Δικό σας!

Κανένας μεγάλος καλλιτέχνης δεν είναι πραγματικά μεγάλος χωρίς το πιστό του κοινό.
Ο μεγάλος καλλιτέχνης είμαι εγώ.
Δεν καταλαβαίνω τον ειρωνικό σας γέλωτα.
Σκάστε βλαμμένα.
Καθώς, λοιπόν, χάρη σε μια διαβολική σύμπτωση, ελάχιστες μόλις ώρες πριν ο Πρόεδρος του Ανώτατου Παρακμιακού Ιδρύματος έδωσε το μικρόφωνο στο κοινό του, ναι σύμπτωση ήταν και δεν ξεπατίκωσα καθόλου την ιδέα γιατί δε μου ερχότανε τίποτα καλύτερο να γράψω, αποφάσισα να ξεθάψω όλα τα σχόλια που μου έχετε αφήσει εσείς, οι λατρεμένοι αναγνώστες που μου δίνετε τη δύναμη να συνεχίσω, τα αυτόγραφα μετά και ταλιμπάν και ταλιμπάν.
Δηλαδή όχι όλα, μέχρι πέρσι τέτοιον καιρό γιατί βαριέμαι του πούστη να ψάχνω διακόσιες τόσες αναρτήσεις.
Ναι, είμαι εντελώς σάπιος.
Τι έκανα πέρσι τέτοιον καιρό;
Α, ναι, γύρναγα απ'την Πενταήμερη.
Oh, the memories. Το Τζόνι Κόκα. Ο ναργιλές. Ο Παντελίδης. Εκείνη η σκρόφα η Χριστίνα με τη μύτη που καμπυλώνει το χωρόχρονο. Ο Τηλεκύβος. Αχ, πώς περνάνε τα χρόνια.
Τέσπα. Πάμε στο αφιέρωμα.
Ζω για το χειροκρότημα λέμετε.

ΠΡΟΕΔΡΑΣ:

• Εσύ γάμησες τη μάνα του Κάκου; Όχι τίποτα άλλο απλά να ξέρουμε αν γάμησες...
• Να κάνεις και τουρνέ στα σχολεία (λύκεια ε;;;) να υπογράφεις σε βυζά νεαρών κορασίδων...
• "The gods made heavy metal and they saw that it was good" - Μέταλ μπάντα ειδικευμένη στα σπαθιά και στο να ρίχνει μπύρες σε βυζοχαράδρες!
• "μου λέει εντάξει, δεν τους ήξερα τους Σκόρπιονς, αλλά καλοί ήταν, να εμπλουτίζουμε τις γνώσεις μας στη μουσική!!!!"
• Επίσης όλοι οι καλικάτζαροι είναι ανασφάλιστοι αλλά έχει κονέ ο χοντρός και δεν του κάνει ποτέ επίσκεψη το ΣΔΟΕ.
• Το φτηνότερο κανονικό φαγητό που είδα ήταν κοτόπουλο με κάτι και σάλτσα με μπλα μπλα και ρύζι Μαδαγασκάρης τι σκατά ήταν αυτά (11,5 ευρά)...
• Κοίτα........ με ένα μπουκάλι βότκα δεν κάνεις δουλειά σ αυτό το πράγμα. Βάλε και ουίσκι μαζί...
• Υ.Γ.: Ο Van Halen είναι Θεσσαλονικιός; (ναι, κι εγώ είμαι απ'την Αγγλία)
• Για το Μπιγκ Μπανγκ Θίορι δεν έχω άποψη καθώς μπορεί και να έχω δει 1,5 επεισόδιο. Τρώγοντας. Και να ακούω Τζούντας Πριστ από υπολογιστή. Μάλλον δεν πρόσεχα και πολύ...
• Για την Ιαπωνία δεν ανέφερες τις ωραίες κραυγές που βγάζουν οι γκόμενες όταν γαμιούνται που ακούγονται λες και βιάζουν ανήλικους λύκους..
• Χρόνια πολλά και πολύχρωμος από τα πολλά χρώματα που θα αλλάξεις κατά τη διάρκεια του σεξ που θα κάνεις μόλις αρχίσεις να πίνεις!!
• Γιατί όλο μου εμφανίζετε καινούρια ονόματα που δεν τα ξέρω και τα σιχαίνομαι μόλις τα βλέπω; Δεν τους ήξερα αυτούς τους di(e)rection και ήμουν λίγο περισσότερο ευτυχισμένος πριν...
• Carib. Μπύρα είναι αυτή ή κάτουρα ελέφαντα;
• Μας χρειάζονται μορφωμένα αγόρια στην μπλογκόσφαιρα (σα γκέι σχόλιο ακούστηκε αυτό)... 
• H Lady Gaga είναι ο Φλωρινιώτης! Είναι αλήθεια!
• Όταν πέρασε η δράση τους αποφάσισε να φύγει για να πάει να βιάσει μια αγελάδα σε κεντρικό δρόμο της Ινδίας...
• Για να τραγουδούσες Παντέλα πρέπει να ήσουν πολύ πίτα με απ' όλα οπότε είμαι περήφανος για σένα τέκνο μου! Συγχαρητήρια! άντε και σαν φοιτητής να τραγουδάς κλαρίνα από το πολύ πιοτό!

ΕΡΠΗΣ ΧΩΣΤΗΡΑΣ (τον Καμπόσο που ανέλαβε τον Σελέμπριτι δεν τον παίζουμε)

• το πρωί Suzuki Alto, το μεσημέρι Lamborgini Morcelago ("BECAUSE I'M BATMAN" *καρκίνος στο λαιμό*) και το βράδυ τη μαμά σου
  Χωστήρας,
  τρίτος δούκας της επαρχίας της Κάβλας
• αυτό το ποστ καθόταν κρυμμένο σε μια γωνιά και ρουφούσε κοκαΐνη από πρεζέμπορα στην Κολομβία και μετά πηρε μια Λαμποργκίνι και έσπασε το φράγμα του ηχου.....μαλάκα τι ταχύτητα....
• Να πηγαίνεις γηπεδο, μπορεί να μην πηδας, αλλά θα γράφεις γαμάτα άρθρα. Τούτο 'δω ηταν ωραίο!
• Και λίγα είπες...ας θυμηθούμε τη λατρεία του στα φυστίκια, τις ανέμελες περιπλανησεις για την εξεύρεση του κατάλληλου bar, τα γαλάζιου του μάτια, τα ,λυτά του μαλλιά, τα παράξενα χείλη που μου φαίρνουν φωτιά....και άλλα που θα έλεγε η Άντζελα
• εγώ θα κυκλοφορούσα με μπλουζάκι "Thomas the Barbarian"...η επιτυχία θα ηταν σίγουρη!
  Όχι, όχι δεν έχω κυκλοφορησει με μπλουζάκι "Χωστηρας" κε ωπιοσ τω πι θα αιχι πλοκ κε ριπωρτ
• συνάντησες τον Χωστηρα και βρηκες νέο νόημα στη ζωη σου, ηπιες μπύρες με Snake και Τομμυ πού ηταν επίσης καταλυτικό, οι συνομηλικοι σου μπλόγκερς δεν είναι χαϊβάνια που είναι επιτυχία της γενιάς σου και τέλος ο Γρηγόρης και εγώ σου σηκώσαμε τα μανίκια....δηλαδη τι άλλο θες;
• υποψιάζομαι ότι ο τύπος γάμησε χρησιμοποιώντας για καπότα μια πλαστικη σακούλα που του είχε μείνει από την εποχη που αγόρασε με τα τελευταία του λεφτά ένα σακουλάκι ρύζι και το χύσι του βρωμούσε πείνα, λίγδα και αφραγκία.
  Καλη φάση φίλε. Δεν έχεις να φας, αλλά ο πέουλας-πέουλας
• πρέπει να είσαι σεξ μασίν έτσι;
• καλά ρε μαλάκα, άφησες τη μάνα σου να γράψει τον επίλογο;;;;
  Βάλε ζακέτα.
• νομίζω ότι υπάρχει κάποια σχέση που δεν την εντοπίζω μεταξύ του Τζένγκιζ Χαν και του Άμστερνταμ......ααααα ναι, τώρα θυμήθηκα.....ο Τζένγκιζ Χαν δεν πήγε ποτέ στο Άμστερνταμ!!!
• Μπορεί να μη γαμήσεις ποτέ, αλλά θα φτιάξεις καινούριο "Χρύσο Οδηγό", με όλα τα τηλέφωνα εμφανίσιμων κοπελών στο ΑΠΘ και θα τα πουλάς για να βγάλεις το χαρτζιλίκι σου
• Αν κατά τύχη ή ατυχία ξεχάσεις τι είναι η γυναίκα, τότες ρίξε μια ματιά στη δεξιά σου παλάμη και θα ξαναθυμηθείς
• στην ποπ ξεχνάτε μάλλον τον ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ Ντέιβιντ Χάσσελχοφγαμώτημπουτάναμου!!
• ο Μποντζόβης ήταν ο πιο καταλυτικός απ' όλους λόγω εξάτμισης (για όσους έπιασαν τ' αστείο)
• Τον έχω παίξει για τη Τζοβάνα φραγκούλη....ζήτημα να 'μουνα 17 τότε.
• ο κανονικός Θωμάς δεν πάει σε συναντήσεις, αυτός που γνωρίσατε είναι η τριτοξάδερφή του
• εγώ λέω το Π:η ζωή του Πι, εσύ σε μια βάρκα σε ειδιλιακές περιπτύξεις με ένα σκατζόχοιρο να σχεδιάζετε το μέλλον σας στην τροπική Σαμοθράκη, αυτός ο αριθμός είναι τα αγκάθια του σκατζόχοιρου που έβγαλες συνολικά από πάνω σου
• ημουν σουάγκ όταν πρωτοξεκίνησε και τώρα έχει γίνει πολύ mainstream, οπότε σνομπάρω, γιατί καμιά φορά κοιτάω πίσω μου και βλέπω το μέλλον....τόσο μπροστά είμαι.
• ΔΕ ΣΕ ΧΑΛΑΣΕ ΜΩΡΗ ΧΛΑΠΟΥΤΣΑ ΠΟΥ ΚΙ ΕΣΥ ΕΠΕΣΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ!!!! ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!
  γλύφε τσιρλιό τώρα!!

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ

• Οι U2 κατά τη γνώμη μου δεν είναι για τον πούτσο. Δεν είναι τίποτα. Απολύτως τίποτα. Απλά, όταν σκέφτομαι μουσική το μυαλό μου δεν πάει καν στους U2.
  
• Οι VH πάλι είναι τόσο άπειρα για τον πούτσο που καταρρίπτουν το continuum hypothesis.
• Επίσης να με συμπαθάς, αλλά ολάκερο μπουκάλι νερό ούτε όταν βγουν τα αποτελέσματα δεν το κατεβάζω! (γιατί είναι και γερό ποτήρι ανάθεμάτονε)
• Sex, fanta blue 'n' rock 'n' roll
• Για το αγγούρι την Portman συμφωνώ κι εγώ... Σε κάθε μα κάθε ταινία της κλαίει, τίποτα άλλο δεν ξέρει να κάνει;
• Χρόνια πολλά είδος ζαχαρπλαστείου, με το μαλλί πιο μπούκλα κι απ' του Mustein!
• "Εξεταστική: [...] κράτησε όλη την απαραίτητη γνώση που θα τον βοηθήσει στο μελλοντικό του επάγγελμα." Θυμάται κανείς εξεταστικές που να μας έβαζαν να σερβίρουμε καφέδες;
• Εντελώς τυπικά, βέβαια, εδώ και τρεις μέρες έχουν περάσει 72 ώρες πλην περίπου 10^-15, αν θυμάμαι καλά, δευτερόλεπτα.
• Και το καίριο ερώτημα που δημιούργησες: Τι ενδιαφέρον μπορεί να γίνει σε μια σχολή μηχανολόγων μηχανικών; (ωωωωωωωωω)
• Έλα, μαλάκα, δεν είπες στο κοινό πόσο σε έχω επηρεάσει! Πες τους! πες τους για την κρεπερί και την πίτσα με τα τρία κασέρια και τυρί, και για το χώμα που βάφτηκε καφέ, και όλα!
• Χαλάς. Έχω 8 επεισόδια να γελάσω.
  (Άμα αντιγράφεις Mikeius κι εμείς θα αντιγράφουμε το κοινό του)
• ΠΙΤΣΙΝΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
  ΔΕ ΛΥΠΑΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΙΑ;!;!;!;!;!
• Ε, και μη δουλευόμαστε, μια ελαφριά εσανς παιδεραστή την έχει... "Μ' αγαπάς / σ' αγαπώ / κι όταν θέλω εγώ να το πω / μι' αγκαλιά κι ένα φιλάκι σου γλυκό / λένε πάντα σ' αγαπώ...!" Έλεοοοοοος!!!
• Ήρθε η ώρα να βάλω τα πράγματα στη θέση τους. Η πικρή αλήθεια είναι η εξής. Ο έρωτας στον οποίο αναφέρομαι είναι η Κατερίνα, εγώ είμαι δήμαρχος της Χίου και ο Θωμάς είναι παπάς.
  Όλα τελείωσαν, δεν μπορώ να το κρατάω άλλο μέσα μου...
  Κουνελάκι μου, εντάξει. Ζήλεψα. Μπορείς να χωρίσεις την Κατερίνα.
• Ρε γελοίε είσαι 18 χρονών! Τι θα κάνεις στα 30;
• Πρώτον, δε γίνεται να κολυμπήσεις στο Θερμαϊκό. Αν σε πετάξουν μέσα, θα σπάσεις το πόδι σου. 
• Παρεμπιπτώντως, τώρα που το θυμάμαι, υπάρχει φουσκωτη κούκλα μαύρη, δε χρειάζεται να τη βάψεις με μαρκαδόρους. Έχω χρησιμοποιήσει τέτοια. 
• Πρόσεξε τώρα τι έχει να πει ο φιλόσοφος. Το γεγονός ότι κατονομάζεις αυτά τα πράγματα, πρόσωπα ή έννοιες ως "τα πιο βαρετά" τους δίνει αυτήν την ενδιαφέρουσα ιδιότητα, ότι δηλαδή είναι τα πιο βαρετά, άρα δεν είναι βαρετά, διότι έχουν μια ενδιαφέρουσα ιδιότητα (αυτός είναι και ο λόγος που εξ' αρχής ασχολήθηκες μαζί τους), άρα η ανάρτησή σου, όπως και όλες οι υπόλοιπες του είδους αυτού, αυτοαναιρούνται. 
• Σιγά ρε τεράστιε που τ'αρχίδια σου ταλαντώνονται με πλάτος ένα δέκατο του μέτρου! Επίσης το γεγονός ότι η αρχική φάση είναι π/3 σημαίνει ότι τα αρχίδια σου δεν ξεκίνησαν από τη θέση ισορροπίας, άρα είναι στραβά. Και τέλος το γεγονός ότι η ταλάντωση είναι αμείωτη μας δείχνει ότι στο παντελόνι σου υπάρχει κενό μουαχαχαχαχαχαχα!!!

Κ. ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΣΟΥ

• Εγώ που θέλω να πάρω κάμπριο όταν μεγαλώσω,για ν' ανεμίζει το μαλλί;
• Κι εσύ,Θωμά,ντύσε τα γυμνά σου χέρια,θα πουντιάσεις.
• Εγώ μου το επιτρέπω όμως. *Σνούπι με μαύρα γυαλιά ηλίου*
• Μετά τις Πανελλήνιες θα ανέβω,να διαπιστώσω αν όλα αυτά που λες ισχύουν (και να σου τραγουδήσω Μαζωνάκη).
• Μας έκανες τα μούτρα κρέας εκεί με τα λεωφορεία,τι να σου πω. -.-
• Ευελπιστώ μέσα στο 2014 να σου* μάθω σωστά ελληνικά.
  *ΣΕ
• Ενίσταμαι.Δεν ακούω Σαμπάνη,επειδή ΜΙΑ φορά μου κόλλησε ΕΝΑ τραγούδι του.
  (Τι να μας κάνει η νύχτα,μια νύχτα μόνο τι να μας κάνειιιιι;)
• Σε κυνηγάει η μάνα σου να μη φορέσεις φανελάκι από μέσα κι εσύ αρνείσαι; ΜΠΑΡΜΠΑ-ΘΩΜΑ.
• 2. Καλύτερα που δεν περνάς απ' τη θεωρία στην πράξη,γιατί έτσι και σε έπιαναν με τίποτα "περίεργες ουσίες",θα αναγκαζόμουν να σου φέρνω τσιγάρα στην μποζού. Ή να σε παρατήσω για κάποιον ελεύθερο.
• Ψήφισα Ανεξάρτητους,γιατί στην αρχή είχαν πλάκα οι θεωρίες συνωμοσίας,αλλά μετά σαν να παράγινε το κακό. Άσε που νομίζω ότι δεν τον λένε τυχαία Καμμένο τον αρχηγό τους.
• Ναι... Δεν θέλω κανένα απ' αυτά τα εξαίσια αναγνώσματα,πιτσίνι μου. Είναι γνωστό τοις πάσι,άλλωστε,ότι σ' εσένα με κέρδισε ο πλούσιος εσωτερικός σου κόσμος.
• Παιδεραστής ο Μπάρνεϊ; Να κάτι για το οποίο δεν πρόκειται να σε συγχωρέσω ποτέ.
• Καλά σου λέει. Και κομμένα τα γλυκά,θ' ανεβάσεις ζάχαρο και θα σε μαζεύουμε με το κουταλάκι καμιά ώρα.
• Και μαθητριούλα,όμως,γιατί όχι; Έχω μία κρυμμένη αθωότητα,που δεν πρόλαβες ν' ανακαλύψεις όταν είχαμε βγει.
• Παραβλέπω το γεγονός ότι φτάσατε ήδη στα παιδιά και ερωτώ: η Μήδεια τι σας λέει; :)
• Με 3% αλκοόλ,καλύτερα να έπινες την ορίτζιναλ Sprite!
• Και όχι,δεν παρεξηγήθηκα που με αντιδιαστέλλεις με μια φυσιολογική κοπέλα.
• Άσχετο,αλλά μ' αυτά τα επιστημονικά μου 'ρθε: ο Αβοκάντο -ή όπως αλλιώς τόνε λένε τέλος πάντων- κάτι μου λέει. (όχι μωρή, ο Παπάγια ήτανε)

ΙΩΑΝΝΑ ΤΗΣ ΛΩΡΑΙΝΗΣ

• Ibiza: Είσαι ο Περίνιο. Ή διαβάζεις το μπλογκ του φανατικά.
• Στη ντουζιέρα γεννιούνται τα μεγαλύτερα είδωλα του τραγουδιού.
• 9) Έχω πάψει να ασχολούμαι με την εμπορική ραπ γιατί φοβάμαι ότι θα με φάει ο Pitbull.
• Πες μου ότι είσαι Παόκι. Μόνο αυτό πες μου.
• Σκληρό το τέλος. Σόκαρε, πράγμα που επιβεβαιώνει την αξία του ρεύματος του μετααργοτεραμοντερνισμού στην νεο-κουστρουκτουβική σκηνή της Πέρα Αγουλινίτσας....οκ, από Δευτέρα κάνω αποτοξίνωση.
• Να λες ευχαριστώ που δεν αντιλήφθηκαν την παρουσία σου γιατί θα σου έκαναν επικό duckface και θα έχανες το φως σου.
• Γκόμενα: αυτό που δεν έχετε εκεί στο Μηχ. Μηχ.
• Σε ματιάξανε. Η επιστήμη έτσι λέει.
• Αυτός ο Κρητικός με τις ξανθές μπούκλες πολύ δυνατός χαρακτήρας. Τύφλα να χει ο Βάσια, η αρκούδα του Πούτιν.
• "This kicked asses' -The Guardian
  "Ο Τζακ Ο Εκλεκτός είναι ένα καυστικό σχόλιο στη σύγχρονη νεοελληνική και παγκόσμια πραγματικότητα ενώ εξερευνά τη φύση της καψούρας. Αληθινό, δυνατό, συγκινητικό με ένα τέλος που θα σας κάνει να πλαντάξετε στο κλάμα"-Νέα Της Άνω Κατωχώρας
  "Αληθινοί χαρακτήρες, χιούμορ, συγκίνηση, δυνατά αισθήματα από μια δυνατή πένα"-Νιού Γιορκ Τάιμς (από μετάφραση)
  "Διαβάστε το, μυστήρια πλάσματα"-Λευτέρης Πανταζής
  "Εδώ και 3 ημέρες έχουν περάσει 72 ώρες"-Χωστήρας"
  Δηλαδή τι θες για να καταλάβεις ότι το φινάλε γάμησε;
• Εγώ έχω να δω θεούσα 18 ετών από....ποτέ. Τελικά η ερωτική πόλη έχει και κοιτάσματα μαλακομαγνήτη.
• Δεν παρεξηγήθηκα. Απλά χαίρομαι που με θεωρείς γυναίκα με στήθος. Δεν φόρεσα το στράπλες φουστάνι τζάμπα.
• Να λέμε κι ευχαριστώ που δεν ανέλαβε ο ίδιος (σ.σ. ο Κανάκης) την πρωτοβουλία να τραγουδήσει.
• Και τι εννοείς έφυγε η Διαμαντοπούλου από το ΠΑΣΟΚ; Πάω να φέρω τον κύριο Καβούρη να παίξει το μικρότερο βιολί του κόσμου!
• Με κάνεις και νιώθω αθώα που στην περσινή 4ήμερη τραγουδούσα Μηδενιστή και Φουρέιρα. Μα Παντελίδη; Θα σε βάλω να κάνεις παρέα με τον συνωνόματο της Θοδώρας και με έναν συμμαθητή μου, από αυτούς που δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί υπάρχει κόσμος που δεν ακούει σκυλάδικα.

ΠΕΡΙΝΕΟΣ

• γαμό τω μαίταλλ
• Πια Θαισαλλλονήκη κε πια Αθίνα ρε αγράματει ώλι σας ! Κώρινθος σίτι και σας γαμάμε ότι τέλως πάντον αίχεται ευχαρήστηση.
• Τελευταία φορά που του ζήτησα κάτι ήταν ένα Seat Ibiza 1.200 με 69 ίππους. Μου το έφερε ηΤράπεζα Πειραιώς και κάαααατι πλήρωσα
• Δοκίμασε μια φορά να πιεις το αντισηπτικό διάλυμα. Το πολύ πολύ να κατουρήσεις οινόπνευμα.
• Τα σουβλάκια ήταν χοιρινά ή κοτόπουλα ;
• Το ένα έφερε το άλλο και στο τέλος κατέληξαν να φιλιούντε - αγκαλιάζοντε στριφογυρίζοντας τα κορμιά τους στα ξερασμένα κουράδια σκύλων. Ο έρωτας είναι τυφλός και δεν χαμπαριάζει από τέθοια. Δυστυχώς η Κ. περίμενε καρτερικά τον Θωμά να γυρίσει να φάνε μουσακά. Ο Θωμάς όμως ερωτοτροπούσε με τον μεγαλύτερο γοη της υφηλίου. Γύρισε σπίτι τα ξημερώματα μυρίζοντας γρασίδι και κουράδια. Είπε πως είχε ένα ατύχημα. Η Κ. τον πίστεψε. Κακομοίρα...
• Για τους Ισπανούς δεν θα γράψεις ρε Θωμάκο ; Να πεις για τα ισπανικά γαμάτα αμάξια τα Seat και να πεταχτέι σαν πούτσα ο Χωστήρας και να κράξει από ζήλια που δεν έχει Ιμπιζα καρδιά μου.
• Το να περπατάς στην βροχή και να γίνεσαι μουνί δεν είναι κακό. Και ΝΑΙ είναι πολύ αντρουά φάση. Τώρα αν αρχίζεις και τραγουδάς ταυτόχρονα και χοροπηδάς σαν την Μαίρη Πορπίνς τότε είσαι αδερφή.
• Μπα την σύριγγα την βρήκε αυτή που έγγραψε τις 58 αποχρώσεις του γκρί
• Πάντως είσαι αρχίδι γιατί προσπαθείς να σπιλώσεις το κοινωνικό έργο και προσφορά του Αντώνη Κανάκη. Και για αυτό σε πάω γιατί είσαι και γαμώ τα αρχίδια.
• Σημασία έχει η προσπάθεια και όχι το αποτέλεσμα αγαπητέ Θωμά. Στα αρχίδια σου για το αποτέλεσμα. Εσύ έφτασες μέχρι τον ημιτελικό μπορεί να έφαγες 3 μπαλάκια αλλά τον πάλεψες τον αγώνα. Οι εφημερίδες γράφουν θετικά σχόλια για σένα. Την επόμενη φορά θα κερδίσεις αρκει να προσπαθήσεις το ίδιο ή και ακόμα περισσότερο. Απλά μην ξανανιώσεις ευάλωτη. Μόνο αυτό πρόσεχε.

ΡΑΣΚΩΛΟΣ

• ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΓΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΥΜΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΝΟΠΑΝΟ ΤΟ ΤΖΟΦΡΙ!
• ΥΓ:πριν δωσεις θέματα σε αυτή που σου κανει πουτανιες πεστης να ερθει μεχρι τη τουαλετα λιγο να της σφυρίξεις ενα μυστικο και μετα σημειώσεις! :p
• Και επίσης πως κατάφερες και συνδυασες τον Νορβηγό με τη Νικολούλη και τους μαλάκες του Twilligt μονο εσυ ξες!!
• Η αλήθεια ειναι οτι μετά τους Black Sabbath σταμάτησα να διαβάζω σοβαρά,αλλά δε στο λέω μη στεναχωρηθείς!Μπακαλιαρο;
• Οσο για σενα Θωμα εχεις σκεφτεί να μπεις στις ταξεις του λαικου,αντιμονοπωλιακου,αντιιμπεριαλιστικου,αντιτραπεζικου και γενικά όλων των αντι που υπάρχουν
• Βαριεμαι να σου πω!Εχω πάρει υπερβολικη δοση πασπ σημερα και νοιωθω και εγω αρρωστος!
• Μην απογοητεύεσαι!!Εχεις ακόμα χιλιάδες χλμ να περάσεις μέσα από τις βαθειές σήραγγες της Μόρια...εμ του friendzone ήθελα να πω για να μάθεις!Χαλλλλλλαρα!
• Προσπερνώ το αθλιο σχόλιο που υποστηρίζει ότι δε ξερω φυσικη και σου λεω πως ενας μηχανολογος που δε ξερει να οδηγει ειναι σαν πουτάνα που δεν ξερει να βάζει προφυλακτικο!!ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ!
• Η Γραμμή Μαζινώ ήταν επιτυχημενη,ανιστορητε!
• Νε μαι πρωσαίβληναις.!Να ζιτας κε φχαρηστο που δαι σαι καλο σαι μωνωμαχοια!!!
• ΥΓ:Αν ημουν θειος της μερεντας δε θα την ειχες γνωρισει γιατι θα την ειχα κλειδωμενη σε ενα δωματιο και θα την ετρωγα ολημερις και ολονυχτις!
• Ρε δώσε σε εξαρτημένη τύπισσα κοκα και σε βάζει κάτω μέχρι να τη βαρεθείς!
• Μια βδομάδα διακοπες πηγαινω και γυρίζοντας τα βρίσκω όλα μπουρδέλο!!Για όνομα!
• ΚΑτερινα μην επεμβαίνεις οταν μιλάει ο άντρας σου και ο μπάρμπας σου!!Θωμά βάλε σε μια τάξη τη γυναίκα σου!!
• ΥΓ:Περίνιο δεν έχω μια για την προίκα της Κατερίνας γιατί την ξόδεψα για να ράψώ μια πλήρη κοστουμιά στο Σαμαρά,αλλά μη το πείτε στη ΚΑτερίνα!Θα της ξαναμαζέψω τα λεφτά,το υπόσχομαι!
• Ναι,ναι εσύ θα σώσεις τον κόσμο...Να θυμηθεις μόνο να βάλεις το βρακι μεσα από τη φόρμα και όχι έξω!
• Σε έχει χτυπήσει κανένα κινητήρας εσωτερικής καύσης στο κεφάλι;Αν δεν μιλώ εγώ ποιος θα μιλά;
• Κνιτισσες να πεις τις γκομενες που δε θα σου κάτσουν!!
• Ρε ξεπεσμένε σκύλε,εγώ δυο χρόνια στη Κέρκυρα δεν έχω πάει 54 και δυο φορές Ελαια(και αυτό από πιεση) και εσύ πήγες παντού;;;Ε ρε μάνα μου τα νέα παιδιά σήμερα!!

ΤΩΜΕΙ ΣΤΑΡΡΚ

• Περιμένω από τον Peri να δώσει τον τίμιο αγώνα του ibiza.
• Επίσης άνοιξε Τερκενλής και στην Αθήνα και τσίμπα μια πρωτευουσιάνικη αρχιδάρα!!! Και για τη φραπεδιά δεν έχεις να μας προσάψεις τίποτα...
• Πλέον έχετε και περιορισμούς για το πότε πρέπει να τελειώσετε ε? Μπουαχαχαχα
• Σταματήστε να γκρεμίζεται τον κόσμο μου εδώ στον κακό μπλόγγερ!!!
• Προσπάθεια να την αποπλανήσεις κάνεις ή να την κάνεις χριστιανή?
• Επίσης έχω την περιέργεια να μάθω πως θα έφτανε το πουλί σου μέσα σε κουτί με τα Ελληνικά Ταχυδρομεία!
• Δεν μας φτάνατε ένας ένας θα σας έχουμε και compo τώρα;
• Υ.Γ.Ξεστραβωθήτε στουρνάρια και μορφωθήτε γιατί σας βλέπω να αρμέγετε τσιπούρες!
• Κάθε σωστός μουνόδουλος πρέπει να περάσει από ένα πάρτυ της ΔΑΠ στην φοιτητική του καριέρα.
• Το να έχει η πίτσα έχει λιγότερο μπέικον είναι λόγος για πολύ σοβαρότερα πράγματα από τη γκρίνια...
• Οι μπάμιες είναι το ναρκωτικό σου.
• Επίσης στηρίζω τον Μπίλη Μπιζέλη γιατί πρέπει να ανοίξει το επάγγελμα και να σταματήσει ο Μάικ να είναι μονοπώλιο.
• Οι γιαπωνέζικες τσόντες αν βρεις τις καλές χωρίς τα μαλακισμένα τετραγωνάκια (και φυσικά να μην έχουν πλοκάμια) γαμάνε...
• Με δεδομένη την ομολογία του Murray των Maiden ότι έμαθε κιθάρα γιατί κάποιος που ήξερε κιθάρα του έτρωγε όλα τα πιπίνια θα συμφωνήσω μαζί σου και θα διασκεδάσω με την τσατίλα του Master από πανώ!
• Βασίκα το παίρνω πίσω δεν ξύπνησες καλά για να ακούς Παντελίδη...

ΦΙΛΙΚΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

• Fear of the duck το λένε ρε άσχετε (elPrez)
• Μίλησε για καφέ και αλκόολ ο τύπος που του λέγανε κερνάμε πιες οτι θες και έπινε νερό...(Φιδέμπορας)
• Εμεις ειμεθα ευσυνειδητοι πολιτες και σεβομαστε το νομο και τον τροχονομο και τον τρομονομο.

  (σκασε μη γελας μπορω να πω κι αλλα) (V for Svens-detta)
• Τον Λαζόπουλο φάε κι όλα θα πάνε καλά. (ΠενταΚάνθαρος)
• Είμαι και πολύ γαμάτο και όμορφο όρθιο γαμώτο. Resistance is futile. Ζηλεύεις απλά που δεν είσαι όρθιο γαμώτο λόγω ύψους. Είσαι γαμώτο ένα με το πάτωμα. (Φιδέμπορας)
• Το παν ειναι ο πέος να πέσει.Στην Φιλανδία κύριοι, γνωρίζουν οτι ειναι φυσική ανάγκη και μπορείς να πας σε όποια γυναικα σ'αρέσει και ευθαρσώς να ρωτησεις αν θέλει να ισορροπήσουν τις ορμόνες της μαζί.Αν της αρέσεις δεν χρειάζεται να πεινάσεις για να τον φωλιάσεις.Πότε θα γίνουμε Ευρώπη δεν ξέρω. (Μεσιέ Καρνιβάλ)
• AAAAAA αυτή την ταινία που έναν τον έχουν φυλακισμένο σε ενα γαμωμάγαζο και τον βαράνε με δονητές την έχω δεί κι εγώ. Την άλλη που του κόβει το πουλί το παράθυρο όχι οπότε ρώτα μία τον Γιώργο ποια είναι γιατί πρέπει να έχει πλάκα. (ΑνωMahler 76)
• Περαστικά. Ένα κρυολογηματάκι είναι, μην αγχώνεσαι, η συντέλεια του κόσμου έχει προγραμματιστεί για αργότερα (πολύ αργότερα). (elPrez)
• ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ (ο τρισμέγιστος Φωτοστέφανος Μαξ)
• Mε την βοήθεια του χριστού θα σας γαμήσουμε τη παναγία. Απλά πράγματα.(Φιδέμπορας)
• Πού να δεις απορία που άκουσαν τα δικά μου (τριχωτά πλέον) αυτάκια όταν συστηθήκαμε μαζί με τον κολλήτό και συνονόματο, σε φίλες της κοπέλας του:
  [Αυτός] - Γιώργος...
  [Εγώ ] - Κι εγώ Γιώργος.
  [Αυτή] - Δίδυμοι είστε;
  Η απορία στο πρόσωπό της μεγάλωσε ακόμα πιο πολύ, όταν της απάντησα
  "Όχι, μόνον εγώ", καθώς τυγχάνει να είμαι δίδυμος στο ζώδιο... (elPrez)
• ΓΕΙΑ!!
  ΕΠΕΣΤΡΕΨΑ ΣΤΗ ΜΠΛΟΓΚΟΣΦΑΙΡΑ!! ΣΕ ΕΛΕΙΨΑ;;; (Φωτοστέφανος)
• Ζω μεγάλες στιγμές διαβάζοντας τα γραπτά του παιδιού μου.
  Να, κοίτα. Ανέβηκα δυο πόντους. (Λε Κρήτη)
• Κάτσε (όχι ο Κάτσε του ΠΑΟΚ), ρε μάγκα, δηλαδή εσύ ήσουν ο παλαβός που τράβαγες φωτογραφίες τα βιβλία; (Πεντακάνθαρος)
• Αααα....Υπάρχουν ακόμα αυτοί; Αν θυμάμαι καλά έχουν να βγάλουν δίσκο από το Euro 2004. Η μόνη hard rock μπάντα που παρακολουθώ από Αρμένιους μετανάστες στην Αμερική, είναι οι Kardashians... (Stone Cold Crazy)
• φέρε μου τα χάπια μου παιδί μου και αμα πας στο περίπτερο να μου πάρεις τσιγάρα θα σου δώσω να πάρεις και μια κουκουρουκου. (Φιδέμπορας)
• Ρε πάλι καλά που επικράτησε το vhs γιατί τη τσόντα σε betamax δεν την κρύβει ούτε ο τηλεφωνικός κατάλογος. (Φιδέμπορας)
• Αν είναι να πέσεις στα ναρκωτικά, να μου το πεις να παιρνεις τουλάχιστον καθαρο πράμα. Τι λέω Παναγία μου στο παιδί. (Λε Κρήτη)
• ΠΡΟΣΟΧΗ!!

  Κάποιος έχει απαγάγει το Θωμά που ξέραμε

  και τον κρατά φιμωμένο και σιδεροδέσμιο.

  Ο Θωμάς για να γλιτώσει νομίζει ότι πρέπει να εφεύρει κάτι (που δεν κατάλαβα) και τον μαγνητοφωνούν καθώς μονολογεί εν απογνώσει περί ανυπαρξίας τετραγωνικών εκταρίων ή εκταρίων εις το τετράγωνο. (Μαυροδάφνη Boutaris Χρονοπούλου)
• Αλλά μην είσαι κότα...πήγαινε στην Κατερίνα και πες της στα ίσα : Μωρό μου, θα ντυθώ αμερικάνος πεζοναύτης. Ντύσου εσύ βιετναμέζα χορεύτρια και έλα να παίξουμε "Αποκάλυψη τώρα" ! Αν δεν της αρέσει ντύνεται και φεύγει... (Stone Cold Crazy)
• Και ποιός σου είπε ότι δεν είναι "Νίκος 29 (πόντοι) , επώνυμο Αντετοκούμπο, το γένος Μαντζαφλαρίγκα, καταγωγή Χαρτούμ" ; (Stone Cold Crazy)
• Δε γίνεται παιδί μου να ζητιανεύουμε την αγάπη του πατέρα σου. Αν θελει αραπίνες λάγνες ερωτιάρες, ας πάει να τις βρει. (Λε Κρήτη)
• υπαρχουν τετοιες ηλικιες στη μπλογκοσφαιρα;
  ποτε θα γινεις μελος στο μπλογκ μου ωστοσο ενηλικα;;; ΠΟΤΕ;;; (Φωτοστέφανος)
• Εισαι νουμπας. Η καλυτερη ανακαλυψη στην Χαλκιδικη ειναι ενα νυχτερινο κλαμπ στον δρομο προς Σανη (απο τα βουνα, οχι απο τον κεντρικο), ενα κλαμπ με οψη παλατιου της Κοκκινης Πλατειας και το μυστηριωδες ονομα "Κρεμλινο". (V for Svens-detta)
• Έξοχο κείμενο με ορθολογική ροή σκέψης και άπιαστο μηχανισμό κριτικής ικανότητας. Άσε την εναλλαγή Παντελίδη - Van Halen. Κορυφαία! (ΠενταΚάνθαρος)
• Εσύ που τα ξέρεις όλα αυτά;
  Και ποια ειναι αυτή η πουτανίδου εμμανουελίδου που λές;
  Που την ξέρεις αυτήν, ΓΙΕ ΜΟΥΥΥΥ! (Λε Κρήτη)
• πω ρε μαλακα, με το που ειδα τον τιτλο, πηγα να σου στειλω το ΑΛΗΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ άσμα του Πλοκαμιού του Καρχαρίου, αλλά με πρόλαβες. Και με ξενέρωσες. (Μικρός Μπαινόβγαιν)
• Δεν μας τα λέτε καλά εσύ με τον Γρηγόρη...
  Νέος Halford με τον μανατζαρέο του μυρίζει! (Κάτω Παρτάλι)
• President? Δεν ήξερες δεν ρώταγες? Συμπλήρωνε πουτσάκια τώρα. (Φιδέμπορας)
• Και τον Χωστήρα ρώτησε αλλά δε μπορούσε να μου απαντήσει...σιδέρωνε τα V μπλουζάκια του. (Λε Κρήτη)
• Μορφή ο τζίμις...τον βλέπω για σφαγή της Ναταλί στο Chelsea Hotel (της Ν.Υ) σαν άλλον Σιντ "ειμαι πιο πρεζάκι και από την πρέζα και πιο πόζερ από όλους" Βίσιους. (Φιδέμπορας)
• Ρε, αφήστε τις αγάπες και δοξάστε τον Λεβέντη! (ΠενταΚάνθαρος)
• Είσαι περήφανος που θα γαμήσει το τέκνον? Δηλαδή με λίγα λόγια είσαι ένας ακόμας αποτυχημένος αερογαμιάς που φορτώνει τα "θέλω" του στο τέκνον. Τόμμι δεν περίμενα να πέσεις τόσο χαμηλά... (Φιδέμπορας)
• Ρε πρεπει να μαι ο Τσακ Νορις γιατι ο Ρωμας εχει πραγματι παιξει σε σηριαλ που δεν εκανε το παλιολιθικο, συντηρητικο, στριμμενο γεροντοκορο. (V for Svens-detta)
• Και ποιος είσαι εσύ που θα μιλήσεις για τον Αντώνη τον Κανάκη; (ΠενταΚάνθαρος)
• Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, αυτό το τεράστιο δείγμα SWAG κυκλοφορεί στα Πετράλωνα. Δυστυχώς δεν τον έχω εντοπίσει ώστε να δοκιμάσω επιτέλους την αντοχή της μάσκας του αυτοκινήτου όταν θα τον χτυπήσω... (Φιδέμπορας)
• Πρώτον, είμαι ο μόνος που θέλει να βιαστεί από την Ντόρα την εξερευνήτρια; Νταξ, είμαι διεστραμμένος, το ξέρω. Παρακαλούνται οι φλώρικες γκόμενες να αποσυρθούν. (ΠενταΚάνθαρος)
• Υπάρχουν και χειρότερα φίλτατε Thomas...Να περάσεις μια ολόκληρη μέρα με το γκομενάκι και την παρέα της, να περάσετε σούπερ και στο τέλος της βραδιάς να σε προσκαλέσει στο δωμάτιό της, να πας....και τελικά να κοιμηθείτε αγκαλίτσα χωρίς να γίνει τίποτα γιατί κόλωσες! Όχι...δεν περιγράφω τη δική μου εμπειρία στην πενταήμερη, ένας φίλος ήταν! (Stone Cold Crazy)

Αυτά, και να προσέχω μην τσαντιστούν οι φιλικές συμμετοχές που δεν πήρανε ολόκληρη κατηγορία.

Πες μου το αμάξι σου να σου πω ποιος είσαι

Προσοχή: η εγγραφή που ακολουθεί είναι αποκλειστικά βασισμένη σε στερεότυπα και κλισέ. Αν οδηγείτε κάποιο από τα παρακάτω αυτοκίνητα και θεωρείτε ότι η περιγραφή δεν ανταποκρίνεται στον εαυτό σας, μη διστάσετε να γράψετε μια επιστολή διαμαρτυρίας την οποία και θα ταχυδρομήσετε στην οδό Τζάστιν Μπίμπερ 13 στην Κάτω Τούμπα με την ένδειξη "Για την Ελένη". Και μη ρωτήσετε ποια Ελένη.

• Hyundai: Είσαι κάβουρας και πας με το πλάι.
  
• Hyundai Matrix: Είσαι πενηντάρης, παντρεμένος με παιδιά, και μαζί με τα μαλλιά σου φεύγουν και οι προοπτικές να ξανακάνεις κάτι δημιουργικό στη ζωή σου.
• Fiat Multipla:  Είσαι πενηντάρης, παντρεμένος με παιδιά, μαζί με τα μαλλιά σου φεύγουν και οι προοπτικές να ξανακάνεις κάτι δημιουργικό στη ζωή σου, και επιπλέον έχεις καταρράκτη, γλαύκωμα ή καρκίνο στον αμφιβληστροειδή.
  
• Kia: Είσαι τόσο φτηνιάρης, τσίπης και μίζερος που ακόμα και το Hyundai σου φαίνεται ακριβό.
• Volkswagen: Είσαι ο τύπος του ανθρώπου που θεωρεί ενδιαφέρουσα εμπειρία μια επίσκεψη στο Praktiker.
• Volvo Ε.Ι.Χ.: Είσαι ο τύπος του ανθρώπου που σχεδιάζει από εβδομάδες πριν μια επίσκεψη στο Praktiker.
• Volvo Δ.Χ.: Είσαι οδηγός του ΟΑΣΘ.
  
• Volkswagen βανάκι: Τα 60's δεν πέθαναν ποτέ. Make love not war. Peace, brotha. Flower power is still a thing.
• Βανάκι γενικότερα: Φύγε από την παιδική χαρά ρε ανώμαλε.
• Scania: Το άσμα "Πάρε το Scania και τράβα στο καλό" μιλάει στην ψυχή σου.
• Skoda Octavia: Είσαι ταρίφας. Αυτό. Κι αν δεν είσαι στο επάγγελμα, είσαι στην ψυχή. Κάτι που είναι ακόμα χειρότερο.
• Toyota Hilux: Ψυγεία. Πλυντήρια. Κουζίνες. Θερμοσίφωνες. Όλα τα παλιά σίδερα μαζεύω. Ο παλιατζής. Ο παλιατζής.
• Nissan Navara: Χασίσι έστριψα να πιω απά στον Ψηλορείτη, τσ'αντάμα μου εμαστούρωσε ολάκερη η Κρήτη.
• Mercedes δεκαετίας 90 και πίσω: Μάνα, αναρωτιέμαι συνεχώς. Οι Αλβανοί είναι κυριλέ ή εγώ σαν Αλβανός;
  
• Toyota Yaris: Είσαι εκπαιδευτής σε σχολή οδηγών.
• Renault: Οι απανταχού μηχανολόγοι σε βλέπουνε, σε δείχνουνε με το δάχτυλο και γελάνε σαν καθυστερημένοι.
• Datsun Sunny: Έφτασε η ώρα να σου ανακληθεί το δίπλωμα οδήγησης.
• Lada: Έφτασε η ώρα να σου ανακληθεί το δίπλωμα οδήγησης, καθώς και το δικαίωμα στη ζωή.
• Παλιό Μίνι: Είσαι Δαπίτης.
• Νέο Μίνι: Είσαι τόσο Δαπίτης που ακόμα κι ο Φαήλος Κρανιδιώτης αηδιάζει όταν σε βλέπει.
• BMW: Πόσες αγροτικές επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση να θυσιάστηκαν άραγε στο βωμό του κωλόμπαρου, του Τζόνι Κόκα, του χαρτιού στο καφενείο και της μπέμπας παρκαρισμένης απ'έξω. Πόσες όμως.
• Alfa Romeo: Θεωρείς ότι η "ψυχή", το "πάθος" και η "οδηγική εμπειρία" αξίζουν να πληρώσεις το αμάξι δύο φορές στα συνεργεία.
• Fiat Cinque/Sei: Είσαι χαζογκόμενα.
• Nissan Micra: Είσαι πολύ χαζογκόμενα.
• Smart: Είσαι τόσο χαζογκόμενα που η Κοσμοψώλιταν σου φαίνεται υψηλή λογοτεχνία.
• Citroen Saxo μαμίσιο: Βλέπε τα παραπάνω.
• Citroen Saxo πειραγμένο: Ναι, αγόρι μου. Σε πιστεύω. Δεν έχεις περάσει ούτε απ'έξω απ'το Μπουρνάζι. Το κοντινότερο που έφτασες ποτέ ήταν μια φορά που κοιμήθηκες στο μετρό και ξύπνησες στον Άγιο Αντώνιο. Μα φυσικά και σε πιστεύω.
• Νέο Beetle: Είσαι χαζογκόμενα κι ο μπαμπάς σου έχει πραγματικά πολλά λεφτά για πέταμα.
• Daewoo Matiz: Είσαι χαζογκόμενα κι ο μπαμπάς σου οδηγεί Hyundai Matrix.
• Citroen 2CV: Όχι, δεν είσαι χαζογκόμενα. Είσαι κάτι πολύ χειρότερο. Είσαι χιπστερογκόμενα. Γαμώ την Αμελί σου και το ειρωνικό φουλάρι σου.
• Vespa: Είσαι χαζογκόμενα που μπορεί να ισορροπήσει πάνω σε δύο τροχούς.
• GLX: Ναι, αγόρι μου. Σε πιστεύω. Το μόνο που θέλει ο Μαρινάκης είναι η εξυγίανση του ελληνικού ποδοσφαίρου. Γιατί να μη σε πιστέψω.
• Οποιαδήποτε μηχανή >1000 κυβικά: Είσαι ο Σταμάτης Γαρδέλης και πρωταγωνιστείς στα Τσακάλια.
  
• Παλιό αμερικάνικο αμάξι εισαγωγής: Πολύ πιάτο εκεί στο Αμέρικα, αλλά και πολύ ντάλαρς, γιέα.
• Jeep Wrangler: Προσπαθείς να πείσεις τον κόσμο ότι είσαι offroader, 4WD και η ψωλή στα κάγκελα, αλλά στην πραγματικότητα η δυσκολότερη ανηφόρα που έχεις ανέβει είναι η Κηφισίας.
• Suzuki Jimny: Προσπαθείς να πείσεις τον κόσμο ότι είσαι offroader, 4WD και η ψωλή στα κάγκελα, αλλά στην πραγματικότητα η δυσκολότερη ανηφόρα που έχεις ανέβει είναι η Πατησίων. Ναι, υποθέτω ότι έχει διαφορά.
• Subaru Impreza: Δεν ξέρω αν στο είπανε, αλλά ο Colin McRae πέθανε και το Ράλι Ακρόπολις δεν περνάει μέσα από τους Αμπελόκηπους.
• Porsche Cayenne: Τόσα χρόνια ψήφιζες ΠΑΣΟΚ κι ούτε καν ντρέπεσαι.
• Porsche γενικότερα: Λείπω επαγγελματικό ταξίδι στη Νέα Γουινέα. Αν είσαι η μοναδική μου αγάπη, άφησέ μου μήνυμα λατρείας.
• Aston Martin: Μποντ. Τζέιμς Μποντ. Κουνημένο, όχι ανακατεμένο.
• Σάπια Dodge αγνώστων λοιπών στοιχείων: Μια χοντρή γυναίκα μπήκε σήμερα στο μαγαζί, αλλά δε με νοιάζει γιατί κάποτε σκόραρα τέσσερα touchdown.
• Hummer: Αυτό εδώ το πράμα:
  
  εφευρέθηκε για να μπορέσουν επιτέλους οι επιστήμονες να μετρήσουν το πουλί σου.
• Ποδήλατο: Είσαι εκείνος ο γαμημένος γαμόσπιτος γαμήδης που καβαλάει το γαμημένο ποδήλατό του στη γαμημένη παραλία Παρασκευή βράδυ έντεκα η ώρα και δεν αφήνεις έναν άνθρωπο να βολτάρει. Γαμώ το σπίτι σου. Γαμημένε. Γαμόσπιτε. Γαμήδη.

Αυτά, και να προσέχετε μη σας τρακάρει ο παππούς με το Lada.

Party like it's 1999

-Ρε μαλάκα άκυρε, λάθος τραγούδι του Prince έβαλες.
Το ξέρω, αλλά αυτό μ'αρέσει περισσότερο από το 1999. Και σάμπως ακούτε ποτέ τα τραγούδια;
Ως γνωστόν, η ζωή του μηχανικού είναι δύσκολη.
Ανάμεσα στο να σχεδιάζει μηχανήματα που ίσως καλά καλά δεν ξέρει καν σε τι χρησιμεύουν, να προσπαθεί να καταλάβει διπλά, τριπλά και της μάνας τους το μουνί-απλά ολοκληρώματα, να ακούει για τόρνους και φρέζες να του φρεζάρουν το μυαλό, και στο να βλέπει εκατό ψωλές και δέκα τρολ χωρίς ψωλές, δε θέλει και πολύ για να σαλτάρει και να γίνει κάτι σαν κι εμένα.
Ευτυχώς, υπάρχουν και τα πάρτι.

Επειδή λοιπόν έχω μια βδομάδα να γράψω, ξέρω ότι σας έλειψα τα μάλα, και δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω μέχρι να αρχίσει το Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ, ακολουθεί βαθυστόχαστη λογοτεχνική ανάλυση της αφίσας γραμμή προς γραμμή.

Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης του συλλόγου νομικής και χημικών μηχανικών.

Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος πώς ακριβώς δουλεύει ένα πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης, καθώς σίγουρα θα χρειαστεί να ξοδέψεις λεφτά στο πάρτι αυτό καθ'εαυτό. Ίσως να θέλει να μας τονίσει αυτό το φιλοσοφικό παράλογο, κάτι που φαίνεται κι από το "του συλλόγου νομικής και χημικών μηχανικών", που στα ελληνικά σημαίνει ότι οι χημικοί μηχανικοί και η νομική έχουν τον ίδιο σύλλογο. Αλλά από την άλλη...

Το πολυτεχνείο με έκανε δικηγόρο.

...βλέπεις αυτό κι αρχίζεις να αναρωτιέσαι:

Πραγματικά, πώς γκένιν ατό; Είναι βέβαια γνωστό ότι το Πολυτεχνείο προσφέρει μια πολύ ευρεία γκάμα γνωστικών πεδίων και μαθημάτων, όπως είναι τα Μαθηματικά Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV, V, VI και το καινούριο που θέλει να βγάλει ο Τζορτζ Λούκας, τα Στοιχεία Μηχανών Ι, ΙΙ, ΙΙΙ και το λουρί της μάνας, η Στατιστική, η Αριθμητική Ανάλυση, τα Μπετά 1 έως 148, η Ανάλυση Σημάτων, τα Καύσιμα, η Δυναμική, η Αεροδυναμική, η Υδροδυναμική, η Θερμοδυναμική, η Σκατοδυναμική, η Μπουγατσοκοπτική Ι (με λέιζερ), ΙΙ (με φωτόσπαθο) και ΙΙΙ (με κατάνα), το Στρίψιμο Μπάφου, η Πώληση Ψυγείων σε Εσκιμώους, το Τίτσου Ι και ΙΙ και η Παράδοση Πίτσας.

Η τομή αυτού του συνόλου, όμως, με το σύνολο των μαθημάτων που απαιτούνται για να γίνει κανείς δικηγόρος, είναι πιο κενή κι από το κεφάλι του Γρηγόρη.

Στο Πολυτεχνείο γίνεσαι Μηχανικός. Ή Αρχιτέκτονας. Μην κοιτάτε που ο τίτλος του πτυχίου λέει Αρχιτέκτων Μηχανικός, οι Αρχιτέκτονες δεν είναι μηχανικοί. Κάτι χαζογκομενίτσες είναι που σχεδιάζουν όμορφα σπιτάκια και δεν ξέρουν γρυ από μαθηματικά.

-Ενώ οι Μηχανικοί ξέρετε.

Οι Korn είναι για τον πούτσο.

Από την άλλη, βέβαια, το να γίνεις μηχανολόγος και δικηγόρος ταυτόχρονα είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ιδέα, από τη στιγμή που σε κάθε δεύτερο μάθημα οι καθηγητές μας μας τονίζουν ότι "ο μηχανολόγος είναι με το ένα πόδι στη φυλακή" και "αν γίνει κανένα ατύχημα σε εργοστάσιο που δουλεύετε, εσάς θα πάνε μέσα".

Ο δε συμπαθής Κύπριος που μας διδάσκει Μορφοποιήσεις, μας περιέγραψε σήμερα ότι στις μηχανές που φτιάχνουν τα σύρματα, το σύρμα βγαίνει με 200 χιλιόμετρα την ώρα, και μία φορά που κόπηκε ένα τέτοιο σύρμα γέμισε όλο το μηχανουργείο σύρματα και κάνανε μια βδομάδα να ξαναξεκινήσουν την παραγωγή.

Είναι λες και οι ίδιοι μας οι καθηγητές δε θέλουν να γίνουμε μηχανολόγοι.

Δεν θα ξαναπχιώ.

Μπράβο, φίλε μου. Είναι πραγματικά μια πολύ σημαντική απόφαση για τη ζωή σου. Επικροτώ τα μάλα ότι αποφάσισες να μην ξαναπχιείς. Το πχιοτό δεν είναι καλό πράμα. Καταστρέφει καργιέρες. Εσύ έχεις μια λαμπρή καργιέρα μπροστά σου για να την καταστρέψεις με το πχιοτό. Οπότε πολύ καλά θα κάνεις που δε θα ξαναπχιείς. Μακάρι να είχα κι εγώ τη δύναμη να το πάρω απόφαση ότι δε θα ξαναπχιώ.

Ελάτε να πχιούμε.

...ρε μαλάκα, καλά ρε μαλάκα, μηδέν θέληση; Μηδέν αποφασιστικότητα; Τίποτα; Τόσο πουθενάς είσαι; Μόλις στην προηγούμενη αράδα είπες ότι δε θα ξαναπχιείς και τώρα λες ελάτε να πχιούμε; Τι είναι αυτά; Με την πρώτη δυσκολία λύγισες; Μηδέν αντίσταση δηλαδή; Μηδέν πειθαρχία; Πώς θα κάνεις καργιέρα μηχανικού ρε; Κρίμα τα νιάτα σου και την ομορφχιά σου δηλαδή. Κάτι άνθρωποι σαν κι εσένα με αηδγιάζουν. Ελάτε να πχιούμε λέει. Τίποτα. Τόσοι κόποι και προσπάθχειες για να κόψει το πχιοτό, τίποτα, στον κουβά όλα. Αμάν πχια. Αυτό μόνο. Αμάν πχια.

Παίξε πανκ.

Οκ, αυτό δεν είναι και δύσκολο, απλά παίρνεις μια κιθάρα, παίζεις αριθμό συγχορδιών μεγαλύτερο από ένα και μικρότερο από τρία, γκαρίζεις από πάνω τρεις στίχους που λένε περίπου "Γαμιέται το κράτος, το κράτος γαμιέται, γαμιέται το κράτος, το κράτος σκατά" αλλά ίσως με λίγο πιο ποιητική διατύπωση, βουαλά.

Ε, φίλε, έχεις αναπτήρα;

Η αιώνια κραυγή αγωνίας του καπνιστή διαφόρων ειδών τσιγάρου, ή αυτού που τον έχουν φάει τα κουνούπια το καλοκαίρι στο εξοχικό του και προσπαθεί να βάλει φιδάκι, ή του πυρομανή, ή αυτού που πουλάει φτηνά οικόπεδα στην Πάρνηθα. 

Γαμημένοι αναπτήρες. Κατέχουν την τρίτη θέση στην Παγκόσμια Κατάταξη Αντικειμένων Που Εξαφανίζονται Πριν Προλάβεις Να Γυρίσεις Το Κεφάλι Σου, πίσω από τα κλειδιά και τα στυλό, και μπροστά από εξίσου άξιους αντιπάλους όπως τα τηλεκοντρόλ, οι κάλτσες στα στεγνωτήρια και η θέλησή μου για διάβασμα.

Και μετά υπάρχουν βέβαια εκείνοι οι γαμημένοι καβατζόπουστες, που σαν καλός Χριστιανός που είσαι τους δίνεις αναπτήρα να ανάψουν το τσιγάρο τους και μετά τον παίρνουν και τον βάζουν στην τσέπη τους σαν να μην τρέχει τίποτα κι άμα τους ρωτήσεις κιόλας πού πήγε ο αναπτήρας σου σου κάνουν το Βιετναμέζο.

Όχι εγώ, ένας φίλος μου. Εγώ δεν καπνίζω.

Όποιος δεν πίνει, είναι από την Κατερίνη.

Όποιος δεν πίνει, ναι. Όποιος δεν πίνει ΤΙ, το κέρατό μου; Νερό, είναι λίγο δύσκολο να επιβιώσεις χωρίς νερό. Γάλα; Όχι, αυτή είναι η Ιωάννα Καραθανάση του 1055 Rock. Φυσικούς χυμούς φρούτων; Κακώς, κάνουν πολύ καλό στην υγεία κι έχουν πολλές βιταμίνες. Αλκοόλ; Αφού εσύ ο ίδιος είπες λίγο πιο πάνω ότι δε θα ξαναπχιείς, τώρα τι μας τα γυρνάς.

Αλλά ακόμα κι αν ισχύουν οι εντελώς αβάσιμες υποψίες μου ότι με το "πίνει" ο συγγραφέας της αφίσας υπονοεί τη χασισοποσία, κάτι που προφανώς δεν ισχύει και οι άνθρωποι δε μου έχουν δώσει κανένα τέτοιο δικαίωμα κι εγώ είμαι απλά ένας αισχρός συκοφάντης, πού σκατά κολλάει η Κατερίνη;

Τι είναι δηλαδή η Κατερίνη; Καμία πόλη στη Γιούτα, τίγκα στους Μορμόνους, που θεωρούν ότι οτιδήποτε πιο αμαρτωλό από το να βλέπεις κινούμενα σχέδια κάθε Σάββατο πρωί θα σε στείλει κατευθείαν να καίγεσαι στα τρίσβαθα της κόλασης, αλλά το να έχεις πέντε γυναίκες είναι οκ;

Την τελευταία φορά που θυμάμαι, φυσιολογική πόλη ήταν η Κατερίνη. Και αλκοολούχα ποτά έπιναν, κι όλο και φαντάζομαι σε κάποιο καταγώγιο θα πίνανε μπάφους και θα παίζανε προ.

Πραγματικά, θέλει πολλά ναρκωτικά για να κολλήσει η Κατερίνη με αυτό το στίχο.

...oh, fuck.

Πάρτυ και δώσ'τη.

Έτσι είναι. Δεν είναι σωστό μόνο να την παίρνεις. Καβατζόπουστα, ε καβατζόπουστα. Πρέπει να τη δίνεις κιόλας. Το λεγόμενο δούναι και λαβείν. Οι φίλοι μας οι χημικοί δικηγόροι ή ό,τι σκατά τέλος πάντων βγαίνει από το σύλλογο νομικής και χημικών μηχανικών την έχουν ψυλλιαστεί σωστά τη δουλειά. 

Μάχονται για την κοινωνική δικαιοσύνη. 

Να γυρίζει λέμε, να γυρίζει. 

Τι; Όχι, σωστά, πώς μου ήρθε εμένα πάλι το μπαφουπονοούμενο; Αφού είναι ξεκάθαρο, δεν πρόκειται να υπάρξει ούτε ίχνος χασισίου εκεί μέσα. Εκατό φορές τα ίδια θα λέμε;

Πτέρυγα πολιτικών μηχανικών, δεύτερος όροφος.

Ε, τι; Αυτή η πρόταση απλά σου λέει πού θα γίνει το πάρτι, ώστε να ξέρεις και να μην έρθεις και ψάχνεις σαν το μαλάκα δέκα ώρες. Γιατί πρέπει το κάθε τι να έχει κι ένα βαθύτερο νόημα που μόνο εγώ το πιάνω και σας το λέω; Ο Μαέβιους Παχατουρίδης είμαι; Για να ξεκαβαλάμε λίγο το καλάμι σας παρακαλώ.

Φράιντεϊ 4/4, ώρα 11:00 ο' κλοκ.

...

...

...που λέμε κι εμείς οι Εγγλέζοι.

Και μετά απ'όλη αυτή τη μαλακία, που χρησίμευσε απλά για να σας πω ότι την Παρασκευή έχει πάρτι στο Πολυτεχνείο κι εννοείται ότι θα πάω τρέχοντας και χοροπηδώντας και κατρακυλώντας στις κατηφοριές γιατί δεν έχω τίποτε άλλο να κάνω απ'το να βλέπω ψωλές, ψωλές κι άλλες ψωλές...

-...λέει και Νομική μέσα...

...πάω να ψωνίσω τίποτα να είμαι σένιος για το πάρτι.

Αυτά, και να προσέχετε μη σας ρίξουν τίποτα στην πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό που θα πιείτε σαν καλά παιδάκια και καταλήξετε στην Κατερίνη.

Πράγματα που έχει θεοποιήσει το ίντερνετ χωρίς λόγο

Θυμάστε κάποτε, πριν πολλά πολλά χρόνια (το 2012, δηλαδή, αλλά στον κόσμο του ίντερνετ δύο χρόνια είναι γεωλογικός αιώνας) που κάθε γαμημένο άρθρο που έβγαζα είχε τη μορφή λίστας; Η Πέπεριτζ Φαρμ το θυμάται, αλλά υποθέτω και εσείς το θυμάστε. Και μετά το 2013 υποσχέθηκα ότι δε θα κάνω άλλες λίστες κι αντ'αυτού ανακάλυψα τις άκυρες ιστορίες που ο Εκλεκτός μαζί με μια άκυρη βυζαρού έσωζαν τον κόσμο από κακοποιούς όπως οι Γκέι Νταϊρέξιον. Και τώρα έχουμε 2014 και ξανακάνω λίστες. Του χρόνου θα αρχίσω να γράφω χαϊκού, δεν ξέρω. Πάμε τώρα στο προκείμενο.

Και με αυτή την κίνηση έχασα όλο το streetcred που με τόσο κόπο είχα χτίσει. Δεν πειράζει, υγεία πάνω απ'όλα.

• Γάτες
  Γαμημένες. Γάτες. Δεν μπορείς να ανοίξεις το ίντερνετ και να μη δεις μπροστά σου μία γάτα να τρώει σαβούρδα, ή μία γάτα να πηδάει από καναπέ σε καναπέ, ή μια γάτα να χέζει στο πάτωμα, ή μία γάτα να τρώει ό,τι βρει μπροστά της, ή μία γάτα να γαμιέται και να ξεσκίζεται και να την παίρνουν παρτούζα δέκα αρσενικές γάτες, ή δεν ξέρω γω τι. Οι γάτες είναι παντού. Οι γάτες κυριαρχούν στο σύμπαν. Οι γάτες είναι ανώτερες από τους ανθρώπους. ΑΑΑΑΡΓΚ! Έχω σιχαθεί να βλέπω γάτες μπροστά μου περισσότερο κι απ'όσο έχει σιχαθεί η μάνα του Γρηγόρη να την ξεσκίζω κάθε βράδυ, αλλά αυτό δε σας αφορά και τέλος πάντων λέγαμε για τις γάτες. Ως γνωστόν, μισώ κάθε πλάσμα που αναπνέει, ιδιαίτερα τους ανθρώπους, οπότε δε θα μπορούσαν να μου ξεφεύγουν οι γάτες. Αλλά οι γάτες είναι καριόλες, και δεν κάνουν καν για κατοικίδια. Κοιμούνται όλη τη μέρα εκτός απ'όταν κοιμάσαι εσύ, τα κάνουν όλα μπουρδέλο κι αν πας να παίξεις μαζί τους more often than not θα καταλήξεις γρατζουνισμένος. Ε, για όλα αυτά έχουμε τις γυναίκες, δε χρειαζόμαστε και τις γάτες.
  Α, και όσο μιλάμε για γάτες, ψόφος σε αυτόν εδώ το γαμιόλη:
  
  Ακόμα και το μπασταρδάκι ο Τζόφρεϊ από το Γκέιμ οφ Θρόουνς πιο συμπαθητικός είναι.
• Τα Minions από το Despicable Me
  
  Το φαινόμενο του να παθαίνουν ψύχωση ενήλικοι άνθρωποι με ταινίες και προγράμματα που απευθύνονται σε μικρά παιδιά είναι μάλλον συνηθισμένο στο θαυμαστό κόσμο του ίντερνετ, αν κρίνουμε από το ανησυχητικά υψηλό ποσοστό ενήλικων ανδρών που γουστάρουν να βλέπουν το Μικρό μου Πόνυ. Ντάξει, κι εγώ γουστάρω άπειρα Μπομπ Σφουγγαράκη, γιατί στις πρώτες σεζόν ιδίως είχε μπόλικο ενήλικο χιούμορ και δεν ήταν απλά ένα ηλίθιο παιδικό (έγινε στην πορεία). Αλλά τα Μίνιονς μου χτυπάνε στο νευρικό σύστημα. Ίσως να φταίνε οι ψιλές φωνούλες, κάτι που νόμιζα ότι είχαμε ξεπεράσει από την εποχή των Chipmunks, ή του hair metal, αλλά αρχίδια. Και όλοι τρελαίνονται και τα βρίσκουν γλυκούλικα. Επειδή είναι μικροσκοπικά και κίτρινα. Ξέρετε τι άλλο είναι μικροσκοπικό και κίτρινο; Οι ψωλές των Κινέζων. Δε σας βλέπω όμως να τρελαίνεστε.
• Τζένιφερ Λόρενς
  Ως γνωστόν, η μέση τύπισσα που ξημεροβραδιάζεται στο 9gag είναι μια ανασφαλής χοντροκώλα που τρώει άπειρα γλυκά, κινείται για να πάει από καναπέ σε ψυγείο και πίσω σε καναπέ και αν μπορούσε δε θα έβγαινε απ'το σπίτι ποτέ. Όπως είναι λογικό, η μέση σταρ του Χόλυγουντ, που έχει όλη μέρα από πίσω της τρεις γυμναστές, πέντε διατροφολόγους, εφτά κομμώτριες, δέκα μακιγιέζ και τριάντα ενδυματολόγους, δεν είναι κάτι που η μέση τύπισσα μπορεί να συσχετιστεί εύκολα. Ώσπου βγήκε η Τζένιφερ Λόρενς, μία ηθοποιέσα που έπαιξε την δυναμική κι ανεξάρτητη πρωταγωνίστρια στο Χάνγκερ Γκέιμς και μετά έβγαινε και δήλωνε ακομπλεξάριστα ότι τρώει δέκα μάφινς στην καθισιά κι ότι καταβάθος γούσταρε να γίνει ένας βρωμύλος, ένας άπλυτος σκύλος και τέτοια που μιλάνε στην ψυχή του χρήστη του 9gag. Δεν λέω ότι είναι κακό να υπάρχει κι ένας ακομπλεξάριστος σταρ, αλλά υπάρχει μια λεπτή γραμμή μεταξύ ακομπλεξάριστου και γελοίου, κι όταν βγαίνεις σε ζώνη υψηλής τηλεθέασης να μιλάς για τις εντερικές σου κινήσεις, έχεις αφήσει αυτή τη γραμμή διακόσια χιλιόμετρα πίσω και συνεχίζεις μέχρι να πιάσεις επίπεδο Βας-Βας και Κάτμαν.
• Αυτή εδώ η πουτάνα:
  
  Εντάξει, είναι όμορφη. Αλλά είναι Ρωσίδα. Οι Ρωσίδες είναι μουνάρες. Αν αυτή έβαζε υποψηφιότητα στα ρώσικα καλλιστεία, δε θα έβγαινε ούτε Μις Νοβοροσίσκι. Εντάξει, παίρνει και έξτρα πόντους επειδή είναι όμορφη γυναίκα σε έναν ανδροκρατούμενο κλάδο. Αυτός είναι ο δεύτερος απ'τους δύο λόγους που έδωσα τόση αξία στη Γιούλη (ο πρώτος είναι ότι είμαι μαλάκας). Αλλά ξαφνικά όλοι στο ίντερνετ κάνουν λες και ανακάλυψαν τη χαμένη δίδυμη αδερφή της Μπιγιονσέ που είναι ακόμα πιο μουνάρα. Μπιγιονσέ, ε; Πόσον καιρό είχα να το θυμηθώ αυτό το κορίτσι; Κοίτα να δεις που ξεπέρασα τη μεγαλύτερη συγγραφική εμμονή μου. Λέγαμε τέλος πάντων για τη στρατηγέσα του Πούτιν. Το καταλαβαίνω ότι ο μέσος χρήστης του 9gag πήζει τόσο πολύ στη μαλακία που αρκεί να του δείξεις μια αξιοπρεπή γκόμενα για να σου δώσει λάικ, αλλά έλεος πια.
• Nirvana
  
  Γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 90, τα κυρίαρχα μουσικά ρεύματα της δεκαετίας του '80 είχαν φτάσει σε σημείο γελοιότητας με την υπερβολή τους και την πλήρη έλλειψη πρωτοτυπίας τους, με αποτέλεσμα εκείνη η περίοδος να συναγωνίζεται σε παραγωγή μουσικού σκουπιδαριού το 2014. Ποιος, λοιπόν, θα ερχότανε να δώσει μια νέα πνοή νοήματος και ουσίας στη μουσική βιομηχανία που είχε κι επισήμως στερέψει από ιδέες; Μα, φυσικά, ένας πρεζάκιας που έπαιζε τέσσερα ακόρντα και από πάνω τραγουδούσε με φωνή "Κουϊκάρας-ελάτε παιδιά, έχω κι άλλο Νέσκουικ στο σκουριασμένο βανάκι μου" άσματα για κλαμένα μουνιά. Και τρία χρόνια μετά θα τον έβρισκαν με τα μυαλά του τιναγμένα στον τοίχο. Και σήμερα, αυτόν τον τύπο που έπαιζε κάτι ελάχιστα παραπάνω από έντεχνο, τον έχουνε ανακηρύξει όλοι αδιαμφισβήτητα ηγέτη και μουσική ιδιοφυΐα. Επειδή σκότωσε το hair metal? Σιγά το κατόρθωμα. Κι η Lady Gaga θα μπορούσε να το είχε κάνει.
• Μπάφος
  Μπορεί εδώ στην Ελλάδα ακόμα να συσχετίζουμε το μπάφο με τους αποτυχημένους της ζωής και τα τσογλάνια της θύρας 4, στην Αμερική όμως έχουν φτάσει πλέον σε σημείο που το να την πίνεις είναι πιο αποδεκτό από το να καπνίζεις. Ναι. Στο prime time τους δείχνουν άτομα να αποτίουν φόρο τιμής στον Μπομπ Μάρλεϊ και δεν τρέχει ζάντα, αλλά μην τυχόν κι ανάψει κανείς τσιγάρο, φωτιά που έπεσε να μας κάψει. Το ότι βέβαια όταν ο μπάφος καίγεται βγάζει κι αυτός πίσσα, που είναι η ουσία του τσιγάρου που προκαλεί τον καρκίνο, είναι κάτι που διαφεύγει από τα Αμερικανάκια (λογικό βέβαια, γιατί Αμερικανάκια είναι). Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν χρειάζεσαι τόσο πολύ τον συμπαθή κατά τ'άλλα μπάφο για να σου ανοίξει τους ορίζοντες και να δεις νέα πράματα και να περάσεις καλά στην τελική, μάλλον εσύ έχεις το πρόβλημα.
• Zombie apocalypse
  Ο κινηματογράφος, η τηλεόραση και τα βιντεοπαιχνίδια λατρεύουν τους νεκροζώντανους. Είναι γνωστό και σεβαστό αυτό. Βρικόλακες και ζόμπι έχουν πολλά να προσφέρουν στη μυθοπλασία. Ακόμα και μετά που βγήκε το Τουάιλάιτ και ο αιμοσταγής και κτηνώδης βρικόλακας ξεφτιλίστηκε σε έναν χορτοφάγο γκέι Βρετανό που στραφταλίζει σαν ντισκόμπαλα και stalkάρει ανήλικα κοριτσάκια. Και μετά φυσικά βγήκε και το Walking Dead και έδειξε πόσο γαμάνε τα ζόμπι μπλα μπλα μπλα. Αλλά υπάρχουν μερικοί ηλίθιοι που τα'χουν μπλέξει τόσο πολύ στο κεφάλι τους που λένε ότι είναι έτοιμοι και γουστάρουν να γίνει zombie apocalypse αύριο. Ρε γκασμά, δεν είσαι ο Norman Reedus. Δεν είσαι καν ο Μαϊκλοτζάκσον να αρχίσουνε τα ζόμπια να χορεύουνε τριγύρω σου. Ούτε καν μπορείς να μετρήσεις πόσες μάντρες αρχίδια θα κλάσεις στα ζόμπια.
  
• Μετρικό σύστημα
  Ως γνωστόν, αν έχεις σύνδεση ίντερνετ (ή κλέβεις από το γείτονα) και ζεις στην Ευρώπη ή στην Ιαπωνία ή τέλος πάντων σε κάποιο μέρος του ανεπτυγμένου κόσμου εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, διορίζεσαι αυτόματα θεματοφύλακας του μετρικού συστήματος, της επιστήμης και του ορθολογισμού γενικότερα. Έτσι, όποτε κάποιος κάνει το λάθος να πει ότι έχει ύψος έξι πόδια ή βάρος διακόσιες λίμπρες ή ότι έβαλε ένα γαλόνι βενζίνη, θα πεταχτεί από κάτω στα σχόλια ένας εξυπνάκιας και θα αφήσει σχόλιο του τύπου "Δηλαδή έχεις ύψος εκατόν εξήντα τρεις μπανάνες; Χα, χα, κοιτάξτε με, είμαι πολύ αστείος γιατί κράζω τους Αμερικάνους που χρησιμοποιούν το Αγγλοσαξονικό σύστημα κι είμαι ανώτερος και δεν είμαι ένας μαλάκας που δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει όλη μέρα παρά να σαπίζει στο ίντερνετ". Κατά τ'άλλα, αν ο Αμερικάνος έρθει και κοροϊδέψει ένα στοιχείο του πολιτισμού σου ή της καθημερινότητάς σου τέλος πάντων, φτου κακά, είναι ο κακός Αμερικάνος, στην πυρά με τις ξενέρωτες. Καθόλου double standard, τι λες τώρα.
• Πόκεμον
  Αναφέρθηκα και πιο πάνω στην ψύχωση ενήλικων ανθρώπων με προϊόντα που θεωρητικά απευθύνονται σε παιδιά, με πολύ τρανταχτό παράδειγμα τα βυζιά. Αλλά τα Πόκεμον είναι τόσο ψηλά στη λίστα της λατρείας του ίντερνετ που μπροστά στις ορδές των Ποκεμανιακών (δεν ξέρω αν υπάρχει αυτή η λέξη, κι αν μόλις την εφηύρα πρέπει να έκανα τη μεγαλύτερη μαλακία της ζωής μου) οι εξτρεμιστές μωαμεθανοί της Αλ Κάιντα φαντάζουν σαν το κοινό φιλολογικής βραδιάς του Μαέβιους Παχατουρίδη. Άμα δεν ξέρεις πώς λέγονταν όλα τα εκατόν πενήντα ένα ορίτζιναλ Πόκεμον, ή ποιες είναι οι ειδικές επιθέσεις του τάδε Πόκεμον, ή ποιο αρχίδι του Ας Κέτσαμ φαγουριζόταν όταν παρέλαβε το εκατοστό εικοστό όγδοο μετάλλιο της καριέρας του σαν εκπαιδευτής Πόκεμον, δεν είχες childhood, δεν αξίζεις να ζεις και θα καίγεσαι αιώνια σε ένα καζάνι της κόλασης ενώ τα ηχεία θα παίζουν όλη τη δισκογραφία του Μπίμπερ σε λούπα. Τα Πόκεμον είναι ίσως τα μόνα πλάσματα που κοντράρουν στην κατηγορία "ανεξήγητη λατρεία από μεριάς του ίντερνετ" τις γάτες. Αλλά χάνουν. Μην τα ισοπεδώσουμε κι όλα. Είπαμε. Οι γάτες κυριαρχούν στο σύμπαν.

Αυτά, και να προσέχετε μη σας κηρύξει τον πόλεμο η Ρωσία με μια στρατιά από εκπαιδευμένα Πόκεμον και ζόμπι επειδή δε χρησιμοποιείτε στη χώρα σας το μετρικό σύστημα.

...κι από φωνή κορμάρα

Εδώ και μερικούς μήνες ξεκίνησα να πηγαίνω στο γυμναστήριο του Άριστου και Τέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Δεν τα λέω εγώ, το κυλικείο της οδοντιατρικής τα λέει.

Και μετά μας κουνιούνται οι Αθηναίοι.

Όπως έλεγα λοιπόν, εδώ και μερικούς μήνες ξεκίνησα να πηγαίνω στο γυμναστήριο του Άριστου και Τέλειου Πανεπιστήμιου.

Με σήμα τον Άγιο Δημήτριο.

Πόσον καιρό είχα να πω αυτή την ατάκα;

-Δεν ξέρω πόσον καιρό είχες να πεις αυτή την ατάκα, αλλά ξέρω πόσο καιρό θα κάνεις να κάτσεις σε καρέκλα άμα δεν μπεις στο θέμα.

Καλά, καλά, γκρινιάρηδες, απορώ σε ποιον μοιάξατε και είστε τόσο γκρινιάρηδες.

Εκεί στο γυμναστήριο λοιπόν, που πηγαίνω για να χαλκέψω και να μπρουτζέψω (κρυάδα της οποίας την πατρότητα διεκδικεί ο Μάνθος Φουστάνος τότε που η Κατακουζήνα ήθελε να γίνει φιτ) το κορμί μου, γνώρισα τρεις γκόμενες, οι οποίες δεν χρειάστηκαν και πολύ καιρό για να με γειώσουν όπως κι όλες οι υπόλοιπες.

Αυτές χάνουν.

Σήμερα, λοιπόν, καθώς κατευθύνθηκα προς τα ντους για να ξεπλύνω το θείο μου κορμί από τον τίμιο ιδρώτα μου που μύριζε λεβάντα και μοσχολέμονο, ο τύπος στη διπλανή ντουζιέρα είχε πιάσει και τραγουδούσε αυτό:

Εντάξει, δε λέω, πολύς κόσμος συνηθίζει να τραγουδάει όταν πλένεται, αλλά συνήθως όχι όταν τον ακούν κι άλλοι άνθρωποι. 

Καθώς λοιπόν ο τύπος στη διπλανή ντουζιέρα συνέχιζε την αναδρομή στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, ξύπνησε το μαλακιστήρι μέσα μου και του λέω από δίπλα "ωραία φωνή έχεις ρε φίλε, έχεις σκεφτεί να πας στο The Voice?".

Κι ο δικός σου απαντάει "όχι, προτιμούσα να πάω στο Dancing With The Stars, αλλά δε με πήρανε".

Και μετά από λίγο "βασικά ήθελα να πάω στο The Voice, αλλά για κριτής, να κρίνω τους άλλους δηλαδή, αλλά δε με πήρανε, δεν ξέρω γιατί".

Και μετά έπιασε να τραγουδάει το Μήλο μου Κόκκινο.

Φυσικά, η γελοιότητα αυτού του διαλόγου αυξάνεται εκθετικά από το γεγονός ότι ήμασταν κι οι δύο με τις πούτσες έξω.

Και μετά από όλον αυτόν τον πρόλογο πάμε στο σημερινό μας θέμα, το οποίο είναι τα talent shows τύπου The Voice.

Ναι, το ξέρω, οι πρόλογοί μου είναι και γαμώ.

Κάπου εκεί πίσω στις αρχές του 21ου αιώνα, τότε που υποτίθεται ότι θα είχαμε ιπτάμενα αμάξια και προσωπικά ρομπότ-υπηρέτριες και τελικά είχαμε τ'αρχίδια μας ανά χείρας, η τελεόραση έψαχνε νέους τρόπους να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού, που είχε αρχίσει να μπουχτίζει από τα συμβατικά προγράμματα.

Και τότε κάποιος σκέφτηκε "αφού, ως γνωστόν, η ματαιοδοξία είναι η κινητήριος δύναμη του σύμπαντος (μαζί με κάτι άλλο που αρχίζει από Μ), από το να πληρώνεις ηθοποιούς και να γράφεις σενάρια, γιατί δε βάζεις απλά δώδεκα μαλάκες σε ένα δωμάτιο να ξεκατινιάζονται μεταξύ τους και να γράφει η κάμερα μέχρι και το που πάνε για κατούρημα, και τους έντεκα από δαύτους ούτε καν τους πληρώνεις;"

Θέλω να γνωρίσω αυτόν τον τύπο και να του σφίξω το χέρι.

Κι έτσι γεννήθηκε τέλος πάντων το Big Brother.

Εκεί πίσω στο 2001, όλο το σύμπαν είχε τρελαθεί. Τι εξευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, τι διάλυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, λύσσα κακιά και μαύρος ψόφος. 

Αλλά, όπως θα σας πει κι ο Τζάστιν Μπίμπερ, δεν υπάρχει αρνητική δημοσιότητα.

Και κάπως έτσι, στις 31 Δεκεμβρίου του 2001, κανείς δε νοιαζόταν ότι θα έμπαινε το 2002, αλλά όλοι σκίζανε τα καλσόν τους για το αν θα νικήσει ο Τσάκας ή δεν ξέρω εγώ ποιος άλλος μαλάκας κοστολογούσε την αξιοπρέπειά του μόνο στις εκατόν πενήντα χιλιάδες ευρώ.

Τέτοιοι μαλάκες ήμασταν τότε που "είχαμε" λεφτά.

Χειρότεροι μαλάκες είμαστε τώρα που "δεν έχουμε".

Κάπως έτσι, ξεκίνησαν να κατακλύζουν την ελληνική τελεόραση ένα σωρό μαλακίες σαν το Big Brother, όπως το Survivor, όπου εκτός από το να ξεκατινιάζονται είχαν να παριστάνουν τον Bear Grylls, και η γαμημένη Φάρμα, όπου ξεκατινιάζονταν πάνω από τις κοπριές των αγελάδων.

Παρουσιαστής αυτού του τελευταίου ήταν ο Αρναούτογλου, ο οποίος δεν έπαψε να ασχολείται με το πού θα χέσει η αγελάδα ούτε και στο Πολύ την Κυριακή, που θα ήταν η υπέρτατη μαλακία που παίχτηκε ποτέ στην ελληνική τελεόραση αν δε μιλούσαμε για την ελληνική τελεόραση.

Γρήγορα, όμως, αυτού του είδους οι εκπομπές έκαναν τον κύκλο τους, κάτι που αποδείχτηκε από το γεγονός ότι για το Big Brother που προσπάθησε να αναβιώσει ο Άλφα το 2010 δεν άνοιξε ούτε ρουθούνι, εκτός από κάτι τσόντες που συμμετείχαν και πήραν πούλο στις πρώτες πέντε ψηφοφορίες.

Παράλληλα, όμως, με τα σκληρά ριάλιτι, αναπτύχθηκαν και τα πιο λάιτ τάλεντ σόου, τύπου Αμέρικαν Άιντολ. Θα μπορούσε, λοιπόν, κανείς να πει ότι αυτά, απ'τη στιγμή που δεν περιέχουν το στοιχείο του εγκλεισμού και της καταγραφής της προσωπικής ζωής, είναι λιγότερο προσβλητικά ως προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Ε...όχι.

Ας το παραδεχτούμε. Όλοι μας κάποια στιγμή καθίσαμε να δούμε τις οντισιόν του X-Factor ή του Greek Idol ή του Ελλάδα Έχεις Ταλέντο με αποκλειστικό σκοπό να βλέπουμε τα σούργελα που πάνε νομίζοντας ότι μπορούν να τραγουδήσουν, να τα δείχνουμε με το δάχτυλο και να γελάμε.

Δεν είναι κακό. Είναι ο ίδιος ακριβώς λόγος που ο κόσμος βλέπει την Πάνια, με τη διαφορά ότι αυτοί εδώ δεν είναι διανοητικά καθυστερημένοι (τουλάχιστον όχι technically) κι άρα δε χρειάζεται καν να νιώθεις τύψεις που τους δείχνεις με το δάχτυλο και γελάς.

Κι εδώ είναι που έρχεται και σε ακυρώνει σαν τηλεθεατή το The Voice, γιατί το γεγονός ότι οι κριτές δε σε κοιτάνε πριν αποφασίσουν ότι θα σε πάρουνε αυτομάτως σημαίνει ότι δε θα πάει το σούργελο, αλλά αυτός που μετράει σαν τραγουδιστής.

Κι ανάθεμά μας αν βλέπει κανείς τάλεντ σόουζ για να δει καλούς τραγουδιστές.

Η άλλη περίπτωση, εκτός από τα σούργελα, είναι η κλασική δακρύβρεχτη ιστορία που η κοπελίτσα που πάει να τραγουδήσει έχει μανούλα με καρκίνο ή καθυστερημένα αδερφάκια ή γεννήθηκε σε ένα χαρτόκουτο κάτω από μια γέφυρα ή είναι πρώην πρεζού που απεξαρτήθηκε και όλο το κοινό μεμιάς μπήγει τα κλάματα και την ψηφίζει και κερδίζει το έπαθλο ακόμα κι αν τραγουδάει σαν το εξώγαμο που έκανε ο Ντέιβ Μαστέιν με έναν σκουριασμένο μεντεσέ.

Διάολε, οι Μέγκαντεθ θα ήταν καλύτεροι αν τραγουδούσε ο σκουριασμένος μεντεσές.

Λέγαμε λοιπόν για τις δακρύβρεχτες ιστορίες. Όπως θα σας πει όποιος έχει παρακολουθήσει έστω και πέντε λεπτά από το Πάμε Πακέτο, το να πουλάς μελούρα και Κλαψ Φιλμς είναι ο καλύτερος τρόπος να γαμήσεις τους πάντες και τα πάντα σε τηλεθέαση.

Και γι'αυτό βλέπει όλος ο κόσμος τάλεντ σόουζ, κυρίες και κύριοι.

Αυτά, και να προσέχετε μη σας ανοίξει κι εσάς την κουβέντα κανένας μαλάκας στα ντους του γυμναστηρίου ενώ τραγουδάτε το Φηρ Ουφ Δη Νταρκ.

10 μουσικά ιδιώματα που πρέπει να απαγορευτούν

Ε...αυτό. Δε χρειάζεται και πολύς πρόλογος. Είναι νομίζω ευνόητο. Και ναι, κάποτε είχα πει ότι δε θα ξαναέκανα εγγραφή που να είναι σχετική με μουσικοκριτικές σε αυτό εδώ το μπλογκ. Επίσης κάποτε είχα πει ότι δε θα ξαναπεριμένω έξι μήνες μέχρι να κάνω κίνηση στη γκόμενα που μου γυάλισε, το οποίο σημαίνει ότι καλύτερα να μην παίρνετε και πολύ τοις μετρητοίς ό,τι λέω.

1. Σκυλάδικο
   Όλο το φάσμα. Από τον Παντελίδη, την Πάολα, το Γονίδη και τον Καρρά μέχρι τους τελευταίους επίδοξους Κακοφωνίξ που τραγουδάνε άσματα τύπου "Πάρε το Σκάνια και τράβα στο καλό" σε μαγαζιά πάνω στην Εθνική Λαρίσης-Τρικάλων και πασχίζουν να ακουστούν πιο δυνατά από το delay και τη φαρφίσα, όλοι πρέπει να κατασπαραχθούν από άγριους σκύλους. 
2. Έντεχνο
   "Λέω πράματα δεδομένα, έτσι όπως τα πασάρω όμως όλοι νομίζουν πως είπα κάτι ψαγμένο", λέει το Πλοκάμι του Καρχαρία για τους Πυξ-Βλαξ. Και έχει δίκιο. Τέσσερις συγχορδίες, τετριμμένα νοήματα, φωνητικά που δείχνουν ότι μέχρι κι ο ίδιος ο τραγουδιστής βαριέται τη ζωή του: το τρίπτυχο που μουσκεύει τα μουνάκια εκατοντάδων πρωτοετινών από την επαρχία που μόλις βρέθηκαν σε περιβάλλον πόλης από τα κωλοχώρια τους ξαφνικά την είδανε ότι είναι κάποιες. And now we got those two out of the way, πάμε για πιο σοβαρά πράματα.
3. Hair metal
   Όχι, δε μου πήρε πάλι το πληκτρολόγιο μέσα απ'τα χέρια ο Γρηγόρης. Ούτε και μου ήρθε ξαφνικά φλασιά ότι οι Van Halen είναι για τον πούτσο. Κι αυτό επειδή δεν είναι. Ισχύει, ο David Lee Roth χαρακτηρίζεται από τα εξής δύο πράγματα: πασιφανή ικανότητα στα σπαγγάτ και τα ακροβατικά και πασιφανή ανικανότητα να πιάσει σωστά πάνω από τρεις νότες στη σειρά. Επίσης ισχύει ότι οι στίχοι των Van Halen δεν ξεφεύγουν από το θεματικό άξονα "sex-drugs-rock'n'roll". Αλλά ας μιλήσουμε λίγο σοβαρά. Όποιος ακούει αυτό:
   
   και δε χύνει...δάκρυα συγκίνησης, δεν ξέρω πού νομίζατε ότι το πήγαινα, πάει να πει ότι δε νιώθει ούτε μισό γραμμάριο κιθάρα κι άρα να πάει να γαμηθεί με ένα λόχο τεθωρακισμένων μαζί με τα τεθωρακισμένα.
   Το πρόβλημα με το hair metal δεν είναι οι Van Halen. Ούτε καν οι Motley Crue είναι τόσο κακοί. Το πρόβλημα είναι οι χιλιάδες ορδές αντιγραφέων που ξεπήδηξαν, οι οποίοι ήταν ακριβώς σαν τους Van Halen, αλλά χωρίς την κιθαριστική πρωτοτυπία και ικανότητα του Έντι, με ακόμα πιο άφωνους και εκνευριστικούς τραγουδιστές από τον Ροθ, με ακόμα πιο ηλίθιους στίχους και με εκατοντάδες γαμημένα power ballads που συναγωνιζόντουσαν σε αντρίλα και χαρντοκορίλα τον Lionel Richie (κάτι το οποίο, για να είμαστε ειλικρινείς, έκαναν και οι Van Halen αφότου πέταξαν τον Ροθ με τις κλωτσιές, αλλά εκείνη η περίοδος δε μετράει).
   Επίσης, όσο και να πεις, κανείς δε θα μπέρδευε τον Ροθ με γυναίκα, εκτός κι αν είχε εκατόν δεκαπέντε βαθμούς μυωπία. Κι αυτοί εδώ είναι οι Poison:
   Αν θέλετε να παίξουμε το παιχνίδι "βρείτε ποια είναι η γκόμενα", χάσατε ήδη. Είναι όλοι άντρες. Όχι, δε σας δουλεύω. And with that I rest my case.
4. Neoclassical metal
   Δεν εννοώ το μέταλ που παίζεται στα παλιά σπίτια της Πλάκας και της Ακρόπολης, εξυπνάκηδες. Εννοώ το είδος το οποίο, αν δε με απατά η μνήμη μου με τον κουμπάρο, ξεπήδηξε επίσης από το παίξιμο του Εδουάρδου από το Χάλεν, και κάπου εδώ αρχίζω να αναρωτιέμαι μήπως θα έπρεπε να σταματήσω να τον υπερασπίζομαι αλλά γάμα το.
   Ήταν λοιπόν μια ωραία πρωία στη Σουηδία, από αυτές που κρατάνε έξι μήνες, όταν ο Ίνγκβι Μάλμστην άκουσε το Eruption και είπε "για δες, αυτός ο τυπάς μπορεί να ανεβοκατέβει την ταστιέρα με αρπέτζια σε χρόνο 10,2 δευτερόλεπτα. Ό,τι στοίχημα ότι μπορώ να το κάνω πιο γρήγορα!" Και το έκανε. Σε ολόκληρο το τραγούδι. Για όλα τα τραγούδια του άλμπουμ. Σε όλα τα άλμπουμ που έβγαλε από το ογδοντατόσο μέχρι σήμερα.
   
   Γαμώ την πουτάνα σου, ρε Μάλμστην. Πρώτον, κούμπωσε το γαμημένο πουκάμισο, δεύτερον, βάλε στίχους, και τρίτον, μπορείς να παίξεις την ίδια νότα πάνω από τέσσερις φορές στη σειρά και κανείς δε θα σε βάλει φυλακή. Λέγεται riff. Το κάνουν όλοι οι κιθαρίστες σε όλο τον κόσμο, εκτός από σένα και τους φίλους σου που αντί να καλύψουν τη μικροψωλίασή τους με Hummer, την καλύπτουν παίζοντας Παγκανίνι.
5. Power metal
   Εννοείται πως δεν εννοώ μπαντάρες όπως οι Μέιντεν ή οι Πριστ (που, για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω καν τι είδος είναι οι Πριστ, αλλά κρίνοντας από τον Χάλφορντ σίγουρα δεν είναι hair χα χα χα ευθυμήσαμε πάλι). Μπορώ να σας παραπέμψω στο γνωστό άρθρο του συναδέλφου (στη μηχανολογία, αλλά και στην προσβλητική γείωση του οτιδήποτε μας χαλάει τη ζαχαρένια) Mikeius, "Έλληνες μεταλλάδες σε κατηγορίες", και να δείτε την κατηγορία που αν θυμάμαι καλά λεγόταν Frodo.
   Είναι κάτι τύποι που νομίζουν ότι είναι ιππότες σε μεσαιωνικό μυθιστόρημα και τριγυρνάνε σφάζοντας δράκους, σκοτώνοντας κακές μάγισσες και ρίχνοντας δαχτυλίδια σε ηφαίστεια. Κανονικά δε θα έπρεπε να ξέρω κανέναν από δαύτους, γιατί είμαι μόνο ογδόντα κιλά, η ακμή μου τελείωσε στην ώρα της και δεν έχω παίξει ποτέ WoW, αλλά ήρθε το Guitar Hero και μας γάμησε όλους.
   
   Αν είχα ένα ευρώ για κάθε τραγούδι των Dragonforce που περιέχει το στίχο "so far away", θα είχα αρκετά λεφτά για να αγοράσω τον πριονοτροχό με τον οποίο παίζουν την κιθάρα στα τραγούδια τους.
6. Nu metal
   Επειδή εικάζω ότι ο Γρηγόρης με περιμένει στη γωνία με το Καλάσνικοφ μετά την παράγραφο που υπερασπίστηκα τους Van Halen, θα φανώ με τη σειρά μου υποχωρητικός και θα αναγνωρίσω ότι οι Korn, άσχετα αν αντέχω να ακούσω ένα τραγούδι τους ολόκληρο (που δεν αντέχω)...ε...δεν ξέρω...ε...δεν είναι τόσο κακοί;
   Μην έχεις μεγάλες απαιτήσεις, Γρηγόρη. Σε σύγκριση με το υπόλοιπο ιδίωμα, το "δεν είναι τόσο κακοί" είναι κομπλιμέντο.
   Εντάξει, κι ο Jonathan Davis μπορεί να τραγουδήσει. Όταν δεν κάνει μαλακίες τύπου "boom ha da boom ha da hee ma" ή ό,τι σκατά καθυστερημένο είναι αυτό που λέει.
   
   Κάτι που δεν ισχύει για κάτι άλλες μπάντες σαν τους Limp Bizkit, οι οποίες κρατάνε την εξαιρετική κιθαριστική αταλαντοσύνη των Korn (και μη με πεις Γρηγόρη ότι οι Korn έχουν ταλέντο στην κιθάρα γιατί θα έρθω και θα σε ταΐσω μία μία τις κιθάρες του Έντι από τον πρωκτό) και προσθέτουν τραγουδιστές σαν τον Fred Durst: ανίκανους να τραγουδήσουν, ανίκανους να ραπάρουν, ανίκανους για οτιδήποτε πέρα από το να αναπνέουν και να τρώνε χωρίς να τους το υπενθυμίζει η μαμά τους.
   Linkin Park? Ποιοι Linkin Park? Οι Linkin Park έχουν τόση σχέση με το μέταλ, έστω και το νιου, όση κι ο Χατζηγιάννης. Αλλά επειδή σιγά μη βάλω ολόκληρη κατηγορία για την πάρτη τους, τους καταχωνιάζω κι αυτούς εδώ.
7. Βρετανική αλτέρνατιβ ροκ του '90
   Ως γνωστόν, η διαφορά των Βρετανών με τους Αμερικάνους είναι ότι οι Βρετανοί είναι τέρμα ξενέρωτοι. Εντάξει, έδωσαν στην ανθρωπότητα μπάντες όπως οι Ζέπελιν, οι Σάμπαθ κι οι Μέιντεν, αλλά μας έδωσαν και μπάντες όπως οι Όασις και οι Ρέντιοχεντ, των οποίων η επιτυχία εικάζω ότι βασίζεται στα ολοένα και αυξανόμενα ποσοστά αϋπνίας. Και οι Όασις με τους Ρέντιοχεντ είναι από τις καλές μπάντες του είδους.
   Όχι, όχι. Όταν θέλω να σκεφτώ πόσο βαρετή, άγευστη, ανούσια, ξενέρωτη, μπεζ, elevator music, νερόβραστος φιδές, άσπρο Χιουντάι Άξεντ και δεν ξέρω γω τι άλλο συνώνυμο του βαρετή θέλετε, ήταν η βρετανική αλτέρνατιβ σκηνή του '90, οι Όασις κι οι Ρέντιοχεντ δεν είναι αρκετοί. Ούτε και οι U2, παρόλο που, ως γνωστόν από το South Park, ο Μπόνο είναι το μεγαλύτερο σκατό του κόσμου.
   Εδώ, φίλοι μου, μιλάμε για Πλασίμπο. Όχι. Ψέματα. Ούτε καν. Ακόμα κι οι Πλασίμπο φαντάζουν Ντιπ Πέρπολ (αλλά ντιπ για ντιπ) μπροστά σε αυτούς εδώ τους κακομοίρηδες:
   
   Αυτό το πράμα ήταν πρόπερσι σε διαφήμιση του ΟΤΕ, και δε μου κάνει απολύτως καμία εντύπωση. Αυτή είναι μουσική για γκόμενες που θα άκουγαν έντεχνο (βλ. νούμερο 2) αλλά θεωρούν τον εαυτό τους πολύ υπεράνω για να ακούσουν ελληνικό στίχο. Που σημαίνει ότι δεν αξίζουν να τις γαμήσει ούτε Κνίτης.
8. Teen Pop
   "Μα, για κάτσε", θα με πείτε μερικοί, "κι οι Μπήτλες έπαιζαν teen pop στα ξεκινήματα της καριέρας τους αλλά στη συνέχεια καθιερώθηκαν ως η μεγαλύτερη μπάντα του πλανήτη!". Ισχύει, αλλά οι Μπήτλες έπαιζαν teen pop στα ξεκινήματα της καριέρας τους, και στη συνέχεια άρχισαν να παίζουν κανονική μουσική. Πείτε μου άλλον έναν "καλλιτέχνη" της teen pop που τον θυμότανε κανείς πέντε χρόνια μετά το ξεκίνημα (δηλαδή δύο μετά το τελείωμα) της καριέρας του.
   Όχι, αυτό είναι σοβαρή ερώτηση. Ποιος ήταν ο αντίκτυπος στην παγκόσμια μουσική βιομηχανία που είχανε οι NSYNC? Οι Backstreet Boys? O Justin Bieber? Η Χάνα γαμημένη Μοντάνα? Αρχίδια μπλε και πούτσες κοτλέ ήταν ο αντίκτυπός τους. Κάνανε το κομμάτι τους για τρία χρόνια, τα κοριτσάκια με IQ ίσο με την ηλικία τους έσκουζαν από πίσω τους, στη συνέχεια διαλύθηκαν ησύχως και ησυχάζουμε όλοι μέχρι την επόμενη φουρνιά.
   Κι εδώ ακολουθεί η εξευτελιστική εξομολόγηση του Thomas The Barbarian, μετά την οποία δε θα με ξαναπάρετε ποτέ στα σοβαρά. Αυτό εδώ μ'αρέσει:
   
   Και δεν εννοώ τη Ντέμι Λοβάτο (που μ'αρέσει, αλλά αυτό δεν είναι δα κι εξευτελιστικό). Εννοώ το τραγούδι. Ναι, είμαι αδικαιολόγητος.
9. Μέινστριμ ραπ της δεκαετίας που διανύουμε
   Θυμάστε κάποτε που η ραπ περνούσε πολιτικά μηνύματα για την καταπίεση του γκέτο και της κοινότητας των μαύρων; Η Pepperidge Farm το θυμάται. Μαλάκες, κάποτε είχαμε Grandmaster Flash, Wu Tang Clan, Run-DMC, NWA, Public Enemy, πιο μετά είχαμε Snoop Dogg, Tupac, Notorious Big, Dr. Dre και Eminem.
   Και σήμερα έχουμε το γλοιώδες ερπετό ονόματι Lil' Wayne και τους συν αυτώ, που νομίζουν ότι το να λες "nigga nigga nigga, I fuck bitchez, nigga" εκατό φορές πάνω από ένα drum beat που παίζει από πίσω σε λούπα, είναι ραπ.
   Δεν είναι μόνο ότι είναι για την τέχνη του ραπαρίσματος ό,τι είναι κι ο Παπουτσέλης για την τέχνη της διαιτησίας. Είναι ότι ο θεματικός τους άξονας είναι, χωρίς καμία απολύτως εξαίρεση, το "σεξ-βία-μηχανολογία". Έχουμε φτάσει δηλαδή σε ένα σημείο που ο πιο βαθυστόχαστος και ταλαντούχος ράπερ στον κόσμο είναι αυτός:
   
   Δηλαδή, Πάοκ, ξέρω γω, ξέρω γω εντάξει.
10. Dubstep
    Παίρνεις ένα Furby, ένα dial-up modem της δεκαετίας του '90, μισό συνθεσάιζερ και ένα τέταρτο από το Pacman που παίζανε στο τεράστιο όρθιο κουτί στα μπλιμπλικάδικα οι πατεράδες μας και μετά πήγαιναν στο Σινέ Λαός για να δούνε δύο έργα καράτε-σεξ. Τα πετάς όλα μαζί σε ένα ηλεκτρικό μπλέντερ. Χτυπάς για τριάμισι λεπτά. Έβγαλες μουσική!
    Ρε είστε καθόλου σοβαροί; Πήρατε την ηλεκτρονική μουσική και της πετάξατε τα μάτια έξω. Το '80, που κάθε τραγούδι που έκανε επιτυχία είχε και synth μέσα, τουλάχιστον παίζανε μελωδίες με το synth, και το τελικό αποτέλεσμα δεν ακουγόταν λες και πυροβολείς το synth με Ούζι. Είστε πιο τραγικοί και πουθενάδες κι από τους γαύρους που πανηγυρίζουν το τεσσαρακοστό πρώτο λες και είχανε αντίπαλο ξέρω γω.

Έλαμψε δια της απουσίας της η hipsterομουσική, κι αυτό γιατί παραείναι mainstream να κράζεις τη hipsterομουσική.

Αυτά και να προσέχετε, γιατί το μόνο κράτος στο οποίο απαγορεύονται μουσικά ιδιώματα είναι το Ιράν και όλοι ξέρουμε πώς κατέληξε αυτή η ιστορία.

Αμπαλαέ-αέ-αέ

Ναι, κυρίες και κύριοι. Σε περίπτωση που δεν το καταλάβατε, αυτό συνέβη. Εγώ, ο Θωμάς ο Βάρβαρος, μη έχων σώας τας φρένας γιατί ο ΠΑΟΚ μας τρέλανε όλους, παρακολούθησα το ματς με τον Ολυμπιακό, κι όχι από την τελεόραση σαν τίποτε φλώρους, αλλά από καταμεσίς της Τούμπας.

Κι όποιος το 'πιασε, το'πιασε.

Το γήπεδο, αγαπητοί φίλοι, είναι μεγάλη εμπειρία. Τώρα το μόνο που μου μένει, για να μπορώ να λέω ότι είμαι ολοκληρωμένος άντρας, είναι να βρεθώ και σε συναυλία των Σλέιερ, στη μέση του πιτ, να τρώω βρωμόξυλο από εκατοντάδες άπλυτους μαλλιάδες και να γουστάρω κιόλας.

-Και να βρεις γκόμενα.

Άσχετο.

Όπως έλεγα, το γήπεδο είναι μεγάλη εμπειρία. Όπως και η συναυλία, μόνο όταν είσαι εκεί και ζεις τη στιγμή μπορείς πραγματικά να νιώσεις τη μαγεία του ποδοσφαίρου.

Αύριο θα μου έχει περάσει.

Μέχρι τότε, όμως, μπορώ να σας πω τούτο: Toumba is a battlefield.

Το πορτοκαλί καπνογόνο να φεύγει όπως φεύγουν τα γαρούφαλλα νεκροταφείου σε τελευταίο μπουζουξήδικο της Εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας. Και στη Νόβα φαινότανε βέβαια το καπνογόνο, αλλά τα συναισθήματα δε φαίνονται στη Νόβα.

Όταν το γαμήσω τελείως ειδοποιήστε με.

Το συναίσθημα ότι τριάντα χιλιάδες ψυχές ενώνονται, έστω και για ενενήντα λεπτά, κάτω από ένα κοινό ιδανικό, μια κοινή αγάπη, μια κοινή αγωνία, μια κοινή ελπίδα, είναι πραγματικά μοναδικό, και σε κάνει να σκέφτεσαι, μια πόλη, μια ομάδα, μια τζατζίκι, μια πατάτες.

Το ποδόσφαιρο μιλάει στα πρωτόγονα πολεμικά ένστικτα, που ο σύγχρονος άνθρωπος επιλέγει να καταπιέζει κάτω από μάσκες διπλωματικότητας και σοβαροφάνειας. Για τα επόμενα 90 λεπτά, δεν υπάρχει τίποτε άλλο. Είναι μόνο οι έντεκα δικοί σου παίκτες, οι έντεκα παίκτες του αντιπάλου, ο διαιτητής και η μάνα του.

Γιατί ναι, είναι δικοί σου παίκτες. Είναι τέτοια η ταύτιση που γίνεσαι ένα με την ομάδα.

-Θωμά, να σε πω.

Ναι, τι;

-Το γάμησες τελείως.

Κάτι ψυλλιάστηκα, αλλά δεν ήμουν απόλυτα βέβαιος.

Το σίγουρο συναίσθημα, πάντως, είναι ότι αύριο θα μιλάω σαν τον Νταρθ τον Βέιντερ, μετά από τις ξεγυρισμένες γκαρίδες που έριξα στα δύο γκολ της Μπαοκάρας.

Το ακόμα πιο σίγουρο είναι ότι η μαλακία στο γήπεδο πάει σύννεφο.

Βλέπετε, εμείς δεν ήμασταν μέσα στην 4, γιατί προφανώς θέλουμε το κεφάλι μας στη θέση του. Κι αυτό που ισχύει στην 4 είναι ότι όσοι κατοικοεδρεύουν εκεί μπορούν να εκτελέσουν ακριβώς τρεις λειτουργίες: 

1. Στρίψιμο και πόση μπάφου.
2. Ρίψη φωτοβολίδας και καπνογόνου.
3. Μελωδική απαγγελία συνθημάτων υψηλής ποίησης όπως "Κάθε Ολυμπιακός/είναι και πουτάνας γιος/γεννήθηκε στον Πειραιά/τον παλιοπουσταρά/την ώρα που κοιμότανε/η μάνα του γαμιότανε/μες στης Τούμπας τα στενά/γαμώ τον Πειραιά".

Εμείς όμως ήμασταν στην 7, και προφανώς όσοι ήταν στην εφτά είχαν πέντε (αλλά ακριβώς τόσα) εγκεφαλικά κύτταρα παραπάνω, οπότε κάθε φορά που έκανε λάθος παίκτης του ΠΑΟΚ άκουγες τους πάντες να λένε τρία μέτρα και δέκα πόντους (δηλαδή το μακρύ τους και το κοντό τους) για το πώς θα έπρεπε να παιχτεί εκεί η φάση.

Κλασικοί Ελληνάρες προπονητές (και πρωθυπουργοί βεβαίως βεβαίως) του καναπέ, που ανάθεμα κι αν έχουν κλωτσήσει και μπάλα στη ζωή τους.

Και να έχεις και τον άλλον τον ξενέρωτο (hint: πίνει Φάντα Μπλε και ακούει Korn) να κάθεται δίπλα και να προσπαθεί να κάνει σοβαρή και ορθολογική ανάλυση του παιχνιδιού που παρακολουθεί.

Βρε αγόρι μου. Είσαι στην Τούμπα. Εκεί που τελειώνει η λογική, αρχίζει η Τούμπα. Αν ήρθες στην Τούμπα και περιμένεις αυτό που θα ζήσεις γύρω σου να συμβαδίζει με τη λογική, καλύτερα να πας να κουρεύεις κατσίκια.

Βέβαια, το κορυφαίο της αναμέτρησης ήταν (φυσικά) ο Κάκιστος, που κάθε φορά που οι παίχτες του Ολυμπιακού έπεφταν κάτω σαν τα κοτόπουλα τους έδινε φάουλ, και μετά, για να μην τον πουν ότι δεν είναι αντικειμενικός κι ότι δεν κάνει μαλακίες εκατέρωθεν, παίζει ο Ινσαουράλδε ή όπως σκατά τον λένε μποξ αντί για ποδόσφαιρο, τιμώντας έτσι το μεγάλο παοκτζήδικο είδωλο Πάμπλο Γκαρσία, και τον αφήνει μέσα.

(Πάμπλο Γκαρσία, 38 χρονών, μεγάλο παοκτζήδικο είδωλο: έσπασε τρία παΐδια από τον αντίπαλο που τόλμησε να ακουμπήσει τη μπάλα)

Αν ήμασταν 35 χιλιάδες άτομα απόψε στην Τούμπα, και αν πούμε ότι ήτανε πέντε χιλιάδες οι γκόμενες που τις έσουραν από πίσω οι γκόμενοι, 30 χιλιάδες άτομα γάμησαν τη μάνα του Κάκου απόψε.

Αλλά δε γαμείς;

Το σημαντικό είναι ότι απόψε κέρδισε η Μπαοκάρα.

Κι έχασε ο Ολυμπιακός.

Που βασικά είναι πιο σημαντικό.

Ε, άντε και γαμήσου Ολυμπιακέ, κούπα δε θα πάρεις μες στην Τούμπα ποτέ.

Κοίτα να δεις, έβγαλα και σύνθημα.

Να με προσλάβουν οι θυροτεσσερίτες να τους γράφω τα καινούρια τους συνθήματα.

Αυτά, και να προσέχετε μην προσπαθήσετε να περάσετε φωτοβολίδες στη θύρα 4 και σας μαζέψουν οι σεκιουριτ...χα...χαχα...χαχαχα...αυτό.

Τρύπες, τρύπες κι άλλες τρύπες

Όσοι είστε πιο ψαγμένοι (μετάφραση: ήρθε κάποια μέρα στη ζωή σας που αποφασίσατε ότι, κυριολεκτικά, δεν έχετε απολύτως τίποτα καλύτερο ή πιο εποικοδομητικό να κάνετε από το να πάρετε σερί όλες τις μαλακίες που έγραψα μέχρι και το 2011) θα θυμάστε ότι εκείνη την περίοδο είχα συγγράψει ένα άλλο κομμάτι που ασχολιότανε με τρύπες, και συγκεκριμένα τα piercings σε μύτες, φρύδια, κλειτορίδες και λοιπά.
Έκτοτε, μπορώ να πω ότι έχω αναθεωρήσει αρκετά τη στάση μου ως προς τα piercings (άλλωστε ο οποιοσδήποτε αν γυρίσει πίσω και κοιτάξει τι έλεγε όταν ήταν δεκαέξι χρονών θα θέλει να πάρει ένα μακρόστενο αντικείμενο και να το βάλει στον πάτο του) και δε με ενοχλούν πλέον τόσο πολύ. Μάλιστα, μπορώ να πω ότι ορισμένα, όπως εκείνο το στρασάκι στη μύτη που μοδάρουν πολύ τελευταία και μοιάζει λίγο με beauty mark, είναι έως και χαριτωμένα.

Αυτό πάλι δεν είναι.

Σήμερα όμως θα μιλήσω για άλλου είδους τρύπες.

Όπως γνωρίζουμε όλοι, η χειρότερη περίοδος στην ιστορία της μόδας, ανεξαρτήτως φύλου, ήταν η δεκαετία του '80. Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το διαπιστώσουμε αυτό από το να κοιτάξουμε ένα βίντεο κλιπ μίας από τις πιο χαρακτηριστικές μπάντες της εποχής:

Βιαστήκατε να στοιχηματίσετε ότι θα έβαζα Van Halen, έτσι δεν είναι, μουνάκια; Πάρτε τώρα κουβά για να μάθετε.

Καθώς, όμως, πλησιάζουμε τα μέσα της δεκαετίας του '10, τα αντρικά δερμάτινα παντελόνια, τα τζιν σωλήνες, οι ατελείωτες περμανάντ, το σκαρπίνι με άσπρη κάλτσα και τα γαμημένα σακάκια με βάτες έχουν αρχίσει να αισθάνονται άβολα στο θρόνο τους, καθώς νέοι ανταγωνιστές ετοιμάζονται να τους κλέψουν τη δόξα.

Θα μπορούσα να συμπυκνώσω όλο το ζουμί του σημερινού μου κραξίματος σε τρία και μόνο γράμματα:

UGG.

Επειδή όμως έγραψα για τρύπες στον τίτλο, και για να μη σας αφήσω παραπονεμένους, θα ασχοληθώ σήμερα με τα τρύπια τζιν.

Τα τρύπια τζιν ξεκίνησαν από τους πάνκηδες εκεί γύρω στα τέλη 70 αρχές 80, όπως και τα περίεργα σκουλαρίκια, οι μοϊκάνες και ό,τι άλλο αποτελεί καγκουρομόδα σήμερα. Στην αγγλική ονομάζονται rockwashed, γιατί προφανώς τα έβαζαν μέσα στο πλυντήριο μαζί με πέτρες (γιατί εκτός από μηχμήχηδες είμαστε και φωτεινοί παντογνώστες σε όλα τα πεδία του αθρώπινου πολιτισμού ας'ούμε να'ούμε).

Όταν έβαζες το τζιν στο πλυντήριο μαζί με πέτρες, λοιπόν, ως αποτέλεσμα είχες σε κάποια σημεία να ξεβάφει η μπογιά, σε κάποια σημεία να ξεφτίζουν οι ραφές και σε κάποια άλλα να σκίζεται εντελώς. Κι οι πάνκηδες έπαιρναν αυτό το πράμα και το φορούσαν κι έβγαιναν στο δρόμο.

Εντάξει, η εξήγηση με το πλυντήριο είναι εντελώς Φρικηπαιδειακή, αλλά γουατέβερ μίτζετ.

Όταν αυτά συνέβαιναν, ήταν άλλες, πιο σκοτεινές εποχές, που κυβερνούσανε κάτι Ρήγκαν και κάτι Θάτσερ κι ως γνωστόν αν πας στη βόρεια Αγγλία και αναφέρεις έστω και το όνομα της Θάτσερ θα πιάσεις τα 0-100 σε πέντε δεύτερα. Με τα πόδια.

Οι πάνκηδες, με το να φοράνε τα σκισμένα τζιν, να κάνουν μοϊκάνες βαμμένες μπορντοροδοκοκκινοπαπαγαλί, να κρεμάνε σκουλαρίκια απ'ό,τι προεξέχει, έδιναν το δικό τους κωλοδάχτυλο στο συντηρητισμό της κοινωνίας τους, με το να είναι επιτηδευμένα άσχημοι στα μάτια της.

Κάτι στο οποίο βοηθούσε άπειρα κι η μουσική τους.

Κι αν το σκεφτείς, τα ολόκληρα τζιν, που στην εποχή του πανκ είχαν ήδη γίνει μέινστριμ, στα 50's που τα φορούσε ο Τζέμης Ντην κι οι λοιποί τεντυμπόηδες ήταν τα ίδια σύμβολα νεανικής επανάστασης.

What goes around comes around, ε;

Μπα, καμία σχέση.

Αφού λοιπόν το πανκ το γαμήσανε και ψόφησε, ήρθανε οι γκόμενες κι ανακαλύψανε τα σκισμένα τζιν ως έναν ακόμα ευρηματικό τρόπο να δείχνουν περισσότερο δέρμα. Το οποίο δεν είναι απαραιτήτως κακό.

Το ότι φοράνε τέτοια κάτι μπαζόλες των εκατό κιλών συν ΦΠΑ είναι μια αναπόφευκτη παρενέργεια, όπως και με τα κολάν.

Και η τραγωδία είναι ότι απ'τη μία σου λέει κρίση, κρίση, δεν έχουμε να φάμε κι απ'την άλλη η παχυσαρκία πάει γαμιώντας.

Βέβαια μπορεί να φταίει που είμαι στο Πολυτεχνείο.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι τα σκισμένα-φθαρμένα-τριμμένα γενικότερα τζιν δεν είναι απαραιτήτως ακαλαίσθητα. Όσο περισσότερο έγιναν της μόδας, τα σκισίματα και τα ξεφτίσματα έγιναν πιο περίτεχνα και από σόλο του Ίνγκβι Μάλμστην, βοηθώντας έτσι στο να αποδεχτώ καλύτερα την όλη μόδα.

Αλλά μετά κάπου στράβωσε το πράγμα και καταλήξαμε σε αυτό.

Μαλάκες μου, έχω να δω τέτοιες ξεχειλωμένες τρύπες από προχθές το βράδυ στο Καραϊσκάκη.

...

...

...

ΝΑΙ! Έκανα καυστικό παύλα ανώριμο σχόλιο για το Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 0-3. Και ξέρετε τι μπορείτε να κάνετε γι'αυτό; Μία τρύπα στο νερό.

Και να βλέπεις όλα τα τσουλιά να φοράνε αυτή την αηδία και να παριστάνουν και τις μοιραίες γκόμενες. Οι πραγματικά μοιραίες γκόμενες είναι αυτές που ξέρουν πόσο δέρμα πρέπει να δείξουν, πού, και με ποιον τρόπο. Αυτές που φοράνε κάτι τέτοια είναι για να τις πηδάνε οι αμερικανόβλαχοι hillbillies στα trailer parks πίσω απ'τους σκουπιδοντενεκέδες των McDonalds, να μένουν έγκυοι και να μην κάνουν έκτρωση γιατί ο καλός θεούλης στεναχωριέται όταν κάνουμε έκτρωση.

Αλλά το χειρότερο είναι ότι τα τζιν με τις τρύπες-λακκούβες σε ελληνικούς δρόμους κοστίζουν ακριβότερα από τα ακέραια. Δηλαδή πληρώνεις περισσότερα λεφτά για να πάρεις λιγότερο ύφασμα. Και δεν είναι καν ότι πληρώνεις το σχέδιο, ότι είναι περίπλοκα σκισίματα που χρειάζεται να δουλέψει περισσότερο το Πακιστανάκι στο sweat shop για να το βγάλει. Όχι. Αυτό το σχέδιο μπορεί να στο κάνει μέχρι και ένα παιδάκι με σύνδρομο Ντάουν αν του δώσεις ένα ψαλίδι.

Αν και γενικά δεν πρέπει να αφήνουμε τα παιδάκια με σύνδρομο Ντάουν κοντά σε ψαλίδια.

Αλλά το καλύτερο (και με τον όρο "καλύτερο" εννοώ "χειρότερο") απ'όλα είναι ότι η νόσος της τρύπας είναι μεταδοτική. Όλοι απολαύσαμε (και με τον όρο "απολαύσαμε" εννοώ "ξεράσαμε μέχρι και το γάλα της μάνας μας") το καλοκαίρι τα τιραντάκια που επιβίωσαν από επίθεση άγριου document shredder (και με τον όρο "επιβίωσαν" εννοώ "τα γάμησαν και ψόφησαν").

Και λες, ντάξει, καλοκαίρι είναι, να παίρνει και λίγο αέρα η πλάτη δε βλάπτει, πάει στα κομμάτια. Κι έρχεται ο χειμώνας, που λέει κι ο Sean Bean στο Game of Thrones, και βλέπεις την άλλη να βγαίνει έξω και να κυκλοφορεί με τρύπιο πλεκτό.

Κι εντάξει, το τρύπιο τζιν συμβολίζει την αντίσταση των πάνκηδων απέναντι στα στάνταρ μιας συντηρητικής κοινωνίας που τους ήθελε όλους στην τρίχα και λοιπά και λοιπά. 

Το τρύπιο πλεκτό τι σκατά συμβολίζει; 

Την αντίσταση απέναντι στη Βαπόνα;

Αλλά το τρύπιο πλεκτό είναι το αποκορύφωμα. Το αποκορύφωμα μιας μόδας που προστάζει τρύπια ρούχα σε γκόμενες με τρύπια μυαλά. Και μπλουζάκια V σε κάγκουρες με τρύπιους πρωκτούς. Και κάποια στιγμή πρέπει να δράσουμε γι'αυτό. Αλλιώς, προβλέπεται ένα ζοφερό μέλλον στο οποίο, κοιτώντας προς τα πίσω και βλέποντας τη Lady Gaga, θα λέμε "πόσο άδικοι ήμασταν μαζί της".

Αυτά, και να προσέχετε μη σας πετάξει κάποιος ηλίθιος γαύρος κανένα μπουκάλι με αναψυκτικό στο κεφάλι.

Καιάδας again: Νενίκηκά σε, Mikeius

Τι σας έλεγα την προηγούμενη εβδομάδα; Ότι θα αρχίσω πάλι να ανακυκλώνω τις παλιές μου ιδέες. Και δεν ντρέπομαι και καθόλου. LET'S GET HARDCORE IN THIS MOTHAFUCKA!

Και αφού μουσικωθήκαμε, πάμε να ευχηθούμε αργό και βασανιστικό ψόφο:

• Σε όσους κράζουν για μποϊκοτάζ στη βουλγάρικη κόκα-κόλα:
  Πρώτον, αν η Κόκα Κόλα, η οποία δεν είναι φιλανθρωπική οργάνωση αλλά πολυεθνική εταιρεία που ως στόχο έχει το κέρδος, πιστεύει ότι τη συμφέρει περισσότερο να παράγει στη Βουλγαρία παρά στην Ελλάδα, κάτι παραπάνω θα ξέρει από σένα που κάθεσαι όλη μέρα και ξύνεις την πέτσα σου βρίζοντας τον Χουμπ Στέφενς. Δεύτερον, μήπως θα πρέπει να αρχίσεις να αναρωτιέσαι γιατί το κράτος σου είναι τόσο αφιλόξενο προς την παραγωγή; Και τρίτον, ακόμα κι αν όλη η Ελλάδα σταματήσει αύριο να πίνει τα προϊόντα της Κόκα Κόλα, η εταιρεία έχει τριακόσια εκατομμύρια αμερικανάκια που πίνουν Κόκα Κόλα αντί για νερό. Σαν αγορά, της κλάνεις δύο μάντρες και κάτι τσιμεντόλιθους που περίσσεψαν. Οπότε σκάσε και πίνε.
• Σε όσους βρίζουν τον οδηγό επειδή άργησε το λεωφορείο:
  Δεν το άκουσες από μένα, αλλά η Θεσσαλονίκη δεν είναι το Λοσάντζελε που έχει τις λεωφόρους με τις πέντε λωρίδες ανά κατεύθυνση. Η Θεσσαλονίκη είναι ένα ατελείωτο πλέγμα από κωλόστενα, και όλοι οι δρόμοι που έχουν παραπάνω από δύο λωρίδες έχουν έργα για το μετρό. Μέχρι αυτό να ολοκληρωθεί (το οποίο εικάζεται ότι θα συμπέσει με το επόμενο πρωτάθλημα του ΠΑΟΚ), όλο αυτό το πλέγμα από κωλόστενα μπορεί να το μπλοκάρει μέχρι κι ο Μήτρογλου με το παπάκι του. Αλλά ο άλλος σου λέει "μα ο οδηγός κάθεται και τα ξύνει στην αφετηρία". Ε...στην Ελλάδα είσαι. Δείξε μου έναν εργαζόμενο που μπαίνει με όρεξη και προθυμία στη δουλειά του, ειδικά όταν αυτή η δουλειά είναι να παλεύεις με το μποτιλιάρισμα και τις γριές για οχτώ ώρες, και εγώ τα βροντάω όλα κάτω και γίνομαι θιβετιανός μοναχός.
• Στους παραγωγούς του ραδιοφώνου που μιλάνε πάνω από το τραγούδι:
  Κατά γενική παραδοχή, οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί λένε μαλακίες. Πολλές μαλακίες. Χοντρές μαλακίες. Αυτό βέβαια θα αλλάξει όταν κάποιος μου δώσει τη δική μου ραδιοφωνική εκπομπή και μαγέψω τους ακροατές με τη βαθιά, ερωτική και αισθησιακή φωνή μου και τις εξαιρετικές μουσικές επιλογές μου, σκάσε Γρηγόρη, αλλά μέχρι τότε οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί θα λένε μαλακίες. Όταν δεν παίζει τραγούδι, εντάξει. Κάπως πρέπει να δικαιολογήσουν τα μισθά τους κι αυτοί, αλλιώς θα βάζανε μια playlist και θα φεύγανε. Αλλά όταν έχει αρχίσει να παίζει το τραγούδι κι εσύ ακόμα συνεχίζεις απτόητος να λες μαλακίες, θέλω να έρθω στο στούντιο του 1055 Rock και να σου ταΐσω το μικρόφωνο. Απ'τον κώλο.
• Στους τύπους που πάνε στα κλαμπ και χορεύουν σαν γκέι τροχονόμοι:
  Υπάρχει ένας και μόνο λόγος που οι κάγκουρες πάνε στα κλαμπ, κι αυτός είναι πιο προφανής κι από την απάντηση στο άρτι εξαχθέν από τον κώλο μου κρύο ανέκδοτο "Ποια είναι η πιο γυμνασμένη μυϊκή ομάδα του Παοκτζή μπίλντερ". Επειδή είστε και λίγο αργόστροφοι, η πιο γυμνασμένη μυϊκή ομάδα του Παοκτζή μπίλντερ είναι ο δικέφαλος, και ο λόγος που οι κάγκουρες πάνε στα κλαμπ είναι για να βρουν γκόμενα. Αλλά ας το παραδεχθούμε: οι άντρες δεν ξέρουν να χορεύουν. Για την ακρίβεια: οι άντρες που τη βρίσκουν με γυναίκες, δεν ξέρουν να χορεύουν. Οπότε το να προσπαθείς να παριστάνεις τον Τραβόλτα, με τη χάρη ενός ιπποπόταμου με στολή μπαλαρίνας, είναι κάτι από το οποίο δεν κερδίζει κανείς τίποτα. Μπορείς κι εσύ να γλιτώσεις τον εαυτό σου από έναν ανούσιο εξευτελισμό.
  
• Σε όποιον κλαίγεται ότι δεν μπορεί να γαμήσει:
  Άμα έχεις τόσο μεγάλη πρεμούρα να γαμήσεις, φίλε μου, ιδού η Σαπφούς, ιδού και το πήδημα. Κατάλαβες, Θωμά; Κατάλαβες ότι μας έχεις ζαλίσει τα αρχίδια με τη μίρλα σου, Θωμά; Κατάλαβες ότι κανείς δε νοιάζεται που δεν μπορείς να γαμήσεις, Θωμά; Κατάλαβες ότι κανείς δε σε συμπονά που δεν παίρνεις τη μοίρα σου στα χέρια σου και κάθεσαι και μυξοκλαίς σαν τη μυξοπαρθένα, ΘΩΜΑ; Ναι, το κατάλαβα, Θωμά, αλλά τώρα σκάσε, γιατί μας κοιτάνε περίεργα.
• Σε αυτούς που καπνίζουν τα λαθραία τσιγάρα των Ρωσοπόντιων:
  Ζώντας επί δεκαεννιά χρόνια στην Ελλάδα, όπου καπνίζουν μέχρι κι οι γλάστρες με το βασιλικό, κατέληξα να συμφιλιωθώ με τον καπνό σε βαθμό που να μπαίνω σε μαγαζί μη καπνιζόντων και να νιώθω ότι κάτι λείπει από εκεί μέσα. Αλλά κάπου πρέπει να μπει ένα όριο. Μπορεί να παίρνεις το τσιγάρο από τον Ρωσοπόντιο για μισό ευρώ την κούτα, αλλά αυτό το πράμα το καπνίζεις εσύ στην Καλαμαριά και παθαίνω εγώ καρκίνο στους Αμπελόκηπους. Πώς λέει ο Μπαρδέμ "Παστίλιες για τον πόνο του άλλου, εσύ τις παίρνεις και κάποιος άλλος σταματά να πονά"; Μα καμία απολύτως σχέση.
• Στους U2 και όποιον τους ακούει:
  Εδώ και κάτι μήνες οι περισσότερες συζητήσεις που κάνω με τον Γρηγόρη καταλήγουν κάπως έτσι:
  Γ:-Οι Van Halen είναι για τον πούτσο.
  Θ:-Όχι, οι Korn είναι για τον πούτσο.
  Γ:- Όχι, οι Van Halen είναι πολύ πιο για τον πούτσο.
  Θ:-Όχι, οι Korn είναι άπειρα για τον πούτσο.
  Γ:-Δε φτάνει όλο το ΙR για να περιγράψει πόσο για τον πούτσο είναι οι Van Halen.
  Θ:-Για τους Korn όμως δε φτάνει ούτε όλο το C.
  και συνεχίζεται ad infinitum, μέχρι που αναφέρω τους U2 και συμφωνούμε. Μουσικά είναι ένα τίποτα, κιθαριστικά είναι ένα τίποτα με πιο πολύ delay κι από τα πανηγύρια που τραγουδάει η Γωγώ Τσαμπά, η φωνή του Μπόνο είναι το ηχητικό αντίστοιχο της εμμηνόπαυσης και οι στίχοι τους είναι ο Ξανθόπουλος της Ιρλανδίας.
• Στον διαφημιστή του Τζάμπο:
  
  Δίνω δέκα χιλιάδες ευρώ που δεν έχω σε όποιον καταφέρει να ακούσει αυτό το πράμα από την αρχή του ως το τέλος του χωρίς να πέσει κάτω και να χτυπιέται βγάζοντας αφρούς από το στόμα. Κάθε νότα αυτού του, χάριν της οικονομίας της συζήτησης θα το αποκαλέσω άσμα, του άσματος, είναι ειδικά σχεδιασμένη για να σπάσει κι ένα διαφορετικό νεύρο του ανθρώπινου οργανισμού, μέχρι που τελικά να μη μείνει κανένα. Επίσης, αν υπάρχει κάτι που μου βαράει τις μπιέλες (γιατί ή είσαι μηχανολόγος ή δεν είσαι) πιο γρήγορα από τα πεντάχρονα στις ραδιοφωνικές διαφημίσεις, είναι τα πεντάχρονα στις ραδιοφωνικές διαφημίσεις που έχουν αυταρχικό ύφος. Νέος νόμος που θα καθιερώσω όταν η Μ.Α.Λ.Α.Κ.Ι.Α. ανέβει στην εξουσία: όταν χέζεις ακόμα τα βρακιά σου, δεν δικαιούσαι να έχεις αυταρχικό ύφος, επί ποινή δέκα χτυπημάτων στο πωπουδάκι με πλαστική παντόφλα.
• Σε όποιον υπήρξε αρχιτέκτονας στη δεκαετία του '80:
  Όλοι ξέρουμε ότι η Ελλάδα ήταν, είναι και θα είναι μια Σοβιετία. Δε χρειάζεται να μας το υπενθυμίζουν κάθε μέρα μέσα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης αρχιτεκτονικά αριστουργήματα σαν τούτο εδώ:
  
  2014 έχουμε και καθόμαστε και τα καμαρώνουμε. Πότε θα βρεθεί επιτέλους ένας σωστός δήμαρχος να πάρει μια Μάιλι Σάιρους και να τα γκρεμίσει όλα τα γαμήδια; Ε; Καταλάβατε; Έκανα αστείο με τη Μάιλι Σάιρους γιατί she came in like a wrecking ball και...ναι, αυτό.
• Στη Μάιλι Σάιρους:
  Ως γνωστόν, όλοι οι καλλιτέχνες πεθαίνουν είτε από ναρκωτικά είτε σε αεροπορικό/αυτοκινητιστικό δυστήχημα. Η Μάιλι Σάιρους (πού κολλάει με τους καλλιτέχνες θα με ρωτήσετε και θα έχετε δίκιο) πρέπει να πεθάνει και από τα δύο. Να κάνει ναρκωτικά καθώς οδηγεί και να καρφωθεί σε έναν τοίχο. Κι αν αναρωτιέστε ακόμα γιατί, πάει να πει ότι δεν έχετε ακούσει ποτέ το Wrecking Ball κι ως εκ τούτου είστε πολύ πιο ευτυχείς στη ζωή σας απ'ό,τι εγώ.
• Σε εκείνο το γαμημένο παιδάκι στο δημοτικό που σε ρωτούσε αν θες πατατάκι και μετά σου έδινε στο χέρι την άδεια σακούλα κι έφευγε τρέχοντας και γελώντας σαν το μαλακισμένο:
  Αυτό.
• Στην πολιτική ορθότητα:
  Σε περίπτωση που δεν το ξέρατε, πολιτική ορθότητα είναι να θεωρείς ότι κάθε μορφή κοινωνικών διακρίσεων είναι απαράδεκτη, εκτός κι αν είναι κοινωνικές διακρίσεις ενάντια στους λευκούς ετεροφυλόφιλους άντρες, στην οποία περίπτωση όλα είναι οκ. Οι γυναίκες είναι πάνω από τους άντρες. Οι γκέι είναι πάνω από τους ετερό. Οι μαύροι είναι πάνω απ'τους λευκούς. Κι όποιος τολμήσει να διαμαρτυρηθεί, είναι αυτομάτως φασίστας του κερατά και δε δικαιούται να εκφέρει άποψη. Τι ωραία που είναι όλα αυτά, ε; Πανέμορφα! Ζωάρα! Που θα έλεγε κι η φίλη μου η Δήμητρα. Που κι αυτή έχει γκόμενο. Γουατέβερ.
• Στη γκόμενα που επιμένει να βάζει το δωδεκάποντο παρόλο που το περπατάει σαν νεογέννητη καμηλοπάρδαλη:
  
  Άμα δεν μπορείς, αγάπη μου (που θα έλεγε κι ο Ψινάκης, αλλά εμείς είμεθα άντρηδοι βεβαίως βεβαίως), να το περπατήσεις το δωδεκάποντο, γάμησέ το κι άφησέ το. Έχεις το ίδιο αποτέλεσμα με τον κάγκουρα που φορτώνει 200 άλογα στο Σάξο για να οδηγεί σαν την κότα. Δε γεννήθηκαν όλες ισορροπίστριες, και δεν είμαι εγώ αυτός που θα σε κατακρίνει γι'αυτό. Βέβαια το χειρότερο είναι αυτές που το φοράνε στα κλαμπ, τις χτυπάει, και μετά το βγάζουν και τριγυρνάνε με το καλσόν και μαζεύουν στην πατούσα όλες τις στάχτες, τα χυμένα ποτά, τις σκόνες, το σπέρμα και γενικά όποιος νύχτα περπατεί λάσπες και σκατά πατεί. Ουστ απ'εδώ χάμου. Βρωμιάρες. Και λέτε μετά για τους άντρες.
• Σε αυτούς που κλαίγονται για την ΕΡΤ:
  Μέχρι τις 11/6/2013, η ΕΡΤ ήταν ένας φορέας ξεδιάντροπης κυβερνητικής προπαγάνδας, ένα όργιο διαφθοράς και μία πρόκληση για την δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία. Μετά τις 11/6/2013, η ΕΡΤ ήταν ο φάρος του πολιτισμού, μία όαση υψηλής κουλτούρας και διανόησης στον ωκεανό του τηλεοπτικού σκουπιδαριού, και φυσικά η φωνή της αντίστασης! και της επανάστασης! ενάντια στο σάπιο κράτος! της συγκυβέρνησης! και της Τρόικας!. Αυτό μου θυμίζει όλους τους βάζελους που μέχρι την Τρίτη έλεγαν ότι ο Ολυμπιακός θα φάει τρία απ'τη Μάντσεστερ και την Τετάρτη το πρωί έδιναν συγχαρητήρια. Σε κάθε περίπτωση, κι οι μεν κι οι δε την ίδια ποσότητα σκατού κουβαλάνε στο κεφάλι τους.
• Σε όλους τους παλιούς πολιτικούς που δημιουργούν καινούρια κόμματα:
  Θα μπορούσα να το πάω μέχρι και τη Μεταπολίτευση και τον Καραμανλή που έστησε τη Νουδού και τον Ανδρέα που έστησε το ΠΑΣΟΚ, αλλά ας έρθουμε στο σήμερα, που κάθε πικραμένος πολιτικός που δεν τον παίζει πια το κόμμα του ή θέλει να ικανοποιήσει κι άλλο το ψώνιο του παίρνει άλλους δυο-τρεις πικραμένους και φτιάχνουν κόμμα που δε γεμίζει ούτε μπλε λεωφορείο του ΟΑΣΘ. Δηλαδή τι καινούριο έχει να προσφέρει στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας ο Λοβέρδος, ο Πολύδωρας, ο Κατσανέβας, και φυσικά ο Καμμένος, πέρα από ασυγκράτητα γέλια; Αφού στο τέλος όλοι θα πάνε άπατοι και ή που θα τους φάει η μαρμάγκα ή που θα γυρίσουν στο μαντρί, κι όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Καιάδας άνευ δεύτερης σκέψεως λέμετε.

Αυτά, και να προσέχετε μη μου ξεφύγει κατά λάθος η καρότσα του ανατρεπόμενου και σας αδειάσω κι εσάς στον Καιάδα κι όχι τίποτε άλλο, αλλά μετά δε θα υπάρχει χώρος για αυτούς που το αξίζουν περισσότερο.