στη σκηνή του Principal Club Theater Stadium Arena Auditorium Opera ή κάτι τέτοιο, έπιασα την πάρλα με κάτι τυπάδες λες και τους ήξερα κι από χθες, γιατί όπως έχουμε ξαναπεί denim and leather brought us all tougether.
Ο τυπάς λοιπόν έλεγε για μια τύπισσα που έσκασε στο μαγαζί που δούλευε, ήτοι εικοσιτετράωρο ψιλικατζίδικο, κι άρχισε να παίρνει και να παίρνει και να παίρνει πράματα μέχρι που του έκανε λογαριασμό 190 ευρώ.
Εγώ δεν ήξερα ότι μπορείς να κάνεις 190 ευρώ λογαριασμό σε ψιλικατζίδικο. 190 ευρώ κάνει όλο το ψιλικατζίδικο.
I doez math very best.
Και τη λέει ο τυπάς, "μόνη σου θα τα φας όλα αυτά";
Και απαντάει αυτή "όχι, είμαστε έξι κοπέλες και πάμε για μπάτσελορ πάρτι".
Προφανώς πλέον τα μπάτσελορ πάρτι απαιτούν για την εκτέλεσή τους τσιγάρα, πατατάκια, τσιχλόφουσκες και Τυχερές Σακούλες Ντόρα η Εξερευνήτρια.
Κι η τύπισσα βγάζει να πληρώσει με πεντακοσάρικο.
Μαλάκες μου, έχετε δει καν στη ζωή σας πεντακοσάρικο; Αν δε δουλεύετε στο νομισματοκοπείο ή σε ξέπλυμα χρημάτων από πρέζα ρισκάρω να πω πως όχι. Εγώ με πενηντάρι ντρέπομαι να μπω σε ψιλικατζίδικο γιατί θα αναγκάσω τον άνθρωπο να μου δώσει όλο του το ταμείο σε ρέστα και μετά θα μου γαμήσει το Χριστό, την Παναγία και καμιά δεκαριά Αγίους.
Και της λέει ο τυπάς "δε γίνεται, δεν έχω να στο χαλάσω" και βγάζει διακοσάρι η γκόμενα. Και πάει να της δώσει τους δέκα εβραίους ρέστα και του λέει "δεν πειράζει, κράτα τα".
Όπου και ο τύπος λέει "έπρεπε τελικά να την είχα αφήσει να πληρώσει με το πεντακοσάρι".
Ήταν και η πιο αληθινή ιστορία που έμελλε να πει στη διάρκεια της βραδιάς.
Για παράδειγμα, σε κάποια φάση η συζήτηση γύρισε στους Nightwish.

Εγώ προσωπικά τους Nightwish σαν μπάντα τους έχω και χεσμένους, αλλά αναγνωρίζω ότι η μόνη άλλη περίπτωση να βρεις τόσες γκοθούδες μαζεμένες σε ένα μέρος είναι να βγάλει σε έκπτωση ο Χόντος την απόχρωση makeup "πρόβειο γιαούρτι".
Και λέει ο τυπάς ότι θα σκάσουνε οι Nightwish στο Rockwave, την ίδια μέρα με τους Τζούντας φάκιν' Πριστ, κάτι το οποίο ακούστηκε σε πρώτη πανελλήνια τηλεοπτική μετάδοση.
Και λέω εγώ, "σώπα ρε, έχω κλείσει εισιτήριο για τους Πριστ στο Rockwave".
Και λέει "βλακεία έκανες, ακύρωσέ το".
"Γιατί;"
"Γιατί αμέσως μετά θα έρθουν στο Καυτατζόγλειο. Έχω έγκυρες πηγές".
Σημείωση για τους Αθηναίους αναγνώστας: το Καυτατζόγλειο, γνωστό και σαν Καυτατζόγρειο, είναι το γήπεδο του Ηρακλέους Θεσσαλονίκης.
Κι αυτή ήταν η μόνη αληθινή πληροφορία που δόθηκε στις τελευταίες δέκα προτάσεις. Όχι, ψέματα, κι αυτή που έλεγα για τους Nightwish και τις γκοθούδες.
Αυτές οι έγκυρες πηγές είναι αυτές που μας έχουν χορτάσει μούφες. Έχω κι εγώ εξαιρετικά έγκυρες πηγές που λένε ότι αύριο η Βόρεια Κορέα θα αυτοπροσαρτηθεί στην Αμερική ως 51η Πολιτεία.
-Τι πηγές δηλαδή;
Ρώτησα τον πούτσο μου.
Και παρ'όλα αυτά αν η προηγούμενη ιστορία ήταν παπάς, αυτή που θα ακούσετε στη συνέχεια είναι τουλάχιστον αρχιμανδρίτης,
Στο ψιλικατζίδικο που δουλεύει (που μετά απ'όλα αυτά που άκουσα έχω αρχίσει να αμφισβητώ ακόμα και το ότι υπάρχει ψιλικατζίδικο) σκάει μύτη πού και πού η Πάολα.
Την ξέρετε την Πάολα. Είναι αυτή η σοπράνο της όπερας που τραγουδάει άριες σαν το "Είσαι Τρελός", το "Κράτα Με Λίγο Ακόμα" και το "Ένα Και Δύο Πηδάω Τα Κύματα".
Και ως σωστός μαλλιάς αλήτης που σέβεται την άπλυτη από το 1992 Μπλάιντ Γκάρντιαν μπλούζα του, θα περίμενε κανείς ότι και μόνο που θα εκστόμιζε το όνομα Πάολα θα άρχιζε από αντίδραση να κοπανάει τις μπάλες του στον τοίχο.

Αντ'αυτού μας λέει "μην τη βλέπετε έτσι, η Πάολα είναι πολύ μέταλλο".
Όπα. Όπα. Όπα. Σπάσ'τα και ξαναρίχ'τα.
Τι έκανε λέει;
"Ναι ρε συ. Αφού το έχει δηλώσει κι η ίδια, ότι είναι στο σκυλάδικο μόνο γιατί είναι εκεί τα λεφτά. Την έχουν δει να σκάει μύτη σε λάιβ Μάνογουορ και έχει βγει στο Μέταλ Χάμερ",
Προσπερνώ την πεποίθηση ότι το να βγεις στο Μέταλ Χάμερ σημαίνει κάτι.
"Και επειδή με είδε κι εμένα ότι είμαι μεταλάς μου λέει ότι μια φορά σε ένα γάμο παίζανε το Μήλο Μου Κόκκινο κι αρχίζει και σκάει κάτι γκαζομεταλλιές στην κιθάρα".
Μάλιστα.
Θα έχετε δει εκείνη τη διαφήμιση του Λαϊκού Λαχείου που είναι μια μεταλομπάντα σε μια πλατεία και βαράνε τα δικά τους και δεν κουνιέται φύλλο, και μόλις το γυρίζουν στο "με άφησες, σκορδόπιστη" γίνεται από κάτω το πω-πω-πω-πω-πω-πω-πω-πω-πω-πω-πω-πω-πω-πω-τι-καημός, με τον υπότιτλο "τα λεφτά είναι στο Λαϊκό".
Πιθανώς να γνωρίζετε και προσωπικά κάποιον από εκείνους τους μουσικούς που κάθε Σαββάτο βράδυ βλέπει να κομματιάζονται μπροστά στα μάτια του τα όνειρα να γίνει ο νέος Κ.Κ. Ντάουνινγκ καθώς βαράει με άψυχο βλέμμα τα ακόρντα του "Δεν Ταιριάζετε Σου Λέω".
Αλλά τώρα δε μιλάμε για τον ανώνυμο κιθαρίστα που κάθεται σε μια γωνία και παίζει ενόσω μουρμουρίζει από μέσα του αρχαίες κατάρες. Μιλάμε για την Πρωθιέρεια του σκυλάδικου την ίδια, που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ λουσίματος σε λέλουδο νεκροταφείου.
Προσπαθήστε λίγο να φανταστείτε πόσο γελοίο είναι το σκηνικό.
Πάτε στο Ποσειδώνιο ή στο Φιξ ή στα Μαμούνια Λάιβ ή σε κάποιο άλλο καταχθόνιο σκυλάδικο και βγαίνει η Πάολα. Και βγαίνει ντυμένη με πέτσινο παντελόνι σε νούμερο "πρωκτική ασφυξία", τρίπατη αρβύλα Ναζιστικής Γερμανίας και τα υπερηχητικά βυζιά της να ξεχειλίζουν από τον κορσέ.
Στα χέρια της κρατάει μια κιθάρα σε σχήμα δικέφαλου αετού, γιατί α) η Πάολα είναι Παοκάρα και β) αν υπάρχει κάτι πιο χέβι από ένα αδίστακτο αρπακτικό σαρκοφάγο πτηνό, αυτό είναι ένα μεταλλαγμένο αρπακτικό σαρκοφάγο πτηνό.
Και καθώς αρχίζει να βρέχει το λέλουδο νεκροταφείου, η Πάολα αρχίζει με τη γνωστή "τσιγάρο, ουίσκι και νταλκάς" φωνή της να τραγουδάει το All We Are.

E...δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ έχω καυλώσει.
Αλλά το σκηνικό παραμένει γελοίο.
Αυτά, και να προσέχετε μην πάτε στον Βασίλη Καρρά και αντί για την Πριγκιπέσσα αρχίσει να τραγουδάει το Princess of the Dawn.

Τετάρτη 20 Μαΐου 2015

Το μεγάλο λεξικό του Ίντερνετ

Τηλεφωνήστε τώρα στο 2310-521010 και τα συναφή και θα λάβετε πακέτο τα προηγούμενα Μεγάλα Λεξικά του ΚΠΣΑ για την φοιτητική ζωή, τη μουσική, τις ανθρώπινες σχέσεις και τους θρησκευτικούς όρους, μαζί με ένα μισοφαγωμένο πεϊνιρλί.
  • 2 Girls-1 Cup: Βραβευμένο ντοκιμαντέρ που καταγράφει τον αγώνα των Ρωσιδών αθλητριών του μπιτς βόλει, Άννα Βοντιάνοβα και Βίκα Αρσάβινα, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο.
  • 4chan: Μέρος της σκοτεινότερης υποστάθμης του ίντερνετ, ανάμεσα στα κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας και στα φόρουμ των φανς του Twilight, απ'το οποίο κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται οτιδήποτε ήταν αυτό που κατέστρεψε την παιδική σας αθωότητα.
  • 9gag: Σάιτ που ανθολογεί τα καλύτερα (;) και πιο αστεία (;) ποστ με γάτες (βλ. λήμμα) και άλλα memes (βλ. λήμμα).
  • Apple: Εταιρεία κατασκευής ηλεκτρονικών υπολογιστών που κοστίζουν 2500 ευρώ και, σύμφωνα με τους χρήστες τους, έχουν τα καλύτερα γραφικά, τις καλύτερες επιδόσεις, το καλύτερο ντιζάιν, δεν πιάνουν ιούς και θεραπεύουν τον καρκίνο.
  • Αρχίδια: Αναπαραγωγικοί αδένες των αρσενικών ζώων και αντικείμενο του 73% του ιντερνετικού χιούμορ όταν δέχονται κλωτσιές.
  • BBC: Θα θέλατε πολύ να σημαίνει British Broadcasting Corporation, αλλά επειδή μιλάμε για το ίντερνετ, σημαίνει Big Black Cock.
  • BBW: "Big Beautiful Woman". Ο όρος που χρησιμοποιείται στα διάφορα τσοντοσάιτ αντί για "χοντρή" ή "μαούνα" ή "φάλαινα" ή "τριαξονικό" ή "Παναγιά μου έρχεται κατά πάνω μας".
  • Blogger: Σάιτ που επιτρέπει στον καθένα να αναλύσει εμπεριστατωμένα την θεωρία του ότι η 11η Σεπτεμβρίου αποτελεί αποτέλεσμα συνομωσίας μεταξύ των εξωγήινων, της Σαϊεντολογίας, της Κοίλης Γης και του Ντέιβιντ Χάσελχοφ.
  • Candy Crush Saga: Παίγνιο στο Facebook (βλ. λήμμα) στο οποίο εξαφανίζεις πολύχρωμα καραμελάκια από την οθόνη σου, λεφτά απ'το πορτοφόλι σου και τους φίλους από το προφίλ σου.
  • Chatroulette: Σάιτ στο οποίο το σύστημα σε συνδέει τυχαία με την κάμερα κάποιου άλλου χρήστη και εσύ προσεύχεσαι να μην έχει την πούτσα του όξω.
  • Chuck Norris: Ανώτατη θρησκευτική μορφή του ιντερνετικού πανθέου, για τον οποίον life facts του τύπου "ο Τσακ Νόρις έχει μετρήσει ως το άπειρο δύο φορές" και "ο Τσακ Νόρις έχασε την παρθενιά του πριν απ'τον πατέρα του" αποστηθίζονται εν είδει πατερημών και εμφανίζεται στους ευλαβείς πιστούς στη μορφή ταινιών δράσης.
  • Γάτα: Οικόσιτο αιλουροειδές το οποίο λατρευόταν εν είδει θεότητας στην Αίγυπτο του 2000 π.Χ. και στο ίντερνετ του 2000 μ.Χ..
  • Darude-Sandstorm: Η μόνιμη απάντηση στην ερώτηση "πώς λέγεται το τραγούδι που παίζει στην τάδε ταινία/σειρά/βιντεοπαιχνίδι".
  • DOTA: Eίναι μαλακία.
  • Duckface: Κατάλοιπο αρχαίας παγανιστικής θρησκείας στην οποία λατρεύονταν οι πάπιες, χρησιμοποιείται από γκόμενες για να καταδείξουν τα φουσκωμένα χείλη τους και το ότι έχουν γράψει 20 χιλιάδες χιλιόμετρα στις πίπες.
  • Facebook: Σάιτ που επιτρέπει στον καθένα να πρωταγωνιστήσει στο δικό του προσωπικό μικρό ριάλιτι, ανακοινώνοντας κάθε τι που κάνει προς ενδιαφερόμενους και μη.
  • Goatse.cx: Αγροτικού-κτηνοτροφικού ενδιαφέροντος σάιτ που περιέχει κάθε είδους χρήσιμη πληροφορία για τις κατσίκες.
  • Golden Shower: Εταιρεία που αναλαμβάνει την εγκατάσταση υδραυλικών κατασκευασμένων από 100% καθαρό χρυσό, για αυτούς που θέλουν να νιώθουν την πολυτέλεια σε κάθε στιγμή της ζωής τους.
  • Instagram: Σάιτ που επιτρέπει στον καθένα να ανεβάσει τις φωτογραφίες που τράβηξε με το κινητό του, να τις περάσει από πενήντα μυστήρια φίλτρα και μετά να συστήνεται σαν επαγγελματίας φωτογράφος.
  • Internet Explorer: Βασική εφαρμογή των Windows που χρησιμοποιείται στην αρχική εγκατάσταση για να κατεβάσεις browser.
  • Justin Bieber: Ανθρωπόμορφη ηχητική όχληση που λατρεύεται από κοριτσάκια με ηλικία και IQ 15 και χρησιμοποιείται στο ίντερνετ σαν προσβολή προς οποιονδήποτε ακούει κάτι λιγότερο σκληρό από Rotting Christ.
  • Και Πού 'Σαι Ακόμα: Ένα αριστούργημα της σύγχρονης λογοτεχνίας το οποίο δυστυχώς δεν έχει λάβει ακόμα την αναγνώριση που του αξίζει.
  • Kim Kardashian: Αγνώστου λόγου και αιτίας διασημότητα, της οποίας η εξωπραγματική κωλάθρα έσπασε το ίντερνετ.
  • LOL: League Of Legends, ιντερνετικό MMORPG το οποίο διασφαλίζει ότι δεν πρόκειται να βγάλεις ποτέ γκόμενα στη ζωή σου, εκτός κι αν είσαι Κορεάτης.
  • LOL (2ος ορισμός): Ιντερνετικό ακρωνύμιο-επιφώνημα το οποίο καταδεικνύει ότι αυτό που διάβασες υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είναι αστείο αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι.
  • Meatspin: Επαναστατικής τεχνολογίας μηχανή του κιμά με περιστροφική λειτουργία (εξ ου και meat-spin).
  • Meme: Εικόνα που είναι χιουμοριστική ανάμεσα στις 1500 και 2000 πρώτες φορές που τη βλέπεις να επαναλαμβάνεται. Μετά αντιμετωπίζεται με ένα απλό και απέριττο lol (βλ. λήμμα, 2ο ορισμό).
  • Mikeius: Ιντερνετικός εξυπνάκιας ο οποίος διέδωσε το στιλ γραφής "κράζω ό,τι δε γουστάρω με ευρηματικά γαμωσταυρίδια και τα πασπαλίζω με μια πρέζα επιστημονικό ορθολογισμό για να μη με λένε μαλάκα".
  • Myspace: Μέσο κοινωνικής δικτύωσης το οποίο χρησιμοποιούνταν τη μακρινή εκείνη εποχή που ο X-to the Z-Xzibit θεωρούνταν σελέμπριτι.
  • Photoshop: Εργαλείο επεξεργασίας εικόνων που χρησιμοποιείται από γκόμενες για να φαίνονται λιγότερο από 200 κιλά (βλ. λήμμα BBW) κι από τύπους για να δείξουν ντοκουμέντα ότι υπάρχει το τέρας του Λοχ Νες (βλ. λήμμα Blogger).
  • Πλοκάμι του Καρχαρία: Παράρτημα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης, που εξερευνά θεματικές όπως ο έρωτας, ο πόλεμος, η ανθρώπινη υπόσταση και η Σκανδιναβική μυθολογία.
  • Πρίγκηπας της Νιγηρίας: Μια πραγματικά συγκλονιστική ιστορία για τον έκπτωτο ευγενή που, προκειμένου να σώσει την περιουσία της οικογένειάς του από τους κομμουνιστάς ή όποιον τον ανέτρεψε τέλος πάντων, είναι πρόθυμος να τη μοιραστεί με σένα! ναι, εσένα! αρκεί να του στείλεις τον τραπεζικό σου λογαριασμό. Ποιος θα άφηνε τέτοια ευκαιρία να φύγει;
  • Rebecca Black: Δημοφιλής τραγουδίστρια-ποιήτρια που το 2011 ανατίναξε τα μυαλά του ίντερνετ διδάσκοντάς του ότι μετά την Παρασκευή έρχεται το Σάββατο κι αμέσως μετά η Κυριακή.
  • Rick Astley: Αοιδός της δεκαετίας του '80 που για μια περίοδο το 2007 κρυβόταν πίσω από το 96% των λινκ που υπόσχονταν κάποια γυμνή σελεμπριτού.
  • Ρωσία: Χώρα από την οποία, σύμφωνα με το ίντερνετ, προέρχεται το 140% της ανθρώπινης μούρλας.
  • Σαραντατρίο, το: Αφηγηματικό ποίημα σε 24 ραψωδίες στο οποίο ένας γενναίος φορτηγατζής αφηγείται τις περιπέτειές του καθώς πήρε να μαραζώσει το λεμόνι, πήρε να χαλάσει το φασόλι και η πιπεριά γαμήθηκε.
  • Selfie: Αυτοφωτογράφιση, η οποία πραγματοποιείται με τη βοήθεια της μπροστινής κάμερας του κινητού ή στον καθρέφτη του μπάνιου ή και εσχάτως με τηλεκοντάρι, και χρησιμεύει στο να δηλώνεις περήφανα το ατενσιοχοριλίκι που σε διακατέχει. Υποχρεωτικό duckface (βλ. λήμμα).
  • Τρολάρισμα: Επιτηδευμένη μετάδοση αναληθών πληροφοριών ή γενικότερης ηλιθιότητας εις βάρος ανυποψίαστων πολιτών ή του Άδωνι Γεωργιάδη, η οποία πραγματοποιείται από άτομα (τρολ) που δεν έχουν ζωή, ψυχή και γκόμενα.
  • Tinder: Σάιτ που σου επιτρέπει να πατάς λάικ σε διάφορες γκόμενες και να ελπίζεις ότι, αν ευθυγραμμιστούν κατάλληλα οι πλανήτες και ο ΠΑΟΚ κατακτήσει το Τσάμπιονς Λιγκ, κάποια απ'αυτές μπορεί να δώσει σημασία και σε σένα.
  • Tumblr: Ο ήχος που ακούγεται απ'το στομάχι σου τα κρίσιμα τελευταία δευτερόλεπτα πριν το εγκαταλείψουν βιαίως εκείνα τα τελευταία εφτά σφηνάκια τεκίλα.
  • Twitter: Σάιτ για αυτούς που όλο το εύρος της ευφυΐας τους μπορεί να συμπυκνωθεί σε 140 χαρακτήρες.
  • Viagra: Χάπι που αυξάνει τις σεξουαλικές επιδόσεις και πωλείται αποκλειστικά και μόνο μέσω ανορθόγραφων e-mail.
  • Vines: Βιντεάκια για αυτούς που όλο το εύρος του χιούμορ τους μπορεί να συμπυκνωθεί σε 7 δευτερόλεπτα.
  • Φουσέκης: Λαϊκός ήρωας της ελληνικής ιντερνετικής μυθολογίας, γνωστός και με τα ονόματα Νίκος Κούκος, Νίκος Κορόμπος, Νίκος Ματσαμπλόκος, Νίκος Καβουρδούκος και Νίκος Κάλαντας του Καβουρδίρη του Κώστα.
  • Wikipedia: Συλλογή αμφιβόλου χρησιμότητας και αληθείας πληροφοριών που επιστρατεύεται στο 99,8% των μαθητικών και φοιτητικών εργασιών παγκοσμίως (πηγή: Wikipedia).
  • XHamster: To σάιτ αυτό που μας προσφέρει αυτό που κατά βάθος όλοι μας ψάχνουμε στο ίντερνετ: μικρά και χαριτωμένα τρωκτικά που επιδίδονται σε εξτρίμ σπορτς.
  • YOLO: Πολεμική ιαχή που ανακράζουν καυλωμένοι ηλίθιοι πριν πάρουν φόρα σε έναν κατήφορο με ένα καροτσάκι του σούπερ μάρκετ φορτωμένο με μια ρουκέτα και ακολούθως εξαφανίσουν το γονιδίωμά τους από τον πλανήτη γη.
  • Youtube: Σάιτ που ικανοποιεί τον συλλογικό εθισμό της ανθρωπότητας σε βιντεάκια με γάτες (βλ. λήμμα).
  • Zombie Apocalypse: Η εποχή εκείνη που οι νεκροί θα αρχίσουν να βγαίνουν απ'τους τάφοι τους και για κάποιο λόγο και μόνο στη σκέψη το ίντερνετ βρέχει συλλογικά κιλοτάκια.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας ζητήσω να συμπληρώσετε κι εσείς με τις δικές σας προτάσεις...που θα το κάνω.

Πέμπτη 14 Μαΐου 2015

Φοιτητικές εκλο-yes

Εδώ Πολυτεχνείο. Εδώ Πολυτεχνείο. Σας ομιλεί το μπλογκ των ελεύθερων αυνανιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αυνανιζόμενων Ελλήνων.
Σας μεταδίδω ότι εχθές έλαβον χώρα οι εκλογές για την ανάδειξη των φοιτητικών συλλόγων ανά τη χώρα, οι οποίες εξελίχθηκαν πλήρως ομαλά με το επιβεβλημένο ξυλίκι μεταξύ Δαπιτών και αριστερών.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και ας κάνουμε μια παρουσίαση όλων των διαγωνιζομένων.
Εν αρχή ην η ΔΑΠ.
Της οποίας τα αρχικά κατά πάσα πιθανότητα σημαίνουν Δηλώνουμε Απροκάλυπτα Πρηξαρχίδηδες.
Είδες Δαπίτη; Σε είδε πρώτος.
Αν οι Δαπίτες είχαν ύμνο (το "Και α και ου" δεν είναι ύμνος, είναι ο χαμένος κρίκος της εξέλιξης μετά τον πίθηκο), θα ήταν το Every Breath You Take.

Αυτό το τραγούδι μιλάει για έναν stalker του κιαρατά και μετά πάνε όλοι και το παίζουν στους γάμους τους.
Και μετά απορείτε γιατί πάμε κατά διαόλου σαν κοινωνία.
Αλλά έλεγα για τους Δαπάρες. Ο Δαπάρας της σχολής σου (κλίνεται κατά το "ο γαμιάς της γειτονιάς σου") θα είναι το πρώτο πράγμα που θα δεις πριν καν πας στη γραμματεία για να γραφτείς. Δεν έχει σημασία πόσο γρήγορα κινείσαι, αυτός θα σε πιάσει από κοντά και θα έρθει να σε "βοηθήσει να γραφτείς".
Τέτοια είναι η εμπιστοσύνη στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να έχουν τον μαγικό χάρτη που είχε ο Χάρι Πότερ και του εμφάνιζε την ακριβή τοποθεσία κάθε ανθρώπου μέσα στο μαγικό οικοτροφείο του. Δεν εξηγείται αλλιώς ότι όπου και να πας, όσο και να προσπαθήσεις να κρυφτείς, ακόμα κι αν μεταμφιεστείς σε αιγυπτιακή μούμια, θα καταφέρουν να έρθουν να σε χαιρετήσουν και να σου πουν για την επόμενη παρτάρα που θα κάνουν στην τάδε κλαμπάρα,
Γιατί φυσικά πρέπει να ξέρουμε ότι ένας Δαπάρας που σέβεται τον εαυτό του θα έρθει πάντα να σε προσεγγίσει σαν φιλαράκι. Έλα δικέ μου να πιούμε σφηνάκια, έχω και σημειώσεις για το τάδε μάθημα που ο καθηγητής περνάει τρία άτομα σε κάθε εξεταστική γιατί δεν του κάθεται η γυναίκα του, διοργανώνουμε το τάδε σεμινάριο για Autocad ή δεν ξέρω γω τι.
Είναι λες και η ΔΑΠ δεν είναι καν πολιτική παράταξη.
Κι η αλήθεια είναι ότι δεν είναι. Και δεν είναι γιατί οι περισσότεροι Δαπάρες σκαμπάζουν από πολιτική όσο σκαμπάζει ο Βαργκ Βίκερνες από χριστιανική ηθική. Υπάρχουν οι εξής δύο λόγοι που κάποιος φοιτητής γίνεται μέλος της ΔΑΠ:
α) Ο δεξιός μπαμπάς του έταξε κονεδιά με τον βουλευτή Καλοχαιρέτα με το που θα τελειώσει τη σχολή, ή
β) Νόμιζε ότι άμα γραφτεί στη ΔΑΠ θα βρει γκόμενα.
Η μόνη φορά που θα δεις Δαπίτες να προσεγγίζουν κάτι που μοιάζει με πολιτική συζήτηση είναι όταν θα καυχηθούν ότι χάρη στη δική τους παρέμβαση θα παιχτεί πτυχιακή εξεταστική, γιατί αλλιώς οι διοικήσεις των πανεπιστημίων που έχουν να ξεφορτωθούν πέντε εκατομμύρια αιώνιους φοιτητές δε θα το σκεφτόντουσαν από μόνοι τους.
Από την άλλη μεριά έχουμε τους φετινούς νικητές του Σ.Φ.ΗΛ.ΜΗΧ, τα ΕΑΑΚ. Οι τυπάδες αυτοί είναι κατά βάση αναρχοαυτόνομα σχήματα και σε κάθε σύλλογο εμφανίζονται και με διαφορετικό ευφάνταστο ακρωνύμιο. Μερικά παραδείγματα είναι το ΑΡ.ΑΓ.Ε. στους ηλεκτρολόγους-μηχανολόγους, το Α.ΦΟΙ.Σ.Α. στους αρχιτέκτονες και το Φ.Ε.Ρ.ΜΑ στους μαθηματικούς.

Η μόνη εξαίρεση στον κανόνα του ακρωνυμίου που έχω υπόψη μου είναι στους πολιτικοί μηχανικοί που λέγονται Αντιδομή, αλλά συγχωρείται γιατί έχει το Αντί- μέσα και το Αντί- είναι αυτό που συνοψίζει σε μία λέξη το τι είναι τα ΕΑΑΚ.
Αν οι Δαπάρες μιλάνε πιο πολύ για γκόμενες παρά για πολιτικά, οι ΕΑΑΚίτες μιλάνε αποκλειστικά και μόνο για πολιτικά. Συνήθως είναι αυτοί που βγάζουν τις αφίσες για τις συνελεύσεις του συλλόγου, στις οποίες γράφουν θέματα: α) Αντίδραση στο τάδε κυβερνητικό νομοσχέδιο, β) Συμμετοχή στην τάδε πορεία, γ) Στήριξη της δείνα κατάληψης,...ω) Ζητήματα σχολής.
Στα οποία ζητήματα σχολής τσουβαλιάζουν από το ότι δεν υπάρχει εργαστήριο για το τάδε μάθημα μέχρι το ότι οι τυρόπιτες του κυλικείου είναι στρόγγυλες και δεν ξέρουν από ποια γωνία να αρχίσουν να τρώνε.
Αγαπημένες τους συνήθειες είναι επίσης το να κράζουν τους Δαπίτες (οι οποίοι ανταπαντούν σε αυτό το κράξιμο με επιχειρήματα επιπέδου "Κράζεις; Θαυμάζεις!"), την κυβέρνηση ΣΑΝΕΛ (που δεν έχουν κι άδικο εδώ που τα λέμε) και το Φοι.Μ.Η., την παράταξη που δημιουργήθηκε σαν τσόντα μια βδομάδα πριν τις περσινές εκλογές και κέρδισε.
Άλλες δράσεις τους περιλαμβάνουν να στήνουν τραπεζάκια πάνω απ'το κυλικείο και να φτιάχνουν καφέδες σε τιμή "ό,τι έχετε ευχαρίστηση" (που έτσι κι αλλιώς αποκλείεται να είναι χειρότεροι απ'του κυλικείου), να πίνουν μπύρες Βεργίνα, η οποία μπύρα Βεργίνα κάνει την Άμστελ να φαντάζει τσέχικη μοναστηριακή, και να διοργανώνουν "εναλλακτικά" πάρτι στο Πολυτεχνείο όπου θα παίζει ρεμπέτικα ή χιπ-χοπ κάποιου Έλληνα ραπά που έκλασε ο Tupac και βγήκε αυτός ή ρέγκε.
Δηλαδή το ένα CD του Μπομπ Μάρλεϊ που πήρανε κάποτε τζαμπέ με την Ελευθεροτυπία. Έτσι κι αλλιώς α) κανείς δεν ξέρει άλλον καλλιτέχνη της ρέγκε, β) κανείς δεν ξέρει πώς ξεχωρίζουν δύο διαφορετικά τραγούδια της ρέγκε και γ) σε αυτά τα πάρτι ούτως ή άλλως δεν μπαίνεις αν δεν έχεις στρίψει γάρο σε κόλλα Α4, οπότε δεν πρόκειται να καταλάβεις τη διαφορά.
-Τι είναι αυτά που λες ρε; Άκου εκεί την πίνουν οι ΕΑΑΚίτες. Εσύ σε λίγο θα μας πεις κι ότι ο Όζι είναι πρεζάκι.

Στην ίδια συνομοταξία μπορεί να βρει κανείς την ΑΡ.ΕΝ, η οποία είναι η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σε αντίθεση με το μπαμπά-κόμμα δεν έχει καταφέρει να βρει ακόμα αρκετούς πρώην Πασόκους σατανιστές να την ψηφίσουν.
Και δεν είναι ότι δεν προσπάθησε.
Ναι, αυτό είναι ένα πανό με τον Γιούγκι. Εικάζω ότι τα επόμενα θα έχουν τον Πίκατσου, τον τυπά με το Death Note και καμιά γκόμενα τυλιγμένη με πλοκάμια από χταπόδι.
Αλλά όταν αναφερόμαστε σε φοιτητικές παρατάξεις, πρέπει να αφήσουμε κατά μέρος τα φραγκοδίφραγκα και να πιάσουμε το real deal. Το βαρύ πυροβολικό. Το χάρντκορ πράμα. Τον Άσσο τον άφιλτρο.
Στη στεριά δε ζει το ψάρι.
Ούτε ο Κνίτης με φρικιά.
Από το 1981 μέχρι σήμερα, η μόνη διαφορά είναι ότι οι γκόμενες άρχισαν να ξυρίζουν τις μασχάλες τους.
Είναι πάντα σοβαροί και αγέλαστοι. Κάθε τρίτη λέξη που λένε είναι "ο λαός". Είναι οι μόνοι αριστεροί που δεν την πίνουν ανοιχτά και ξεδιάντροπα (στο σπίτι τους δεν ξέρουμε τι κάνουν), γιατί "τα ναρκωτικά είναι το όργανο του καπιταλισμού για να αποπροσανατολίζει τη νεολαία από την πάλη των τάξεων" (σύμφωνα με τον Ριζοσπάστη, φύλλο της 14ης Απρίλη του 1997, σελίδα 16, στήλη 3).
Κι είναι πάντα αυτοί που θα μπουκάρουν μέσα στην αίθουσα ταυτόχρονα με τον καθηγητή, γιατί παίζουν πούστικα και περιμένουν ότι τότε θα μαζευτεί ο κόσμος για να ακούσει το κάλεσμα στα όπλα. Ο καλύτερος βέβαια καθηγητής που είχαμε ήταν αυτός που έγραψε τον αλαλάζοντα Κνίτη στην καραπουτσακλάρα του και ξεκίνησε μόνος του να γράφει το μάθημα στον πίνακα.
Πραγματικά όμως, δεν μπορώ να δώσω αρκετή έμφαση στο πόσο σοβαροί και αγέλαστοι είναι πάντα οι Κνίτες. Έχω δει ιεραπόστολους, φεμινίστριες και μέλη σε φιλολογικές λέσχες που είναι πιο κουλ και χαρούμενοι από τους Κνίτες.
Οι μόνες εκδηλώσεις τις οποίες οργανώνουν ποτέ είναι ομιλίες για τη θέση του κομμουνισμού στη σύγχρονη κοινωνία (διάβαζε: στο πατάρι, ανάμεσα στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο και την κούτα με τα σεμεδάκια που μας έκανε δώρο η θεία Κούτσαινα στο γάμο και "θα χαθεί" στην επόμενη μετακόμιση που θα κάνουμε).
Κι η μόνη ένδειξη ότι διαθέτουν κάποιου είδους "χιούμορ" είναι ότι εκτυπώνουν κατά καιρούς τις γελοιογραφίες του Ριζοσπάστη και τις κολλάνε στους τοίχους της σχολής.
Χα χα...χα...χα...χα...χα...χα.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας την πέσουν τίποτα αριστεροί με καδρόνια εκεί που τραγουδάτε αμέριμνοι "Και α και ου και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ".

Δευτέρα 11 Μαΐου 2015

Have you ever seen the rain?

Και σε ρωτάει λοιπόν αυτή η μπάντα με το εύκολο όνομα Creedence Clearwater Revival, έχεις δει ποτέ σου τη βροχή;

Κι η απάντηση είναι η εξής:
Ζω στη Θεσσαλονίκη.
ΝΑΙ ΤΗΝ ΠΟΥΤΑΝΑ, ΤΗΝ ΕΧΩ ΔΕΙ.
Φέτος έχουμε φάει τόση βροχή στη μάπα που νιώθουμε λες και δουλεύουμε καμεραμέν στη Cytherea Productions.
Απ'όλα τα πράγματα που θα μπορούσε η Θεσσαλονίκη να ζηλέψει απ'το Λονδίνο και να προσπαθήσει να του μοιάξει, έπρεπε να διαλέξει τον γκρίζο, βροχερό και σκοτεινιασμένο σκατόκαιρό του.
Λες και το Λονδίνο δεν έχει μετρό.
Αλλά λες εντάξει. Από τότε που μπήκε ο Μάης, μαζί με το κορίτσι του που στην καρδιά του η αγάπη δε χωράει κι άλλα τέτοια όμορφα, στην όμορφη πόλη της Θεσσαλονίκης επικρατούσε τέτοια ζέστη που δεν ήθελε πολύ για να βγω στους δρόμους με το σώβρακο, προκαλώντας πλημμύρες από όλα τα μουνάκια που θα στάξουν στο διάβα μου.
Οπότε ξυπνάω σήμερα το πρωί για να πάω στη σχολή μου και να παρακολουθήσω Μηχανική Ρευστών ώστε να ξέρω πώς θα αντιμετωπίσω όλες αυτές τις επερχόμενες μουνοπλημμύρες, και κοιτάω έξω απ'το παράθυρο του υπερπολυτελούς ρετιρέ μου στο Seven Hills City, και βλέπω ότι έχει συννεφιά.
Αλλά λέω γιόλο και βγαίνω έξω χωρίς ζακέτα, because αναρχία στη μάνα μου, φορώντας μόνο ένα κοντομάνικο μπλουζάκι πόλο, και λέω "ε, του πούστη, πόσο σκατά μπορεί να γίνει ο καιρός;".
Την επόμενη φορά που θα ακούσετε να λέω την φράση "ε, του πούστη, πόσο x μπορεί να y", σας παρακαλώ πολύ πάρτε φόρα και ρίξτε μου μια γερή καλαμιά στ'αρχίδια.
Ως φυσικό επακόλουθο της οργής των θεών που ξυπνάω κάθε φορά που ανοίγω το στόμα μου, η βροχή άρχισε να πέφτει σαν τους παίκτες του Ολυμπιακού κάθε φορά που κάποιος αντίπαλος αμυντικός τους στραβοκοιτάει.
Κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα το μπλουζάκι πόλο να γίνει μπλουζάκι γουότερ πόλο.
-Μπρρρ...είχες δεν είχες μας ξεπάγιασες.
Κι εκεί ήθελα να καταλήξω.

Βλέπετε, μαζί με τη βροχή, έπρεπε να πέσει κατακόρυφα κι η θερμοκρασία. Ως αποτέλεσμα, τα παπάρια μου έχουν γίνει κατεψυγμένος αρακάς Μπαρμπαστάθης κι άμα κλάσω θα βγει υγρό άζωτο.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε έχω βάλει μάλλινες κάλτσες, μάλλινο παντελόνι, φανέλα, πουκάμισο, δυο πουλόβερ, μια ζακέτα, κασκόλ, τραγιάσκα, έχω φτιάξει μια τσαγιέρα φασκόμηλο και περιμένω να έρθουν από στιγμή σε στιγμή τα εγγονάκια μου για να τα δώσω από ένα πενηντάευρο να φάνε μια σοκολάτα.
Βέβαια όπως ξέρουμε όλοι μας, εδώ και καμιά δεκαριά χιλιάδες χρόνια η ανθρωπότητα έχει ανακαλύψει ότι μπορεί να αποφύγει το μένος της φύσης πηγαίνοντας σε σπηλιές και φτιάχνοντας σπίτια. Οκ. Δε διαφωνώ.
Αλλά στη σύγχρονη ζωή δεν μπορείς να αποφύγεις το να βγεις έξω απ'το σπίτι σου, εκτός κι αν είσαι Platinum στο Lol.
Κι εκεί είναι που αρχίζει να γαμιέται και επισήμως ο Δίας, γιατί παρά τις καμιά δεκαριά χιλιάδες χρόνια εξέλιξης ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να μπορούμε να μετακινηθούμε σαν άνθρωποι κι όχι σαν ζώα μόλις πέσουν δυο στάλες νερό απ'τον ουρανό.
Γιατί αν αποφασίσεις να περπατήσεις, υπάρχουν οι εξής δύο εναλλακτικές: είτε θα στριμώχνονται όλοι κάτω από τα υπόστεγα για να μη βραχούν, οπότε όσοι προσπαθούν να περπατήσουν θα βιώσουν το ιερό προσκύνημα της Μέκκας, είτε θα κρατάνε ομπρέλες, οπότε όποιος προσπαθεί να περάσει θα κινδυνεύει να χάσει κανένα μάτι.
Επίσης υπάρχει και η τρίτη εναλλακτική, αυτή του να κρατάς ομπρέλα ΚΑΙ να πας κάτω από τα υπόστεγα, γιατί αν μπορούμε να εμπιστευτούμε σε κάτι την ανθρωπότητα αυτό είναι η απύθμενη ηλιθιότητα.

Για όσους πάλι επιλέξουν την αστική συγκοινωνία, θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι τα περισσότερα λεωφορεία που κυκλοφορούν στους ελληνικούς δρόμους έχουν κατασκευή αμαξώματος από ελληνικές βιομηχανίες, γιατί υπάρχουν και μηχανολόγοι που είναι "ημέτεροι" και κάπως πρέπει να βολευτούν.
Το οποίο σημαίνει ότι κατασκευάστηκαν με την κλασική ελληνική-πασοκική νοοτροπία του "έλα μωρέ, και τι έγινε αν δεν κάνουμε συγκόλληση εκεί πέρα και το κολλήσουμε στη θέση του με τσιχλόφουσκα;" και, σε συνδυασμό με την λεία σαν πωπουδάκι μωρού άσφαλτο των ελληνικών δρόμων, με την πάροδο των χρόνων, οι οροφές είναι υδατοστεγείς σαν σεμεδάκια.
Έτσι, ο Ελληνάρας, που είναι από ζάχαρη και άμα βραχεί θα λιώσει, κάνει την κλασική καγκουριά και παίρνει το εκατόν οχτακοσίων χιλιάδων κυβικών αυτοκίνητό του για να κατέβει στο κέντρο. Το οποίο θα κάνουν και όλοι οι υπόλοιποι.
Αλλά επειδή φυσικά ο Ελληνάρας έμαθε να οδηγάει τόσο, όσο για να εντυπωσιάσει τη βλαμμένη καγκουρομούνα που κυκλοφορεί με γαλότσα UGG και δεν ντρέπεται, άμα δει μπροστά του βρεγμένο δρόμο κλάνει πόμολα και χέζει μπαλκονόπορτες.
Κι έτσι, επειδή στο μυαλό του Ελληνάρα που δεν έμαθε ποτέ να οδηγάει "ασφαλής οδήγηση=αργή οδήγηση", παίρνει το εκατόν οχτακοσίων χιλιάδων κυβικών αυτοκίνητό του μαζί με όλους τους άλλους για να πάνε όλοι μαζί με μια ταχύτητα "μοντάζ Αγγελόπουλου".
Γι'αυτό λοιπόν θέλω να ευχηθούμε όλοι μαζί κακό ψόφο σε αυτή την πουτάνα που λέγεται Shirley Manson.
-Ποια είναι αυτή και τι σχέση έχει;

-Oκ, καταλάβαμε.
Αυτά, και να προσέχετε μη σας βρέξει κανένας μαλάκας περνώντας με το αυτοκίνητό του μέσα από λακκούβα.

Δευτέρα 4 Μαΐου 2015

Η εκδίκηση της Ματίνας Μανταρινάκη

Μη με κοιτάτε έτσι. Έχω καταφέρει να γράψω βαθυστόχαστες κοινωνικές πραγματείες πάνω στη Lady Gaga και στον Sheldon Cooper. Είναι απόλυτα ξεκάθαρο ότι έχω ξεπουλήσει και το τελευταίο ίχνος του αυτοσεβασμού μου και του αυτοελέγχου μου.

Κι αυτό ήταν μία ακόμα απόδειξη.
Γι'αυτό σήμερα θα γράψω για τη Ματίνα Μανταρινάκη.
Ξέρετε τη Ματίνα. Θα τη θυμάστε ίσως από εκείνο το σίριαλ που πιθανότατα έχει υποπέσει στην αντίληψή σας, που το λέγανε "Βαλεντίνου και Ειρήνης" ή κάπως έτσι.
Ήταν το άτομο που όλοι σε εκείνο το σίριαλ είχαν σαν μέτρο αναφοράς για τη φράση "υπάρχουν και χειρότερα". Καθημερινά της αποδίδονταν χαρακτηρισμοί τύπου "ασήμαντο μυρμηγκάκι", "ταπεινό χαμομηλάκι", "Μις Κλάψα" και "διοπτροφόρα μέλλουσα γεροντοκόρη".
Εν έτει 2015, η γη προφανώς έχει περάσει από κάποια σκουληκότρυπα που την πέταξε στο παράλληλο σύμπαν 7238514/Ζ, γιατί αυτό που ζούμε είναι η πανηγυρική δικαίωση της Ματίνας Μανταρινάκη.
-Γουάτ γιου τόκιν αμπάουτ, Γουίλις;
Θα σας εξηγήσω τώρα αμέσως: η Ματίνα ήταν η προσωποποίηση της χιπστεροσύνης πριν καν τολμήσουμε να διανοηθούμε την έννοια.
-Ωραία, έκανες τον παραλληλισμό σου με τη Ματίνα, φτάνει τόσο, τα λέμε ξανά σε μια βδομάδα.
Δεν έχετε μάθει απολύτως τίποτα από τα έξι χρόνια που συγγράφω στο ίντερνετ, έτσι;
-Για να εξακολουθούμε να σε διαβάζουμε...
Αυτό θα το εκλάβω σαν κομπλιμέντο.
Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή. Κι η αρχή είναι η εμφάνιση. Η Ματίνα Μανταρινάκη, ως "διοπτροφόρα μέλλουσα γεροντοκόρη", ντυνόταν με μακριές φούστες, πουκάμισα και μπλούζες μέχρι το λαιμό και φυσικά μαύρα κοκάλινα γυαλιά.
Η ένδυση αυτή το 1998 είχε τον ίδιο αντίκτυπο που έχει το πρώτο r στο Marlboro, και έτσι συνέχισε να είναι για όλη την επόμενη δεκαετία, καθώς η τάση ήταν για κάθε χρόνο που περνάει να περικόπτονται και τρία εκατοστά υφάσματος σε κάθε ρούχο.
Και ξαφνικά μας χτύπησε η χιπστεριά και τώρα το μόνο maxi ρούχο που δεν έχουν ενστερνιστεί οι χιπστερογκόμενες είναι η μπούρκα.
Βέβαια η χειρότερη μάστιγα είναι με τα κοκάλινα γυαλιά του Buddy Holly, τα οποία για τέσσερις δεκαετίες ήταν αυτομάτως πιο uncool κι από το πνευμονικό έιτζ. Οι αθρώποι που είχαν μυωπία ή φορούσαν φακούς επαφής, ή έκαναν εγχείριση με λέιζερ, ή έφτιαχναν λεπτούς και διακριτικούς σκελετούς που δε λειτουργούσαν σαν πινακίδα νέον που γράφει "hit me".

Και ξαφνικά χάρη στο κίνημα του ίντερνετ "smart is the new sexy", τα κοκάλινα γυαλιά έχουν γίνει τόσο της μόδας που υπάρχουν πλέον άνθρωποι που τα φοράνε χωρίς να έχουν μυωπία, με σκέτο τζάμι χωρίς φακό.
Και γιατί το κάνουμε αυτό;
Γιατί είμαστε ηλίθιοι, that's why.
Αλλά ας επανέλθουμε λίγο στο smart is the new sexy.
Πέρα από όποιον άντρα κινείτο, η Ματίνα Μανταρινάκη είχε ιδιαίτερη καψούρα με τον Κωνσταντίνο Κατακουζηνό, έναν χαρακτήρα που ήταν το άκρο αντίθετο του σέξι γιατί α) τον ενσάρκωνε ο Χάρης Ρώμας και β) γιατί ήταν ένας μαμούχαλος καθηγητής πανεπιστημίου που η μόνη του έγνοια στον κόσμο ήταν πώς θα εκδώσει το αριστούργημά του "Το Αποχετευτικό Σύστημα Στο Βυζάντιο".
Φλας φόργουορντ στο 2015, και παντού στα ιντερνέτια επικρατεί το πνεύμα του "smart is the new sexy". Εικάζω ότι η απαρχή του φαινομένου παίχτηκε με την ξαφνική επιτυχία του Big Bang Theory, του σίριαλ όπου ο Χόλοβιτς είναι ο γλοιώδης πέφτουλας, ο Ινδός δεν μπορεί να αρθρώσει λέξη μπροστά σε γυναίκες αν δεν είναι πιωμένος κι ο Σέλντον...ε...είναι ο Σέλντον.
Τρεις στους τέσσερις ευφυείς ανθρώπους δεν μπορούν να σταθούν φυσιολογικά στην κοινωνία!
Σέξι!
Εξού και η αναβίωση των κοκάλινων γυαλιών, γιατί ένα από τα πράγματα που μαθαίνουμε όλοι στη Β' Δημοτικού είναι ότι αν τα μάτια σου λειτουργούν σωστά δεν είσαι στ'αλήθεια έξυπνος.
Μάλλον αυτό που θα έπρεπε να λένε αντί για το "smart is the new sexy" είναι το "nerd is the new sexy". Ας δούμε για παράδειγμα τότε που, στο επεισόδιο με τον Νάσο Ζέπελιν...

...στο επεισόδιο λοιπόν με τον Νάσο Ζέπελιν, η Ματίνα ξεκινάει να συζητάει δι'αλληλογραφίας με έναν φιλοτελιστή, έναν μοντελιστή και έναν κομμουνιστή. Είναι από τις ασχολίες που σε οποιαδήποτε αμερικάνικη κολλεγιοταινία που σέβεται τον εαυτό της θα αντιμετωπίζονταν με συλλογικό κρέμασμα σε γάντζο.
Φιλοτελιστής ρε φίλε. Έχουμε βγάλει την έκφραση "έλα σπίτι μου να σου δείξω τη συλλογή μου με τα γραμματόσημα" μόνο και μόνο για να κοροϊδεύουμε αυτή την κατηγορία ανθρώπων.
Και τώρα ξαφνικά όλοι οι νέρντουλες βγαίνουν από τις τρύπες τους και επιδεικνύουν στον κόσμο πόσο μεγάλη είναι η συλλογή τους με τις κάρτες Πόκεμον και τι σπεσιφικέισονς έχει η κάρτα γραφικών τους και πόσα kills πήραν στο Λολ και για τις γαμημένες ταινίες του Σταρ Τρεκ.
Ειλικρινά, ζούμε στην εποχή που ακόμα κι η Κατακουζήνα μπορεί να βρει ακροατήριο πρόθυμο να ακούσει για το Αποχετευτικό Σύστημα στο Βυζάντιο.
Αν και αυτό δε σημαίνει ότι το σημερινό άρθρο αποτελεί δικαίωση της Κατακουζήνας, γιατί αν δικαιώσουμε οτιδήποτε έχει κάνει στη ζωή του ο Χάρης Ρώμας θα υποπέσουμε σε ένα από τα οχτώ θανάσιμα αμαρτήματα.
Ένα ακόμα σημείο στο οποίο η Ματίνα Μανταρινάκη παίρνει την εκδίκησή της είναι οι μουσικές επιλογές. Στο σίριαλ, όλοι την κορόιδευαν γιατί ήταν το μόνο άτομο που εν έτει 1998 γούσταρε να ακούει ξεχασμένους απ'το θεό καλλιτέχνες όπως οι Ολύμπιανς, η Κλειώ Δενάρδου (ναι το γκούγκλαρα) και τα Κατσαμπάκια.
Δεκαεφτά χρόνια αργότερα, κι ενώ η μέινστριμ μουσική έχει υποβιβαστεί σε έναν τύπο που μουρμουράει περί κώλων όσο από πίσω βαράει ένα ηλεκτρονικό τούμπανο, ο κάθε παπαρίτζουλας με ειρωνικό μουστάκι έρχεται και φοράει παράσημο στο στήθος του ότι την αγαπημένη του μπάντα την ακούνε πέντε άτομα και τα άλλα τέσσερα είναι οι μανάδες των καλλιτεχνών.
Αλλά αρκετά μιλήσαμε για τους Franz Ferdinand.

Ένας από τους πιο επώδυνους τρόπους με τον οποίον η Ματίνα δικαιώθηκε είναι η πολιτική. Ίσως θα θυμάστε το επεισόδιο όπου η Ελένη, σε μια απ'τις πολλές προσπάθειές της να βγάλει λεφτά εις βάρος του Κωνσταντίνου, τον έπεισε να ιδρύσει το κόμμα Βυζαντινή Αναγέννηση (ΒΥΖ.ΑΝ).
Πριν λοιπόν η Ματίνα γίνει ένθερμη Βυζανίστρια, σε μια απ' τις πολλές προσπάθειές της να ντυθεί νυφούλα εις βάρος του Κωνσταντίνου, υποστήριζε ένα κόμμα που τότε μετά βίας έμπαινε στη Βουλή, έπαιρνε 4% και οι ψηφοφόροι του γενικά ήταν κάτι μυστήρια τρένα, κάτι κουλτουριάρηδες και γενικά ήταν το κόμμα "ασήμαντο μυρμηγκάκι".
Σήμερα αυτό το κόμμα λέγεται ΣΥΡΙΖΑ και έχει εκλεγεί κυβέρνηση.
Και για κοίτα πούτσα το μυρμηγκάκι!
-Δε βαρέθηκες να κράζεις τον ΣΥΡΙΖΑ;
Δε βαρέθηκε ο Μαρινάκης να παίρνει πέτσινα πρωταθλήματα;
Αλλά πραγματικά, ο πιο μυστήριος τρόπος που η Ματίνα γνωρίζει δόξα στο σύγχρονο κόσμο είναι και το πιο βαρύνον χαρακτηριστικό της, αυτό για το οποίο εισέπραττε την περισσότερη χλεύη το 1998: ο γεροντοκορισμός.
Παλιά η αγαμία ερχόταν σαν ανεπιθύμητη παρενέργεια κάποιας επιλογής όπως το να παίζεις ιντερνετικά MMORPG ή να σπουδάζεις μηχανολογία, και γενικά αυτοί που βρίσκονταν σε αυτή την κατάσταση δεν ήταν και πολύ ευχαριστημένοι με αυτό.
Πλέον υπάρχει ολόκληρη κατηγορία ανθρώπων για την οποία η συνεύρεση με το αντίθετο φύλο, ή το ίδιο, ή το ενδιάμεσο, ή δεν ξέρω κι εγώ τι, βρίσκεται τόσο ψηλά στη λίστα των προτεραιοτήτων τους όσο το Άμστερνταμ από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το διανοείστε αυτό; Μέσα σε δέκα χρόνια το ευρυζωνικό ίντερνετ κατόρθωσε ό,τι δεν μπόρεσε ο Χριστιανισμός στις δύο χιλιετίες της ύπαρξής του.
Να ξεκόψει τους ανθρώπους από το σεξ.
Βέβαια αυτό μπορεί να είναι και αντίδραση της φυσικής επιλογής στον υπερπληθυσμό.
Αλλά είναι στ'αλήθεια τόσο σημαντικό το να αραιώνουμε σιγά σιγά απ'τον πλανήτη, μπροστά στη θλιβερή συνειδητοποίηση ότι τόσα χρόνια η Ματίνα Μανταρινάκη είχε δίκιο;
Δεν ξέρω. Θα απαντήσω κάποια άλλη φορά σε αυτό το ερώτημα.
-Δε θα κοιμηθούμε μέχρι να απαντήσεις.
Ουάου...
Αυτά, και να προσέχετε μην ακολουθήσουν αντίστοιχου ύφους αναλύσεις για τον Χλαπάτσα, τον Φοίβο τον καφετζή, τον Σάκη τον Υδραυλικό και την Ρένια το Αστροπελέκι.

Πέμπτη 30 Απριλίου 2015

Varoufuck this shit

Τα έργα και οι ημέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να περιγραφούν με την ατάκα που είπε ο θανατοποινίτης του Αρκά στον δεσμοφύλακα που τον οδηγούσε στο απόσπασμα:
-Κάποτε θα τα θυμόμαστε όλα αυτά και θα γελάμε...
Αλλά ανάμεσα σε αλληλοαντικρουόμενες δηλώσεις, κωλοτούμπες, καταλήψεις, επεισόδια, τηλεοπτικές συνεντεύξεις και επιθέσεις σε βενζινάδικα, ένας είναι ο πραγματικός σταρ αυτού του θίασου.
Ο Γιάνης με το ένα νι.
Ο Γιάνης ο Βαρουφάκης.
Ο οποίος ερωτηθείς γιατί γράφει το όνομά του με ένα νι, ενώ όλοι οι υπόλοιποι Γιάννηδες με δύο, απήντησε με την εξής πολύ διασκεδαστική ιστορία: όταν ήταν στο δημοτικό, η δασκάλα του τον μάλωνε γιατί έγραφε το Γιάνης με ένα νι, κι έτσι αυτός από πείσμα όταν έγινε μεγάλος και παγκοσμίως γνωστός οικονομολόγος το έγραφε επίτηδες με ένα νι για να της την πει.
Όπως και κάθε άλλος φυσιολογικός άνθρωπος που, στα σαράντα του χρόνια, προγραμματίζει τις ενέργειές του με στόχο να την πει στη δασκάλα που είχε στο δημοτικό.
Hey! Teacher! Leave this kid alone!

Ο Πίσω από τις Λέξεις Τσίπρας διάλεξε τον Γιάνη ως υπουργό Οικονομικών με το σκεπτικό ότι είναι οικονομολόγος. Είναι ένα ενδιαφέρον και πρωτότυπο σκεπτικό, αν σκεφτεί κανείς ότι όλοι οι προηγούμενοι υπουργοί οικονομικών ήταν λαμόγια.
Πριν από αυτό, ο Γιάνης ήτανε γνωστός κυρίως ως τηλεμαϊντανός σε διάφορες ειδήσεις και Παπαδάκηδες, όπου έβγαινε και βασικά εξηγούσε ότι αν η Ελλάδα πάει στη δραχμή θα γίνει του μουνιού το πανηγύρι.
Τουλάχιστον αυτό θυμάται ο Σταύρος Θεοδωράκ...
-Α! ΟΥ! ΜΠΟΜΠΟΛΙΣΤΑΝ! ΘΑΝΑΤΟΣ!
...ης, ο οποίος σε ένα πολύ ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα διάβασε μια από τις εν λόγω συνεντεύξεις του Γιάνη ενώπιον της Βουλής χωρίς να πει ότι αυτά που διάβαζε ήταν λεγόμενα του Γιάνη.
Η αντίδραση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (τουλάχιστον του τμήματος αυτού που υποστηρίζει τη δραχμή, των οποίων ο αριθμός κυμαίνεται ανάλογα με τον καιρό, την απόδοση του Παναθηναϊκού και τη θέση της Αφροδίτης σε σχέση με τον Κρόνο) ήταν του τύπου "τι λέει αυτός ρε!" και "πετάχτε τον έξω".
Δεν ήταν παράδοξη αυτή η αντίδραση, αφού οι Συριζαίοι είναι ικανοί να υιοθετήσουν τη θεωρία της επίπεδης γης αν το Μπομπολιστάν πει ότι η γη είναι στρόγγυλη. Απλά μόλις ο Σταύρακας αποκάλυψε ότι αυτά που διάβαζε τα είχε πει ο Γιάνης, όλοι αυτοί που αντιδρούσαν ξαφνικά θυμήθηκαν ότι έχουν αφήσει το αμάξι τους στο παρκόμετρο.
Αλλά αυτό το άρθρο δεν είναι για τον Σταύρακα. Είναι για τον Γιάνη.
Ο οποίος, με το που βγήκε στη βουλή και ανακοινώθηκε ως υπουργός Οικονομικών ξαφνικά απέκτησε ένα κύμα από θαυμάστριες, τις λεγόμενες και Βαρουφίτσες.
Γιατί συνέβη αυτό;
Επειδή οι φεμινίστριες είναι ακόμα κατασκηνωμένες κάτω από το σπίτι μου μετά την τελευταία μου ανάρτηση, δε θα πω "γιατί είστε ηλίθιες", απλά ότι το 99% δίνει το κακό όνομα στις υπόλοιπες.
Και τι ζόρι τραβάω εγώ, θα μου πείτε. Δεν είναι ωραίος, αλλά αρέσει. Είναι φάση το αγόρι! Είναι αλήτης! Είναι μηχανόβιος! Φοράει το πουκάμισο έξω απ'το παντελόνι σαν να μην τρέχει τίποτα! Κυκλοφορεί χωρίς μπατσικό γύρω του! He's a cowboy! On a steel horse he rides!

Όπως θα έλεγε γεμάτος πόνο και καψούρα ο Στάθης Ψάλτης σε ένα πρόγραμμα πολύ σπέσιαλ με πολλά αχ και βαχ, Τσίπρα μ'ακούς; Πολύ κωλόπαιδο ο Γιάνης.
Ο Τσίπρας φυσικά το ήξερε. Κι επέλεξε το κωλόπαιδο για την κρίσιμη θέση του διαπραγματευτή, γιατί ως γνωστόν η προεκλογική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι θα σκίσει τα μνημόνια.
Οι προεκλογικές δεσμεύσεις από την πραγματικότητα βέβαια απέχουν όσο ο Άρης Θεσσαλονίκης από την Α' Εθνική, αλλά αυτό δεν το είπε κανείς στον Γιάνη.
Βλέπετε, η μαντάμ Μέρκελ (sic!) είχε συνηθίσει από τους προηγούμενους υπουργούς οικονομικών να έρχονται και να της γλείφουν τη μπότα στο πίσω δωμάτιο αμέσως πριν τη συνέντευξη τύπου. Όταν ο Γιάνης έσκασε μύτη κι αντί να επαναλαμβάνει "yes mistress" με σκυμμένο κεφάλι τόλμησε να επιδείξει το παραμικρό ίχνος αλαζονείας, η Μέρκελ, ο Σόιμπλε κι ο Ντάισελμπλουμ φρύαξαν απ'το κακό τους.
Το πρόβλημα ήταν αλλού: δύο μόλις μέρες αφού ο Αλέξης έφερε την Ελπίδα και τραγούδησαν μαζί το Στη Ντισκοτέκ, συνειδητοποίησε ότι υποσχέθηκε να βάψει αυγά και το μόνο που είχε ήταν πορδές.
Αφού ο προσωπικός του γεωπόνος τον επιβεβαίωσε ότι δεν ήταν ακόμα η εποχή που ανθίζουν τα λεφτόδεντρα, ο Αλέξης έντρομος συνειδητοποίησε ότι θα έπρεπε να πληρώσει τον ουρανό, τα άστρα, την Άρτα και τα Γιάννενα έχοντας στο ταμείο τέσσερα κέρματα και ένα μισοφαγωμένο πιτόγυρο.
Αφού σκέφτηκε πολλές λύσεις όπως το να πουλήσει το κορμί του, να πλένει τζάμια στα φανάρια και να παίζει ακορντεόν στην Ομόνοια, αποφάσισε ότι το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να ρίξει τα μούτρα του, να ξανακολλήσει ένα-ένα με σελοτέιπ τα κομματάκια που έσκισε το μνημόνιο και να γλείψει τη μπότα της Μέρκελ.
Αλλά υπήρχε πρόβλημα. Ο Γιάνης, ο οποίος είχε δείξει τόση αποφασιστικότητα και πυγμή, ήταν πλέον καμένο χαρτί στους απέναντι. Ο Αλέξης δεν είναι ηλίθιος. Είναι πάρα πολλά άλλα πράγματα, αλλά δεν είναι ηλίθιος. Έτσι αποφάσισε να δώσει στον Γιάνη ένα γκεϊμπόι να παίζει και έδωσε σημαντικότερο ρόλο στο στέλεχος με το επικό ονοματεπώνυμο Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Ο οποίος και αποτελεί την τρίτη ή τέταρτη σημερινή αναφορά σε κάποιο αριστούργημα του 80's κινηματογράφου.
Αλλά ο Γιάνης δεν υπήρχε περίπτωση να τα παρατήσει έτσι και να φύγει απ'το φως της δημοσιότητας. Να θυμάστε το όνομά του. Θα ζήσει για πάντα.

Έτσι, προχθές το βράδυ, πήρε την κυρά του αγκαζέ και πήγανε να φάνε σε ένα εστιατόριο στα Εξάρχεια.
Και οκ, τα Εξάρχεια δεν είναι ακριβώς το μέρος που περιμένει να βρει κανείς τα γκουρμέ εστιατόρια που σερβίρουν ξέρω γω φιλέτο από άαρντβαρκ μαριναρισμένο σε σως από γκότζι μπέρι, Σο φάκιν γουάτ! Ο Γιάνης είπαμε είναι αλήτηζ! Παίρνει τους καθωσπρεπισμούς και τους χύνει στα μούτρα! Ήθελε να πάρει την κυρά του και να την πάει να φάνε κοψίδια και σπληνάντερα!
Το θέμα είναι ότι θα μπορούσε να την είχε πάει εξίσου καλά στα Βλάχικα στη Βάρη, ή στη Χασιά, ή στο Μαραθώνα, ή στη Βαγδάτη, ή βασικά σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του πλανήτη δεν περικλείεται από τις οδούς Αλεξάνδρας, Πατησίων, Ακαδημίας και Χαριλάου Τρικούπη.
Όπως ξέρει όποιος κατοικεί στην Ελλάδα και είναι πάνω από δύο χρονών, στα Εξάρχεια κατοικοεδρεύουν οι αναρχοαπαυτόνομοι. Κι αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι απαγορεύεται να περνάμε από εκεί, αλλά όταν είσαι μέλος της φάκιν' κυβέρνησης και πηγαίνεις στα Εξάρχεια, πιθανότατα την επόμενη μέρα έχεις προγραμματισμένο να βάλεις την αγαπημένη σου κόκκινη φανέλα και να κάνεις περιήγηση στα γραφικά στενοσόκακα της Τούμπας.
Έτσι λοιπόν, διερχόμενοι περαστικοί αναρχοαπαυτόνομοι διαπίστωσαν ότι έχει αθηναϊκές πινακίδες βρίσκεται ο Βαρουφάκης μέσα και για κάποιον απροσδιόριστο λόγο μπήκαν μέσα κι άρχισαν να τον βρίζουν και να του πετάνε γυάλινα αντικείμενα.
Nobody could have seen that coming!
Όπως γλαφυρά περιγράφει ο ίδιος ο Γιάνης, τον συγκίνησε ιδιαίτερα η στάση της γυναίκας του που, με το που ξεκίνησαν τα όργανα, αυτή μπήκε μπροστά του για να τον προστατεύσει από την επίθεση.
Και οκ, οι φεμινίστριες ακόμα δεν έχουν φύγει κάτω απ'το σπίτι μου και δε θέλω να διαιωνίσω στερεότυπα περασμένων εποχών ότι ο άντρας φοράει τα παντελόνια και πρέπει να προστατεύει τη γυναίκα κι είμαστε πολιτισμένοι άνθρωποι...αλλά...
...
...ΑΛΛΑ ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!
Δεν ντρέπεσαι; Εσύ τόσον καιρό μας παρίστανες τον γκραν γαμάω και τον αλητήριο και τον "κλεφτρόνι και τζέντελμαν" της κυβέρνησης κι ότι δε σε σκιάζει Μέρκελ καμιά, και μόλις έρχεται η ώρα να δείξεις το πραγματικό σου αντριλίκι, βάζεις για ασπίδα τη γυναίκα σου;
Ας έβαζες το Μακέδο!

Πέμπτο; Έκτο; Έχω χάσει το μέτρημα.
Αφού τέλος πάντων οι ανάρχες ξέμειναν από τασάκια να πετάξουν, ο Γιάνης ως άλλος Τζίζαντας Χριστός είπε "αφήστε τους να έρθουν κοντά μου" και τους εξήγησε ότι δεν έχει σημασία που είναι πλέον πολιτικός, γιατί πάντα σύχναζε στα Εξάρχεια και νιώθει Εξαρχειώτης και δεν τον εμποδίζει τίποτα να ξανάρθει.
Θα ξαναπάς στα Εξάρχεια, ε;
Όπως έλεγε κι η αρκούδα στο ανέκδοτο, "Γιάνη...δεν έρχεσαι στο δάσος για κυνήγι".
Αυτά, και να προσέχετε μη σας μαλώσει η δασκάλα σας στο δημοτικό και καταλήξετε για την υπόλοιπη ζωή σας να συστήνεστε ως Γηόργος Κονσταντηνήδης.