Habemus Papam...

...και στ'αρχίδια μας.
Αλήθεια, είχατε πραγματικά την εντύπωση ότι θα έγραφα για τον νέο αρχιπαιδεραστή του σύμπαντος; Όχι, όχι, όχι. Αντί γι' αυτό λέω να κάνω για άλλη μια φορά μια αυτοψυχανάλυση.
Κάποιες φορές νιώθω ότι πρέπει να φάω πολύ ξύλο.
Τα πορνόμυαλα διαστροφικά αποβράσματα που αρέσκομαι να αποκαλώ αναγνώστες μου σε αυτό το σημείο θα υποθέσουν ότι αυτό ήταν μια εξομολόγηση των μαζοχιστικών τάσεών μου και πώς τα βράδια φαντασιώνομαι τη Φράου Μέρκελ με τη ναζιστική στολή και τις Βέρμαχτ να με βασανίζει αλύπητα με μαστίγια και βραστά αυγά κάτω απ'τις μασχάλες.
Ακόμα κι εγώ ανατρίχιασα με αυτό που έγραψα. Άι στο διάολο, ανώμαλοι.
Τέλος πάντων ο λόγος που αξίζω πολύ ξύλο είναι τα διαγωνίσματα που γράφω. Κοιτάξτε λοιπόν να δείτε τι γίνεται. Εγώ λοιπόν πάω και γράφω στο φροντιστήριο Φυσική 97 και Μαθηματικά 98. Σε αυτό το σημείο υποπτεύομαι ότι όλοι σας και ειδικά οι συνυποψήφιοι και συναγωνιστές Γρηγόρης και Ιωάννα έχουν μείνει με ανοιχτό το στόμα να κοιτάνε την οθόνη με το βαθύ βλέμμα του Ρέι Τσαρλς.
Ναι, και τι έλεγα; Α, ναι. Ο Γρηγόρης και η Ιωάννα έχουν πάρει την έκφραση της φουσκωτής κούκλας (εκτός κι αν διαβάζουν, που εδώ που τα λέμε μάλλον είναι πιο εποικοδομητική αξιοποίηση χρόνου για έναν υποψήφιο Πανελληνίων από αυτό που κάνω εγώ τώρα) και σκέφτονται από μέσα τους, "ρε μαλάκα, γράφεις 97 και 98 και παραπονιέσαι κιόλας; Ούτε του παπά μην το πεις". Αν και δε θα το έλεγα του παπά έτσι κι αλλιώς γιατί δεν είμαι Χριστιανός. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Υπάρχει όμως σημαντικός λόγος που με δυσαρεστεί το 97 στη Φυσική, κι αυτός είναι ότι δεν είναι πραγματικό 97. Αυτό το 97 είναι ένα κατοστάρι που κάπου στο δρόμο έκανα τη μαλακία και γαμήθηκε ο Δίας. Δεν πρόκειται να σας πω καν από που έχασα αυτά τα τρία μόρια, γιατί είναι τόσο γελοίο που δε θα με αφήσετε ποτέ να το ξεπεράσω. Θα το γράψουν μέχρι και στην ταφόπλακά μου. "Ενθάδε κείται ο Thomas The Barbarian (1995-2068), που το Μάρτιο του 2013 έκανε ένα τόσο ηλίθιο λάθος στη Φυσική που δεν μπορούμε καν να το γράψουμε στην ταφόπλακα γιατί θα έσκαγε ο κόσμος στα γέλια και δεν κάνει, κηδεία έχουμε".
Μη με ρωτήσετε πώς ξέρω ότι θα πεθάνω το 2068. Το υπολόγισα με ανώτερα μαθηματικά που τα μικροσκοπικά μυαλουδάκια σας αδυνατούν να καταλάβουν και με τη βοήθεια Τσιγγάνας χειρομάντισσας που την ασήμωσα να με πει τη μοίρα μου να με πει το ριζικό μου. Ελπίζω στα υπόλοιπα 55 χρόνια της επίγειας ύπαρξής μου να εξιλεωθώ για τη μαλακία που κατόρθωσα (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να κάνω.
Και το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνω αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι το κάνω κατά συρροήν, κατ'εξακολούθησιν και κατά παράβασιν του νόμου 1742/04 άρθρο 12 παράγραφος 3, και γενικά πιο συχνά κι από όσο αναφέρω τη Μπιγιονσέ κάθε φορά που χρειάζομαι να αναφέρω μια απίστευτη μουνάρα.
Ίσως θα σας φανεί εξωφρενικό αυτό που θα ακούσετε τώρα, αλλά δε με πείραξε τόσο πολύ τότε που έγραψα 59 στην Έκθεση...
...μισό λεπτό...
...ευχαριστώ, και τι έλεγα; Α, ναι, λιγότερο με πείραξε το 59 που έγραψα στην Έκθεση παρά το 97 στη Φυσική, γιατί στην Έκθεση γαμήθηκε ο Δίας από την αρχή μέχρι το τέλος, με την Ήρα, την Ιώ, τη Λήδα, την Ευρώπη, δεν ξέρω τέλος πάντων με ποια άλλη μυθολογική πουτάνα είχε γαμηθεί ανάμεσα στο επαγγελματικό ταξίδι στη Νέα Γουινέα και μέχρι να πάει την Πόρσε στο συνεργείο. Να ξεπατώνεσαι όμως στο διάβασμα και στις ασκήσεις στο γαμημένο στερεό σώμα, να πας να τα γράφεις όλα τέλεια και στην τελευταία άσκηση, τελευταίο θέμα, να πάω και να κάνω ένα λάθος τόσο γελοίο που θα γελάνε μέχρι και τα παρδαλά κατσίκια και τα κιμαδοποιημένα άλογα, ε, όχι ρε πούστη, αυτό δεν το δέχομαι.
Λοιπόν, κατά βάση αυτό είχα να πω. Αλλά από την άλλη δεν μπορώ να σας αφήσω έτσι. Έχω μία βδομάδα να γράψω, έχετε ήδη αρχίσει να ζητιανεύετε στην Ομόνοια για τη δόση σας και δύο μήνες Απρίλιο-Μάιο θα σας αφήσω να τσουρουφλίζεστε. Δηλαδή 12 Απριλίου γυρνάω από Κέρκυρα, 13, 14 ή όποτε ξυπνήσω τέλος πάντων θα σας γράψω τελευταία φορά γιατί δεν μπορώ να μη δώσω στην ανθρωπότητα το σενάριο για τη μελλοντική κωμωδία για όλη την οικογένεια "Η Πενταήμερη του Thomas The Barbarian", και μετά ξανά 31 Μαΐου που θα έχει τελειώσει ο εφιάλτης.
Μέχρι στιγμής έχω τάξει στον εαυτό μου ότι 31 Μαΐου τελειώνουν οι Πανελλήνιες, 1 Ιουνίου θα πάω να γραφτώ γυμναστήριο ΚΑΙ θα ξεκινήσω να μάθω κιθάρα. Επίσης θα μάθω καλλιτεχνικό πατινάζ, Ρώσικα, ερμηνευτικό χορό, διαλογισμό, τζούντο, θα δημιουργήσω συνθετικό κρυπτονίτη και θα σώσω την Ελλάδα απ'τη χρεωκοπία.
Ποιες ενδοσχολικές; Τι είναι αυτό; Κάποιο καινούριο είδος ζώου προς εξαφάνιση;
Το πιθανότερο είναι βέβαια ότι 1 Ιουνίου θα είμαι ακριβώς εδώ που είμαι τώρα και θα κάνω αυτό ακριβώς που κάνω τώρα: θα παπαρολογώ και θα κλαίγομαι που δεν έχω γκόμενα.
Αν και βασικά ως τότε θα έχω πιάσει γκόμενα τη Βιολογία. Ή θα την ξεσκίσω, ή θα με ξεσκίσει.
Όπως έλεγα λοιπόν, για δύο μήνες θα σας αφήσω παραπονεμένους. Αν λοιπόν ήμουν καλό παιδί και νοιαζόμουν για τη μοίρα σας, θα σας έδινα από τώρα μπόλικο απόθεμα για να έχετε να περνάτε. Αλλά δυστυχώς τα ντεπόζιτα της φαντασίας μου έχουν αρχίσει να στερεύουν επικίνδυνα.
Αυτό είναι άλλη μία απόρροια της τεχνοκρατικής παιδείας, που δίνει βάρος στην απομνημόνευση και αποστήθιση στείρων γνώσεων και όχι στην ανάπτυξη της δημιουργικότητας του μαθητή. Είναι απαραίτητο να δοθεί προτεραιότητα στην ανθρωπιστική παιδεία, μέσα από την οποία οι μαθητές θα μπορέσουν να αποκτήσουν όχι μόνο τις γνώσεις, αλλά και τους τρόπους αξιοποίησης αυτών.
Ω, θεοί του Ολύμπου. Άρχισα να μιλάω σαν Έκθεση. Δε μας σώζει κανείς και τίποτα.
Θυμάστε τότε που η Μπρίτνεϊ ήταν μια μικρή και αθώα μαθητριούλα;
Ωραίες εποχές. Εκείνες τις εποχές εγώ βέβαια ήμουν απασχολημένος με το να βλέπω Στρουμφάκια και να γίνομαι χάλια με το παγωτό μου. Και σήμερα η Μπρίτνεϊ είναι μια ξεπλυμένη πρεζού που κανείς δεν ασχολείται μαζί της, and I'm just sitting here masturbating.
Και αφού σας ανάγκασα να παρακολουθήσετε βίντεο κλιπ της Μπρίτνεϊ (ή και δε σας ανάγκασα, δεν μπορώ να ξέρω αν τα βλέπετε τα βίντεο που βάζω, ή αν ακόμα με διαβάζετε, ή αν ζείτε ή πεθάνατε, ή αν αυτό είναι η αληθινή ζωή ή απλά φαντασία, πιασμένος σε μια κατολίσθηση, καμία διαφυγή από την πραγματικότητα, OPEN YOUR EYES, LOOK UP TO THE SKIES AND SEEEEEEEEEE!) ξέμεινα κι επισήμως από ιδέες. This is Thomas the Barbarian, over and out.
Πάντα ήθελα να το πω αυτό.
Με το πάντα εννοώ εδώ και δυόμιση λεπτά.
Αυτά, και να προσέχετε όταν γράφετε διαγωνίσματα, προειδοποίηση που μάλλον πρώτα πρώτα εγώ πρέπει να αρχίσω να εφαρμόζω γιατί δε μας βλέπω καλά.

Σήμερα θα αντιγράψω τον RWJ

Ναι, νομίζω ότι ο τίτλος είναι αρκετά ξεκάθαρος.
Και σας ακούω να με ρωτάτε τώρα, "Ρε Θωμά, το ελληνικό ίντερνετ έχει ήδη έναν αποτυχημένο αντιγραφέα του RWJ, τον Jeremy. Τώρα θα τον αντιγράψεις και εσύ;" Ναι, αλλά εγώ δεν τον αντιγράφω σε μορφή βίντεο, άρα είμαι πρωτότυπος γαμώ την Μπροοδευτική μου.
Ναι, κανονικά την Μπαναχαϊκή μου γαμώ, αλλά σήμερα γαμώ την Μπροοδευτική μου γιατί η Μπαναχαϊκή μου έχει περίοδο.
Το πρώτο βίντεο που θα σχολιάσω για σήμερα μάλλον θα το έχετε ήδη δει, είναι το Harlem Shake της Αθήνας. Αν ζείτε κάτω από τις πέτρες και δεν ξέρετε τι είναι το Harlem Shake, κατά βάση είναι ένας τύπος βίντεο που κάθονται κάτι τύποι μάιντινγκ δέιρ όουν μπίζνες που λένε και στο 'Murica, και ξαφνικά πέφτει μια dubstepιά και αρχίζουν όλοι κοπανιούνται μπρος πίσω πάνω κάτω δεξιά αριστερά μέσα κι έξω από την 25η διάσταση σαν να είναι επιληπτικοί που μόλις είδαν το βίντεο κλιπ του Niggas in Paris.

Jay-Z, χαίρομαι πολύ για σένα και θα σ'αφήσω να τελειώσεις, αλλά η συνεργασία με τον Kanye είναι μια απ'τις χειρότερες όλων των εποχών.
Τέλος πάντων βλέπουμε εδώ το Harlem Shake της Αθήνας, όπου στην αρχή ένας τύπος με κοστούμι και αντιασφυξιογόνο μάσκα κάνει τη χαρακτηριστική κι αγαπημένη χορευτική κίνηση "γαμάω τον αέρα" που την είδε ο Μάικολ και του έπεσε η μύτη:

Ει, έι, έι, για κάτσε λίγο, κάπου τον ξέρω αυτόν τον τύπο. Κοντός...κοστούμι...αντιασφυξιογόνος μάσκα...μα βέβαια! Είναι ο Mikeius! Ναι ρε, ο γνωστός! Αυτός που κάποτε έκραζε όλες τις καινούριες μόδες που έσκαγαν στην Ελλάδα από την Αμερική και τώρα πάει κι αυτός και κάνει τις ίδιες μαλακίες με τα Αμερικανάκια.
Μωρή πουλημένη πόρνη του καπιταλισμού, έχεις καταλάβει πόσο γελοίος είσαι; Ντάξει, το ξέραμε ότι πήρες την κατρακύλα μετά από τα πισωκολλητά με τον Ερμόλαο και το Σίλα, από τα οποία και σου έμεινε αυτή η κίνηση γιατί σε λυπούνται και σε αφήνουν να είσαι από πάνω, αλλά αυτό είναι too much. Έχεις γίνει πλέον άλλος ένας μαλακοσελέμπριτι.
Τι άλλο σου μένει δηλαδή να κάνεις; Θα κυκλοφορήσεις δικό σου άρωμα και σειρά κρασιών; Θα υιοθετήσεις παιδάκια από την Αφρική; Θα ιδρύσεις φιλανθρωπικό ίδρυμα με τίτλο "ΜΠΡΑΦ στη φτώχεια"; Θα δώσεις συνέντευξη στον Κωστόπουλο;
Ξεφτιλισμένε. Γελοίε. Παντελίδη του χιούμορ.

Τέλος πάντων, μετά από αυτό πηγαίνουμε στο επόμενο βίντεο όπου έχουμε τον πρώην γαμηστερό ροκ σταρ και νυν κριτή του American Idol Στίβεν Τάιλερ που υπερασπίζεται τη Μπιγιονσέ επειδή αυτή τραγούδησε την Αστερόεσσα στην ορκωμοσία του Μπαράκ πλεϊμπάκ ή κάτι τέτοιο.
Δεν ξέρω αν σας το έχω πει, αλλά από τότε που σταμάτησα να θεωρώ τις ταινίες του Έντι Μέρφι αστείες πιστεύω ότι η Μπιγιονσέ είναι η πιο υπέρτατη γαμάτη απίστευτη θεϊκή υπερδιαστημική μουνάρα που έχει πατήσει το πόδι της στον πλανήτη.
Κι έρχεται τώρα η αρσενική γριά για να μας πει το αυτονόητο, δηλαδή ότι η Μπιγιονσέ είναι τόσο καυτή που μπορεί να κάνει ό,τι γαμημένα θέλει. Κάτι μας είπες τώρα.
Αλλά φυσικά ο ναρκομανής μπισμπίκης ξέρει πολύ καλά ότι η Μπιγιονσέ δε χρειάζεται την υπεράσπισή του. Έχει άλλους σκοπούς. Don't you see the λιγούρης' eye? Ο άνθρωπος φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι να απλώσει τα αηδιαστικά ροζιασμένα του χέρια στο ατελείωτο κορμί της Μπιγιονσέ και να το φιλήσει all over με το αποτρόπαια μεγάλο στόμα του.
Για κάτσε ρε φίλε. Πώς το έχεις δει τώρα; Επειδή ο Jay-Z είναι στο Παρίσι με τον Kanye κι εγώ είμαι απασχολημένος με το να παριστάνω αποτυχημένα τον RWJ νομίζεις ότι μπορείς να αλωνίζεις ανενόχλητος; Αυτό είναι πιο γελοίο κι απ'το να βλέπεις τον Mikeius να τραγουδάει Παντελίδη!
Το αγαπημένο μου σημείο βέβαια είναι αυτό που ο χοντρούλης από το TMZ λέει αυτό που κρυφά βαθιά μέσα μας σκεφτόμαστε όλοι για αυτές τις συνταρακτικές ειδήσεις: Who gives a fuck? Και μετά ο άλλος παπάρας προσπαθεί να τραγουδήσει την Αστερόεσσα και αποτυγχάνει οικτρά. Πάντως όχι τόσο οικτρά όσο αποτυγχάνω εγώ να μιμηθώ τον RWJ.
Και μετά από αυτό πάμε στο επόμενο βίντεο. Όπως ξέρουμε όλοι, το Youtube είναι ένα τρίτο μουσική, ένα τρίτο γκόμενες που βάφονται, ένα τρίτο γάτες και ένα τρίτο αντικείμενα που προσγειώνονται στα αρχίδια κόσμου. Τι εννοείτε ότι έκανα λάθος στις πράξεις; Σας παρακαλώ, είμαι μαθηματική ιδιοφυΐα, δεν μπορείτε να με αμφισβητείτε. Από εδώ και στο εξής στη μονάδα θα χωράνε τέσσερα τρίτα. Και η Μπιγιονσέ θα τραγουδάει κανονικά την Αστερόεσσα.
Τέλος πάντων πάμε στο τέταρτο ένα τρίτο, δηλαδή στις προσγειώσεις αντικειμένων στον καλύτερο φίλο του άντρα.

Αυτό που είναι ένα τεράστιο κοντάρι με μια μπάλα στην άκρη και το σπρώχνει ένας τύπος από τη στέγη μου θύμισε μια άσκηση φυσικής που έκανα μια φορά στο φροντιστήριο: "Ομογενής ράβδος με ροπή αδράνειας I=(Md^2)/3 με μάζα m προσκολλημένη στο άκρο της και στερεωμένη σε ακλόνητο άξονα είναι αρχικά κατακόρυφη και με μικρή ώθηση αρχίζει να περιστρέφεται. Να βρείτε την γωνιακή της ταχύτητα όταν καταλήξει στα αρχίδια του μαλάκα από κάτω". Όσοι είστε θεωρητική και δεν σκαμπάζετε από τέτοια μπορείτε να κάνετε μια λογοτεχνική ανάλυση για το πουλάκι Τσίου και την επίδρασή του στη σύγχρονη ποίηση.
Αλλά νομίζω ότι μακράν το καλύτερο είναι αυτό που κάνει ο μπαμπάς ζογκλερικά με κάτι μπαλάκια κι έρχεται το παιδί και του τα πετάει από εκεί που ήταν κάποτε. Κάνε παιδιά να δεις καλό σου λέει μετά. Τέτοια απογοήτευση δεν ένιωσε ούτε η μάνα του Mikeius όταν τον είδε να κάνει Harlem Shake.
Και το τελευταίο βίντεο για σήμερα είναι...
...αυτό που o Χωστήρας γαμάει τις μάνες ολονών.
Δυστυχώς δεν κατάφερα να το βρω, γιατί στην πραγματικότητα αυτό δεν συνέβη ποτέ, οπότε πάρτε αυτό εδώ το ταινιάκι που έφτιαξαν τα παιδιά του 2ου Γυμνασίου Ελληνικού και μας δείξανε σήμερα στο σχολείο γιατί είναι παγκόσμια μέρα κατά της σχολικής βίας:
Ντάξει, δε λέω, τα παιδιά προσπάθησαν και μπράβο τους και το ζήτημα της σχολικής βίας είναι πολύ σημαντικό και σε κάποια φάση θα γίνουμε Αμερική και θα μπει ο φύτουλας με το Καλάσνικοφ και θα θερίσει είκοσι άτομα πριν αυτοκτονήσει...και τέθοια, αλλά σε κάποια φάση το θέμα καταντάει πιο fail κι από τον τύπο που τον χτύπησαν στ'αρχίδια με τη φωτοβολίδα.
Δηλαδή κοιτάξτε λίγο πιο προσεκτικά το κομμάτι της σεξουαλικής βίας. Ας προσπεράσω το γεγονός ότι από πίσω παίζει ένα από τα χειρότερα τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ, αλλά κοιτάξτε λίγο το θύμα και τον επίδοξο βιαστή. Δε λέω ότι η κοπελιά είναι όμορφη, γιατί αν το πω θα πέσει το ταβάνι, ή ένα τεράστιο κοντάρι πάνω στ'αρχίδια μου, αλλά μπροστά της ο επίδοξος βιαστής είναι σαν τον Στίβεν Τάιλερ που την πέφτει στη Μπιγιονσέ.
Αλλά μακράν το καλύτερο σημείο του βίντεο είναι αυτό που πέντε τύποι τη στήνουν στην υπόγεια διάβαση κάθε μέρα για να δείρουν αυτόν τον κακομοίρη. Βλέπουμε λοιπόν τους τύπους να περπατάνε προς την κάμερα υπό τη μουσική υπόκρουση του Gangsta's Paradise, γιατί ποιος είναι πιο gangsta από πέντε δεκατριάχρονα που συμμετέχουν σε βίντεο κατά της σχολικής βίας άλλωστε, και να κοιτάνε με αγριεμένο βλέμμα "μόλις ήρθαμε απ'το Harlem".
Όχι shake.
Αυτά τα κάνει ο Mikeius.
Κι αυτή ήταν η τελευταία φορά που προσπάθησα να αντιγράψω τον RWJ.
Αυτά, και να προσέχετε να κάνετε subscribe γιατί αλλιώς η γκόμενα που δεν έχω θα με παρατήσει και θα το έχετε βάρος στη συνείδησή σας μέχρι να πεθάνει ο Μητσοτάκης.

This country's on fire

Και μην πείτε τίποτα. Η άλλη εναλλακτική σας ήταν το "Φωτιά με φωτιά".
Που λέτε λοιπόν, εκεί που ήταν όλα ωραία και καλά, σκάει είδηση ότι στη Λάρισα πέθαναν δυο φοιτητές και χαροπαλεύουν άλλοι τρεις, γιατί είχαν ανάψει μαγκάλι για να ζεσταθούν, επειδή δεν είχαν λεφτά να βάλουν πετρέλαιο. Και φυσικά, έγινε της τανασπού το κάγκελο. Σήμερα, λέει, έχει πορεία στη Λάρισα οι φοιτητές εναντίον της πολιτικής του μνημονίου και της εξαθλίωσης, το ΚΚΕ κλαίγεται για τις λαϊκές οικογένειες που δεν μπορούν να ζεσταθούν και καταφεύγουν σε μεθόδους άλλων δεκαετιών (και σε πολιτικές άλλων δεκαετιών, όσοι τουλάχιστον σας ψηφίζουν) και τα Χρυσά Αυγά από Κότες Αλανιάρες για τα Ελληνόπουλα που πεθαίνουν για τα ξένα συμφέροντα (ε, ρε, και να αποδειχθεί πως ήταν Αλβανά).
Ναι, οκ, ας ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα πριν φτάσουμε σε μια ετυμηγορία. Αρχικά, όλοι ξέρουμε ότι η παιδεία στα ΤΕΙ είναι για τον μπούτσο, ή τέλος πάντων πιο για τον μπούτσο από ότι είναι στα ΑΕΙ. Αλλά ακόμη κι έτσι δεν μπορεί να έχεις βγάλει Λύκειο και να μην ξέρεις ότι δεν πρέπει να αφήσεις αναμμένο μαγκάλι να καίγεται σε μικρό κλειστό χώρο, γιατί ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ, ΗΛΙΘΙΕ!
Βέβαια, τα παιδιά δε θα μπορούσαν να το σκεφτούν αυτό, γιατί η νεκροψία έδειξε ότι είχαν αλκοόλ στο αίμα τους. Φυσικά! Τι πιο φυσιολογικό! Όποιος δεν έχει λεφτά για να βάλει πετρέλαιο, οπωσδήποτε έχει λεφτά για να πιει μπύρες!
Κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας ρε πούστη μου. Έχει γίνει ολόκληρο πολιτικό θέμα κάτι που κανονικά θα έπρεπε να είναι θέμα για τα Darwin Awards.
Αλλά ας αφήσουμε τις μαλακίες στην άκρη. Ένα είναι το μεγάλο και σημαντικό θέμα της εβδομάδας. Ο πρώην Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης-Ατσαλάκωτος-Φτερωτός-Γιατρός-Παπαγεωργόπουλος μπήκε φυλακή ισόβια.
Μαλάκες μου, σοκ! Δεν το πιστεύω ότι το δικαστήριο ήταν τόσο σκληρό μαζί του! Τι αποδείξεις είχανε; Δε σκεφτήκανε πώς έχει δοξάσει την πατρίδα σαν Ολυμπιονίκης; Ναι, αυτό το τελευταίο χρησιμοποιήθηκε σαν επιχείρημα από τη γαμημένη δικηγόρο του Ατσαλάκωτου. Αν πάω εγώ και πω στη φίλη μου τη Βαρβάρα ότι πρέπει να μου κάτσει επειδή πέρυσι της έλυσα δυο ασκήσεις μαθηματικών, θα είναι πιο σοβαρό κι έγκυρο επιχείρημα από αυτό. Αν και η φίλη μου η Βαρβάρα δεν πρόκειται να μου κάτσει έτσι κι αλλιώς. Γιατί είναι κακόγουστη.
Αμάν, τώρα που είπα Ολυμπιονίκης μου ήρθε κι άλλο τραγούδι σχετικό με φωτιά. Μακάρι να είχα προλάβει να το βάλω πριν βάλω την παπαριά που έβαλα.
Ότι δηλαδή φαγώθηκαν δεκαοχτώ εκατομμύρια ευρώ από τα ταμεία του δήμου Θεσσαλονίκης επί δημαρχίας Παπαγεωργόπουλου, ο ίδιος γυρνούσε καθημερινώς με λιμουζίνες, ακριβά κοστούμια, έκανε πανάκριβες εκδηλώσεις σαν τη Γιορτή των Μπουρδ...Αγγέλων, έφερε τη γαμημένη Βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου κι όταν παρέλαβε ο Κρασοπατέρας δεν είχε σκουπιδιάρικα να βγάλει στους δρόμους κι όλη η Ερωτική Πόλη είχε γίνει μπουγάτσα με σκουπίδια (μπρρρ...αθηναίικο χιούμορ, δεν ξέρω από πού το κόλλησα), κι όχι μόνο νομίζει ότι δε θα καταλάβουμε ότι αυτός τα έφαγε, αλλά μας λέει κιόλας ότι κάποιοι θα πεθάνουν με τύψεις.
ΕΣΥ θα έπρεπε να πεθάνεις με τύψεις, γαμημένε βλαχοδήμαρχε! Ουπς, σόρι, σε πείραξε μήπως το βλαχοδήμαρχε; Φυσικά και σε πείραξε, γιατί ήσουν τόσο αριστοκράτης που έβαλες να σου κουβαλήσουν τη λιμουζίνα σου στο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ στη Ρόδο, μην τυχόν και μπεις σε νοικιασμένο αμάξι και πάθει βαβά ο κώλος σου!
Και μετά, λέει, μόλις έφτασε στην Ψειρού, το επόμενο πρωί πήγε και ζήτησε να τον μεταφέρουν σε κελί μη καπνιστών. Δεν ήξερα ότι μπορούμε και να επιλέγουμε σε ποιο κελί θα μας βάλουν. Αν εγώ ήμουν διοικητής των φυλακών, θα φρόντιζα να τον βάλουν σε ένα κελί με τη Λιάνα Κανέλλη, τον Slash και τον καθηγητή μου της Έκθεσης, να έρθουν τα πνευμόνια του να γίνουν μαύρα σαν την ψυχή του.
Και την επόμενη μέρα στέλνει επιστολή στον τύπο στην οποία βασικά κλαίγεται που έτρεχε σε όλη του τη ζωή σε ανοιχτούς και πολιτικούς στίβους και τώρα είναι περιορισμένος στα δύο τετραγωνικά (σας παρακαλώ βιάστε τον κάποιος εκεί στα ντους, δεν μπορεί, ολόκληρα Διαβατά έναν βαρυποινίτη κωλομπαρά θα τον έχετε), και μεταξύ άλλων παπαριών λέει και το κορυφαίο, "Ο Σαξώνης έκλεψε 58 εκατομμύρια δραχμές το 98, πριν αναλάβω δήμαρχος, οπότε πώς με κατηγορείτε για συνέργεια;"
Το ότι ο χοντρός συνέχισε να κλέβει και μετά το 98 προφανώς και αναιρείται από το γεγονός ότι έκλεβε πριν από το 98. Οκ. Αυτό ήθελα να διευκρινίσουμε.
Όχι, όχι. Το κορυφαίο είναι οι ΟΡΘΙΕΣ ΚΟΥΡΑΔΕΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΩΝΤΑΣ! Παραγγείλτε από τώρα το Καπιλαρίν, γιατί με τη μαλακία που θα ακούσετε θα σας πέσουν τα μαλλιά κι όχι τίποτε άλλο, όσοι έχετε περήφανη χαίτη σαν το Γαμιά της Κρήτης θα κλαίτε τα χρόνια που φάγατε να τη μακρύνετε. Ακούστε τώρα λοιπόν τι πέταξε ένας από τους κολαούζους του Ατσαλάκωτου: "Μη στεναχωριέσαι, αρχηγέ, και τον Κολοκοτρώνη φυλακή τον βάλανε".
Παραιτούμαι. Ειλικρινά σας μιλάω, παραιτούμαι. Στα σχεδόν τέσσερα χρόνια της λαμπρής μπλογκικής σταδιοδρομίας μου έχω ασχοληθεί με Γιωργάκηδες, Κωστάκηδες, Λαζόπουλους, Μενεγάκες, Beliebers, δεν ξέρω εγώ με ποιον άλλον ηλίθιο, και δεν είπα τίποτα. Αλλά αυτή ήταν η τελευταία σταγόνα στον κουβά με τα βοθρολύματα. Φεύγω. Τελείωσα. Θα μεταναστεύσω στο Θιβέτ και δε θα ξαναακούσετε ποτέ από μένα. Αυτή είναι η τελευταία μου υπόκλιση. This is it. Και τέθοια.

Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι τόσο ανάξιοι να λέγονται άνθρωποι. Εντάξει, το καταλαβαίνω, διόρισε την άχρηστη κόρη σου που με αξιοκρατικό τρόπο δε θα την έπαιρνε ούτε το Μακντόναλντς να τους καθαρίζει τις χέστρες, έβαλε χέρι στον ΟΑΣΘ και τώρα το λεωφορείο σταματάει ακριβώς μπροστά στην έξοδο της οικοδομής σου αντί για πενήντα μέτρα πιο κάτω, τέλος πάντων σου έκανε ρουσφέτια. Τώρα πια δεν έχει καμία πολιτική ισχύ, είναι ένας απλός καθημερινός μαλάκας σαν όλους τους άλλους, και το δικαστήριο τον έχωσε μέσα για τα επόμενα είκοσι χρόνια. ΚΙ ΕΣΥ ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΥΤΣΟ ΤΟΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙΣ ΑΚΟΜΑ; Πόση κοπριά παίζει να έχεις στο κεφάλι σου, γράφω και Φυσική αύριο και κάποια στιγμή πρέπει να διαβάσω;
Αλλά ας κλείσουμε με κάτι ευχάριστο.
Μπα, δε μου έρχεται τίποτα.
Αυτά, και να προσέχετε μην γίνουν κι άλλα καθυστερημένα λαϊκοί ήρωες επειδή πέθαναν χάρη στο δικό τους στραβό κεφάλι, και τώρα εμένα πώς μου ήρθε στο μυαλό ο Γρηγορόπουλος, κάτι συνειρμούς που κάνει ο εγκέφαλός μου δεν μπορώ να τους καταλάβω με τίποτα.

Pretty fly for a white guy

Ναι, ξέρω, οι Offspring δεν είναι καλό συγκρότημα και βεβηλώνουν τη ροκ και τέθοια. Τελειώνετε.
Σήμερα θα μιλήσουμε για το φαινόμενο των ανθρώπων που νομίζουν ότι είναι μάγκες, γαμιάδες και yo αλλά στην πραγματικότητα είναι τ'αρχίδια μου τα τρία. Δύο. Δύο ήθελα να πω. Δύο δεν είναι ο φυσιολογικός αριθμός; Δεν ξέρω γιατί είπα τρία. Δύο έχω κι εγώ όπως και όλος ο κόσμος. Εκτός απ'τις γυναίκες που δεν έχουν γενικότερα. Με την κυριολεκτική ανατομική έννοια κι όχι με την "δεν έχω τ'αρχίδια για κάτι" γενικότερα. Μάλλον θα έπρεπε να σταματήσω.
Αλλά πρώτα θα αναφερθώ στα της Αθήνας.
Αρχικά, ρε Κωλοαθηναίοι. Μια φορά ήρθα κι εγώ στην κωλοπόλη σας και την κάνατε σαν μονή καλλιγραφία. Κόσμος πνιγότανε, σπίτια πλημμυρίζανε, κι όλα αυτά γιατί πήγατε και μπαζώσατε ό,τι ποτάμι είχατε σαν τους μαλάκες.
Κατά δεύτερον, γιατί είναι τόσο γαμημένα δύσκολο να βρει κάποιος εισιτήρια στην κωλοπόλη σας; Ξεκίνησα να ψάχνω για εισιτήρια στο Ψυχικό και βρήκα στο Χαλάνδρι. Μη με ρωτήσετε τι δουλειά είχα στο Ψυχικό και το Χαλάνδρι.
-Θωμά, τι δουλειά είχες στο Ψυχικό και το Χαλάνδρι;
Είχα τη φαεινή έμπνευση να ανηφορίσω περπατώντας την Κηφισίας να δω τι έχει πιο πάνω, εντάξει;
-Θωμά, πόσο μαλάκας είσαι;
Τελικά είμαι πολύ μαλάκας. Τελικά είμαι πάρα πολύ μαλάκας.
Η επανάληψη αποτελεί σχήμα Δαλιανίδειας εμφάσεως.
Και τώρα στο θέμα.
Εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που έγινε η ιστορία με τη Ρόζα Παρκς που αρνήθηκε να σηκωθεί στο λεωφορείο για να κάτσει ένας λευκός και τη μαζέψανε οι μπάτσοι, οι μαύροι θεωρούνται ότι είναι η γαμάω φυλή. Καλά, από τους Ασιάτες σίγουρα. Οι Ασιάτες νομίζουν ότι κάποιος που την έχει δέκα πόντους είναι πλασμένος για πορνοστάρ, τρώνε ωμά ψάρια, βγάλανε τον μαλάκα με το Gangnam Style κι έχουν πολυθρόνες από ζαμπόν. Δεν τα λέω εγώ ο Μάστερ Τζι τα λέει.
Αλλά σε σχέση με τους λευκούς, οι μαύροι είναι κοινώς αποδεκτοί ως πολύ πιο cool, muthafuckas, swag ή δεν ξέρω εγώ τι. Και γιατί όχι; Επί χιλιετίες ολόκληρες, οι μαύροι αντιμετωπίζονταν από τους λευκούς ως τα πουτανάκια τους, και τώρα όχι μόνο είναι αποδεκτά μέλη της κοινωνίας αλλά έχουν βγάλει και μαύρο πρόεδρα του Γιου Ες εντ Έι φίλοι μου. Όσο για τις γυναίκες της μαύρης φυλής, συγνώμη, προσπάθησα, νόμιζα ότι μπορούσα να απεξαρτηθώ, αλλά δεν μπορώ να συγκρατηθώ άλλο. ΜΠΙΓΙΟΝΣΕ ΓΑΜΩ ΤΗ ΜΠΑΝΑΧΑΪΚΗ ΜΟΥ!
Και τα πήγαινα τόσο καλά που να με πάρει ο διάολος και να με σηκώσει.
Ας δούμε λίγο τα πιο συγκεκριμένα στοιχεία που κάνουν τους μαύρους πιο γαμάουα από τους λευκούς. Κατ'αρχήν, έχουν τα αποκλειστικά δικαιώματα στις λέξεις nigga, god dayum και muthafucka. Ή, μάλλον, για να είμαστε ακριβείς, ο Samuel L. Jackson έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα στις λέξεις nigga, god dayum και muthafucka και τις παραχωρεί στους υπόλοιπους συν-μαύρους έναντι συμβολικού αντιτίμου.
Κατά δεύτερον, οι μαύροι ήταν, είναι και θα είναι χιλιάδες φορές ανώτεροι από τους λευκούς στο μπάσκετ. Ντάξει, βγάλαμε κι εμείς έναν Γκάλη, έναν Νοβίτσκι, έναν Στιβ Νας, αλλά ο,τιδήποτε θα μπορούσε να πει ένας λευκός στο θέμα μπάσκετ τελειώνει μόλις ακουστούν οι λέξεις Μάικλ Τζόρνταν.
Και μια που μου ήρθε, ας βάλουμε πλάτη με πλάτη τον μαύρο Μάικολ:

και τον λευκό Μάικολ:
Ο ίδιος γαμημένος άνθρωπος είναι πιο fuck yeah όταν είναι μαύρος παρά όταν είναι άσπρος!
Μόλις συνειδητοποίησα ότι αυτή η πρόταση δε θα έπρεπε να βγάζει καν νόημα σε έναν φυσιολογικό κόσμο.
Αλλά, όπως θα έλεγε κι ο Ορέστης, ποιος είπε ότι ο κόσμος μας είναι φυσιολογικός;
-Ποιος είναι ο Ορέστης;
Ο πούτσος μου ο πυροσβέστης.
ΧΑ! Δεν το πιστεύω ότι την πατήσατε με αυτό.
Κι εντέλει αυτό που συμπεραίνουμε είναι ότι οι μαύροι έχουν το ρυθμό και τη μουσική μέσα τους. Ραπ, χιπ χοπ, ντίσκο, ροκ εν ρολ, σόουλ, τζαζ, μπλουζ, φανκ, αρενμπί, όλα τα σύγχρονα είδη μουσικής που ακούμε προέρχονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο από την καλλιτεχνική δημιουργία της μαύρης φυλής.
Τα προβλήματα ξεκινάνε όταν οι λευκοί προσπαθούν να αντιγράψουν τα κατεξοχήν είδη της μαύρης μουσικής. Κι αυτό ισχύει ιδιαίτερα στη ραπ. Μερικοί πολύ επιτυχημένοι μαύροι ράπερ στα χρονικά είναι οι Tupac Shakur, Notorious Big, Dr Dre, Snoop Dogg, ο οποίος βέβαια πλέον έχει γίνει Snoop Lion σε μία από τις πιο γελοίες περιπτώσεις διάσημου που θέλει να κάνει τον κόσμο να κυλιέται στα πατώματα με τις παραξενιές του, τι λέγαμε; Α, ναι, NWA, Public Enemy, Run-DMC, Wu Tang Clan, Jay-Z, Busta Rhymes, άντε, σας βάζω και τον Lil Wayne γιατί πρέπει να υποστηρίζουμε την καλλιτεχνική δημιουργία στα άτομα με νοητική υστέρηση.
Όταν πάλι οι λευκοί προσπαθούν να δημιουργήσουν ραπ, το αποτέλεσμα είναι κάτι σαν κι αυτό:

Κι όταν οι Έλληνες προσπαθούν να δημιουργήσουν ραπ, το αποτέλεσμα είναι κάτι σαν κι αυτό.

I rest my muthafuckin case, niggaz.
Αυτά, και να προσέχετε μην γίνετε επιτυχημένοι gangsta rappers και σας την πέσουνε drive by και σας κάνουν σουρωτήρι για τα μακαρούνια.

Welcome to the jungle, it gets worse here every day

Άξελ, για πάρτη σου θα γινόμουν πούστης, αλλά δεν το λέω γιατί θα με κοροϊδεύουν πάλι μερικοί μερικοί Κρητικοί με χαίτη που επειδή δεν έχουν έμπνευση άρχισαν πάλι να κράζουν όλο τον κόσμο.
Καλώς ήρθατε στη ζούγκλα λοιπόν, χειροτερεύει κάθε μέρα.
Ίσως έχετε παρατηρήσει ότι τώρα τελευταία δε γράφω τόσο συχνά όσο παλιά.
Και γι'αυτό φυσικά ευθύνονται οι εξωγήινοι που εκπέμπουν ειδικές ακτίνες ελέγχου μυαλών και μου χαλάνε το τσι.
Δοκίμασα τα πάντα. Μέχρι και με Ούλτρεξ λούστηκα. Αλλά δεν μου έρχεται καμία νέα ιδέα με την οποία θα σας κάνω για άλλη μια φορά να κοπανήσετε τους κώλους σας κάτω μέχρι να πάθετε εσωτερική αιμορραγία και να πεθάνετε από τριπλό ανεύρυσμα α λα κρεμ. Οπότε, μέχρι να μου έρθει η έμπνευση, γράφω αυτές τις μαλακίες για να μη νομίζετε ότι μου έριξαν κάτι στο ποτό μου, με πήγαν σε μια σκοτεινή αποθήκη κι έβγαλαν τα νεφρά μου για να τα πουλήσουν στη μαύρη αγορά.
Η ζούγκλα, λοιπόν. Τι αντιπροσωπεύει η ζούγκλα; Όχι φυσικά την κυριολεκτική ζούγκλα, ούτε βέβαια τη Ζούγκλα του Μάκη. Αλλά τη ζούγκλα που κρύβεται μέσα στην ψυχή του ανθρώπου.
Σε αυτό το σημείο καταλήγετε σε δύο πιθανά συμπεράσματα: ή προσπαθώ να ρίξω καμιά Κνίτισσα, ή άρχισα τους μπάφους. Και τα δύο ενδεχόμενα δεν ισχύουν, γιατί α)η μέρα που θα την πέσω σε Κνίτισσα θα είναι η μέρα που θα έχω γκρεμίσει και το τελευταίο ίχνος της αξιοπρέπειάς μου και β)δεν έχω κατεβάσει ακόμα το Pro και το χρειάζομαι για την πλήρη οπτικοακουστική εμπειρία.
Η ψυχή του ανθρώπου είναι μια ζούγκλα λοιπόν. Μέσα σε αυτή τη ζούγκλα κρύβονται όλες οι απαντήσεις που ψάχνουμε στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής.
Γιατί υπάρχει το friendzone?
Γιατί οι γκόμενες πιστεύουν ό,τι τους λέει η Κοσμοψώλιταν;
Γιατί ο Μάστερ Τζι έπεσε θύμα των τρολ;
Γιατί έπεσε ο μετεωρίτης στη Ρωσία;
Γιατί σκότωσε ο Πιστόριους τη γκόμενά του;
Γιατί ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να σταυρώσει νίκη στην Ευρώπη;
Γιατί το μετρό της Θεσσαλονίκης καθυστερεί τόσο πολύ;
Γιατί ο βασιλιάς διέταξε τους πιλότους του να ρίξουν τις βόμβες τους στους μιναρέδες;
Γιατί να πρέπει να γράψω κι έκθεση στις Πανελλήνιες;
Γιατί ο Μπομπ Σφουγγαράκης γαμήθηκε τόσο πολύ από την τέταρτη σεζόν και μετά;
Γιατί ξέρω ότι η Ντορέττα Παπαδημητρίου νίκησε στο Dancing With The Stars?
Γιατί υπάρχει ο Παντελίδης;
Και άλλα πολλά συγκλονιστικά μυστήρια αποκαλύπτονται στους 26 τόμους της σειράς "Ο καφές γαρ βαρύς". Σηκωθείτε από καρέκλες, τραπέζια, ντιβάνια και τηλεφωνήστε στο 2310696969 για να μάθετε όλη την αλήθεια και να μην είστε πια θύματα των Ιλουμινάτι, των σκοτεινών κέντρων, της Lady Gaga και του Big Smoke.
Θα πρέπει να περιμένετε όμως λίγο, γιατί δεν πρόλαβα να γράψω ακόμα τους τόμους. Στο μεταξύ, μπορείτε να μου υποβάλετε τα δικά σας βασανιστικά ερωτήματα και να απαντήσω σε αυτά με τη γνωστή μέθοδο Thomas the Barbarian που τόσο πολύ λατρεύετε.
Στο μεταξύ τι στον μπούτσο καινούρια μαλακία μόδα είναι αυτή με το Harlem Shake? Νόμιζα ότι ακόμα κάναμε το Gangnam Style με το αόρατο άλογο. Οι άλλοι θέλανε σήμερα να ψήσουν την καθηγήτρια να αφήσει την τάξη ξεκλείδωτη για να μείνουν μέσα και να τραβήξουν βίντεο Harlem Shake. Αυτή βέβαια δεν τους άφησε, κάτι που μου δίνει ελπίδες για την ανθρωπότητα.
Χειροτερεύει κάθε μέρα; Δε θα πει τίποτα.
Μισό, σαν να μου φαίνεται ότι άφησα το θερμοσίφωνο ανοιχτό.
Μπα, λάθος.
Αυτό που δεν έχω καταλάβει σε αυτή τη χώρα είναι γιατί συνεχίζει ο κόσμος να ασχολιέται με τη Γιουροβύζιον. Θα στείλουμε τον Αγάθωνα Ιακωβίδη λέει. Και λοιπόν; Τι έγινε; Μήπως έχουμε να κερδίσουμε κάτι; Μήπως οι μπαγλαμαδιές του Αγάθωνος δεν είναι απλές μπαγλαμαδιές αλλά στην ουσία είναι κωδικοποιημένα μηνύματα ειδικά σχεδιασμένα για να επηρεάσουν τον εγκέφαλο της Μέρκελ και να μας παρατήσει στην ησυχία μας; Μήπως οι μπαγλαμαδιές του Αγάθωνος θα βοηθήσουν τον Thomas the Barbarian να βρει γκόμενα α χα χα χα χα χα χα χα ήταν πάρα πολύ αστείο γελάστε ρε παιδιά φίλος μας είναι.
Αυτό πάντως που μου άρεσε στην όλη σεμνή τελετή επιλογής του γερομπισμπίκη με τον μπαγλαμά για να εκπροσωπήσει την ελληνική μουσική στο ετήσιο πανευρωπαϊκό συνέδριο κακογουστιάς ήταν που βάλανε τον Αλεξάντερ Ρίμπακ, γνωστό και σεσημασμένο ξεμαλλιαστή βιολιών με το τεράστιο τραγούδι Fairytale που έκανε το I Want To Hold Your Hand να φαντάζει σαν το Raining Blood, να κάνει ντουετάκι με τον Κώστα Μαρτάκη. Έκανα και ρίμα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, γιατί ακόμα κι ο Αλεξάντερ Ρίμπακ δεν αξίζει τέτοιας μεταχείρισης. Καταγγείλτε αυτή την κατάφωρη κακοποίηση νεαρού επίδοξου μέλους των One Direction στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και κερδίστε μια καφετιέρα.
Εδώ που τα λέμε, βέβαια, ο Αγάθων ήταν ο τυφλός στους μονόφθαλμους. Οι υπόλοιπες επιλογές ήταν μια απελπιστική κόπια της Lena Meyer Landrut, ένας DJ που τον έχει αποκηρύξει με επίσημο διάταγμα το Ministry of Sound και η Αγγελική Ηλιάδη.
Πόσο γκέι παίζει να είναι οι One Direction?
Πολύ όμως.
Επειδή βέβαια με τις τρεις παραγράφους ενασχόλησης με τη Γιουροβύζιον έριξα ήδη τους πόντους αντρίλας στο -200, ας εξισορροπήσω λίγο τα πράγματα:

Ναι, το ξέρω, ο Σερτζ Τανκιάν είναι χορτοφάγος. Μη μου το κοπανάτε.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε περνάω μια εσωτερική κρίση ταυτότητας. Από εδώ και στο εξής το όνομά μου θα είναι Η Αυτού Μεγαλειότης Παντοκράτωρ Όλων Των Μπλόγκερ Ανά Τον Πλανήτη Και Μην Τολμήσετε Να Το Αμφισβητήσετε Θα Σας Πάρει Όλους Ο Διάολος.
Εντάξει, μου πέρασε.
Είμαι για τα σίδερα; Δεν καταλαβαίνω από πού το συνάγετε αυτό το συμπέρασμα. Στέκω πάρα πολύ καλά στα μυαλά μου.
Ή και όχι.
Δεν ξέρω, μπερδεύτηκα.
Μπορεί κανείς να πει ότι περνάω τη γαλάζια περίοδό μου.
Και ναι, μόλις αποκάλεσα τον εαυτό μου Πικάσο.
Είμαι και πάρα πολύ μετριόφρων. Ρωτήστε και τη Μπιγιονσέ.
Αυτά, και να προσέχετε μην πέσει ο ουρανός στο κεφάλι σας.

I'm not gonna write you a love song

(αυτό το τραγούδι μ'αρέσει λίγο. Ναι, ξέρω, είμαι τόσο γκέι που θα έπρεπε να πάω να σχολιάζω τη Γιουροβύζιον παρέα με τον Πουλόπουλο, αλλά δεν μπορώ να το αντιπαθήσω. Άλλωστε, αν έχετε προσέξει τους στίχους, ΔΕΝ είναι αληθινό love song. Και στην τελική αφήστε με ήσυχο, εντάξει;)
Όπως όλοι ξέρουμε, αύριο είναι του Αγίου Βαλεντίνου.

Ναι, ναι, ξέρω, χέστηκε η γάτα σας στο αλώνι κι η βάρκα γέρνει, αλλά ας αφήσουμε τον εγωισμό στην άκρη κι ας κοιτάξουμε λίγο τον εαυτό μας.
Αν ψάξετε πολύ βαθιά μέσα σας, θα βρείτε ίσως ένα ψήγμα του εαυτού σας που νιώθει ερωτευμένος. Ίσως, βαθιά μέσα σας, δεν ξεπεράσατε ποτέ τη μικρή Κατερίνα ή Χριστίνα ή Ελένη ή Βαγγέλη ή δεν ξέρω πώς σκατά λέγανε εκείνη την αθώα κοπελίτσα που, μια μέρα, στη δευτέρα Γυμνασίου, καθώς γυρνούσατε από το σπίτι και παραπονιόσασταν που έχετε πολύ διάβασμα (πουλάκια μου, όταν φτάσετε στην τρίτη και στις Πανελλήνιες θα παρακαλάτε να ξαναγυρίσετε στη δευτέρα Γυμνασίου και δε θα σας αφήνουνε), της πιάσατε δειλά δειλά το χεράκι κι εκείνη σας έδωσε ένα φιλάκι στο γεμάτο καυλόσπυρα από τη μαλακία μάγουλό σας.
"Ρε τέτοιε, ποιο ενενηνταπέντε γεννήθηκες; Το χίλια εννιακό ή το χίλια οχτακό; Χεράκια και φιλάκια στο μάγουλο; Τραγούδι των Μπήτλες την είδες, άι γουόνα χολντ γιορ χαντ και τα γνωστά; Εδώ ρε στα δημοτικά κάνουν παρτούζες, τι μαλακίες είναι αυτές που μας λες; Σιγά μην πήγε και στον μπαμπά της να ζητήσει το χέρι της!"
Αμάν δηλαδή. Τι κυνικά τέρατα είστε εσείς; Πού πήγε ο ρομαντισμός κι η αθωότητα μέσα σας; Το ξέρουμε όλοι ότι τα σημερινά δωδεκάχρονα πίνουν και καπνίζουν σαν να ήτανε πενηντάρες αμερικανίδες μιλφάρες απογοητευμένες με τον μαλακοπίτουρα που πήγαν και παντρεύτηκαν, αλλά εγώ θέλω να πω ένα άλλο πόιντ.
Εκείνο το μικρό κι ασήμαντο φιλάκι στο μάγουλο ήταν αρκετό για να σας γαμήσει την εσωτερική σας καλωδίωση. Ο εγκέφαλος μπαίνει σε mode χειμερίας νάρκης. Γυρνάτε στους δρόμους τραγουδώντας από τη χαρά σας, γράφετε στις άρτι αφιχθείσες αρχιδότριχές σας οτιδήποτε άλλο εκτός από την Κατερίνα, Χριστίνα ή πώς τη λέγανε. Κάποια μέρα, όμως, τη βλέπετε να φιλάει στο μάγουλο τον Κωστάκη. Και τότε τα παίρνετε στο κρανίο, πλακώνετε στις μπουνιές τον Κωστάκη, της κάνετε μια επίδειξη του υβρεολογίου σας, πάτε σπίτι σας και αποπειράστε να αυτοκτονήσετε γιατί ως γνωστόν όταν η καψούρα που έχεις στα δεκατέσσερά σου σε παρατήσει το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να κόψεις τις φλέβες σου.
Σήμερα, όμως, η Κατερίνα είναι παντρεμένη με έναν μικροτσούτσουνο μικροαστό που γκρινιάζει για τις τιμές στη λαϊκή, η Χριστίνα λέει ότι είναι προσηλωμένη στην καριέρα της αλλά στην πραγματικότητα θα έσφαζε κόσμο για να την γαμήσει κάποιος, η Ελένη τα έχει με έναν αιώνιο φοιτητή που ζει με τη μάνα του και της κάνει τράκα τσιγάρα, κι ο Βαγγέλης τσιμπουκώνει νταλικέρηδες για ένα τάλιρο.
Κι εσείς κάθεστε μπροστά στην οθόνη σας κι ακούτε εμένα τον μαλάκα που έχω πάει 17 χρονών και δεν έχω φτάσει ούτε το φιλάκι στο μάγουλο να σας θυμίζει τις εποχές της αθωότητας που πέρασαν ανεπιστρεπτί και τώρα είστε ένας μπάκουρος που θα γαμούσε μέχρι και την τελευταία σαύρα που τράκαρε με το δεκάρι Λεωφόρο Στρατού και Αγγελάκη γωνία. Και το ίδιο ισχύει και για τον Κωστάκη, που παρέμεινε ο καλύτερος φίλος σας παρά το ότι σας έφαγε τη γκόμενα.
Δεν είναι τόσο ρομαντικά όλα αυτά;
Χμ...ναι, αρχίδια είναι.
Τέλος πάντων, αυτό που τόση ώρα προσπαθώ να εξηγήσω μιλώντας για παιδικούς έρωτες και τέθοια είναι ότι ο Βαλεντίνος τον μπαίρνει. Και μετά απορώ γιατί δεν μπορώ να σταυρώσω βαθμό της προκοπής στην έκθεση.
Ο λόγος όμως που τον μπαίρνει ο Βαλεντίνος δεν έχει να κάνει με τον ίδιο τον έρωτα, αλλά με το ότι ο Βαλεντίνος δεν αντιπροσωπεύει τον έρωτα. Αντιπροσωπεύει τα χαζοχαρούμενα τρέντουλα που επειδή τα έχουν δύο βδομάδες νομίζουν ότι βρήκαν τον τεράστιο έρωτα που δεν έγραψε γι'αυτόν ούτε ο Σαίξπηρ και τόσο ερωτευμένοι δεν είναι ούτε ο Σουλεϊμάν με τη Χουρέμ ή όπως στο διάολο τη λένε, γιατί φυσικά και θα έχουν ως σημείο αναφοράς τους για μεγάλους έρωτες τα τούρκικα σήριαλ, για κάγκουρες και μπουρναζογκόμενες του ελέους μιλάμε τώρα, και δε θα χωρίσουν ποτέ και θα πεθάνουν μαζί και μπλαμπλαμπλα γαμώ τα μυαλά που δεν κουβαλάτε γιατί αν είχατε καθόλου μυαλό θα βλέπατε πόσο γελοία είναι όλα αυτά που λέτε, κάνετε, είστε και πρεσβεύετε.
Φυσικά, τα τρέντουλα μετά από άλλες δύο βδομάδες θα χωρίσουν και θα πνίξουν τον καημό τους στο ποτό, το τσιγάρο και τον Παντελίδη. Ταιριάζετε σου λέω, τόσο αντικειμενικά στο λέω, γιατί είστε και οι δύο τσιμεντόστοκοι. Κι ας τις φίλες σου να λένε το αντίθετο. Κι αυτές το ίδιο ηλίθιες με εσένα είναι.
Το άλλο που φοριέται πολύ στο σχολείο μου είναι αυτό που χωρίζουν για δύο μέρες και μετά τα ξαναφτιάχνουν κάθε φορά που μαλώνουν για κάποιο ηλίθιο ζήτημα του τύπου "δεν έκανες like στη μαλακία που ανέβασα στο Facebook" ή "μου πήρες γύρο με απ'όλα ενώ σου ζήτησα με απ'όλα χωρίς κρεμμύδι" ή "σε έπιασα προχθές να κοιτάς τον κώλο της γιαγιάς μου". Στη διάρκεια αυτών δε των δύο ημερών, θα κάνουν λες και πραγματικά χώρισαν με ό,τι αυτό συνεπάγεται, δηλαδή κλαψομούνισμα σε όλους τους γύρω τους μέχρι να τα ξαναφτιάξουν ή μέχρι οι γύρω τους να μην αντέξουν άλλο και να πάρουν μια καρέκλα και να τους την κατεβάσουν στο άδειο κεφάλι τους.
Κι αυτό το ίδιο πράγμα γίνεται και ξαναγίνεται κάθε δύο μήνες, μέχρι που εντέλει κάποιος από τους δύο θα κάνει τη χοντρή μαλακία και θα ησυχάσουμε όλοι μας, μέχρι να βρεθεί ο επόμενος δηλαδή, γιατί θα βρεθεί ο επόμενος, δεν μπορεί. Οι ηλίθιοι δε μαθαίνουν από τα λάθη τους. Άπαξ βλήμα, για πάντα βλήμα.
Και φυσικά, τέτοιου είδους άτομα είναι κι αυτά που κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουαρίου τρέχουν να αγοράσουν ένα σκασμό κόκκινα τριαντάφυλλα, σοκολατάκια, μαξιλαράκια σε σχήμα καρδιάς, τεράστιους λούτρινους αρκούδους ή και Μπομπ Σφουγγαράκηδες (ναι, το είδα ΚΑΙ αυτό) και σε λίγο μεγαλύτερες ηλικίες διαμάντια και κοσμήματα.
Το άλλο το ακούσατε; Εγώ που έχω την κακιά συνήθεια να βλέπω τηλεόραση το άκουσα. Το Compact Disc Club βγάζει εορταστική προσφορά δύο συλλογές ερωτικά τραγούδια στην τιμή της μίας, ήτοι 59 ευρώ.
Γαμώτη μου, ποιος αγοράζει ακόμα CD?
Όσο για τα ερωτικά τραγούδια, εννοείται πως δε μιλάμε για τέτοιου είδους:

Αλλά για τέτοιου:

Σκουλήκια! Είχατε ξεχάσει ότι αυτό το πράγμα είχε συμβεί, ε; Είχατε καταχωνιάσει την ανάμνηση της ύπαρξής του σε μία από τις πιο σκοτεινές γωνιές του υποσυνείδητού σας, ελπίζοντας ότι δε θα βγει ποτέ από εκεί μέσα κι ότι θα μπορέσετε να συνεχίσετε τη ζωή σας; Δε σας αφήνω ρε να αγιάσετε! Εκεί, να υποφέρετε! ΣΑΣ ΜΙΣΩ ΟΛΟΥΣ, ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!
Σοβαρά, όποτε ακούω τέτοιου είδους στίχους θέλω να πέσω κάτω και να αρχίσω να τραβάω τις κωλότριχές μου. Ή το άλλο το Call Me Maybe. Carly Rae πώς σε λένε, είσαι είκοσι εφτά χρονών. Στην ηλικία σου άλλες γυναίκες έχουν παιδιά που πάνε σχολείο. Δεν μπορεί να περιμένεις στ'αλήθεια να πιστέψουμε ότι έχεις την ψυχοσύνθεση της δεκαπεντάχρονης που βλέπει την Φλορισιέντα (μεξικάνικη μαλακία της προηγούμενης δεκαετίας που για κάποιον λόγο ακόμα την παίζει το Σταρ).
Πίστευα ότι δε θα υπήρχε άνθρωπος που να έχει γεννηθεί σε έτος χίλια εννιακόσια κάτι και θεωρεί ακόμα ότι οι στίχοι των "ερωτικών" τραγουδιών έχουν οτιδήποτε να κάνουν με τα πραγματικά συναισθήματα ενός ερωτευμένου.
You'd think that people would have had enough with silly love songs που λέει κι ο Paul McCartney.
Αλλά προφανώς κάνω λάθος.
Αυτά, και να προσέχετε μην σας είπε να της πάρετε 332 μπλε ορχιδέες και ένα ζευγάρι σκουλαρίκια με πράσινους μπαμπουίνους κι εσείς κατά λάθος της πάρετε 331 μπλε ορχιδέες και σκουλαρίκια με κίτρινους μπαμπουίνους και σας τα φέρει κολάρο.

Λευτεριά στην Τσετσενία

Καθώς κατέβαινα με το λεωφορείο στο κέντρο την Κυριακή το απόγευμα για την επική συνάντηση με τον Master (την οποία θα περιγράψει εκείνος όταν και αν συνέλθει από το πολιτισμικό σοκ της Εμμανουέλας Αγγουράκη) συνάντησα αυτό εδώ το μακάβριο εύρημα στο κάθισμα που σαν γνήσιος γκαντέμης πήγα και βρήκα:

Σε περίπτωση που δεν καταλάβατε ή προσπαθείτε να αγνοήσετε αυτό που είδατε, είναι όντως μια πιπίλα δεμένη στο χερούλι του καθίσματος με ένα κορδόνι.

Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι δεν πρόκειται να ξαναπάρω λεωφορείο ποτέ στη ζωή μου.

Και τώρα ας πάμε σε ένα εντελώς άσχετο θέμα.

Έχετε παρατηρήσει ποτέ ότι το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας τον παίρνει από ένα δισεκατομμύριο μεριές;

Φυσικά και το έχετε παρατηρήσει. Αν δεν το έχετε παρατηρήσει, τότε δύο τινά είναι τα ενδεχόμενα: είτε δεν έχετε περάσει ούτε απ'έξω από σχολείο τα τελευταία lim(x->1)[1/lnx] χρόνια, είτε στις τελευταίες εκλογές ψηφίσατε ΠΑΣΟΚ και νιώθετε και περήφανοι γι'αυτό.

Αλλά τι μπορούμε να κάνουμε γι'αυτό;

Θα σας πω εγώ τι μπορούμε να κάνουμε. Ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου.

Αυτό που μ'αρέσει στον εαυτό μου είναι ότι είμαι πολύ φιλόδοξος.

Θέλω να γαμήσω τη Hayley Williams. 

Όχι, κάτσε, αυτό είναι από άλλη εγγραφή.

Σας αρέσει το παστίτσιο;

Φυσικά και σας αρέσει. Το παστίτσιο είναι fucking awesome!

Όπως έλεγα, το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας τον παίρνει. Κι ο κυριότερος λόγος γι'αυτό είναι οι Πανελλήνιες. Οι Πανελλήνιες βλάπτουν σοβαρότατα την ψυχική και σωματική υγεία του μαθητή, αλλά, όπως προείπα, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι'αυτό.

Και ξέρετε γιατί;

Γιατί οι Πανελλήνιες είναι μέρος του μυστικού σχεδίου των Μεγάλων Παλαιών για να κρατάν τον κόσμο σε καταστολή. Βέβαια. Για να δώσει ο μαθητής Πανελλήνιες, θα πρέπει να απομνημονεύσει γύρω στα 28 απιθανικομμύρια terrabyte άχρηστων πληροφοριών (έστω ΑχΠ) τα οποία μέσα στο μυαλό του αντιδρούν με τους νευρώνες (έστω Νε) με την εξής αμφίδρομη αντίδραση:

ΑχΠ+Νε<=>Σκατά

Αυτή η αντίδραση έχει Kc=10^28, που σημαίνει ότι η ισορροπία είναι μετατοπισμένη κάργα δεξιά (προσπάθεια να επιδείξω τις άχρηστες γνώσεις μου στη χημεία). Αυτό που πρακτικά σήμαινε όλη αυτή η μαλακία είναι ότι οι Πανελλήνιες χρησιμεύουν στο να μετατρέπουν τον εγκέφαλο του μόνου υγιούς κομματιού της κοινωνίας σε σκατά.

Ναι, μόλις αποκάλεσα "μόνο υγιές κομμάτι της κοινωνίας" το κομμάτι της κοινωνίας που κάθεται και ακούει τον Μπίμπερ και τον κάθε Μπίμπερ που το ταΐζουν οι δισκογραφικές. Αυτό σημαίνει ότι οι υπόλοιποι είστε ακόμα πιο για τον μπέοντα του Πήτερ Νορθ.

Τώρα που είπα Πήτερ Νορθ, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω το δοκίμιό μου για τη χρησιμότητα της τσόντας στη σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία.

Η τσόντα δεν έχει καμία χρησιμότητα στη σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία. Κλείσε τις τσόντες και πάνε βρες καμία γκόμενα. Άιντε. Έχεις βγάλει ρόζους στα χέρια από τη μαλακία.

Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε σε αυτό.

Όποιος πει κάτι για δάσκαλους που δεν δίδασκαν γιατί κατέβηκαν σε απεργία για να διαμαρτυρηθούν που παίρνουν μόνο πεντακόσια ευρώ το μήνα για να κουμαντάρουν εικοσιπέντε μαλακισμένα που έχουν ήδη ακούσει το μάθημά του εφτά φορές στο φροντιστήριο και τώρα παίζουν με τα κινητά τους ή δεν θυμάμαι πώς πάει η παροιμία τέλος πάντων, παρακαλείται να δέχεται έλεγχο μόνο από τον οδηγό εφόσον του ζητηθεί κι από τους ελεγκτές που φέρουν ειδική ταυτότητα ελέγχου.

Τώρα που το είπα αυτό, αυτό το μήνυμα για κάποιο λόγο στις ηλεκτρονικές πινακίδες μέσα στα λεωφορεία κόβεται και γίνεται "...εφόσον τους ζητηθεί κι από τους ΕΛ". Ο Λιακόπουλος δικαιώνεται. Θυμίστε μου κάποια στιγμή να σας φέρω φωτογραφικό ντοκουμέντο.

Α, όχι, ξέχασα, δεν πρόκειται να ξαναμπώ ποτέ σε λεωφορείο. Κρίμα.

Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο σε όλη αυτή την κατάσταση είναι το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Πραγματικά, δε νιώθετε να σας πλημμυρίζει η αγωνία για τους πάγους που λιώνουν και δε θα έχουν οι πολικές αρκούδες πού να μείνουν; Φυσικά και δε νιώθετε, αχάριστα τομάρια, δε σέβεστε τον πλανήτη που ζείτε και πάτε με το αυτοκίνητο στο περίπτερο για τσιγάρα, φτου σας, δε σας θέλω ρε, μη σώσετε και με ξαναδιαβάσετε, και fuck you.

Αυτό το τελευταίο εντάσσεται στη θεματική ενότητα "λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα".

Όπως κι όλη η υπόλοιπη ανάρτηση.

Και να σκεφτείς ότι δεν ξέρω καν που είναι η Τσετσενία.

Αν ρωτήσει η μάνα μου, πείτε της ότι διάβαζα.

Αυτά, και να προσέχετε τη διατροφή σας, να τρώτε φρούτα και να παίρνετε πολλές βιταμίνες για να μην κρυολογήσετε.

Φόρο ή φόλα. Διαλέχτε.

Αν τις τελευταίες μέρες ζούσατε σε μια σπηλιά, το καινούριο χοτ θέμα συζήτησης είναι η φορολόγηση των Χριστιανών. Τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή Παντελίδη μου, θα πείτε, και θα έχετε και δίκιο, γιατί κάποιος κατάπτυστος Οβραίος αναρχοκομμούνης πολιτικός πρότεινε κάτι που αντιτίθεται στην Ορθοδοξία και το χριστεπώνυμο πλήθος πήρε για άλλη μια φορά τους πυρσούς και τις τσουγκράνες και τα αρχίδια μας εκτελούν απλή αρμονική ταλάντωση με εξίσωση y=1,75ημ100πt m (προσπάθεια να επιδείξω τις απέραντες γνώσεις μου στην Φυσική κατεύθυνσης τρίτης λυκείου).
Φυσικά, για το ίδιο θέμα έγραψε μόλις σήμερα ο Μέγας Άλζα και να με πάρει ο διάολος και να με σηκώσει αν εγώ ο τιποτένιος τολμάω να αναμετρηθώ με τον Μέγα Άλζα. Πααίνετε να το διαβάσετε τώρα κι αμέσως. Αν δεν το διαβάσετε θα κάνω ερωτήσεις κρίσεως στο τέλος για να δω ποιος το διάβασε και ποιος θα είναι ο μαλάκας μετά; Ακριβώς.
Αυτό, όμως, που δεν είπε ο Μέγας Άλζα είναι το εξής: γιατί να φορολογήσουμε τους Χριστιανούς, όταν μπορούμε κάλλιστα να φορολογήσουμε κατευθείαν την Εκκλησία;
Σκεφτείτε το λίγο. Είναι περίπου σαν τη μαριχουάνα. Ο νόμος δεν κυνηγάει το χρήστη, αλλά τον έμπορο. Κι ανάθεμά με κι αν ο Χριστιανισμός δεν είναι ναρκωτικό, και τρις ανάθεμά με κι αν οι παπάδες δεν είναι έμποροι.
Σκεφτείτε το κι άλλο λίγο. Σήμερα το πρωί σε εκκλησία ήμουν (με ανάγκασαν, σκάστε). Το τι χρυσοποίκιλτο πολυέλαιο και ξυλόγλυπτα τέμπλα είδε το μάτι μου, είχα να δω τέτοιο γυαλιστερό μπιχλιμπίδι από τότε που μεσουρανούσε ο Φλωρινιώτης. Βάλε αυτά επί σαράντα δισεκατομμύρια εκκλησίες στην Ελλάδα, βάλε μισό ευρώ το κεράκι το μικρό ένα το μεγάλο, βάλε κάτι ψιλά που έχω στην τσέπη μου για το δίσκο, με έναν πρόχειρο υπολογισμό με περιθώριο λάθους +-5% και χωρίς να υπολογίσουμε τις λιμνοθάλασσες, η εκκλησιαστική περιουσία ανέρχεται στα είκοσι εφτά απιθανικομμύρια εκατόν ενενήντα έξι φανταστικομμύρια οχτακόσια εβδομήντα δύο παπιομμύρια ογδόντα ευρώ και τριανταδυόμιση λεπτά.
Αν το φορολογήσουμε όλο αυτό με έναν μετριοπαθή συντελεστή, πες 10%, μας φτάνουν για να πληρώσουμε το χρέος, να ξεπληρώσουμε όλα τα δάνεια που έχουμε πάρει από το Big Bang, να δανείσουμε στην Αμερική και περισσεύουν και κάτι ψιλά για καφέ.
Αλλά γιατί να το φορολογήσουμε, όταν μπορεί ο κάθε μαλάκας Έλληνας να πληρώνει από την τσέπη του για να πηγαίνουν πέντε θειάδες κάθε Κυριακή στην εκκλησία και να ακούνε έναν τράγο να απαγγέλλει τη συλλογή με τα ωραιότερα Εβραϊκά παραμύθια και να καθυστερεί την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους μερικές χιλιάδες χρόνια;
Ας πάει να γαμηθεί όμως. Εδώ πληρώνει ο κάθε μαλάκας Έλληνας την ΕΡΤ από την τσέπη του.
Όχι, κάτσε, άκυρο. Να μην πάει να γαμηθεί! Η ΕΡΤ έχει υποχρεωτικό ανταποδοτικό τέλος γιατί δεν έχει διαφημιστικά έσοδα, γιατί κανείς έτσι κι αλλιώς δε βλέπει ΕΡΤ. Εκτός από το Τσάμπιονς Λιγκ και τη Γιουροβίζιον. Θεμιτό. Η Εκκλησία, όμως, απαιτεί να την πληρώνουμε ενώ έχει ήδη του κόσμου τα λεφτά.
Αυτό, όπως όλοι όσοι έχουμε λειτουργικό εγκέφαλο κι όχι σκατά μέσα στο κεφάλι μας μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε, πρέπει να λάβει τέλος. Κατάργηση της μισθοδοσίας των παπάδων από το κράτος χθες κιόλας, και φορολόγηση των εσόδων της Εκκλησίας προχθές κιόλας.
Θέλετε να γίνω λίγο κάφρος; Γίνομαι λίγο κάφρος. Να μπει ειδικός φόρος κατανάλωσης στα κεριά, το λιβάνι και το δίσκο. Αυτό που σας λέω! Δεν κατάλαβα δηλαδή. Τα τσιγάρα έχουν πάει τριάμισι ευρώ και το κεράκι τη βγάζει με το ό,τι προαιρείσθε; Δεν πάει έτσι! Και μη μου πείτε τι σχέση έχει το τσιγάρο με το Χριστιανισμό...
(προσοχή: ακολουθεί αποτυχημένη απόπειρα φωτοσοπιάς που πραγματοποιήθηκε στη Ζωγραφική των Windows. Το ΚΠΣΑ δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη)

Αν δεν έχετε καταλάβει ακόμα την ομοιότητα, είναι ότι και τα δύο μου προκαλούν καρκίνο.

Θέλετε να σας το χοντρύνω κι άλλο; Σας το χοντραίνω κι άλλο. Έστω ότι αύριο γίνομαι Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και τι άλλο έχει από πίσω. Το πρώτο πράγμα που θα κάνω (ή μάλλον το δεύτερο, γιατί πρώτα θα καταργήσω τις Πανελλήνιες. Ή μάλλον το τρίτο, γιατί πρώτα θα καταργήσω τα Θρησκευτικά. Ή μάλλον το τέταρτο...fuck it, κάποια στιγμή θα το κάνω κι αυτό τέλος πάντων) είναι να καταργήσω πλήρως τη μισθοδοσία των παπάδων. Τελείως! Φράγκο! Ο παπάς δε θεωρείται πλέον επάγγελμα! Θεωρείται χόμπι! Ξυπνάς κάθε Κυριακή πρωί και πας και λες τις μαλακίες σου στο ποίμνιο, θες και λεφτά γι'αυτό; Τέτοια δυσαναλογία προσφοράς έργου και οικονομικών απαιτήσεων έχω να δω από τότε που ο Τσάρλι Σιν ζητούσε είκοσι πέντε εκατομμύρια το χρόνο για να κάνει τον εαυτό του στο Two and A Half Men, και η διαφορά είναι ότι με τον Τσάρλι διασκέδασα λίγο. Αν θες να ζήσεις, θα κάνεις κι εγκόσμια δουλειά.
Γίνε μηχανοδηγός του μετρό στην γραμμή Άγιος Αντώνιος-Άγιος Δημήτριος (αλήθεια, Αθηναίοι, πώς είναι να μην έχετε μετρό; Σας αρέσει;), πήγαινε στη λαϊκή να πολλαπλασιάζεις ψάρια και να τα πουλάς, πήγαινε στις αιμοδοσίες και δίνε αίμα Χριστού, τέλος πάντων έναν τρόπο να βγάζεις λεφτά θα βρεις. Δε σε φοβάμαι. Στην τελική φτιάξε tribute band για τους Παπαροκάδες. Άσχημα θα'ναι;

(Με το που άκουσα αυτούς τους στίχους ένιωσα τέτοιον καταιγισμό χριστιανισμού να με βαράει που έπρεπε να βάλω το Closer των Nine Inch Nails για να νιώσω ξανά βλάσφημος και να ισορροπήσω λίγο την κατάσταση.)
Αλλά τι λέω; Αν βγω και κάνω τέτοιο πράγμα, ζήτημα είναι αν θα μείνουν δέκα παπάδες σε όλη την Ελλάδα.
Άλλος ένας λόγος λοιπόν για να το κάνω.
Προκειμένου να γεμίσω λίγο ακόμη χώρο, ακολουθεί παράγραφος α λα έκθεση Πανελληνίων για το πώς θα έπρεπε να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα:
Είναι σαφής ο ρόλος που καλείται να εκπληρώσει η παιδεία και η οικογένεια, ως βασικοί φορείς κοινωνικοποίησης των ατόμων. Η μεν οικογένεια καλείται να εμφυσήσει στα παιδιά της τις αξίες του σεβασμού, της αγάπης προς τον συνάνθρωπο, της εργατικότητας και της αυτογνωσίας, χωρίς ωστόσο να αποδώσει την αναγκαιότητα αυτών των αξιών στα λεγόμενα ενός ανύπαρκτου όντος. Το δε εκπαιδευτικό σύστημα οφείλει να επικεντρωθεί περισσότερο στην παροχή ανθρωπιστικής παιδείας παρά στην τεχνοκρατική εκπαίδευση και την παροχή ψυχρών και στείρων γνώσεων, με ταυτόχρονη εξάλειψη φαινομένων πλύσης εγκεφάλου, επί παραδείγματι το μάθημα των θρησκευτικών. Και είναι απαραίτητο αυτό, γιατί μόνο ο μορφωμένος άνθρωπος μπορεί πραγματικά να έχει θέση σε μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία.
Πανελλήνιες mode: OFF.
Κοιμηθήκατε; Όχι; Πολύ ωραία, γιατί ακολουθούν οι ερωτήσεις. Δεν έκανα πλάκα.

1. Αναφέρατε το τέταρτο σχόλιο Χριστιανομαλακισμένου που παραθέτει ο Μέγας Άλζα. (10 μονάδες)
2. Αναφέρατε την απάντηση που έδωσε ο Μέγας Άλζα στο ανωτέρω σχόλιο (20 μονάδες)
3. Ποια είναι η κριτική που ασκεί στο ΣΥΡΙΖΑ ο Μέγας Άλζα; (20 μονάδες)
4. Ποιο παράδειγμα ενός καλού που πήγε να κάνει το Ελληνικό κράτος και το διέκοψε λόγω της Εκκλησίας παραθέτει ο Μέγας Άλζα; (20 μονάδες)
5. Τι γνωρίζετε για τον Gabriel Max Dark; (25 μονάδες)
6. Τι έφαγα σήμερα το πρωί; (5 μονάδες) (αυτή η ερώτηση δεν έχει κανέναν άλλον σκοπό πέραν του ότι σιγά μη σας δώσω τη χαρά να γράψετε κατοστάρια, ζωντόβολα)

Έχετε ένα τέταρτο. Όποιος αντιγράψει, θα του πάρω την κόλλα και θα του την βάλω στον πάτο.

Αυτά, και να προσέχετε μην αποφασίσει κανένας πολιτικός όταν ανέβει στην κυβέρνηση να φορολογήσει το μυαλό και την πουλέψαμε και οι δέκα.

Exterminate! Exterminate!

Σήμερα, αγαπητοί φίλοι, θα μιλήσουμε για τον έβδομο Δόκτορα και τον αντίκτυπο που είχε στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Αγγλίας κατά την ύστερη Θατσερική διακυβέρνηση.
Ή μάλλον όχι, γιατί δεν ξέρω τίποτα γι'αυτό το θέμα. Δεν ξέρω καν αν ο έβδομος Δόκτωρ είχε αντίκτυπο στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Αγγλίας κατά την ύστερη Θατσερική διακυβέρνηση. Δεν ξέρω καν την εξωτερική πολιτική της Αγγλίας κατά την ύστερη Θατσερική διακυβέρνηση. Δεν ξέρω τίποτα. Αφήστε με ήσυχο. Αλήτες.
Αντ'αυτού, θα κάνω μια λίστα με άτομα και συμπεριφορές που πρέπει να εξολοθρευτούν.
Αν κάνεις άλλη μία γαμημένη λίστα, θα ανέβω στη Θεσσαλονίκη, θα σε γαμήσω και θα πάθεις γκέιτζ, σύφιλη και τέθοια. Με αγάπη, Χωστήρας. Υ.Γ: Τι κάνει η μαμά σου;
Και τότε τι να κάνω; Κάτι πρέπει να εξολοθρεύσω, αλλιώς ο τίτλος θα είναι άσχετος και το μόνο που μισώ περισσότερο από τους άσχετους τίτλους είναι το να γράφω διαγώνισμα έκθεση. Αλλά τι να εξολοθρεύσω; Τον πόλεμο, την πείνα και τη δυστυχία; Όχι. Θα ακούγομαι σαν μοντέλα που δίνει συνέντευξη για τα καλλιστεία. Να εξολοθρεύσω τον Μπίμπερ, το Fiat Multipla, το κουνουπίδι, την Πολυκατοικία και τις διαφημίσεις του Τζάμπο; Τα έχω πει χίλιες φορές. Χμ...το βρήκα. Θα εξολοθρεύσω τους συνωμοσιολόγους.
Οι συνωμοσίες γοήτευαν τους ανθρώπους εξ'απανέκαθεν (αν το δει αυτό η φιλόλογός μου θα με κυνηγάει με το τσεκούρι σαν τον Τζακ Νίκολσον στη Λάμψη, αλλά δε γαμιέται;). Πάντα άρεσε στον κόσμο να παριστάνει ότι ξέρει παραπάνω από σένα με το να αραδιάζει ένα σωρό θεωρίες περί εξωγήινων, μυστικών συμβουλίων, υποσυνείδητων μηνυμάτων, σατανισμού, απόκρυφων εγγράφων και άλλων βιβλίων του Νταν Μπράουν, η μία πιο ηλίθια από την άλλη. Ας δούμε σήμερα μαζί μερικές από δαύτες.
Αρχίζουμε με ένα διαχρονικό αγαπημένο, τα σατανικά μηνύματα που ακούγονται στους ροκ δίσκους αν τους παίξεις ανάποδα. Παραβλέποντας το γεγονός ότι κανένας φυσιολογικός άνθρωπος δε θα είχε λόγο να παίξει έναν δίσκο ανάποδα, γιατί συνήθως οι δίσκοι ακούγονται πολύ καλύτερα κανονικά, ας υποθέσουμε ότι όντως ισχύουν αυτά που μας λένε. Πράγματι, η ροκ μετατρέπει τη νεολαία μας σε σατανιστές. Ας δούμε το Μήτσο.

Μήτσο, είσαι σατανιστής;
Ναι, είμαι. Βασικά αυτή εδώ η μουνίτσα που βλέπεις είναι μια δεκαεννιάχρονη παρθένα, και την πάω σε ένα σκοτεινό δασάκι για να την βιάσω, να πιω το αίμα από τον φρεσκοσκισμένο υμένα της και μετά να την κάψω σαν θυσία στον Βελζεβούλ.
Πώς έγινες σατανιστής;
Εγώ που με βλέπεις ήμουν καλό παιδάκι, διάβαζα τα μαθήματά μου και πήγαινα κάθε Κυριακή εκκλησία, μέχρι που μια μέρα άκουσα μισό riff του Master of Puppets και η αλήθεια φανερώθηκε μπροστά μου.
Για πες μου το τηλέφωνό σου να έρθω καμιά μέρα για καφέ και αίμα παρθένας.
210-666.
Είστε πολλοί σατανιστές;
Αυτή τη στιγμή μόνο στην Ελλάδα είμαστε τριάντα εκατομμύρια και πληθαίνουμε όλο και περισσότερο.
Σε ευχαριστώ για το χρόνο σου.
Τίποτα. Στέι χέβι.
Ναι. Βέβαια. Αυτός άλλωστε είναι κι ο λόγος που δεν υπάρχουν πια δεκαεννιάχρονες παρθένες, επειδή τις θυσίασαν όλες οι σατανιστές!
Χμ...όχι. Ο λόγος που δεν υπάρχουν δεκαεννιάχρονες παρθένες είναι ότι η κοινωνία μας διδάσκει στα μικρά κοριτσάκια να είναι πουτανάκια και να γαμιούνται αβέρτα από την πρώτη γυμνασίου.
Αλλά πλέον υπάρχουν πολύ χειρότερα από το σατανικό μέταλ. Η μουσική έχει καταληφθεί από τους πράκτορες του αντίχριστου 666 δε νάμπερ οφ δε μπιστ και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι'αυτό! Δείτε αυτήν εδώ την unholy απαίσια σατανίλα!

Νιώστε την ψυχή σας να ανοίγει ορθάνοιχτα και να υποδέχεται μέσα της το κήρυγμα του διαβόλου! Κάψτε χωριά, σκοτώστε παιδάκια, συνάψετε εξωσυζυγικές σχέσεις, αποκοπείτε από το σώμα της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας! ΓΙΝΕΤΕ ΙΛΟΥΜΙΝΑΤΙ!
Ή και όχι, γιατί το μόνο υποσυνείδητο μήνυμα που μου πέρασε εμένα το Bad Romance είναι ότι αν συνεχιστεί η κυριαρχία της Lady Gaga στη μουσική σκηνή, οι αμφιβληστροειδείς μας έχουν να περάσουν πολύ δύσκολα χρόνια.
Το άλλο νόστιμο είναι αυτό που οι Αρχαίοι Έλληνες εφηύραν τα πάντα. Αυτό έχει μια δόση αλήθειας, καθώς οι Έλληνες θα είχαν εφεύρει τα πάντα αν δεν είχε μεσολαβήσει η πνευματική πανούκλα του Χριστιανισμού. Αυτό όμως που μας λένε οι Λιακόπουλοι του κόσμου είναι ότι ο Πελοποννησιακός πόλεμος έγινε γιατί οι Σπαρτιάτες ανέπτυξαν πυρηνικά πριν από τους Αθηναίους, ότι ο Αριστοφάνης έδειχνε τις κωμωδίες του σε HDTV κι ότι στην Ιλιάδα οι Αχαιοί πολεμούσαν τους Τρώες με φωτόσπαθα, αλλά μετά φυσικά οι κακοί Οβραίοι ήρθαν, κατέστρεψαν όλα τα τεχνολογικά επιτεύγματα, έκαψαν όλες τις μαρτυρίες, έσβησαν τα μυαλά των μαρτύρων με τη βοήθεια των πρακτόρων J και K και γενικότερα γύρισαν την ανθρωπότητα πεντακόσια χρόνια πίσω, έριξαν νερό στη Δούρου και έδειραν την Κανέλλη.
Μόνο εγώ βλέπω κάποιο πρόβλημα με αυτή τη θεωρία; Ίσως το ότι οι Οβραίοι των πρώιμων χριστιανικών χρόνων ήταν αμόρφωτοι βοσκοί που πολεμούσαν με σπαθιά και ρόπαλα κι οποιοσδήποτε λαός εκείνης της εποχής είχε στη διάθεσή του τη σημερινή τεχνολογία θα τους έκανε σκόνη σε τρία δευτερόλεπτα; Απλά ρωτάω.
Το προσωπικό μου αγαπημένο βέβαια είναι αυτό που λέει ότι η πτώση του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου σκηνοθετήθηκε από τον Μπους. Αυτό μ'αρέσει ιδιαίτερα γιατί αν το καλοσκεφτείς λίγο μπορείς να δώσεις έναν πολύ αληθοφανή λόγο για τον οποίο να έγινε αυτή η σκευωρία. Προσέξτε: ο Μπους ρίχνει τους Πύργους, κατηγορεί την Αλ Κάιντα, στρέφει την κοινή γνώμη εναντίον του μουσουλμανικού κόσμου και μπορεί πλέον ανενόχλητος να στείλει το στρατό του στο Ιράκ και να εκμεταλλευτεί τα πετρέλαια. ΣΑΤΑΝΙΚΟ! ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!
Βέβαια, αν έχεις εγκέφαλο κι όχι μυτζήθρα στο κεφάλι σου, προκύπτουν τρία μικρά προβληματάκια με αυτή τη θεωρία. Πρώτον, μιλάμε ακόμα για τον άνθρωπο που δεν ξέρει πώς να κρατήσει σωστά ένα ακουστικό τηλεφώνου. Δεύτερον, ακόμα κι αν ο Dubya δεν ήταν πραγματικά ηλίθιος και το έπαιζε για να έχει ακόμα καλύτερη κάλυψη του σατανικού του σχεδίου (βλέπε πρώτο επιχείρημα), ποιο λόγο θα είχε να το κάνει; Από πότε χρειάζεται η Αμερική αφορμές και προσχήματα για να βομβαρδίσει τριτοκοσμικές χώρες και να πάρει τα πετρέλαιά τους; Η Αμερική είναι η Αμερική, γαμώτη μου! Η Αμερική έριξε γαμημένη πυρηνική βόμβα στην Ιαπωνία και κανείς δεν της είπε ποτέ τίποτα!
Τρίτον και μακρύτερον, ας σου κάνω τη χάρη κι ας υποθέσω ότι έγιναν όλα έτσι όπως τα λες. Αυτό που μας λες, ουσιαστικά, είναι ότι μυστικά κέντρα στην Αμερική έστησαν ολόκληρη σκευωρία για να σκηνοθετήσουν μια ανθρώπινη τραγωδία με χιλιάδες νεκρούς για να εξυπηρετήσουν τα βρώμικα συμφέροντά τους, εξασφάλισαν τη σιωπή από όλους τους εμπλεκόμενους, δούλεψαν τον πλανήτη ολόκληρο για μια δεκαετία και το μόνο που παρέβλεψαν είναι ότι το σχέδιό τους θα αποκαλυφθεί από εσένα, έναν αξύριστο Κνίτη που χρωστάς 16777216 μαθήματα στη σχολή της πούτσας που γράφτηκες για να παίρνεις αναβολή από το στρατό και ζεις στο υπόγειο της μάνας σου και κλέβεις WIFI απ'το γείτονα.
Αγόρι μου, αν έστω κι ένα εκατοστό απ'όλα αυτά ήταν αλήθεια, εσύ δε θα ήσουν εδώ να μας τα λες αυτά, αλλά σε ένα χαντάκι να τρώνε τα όρνια το σάπιο κουφάρι σου, γιατί ΘΑ ΣΕ ΕΙΧΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕΙ ΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΗΣ CIA ΠΡΙΝ ΠΡΟΛΑΒΕΙΣ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΡΑΔΙΑΣΕΙΣ ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ, ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΕ! ΞΥΠΝΑ! ΠΙΑΣΕ ΜΙΑ ΒΟΥΡΤΣΑ ΚΑΙ ΜΑΚΙΓΙΑΡΙΣΟΥ!
Όχι, κάτσε, αυτό είναι από άλλο τραγούδι.
Ναι, εντέλει, θάνατος στους συνωμοσιολόγους.
Αυτά, και να προσέχετε μην πέσετε θύμα συνωμοσίας από τους μυστικούς πράκτορες της κυβέρνησης της Ζιμπάμπουε που είναι σε αποστολή να ανακτήσουν το Δαχτυλίδι και να επαναφέρουν τον Κοκό στο θρόνο του.

Θέλω να γαμήσω τη Hayley Williams

Πριν περάσουμε στο κυρίως θέμα μας, θα ήθελα να παρακολουθήσουμε την εκπομπή του Στάθη Παναγιωτόπουλου "Κλάνω στο Αεροπλάνο", στην οποία γίνεται...εχμ, αυτό που καταλάβατε ότι γίνεται.

Και νομίζατε ότι αυτός ο άνθρωπος δε γίνεται πιο κρύος από το Κρύο Ανέκδοτο της Ημέρας στο Ράδιο Αρβύλα. Πουλάκια μου.
Όπως έγραψα και στον τίτλο της εγγραφής, λοιπόν, θέλω να γαμήσω τη Hayley Williams. Και θα με πείτε τώρα, ποια είναι πάλι αυτή; Αυτή είναι η κοκκινομαλλούσα κοπελιά που μπορείτε να δείτε να τραγουδάει στο παρακάτω βίντεο:

Ίσως, εκτός από την Hayley, να παρατηρήσατε και έναν γκέι χορτοφάγο βρικόλακα που στραφταλίζει στον ήλιο και μια ανοργασμικιά που κάποιος της είπε ότι είναι γκόμενα κι αυτή τον πίστεψε. Αυτό συμβαίνει γιατί το τραγούδι που μόλις ακούσατε ανήκει στο soundtrack του Αίσχους. Φυσιολογικά αυτό δε θα έπρεπε να μας οδηγεί σε προκαταλήψεις εναντίον της μουσικής των Paramore, γιατί και οι Muse συμμετείχαν στο soundtrack του Αίσχους, αλλά αυτό ήταν το St. Anger τους. Στο Master τους, οι Muse μας έδωσαν το Knights of Muthafuckin Cydonia. Από την άλλη, οι Paramore δεν είναι ακριβώς Muse. Βασικά οι Paramore πολύ θα ήθελαν να ήταν Muse.
Στην τελική, όμως, αυτό δεν έχει καμία σημασία. Εγώ απλά θέλω να γαμήσω τη Hayley Williams.
Και θα με πείτε τώρα, από που κι ως που θέλεις να γαμήσεις τη Hayley Williams? Εσύ, εδώ και κάτι χρόνια, ήσουν ο ιδρυτής, πρόεδρος και μοναδικό μέλος της Ελληνικής Λέσχης Κατά Φαντασίαν Γαμιάδων της Μπιγιονσέ και μας τα είχες κάνει τόσο νταούλια με την πάρτη της που για να μη σε πάρουμε με τις πέτρες έφτασες να μας υποσχεθείς ότι δε θα την αναφέρεις καθόλου όλο το 2013, υπόσχεση που φυσικά και δεν έμελλε να κρατήσεις ούτε καν για ολόκληρο τον Ιανουάριο.
Λοιπόν, ο λόγος που αυτή τη στιγμή σας δηλώνω ότι θέλω να γαμήσω τη Hayley Williams δεν έχει τόσο πολύ να κάνει με την ίδια τη Hayley (ελπίζω αυτό να μην το παρεξηγήσει, γιατί ακόμα θέλω να τη γαμήσω. Η κοπέλα έχει αλλάξει όλες τις αποχρώσεις του κόκκινου, κι αυτό εμένα με τρελαίνει γιατί όπως όλοι μας ξέρουμε οι κοκκινομάλλες δημιουργήθηκαν από τον Όντιν σαν την ανταμοιβή των γενναίων Βίκινγκς πολεμιστών αφού γυρνούσαν από μια δύσκολη μέρα πάλης με τα στοιχεία της φύσης, τις εχθρικές φυλές, το Κράκεν και την ακρίβεια στα μαγαζιά). Για την ακρίβεια, το σημερινό άρθρο θα αναπτυχθεί με τη μέθοδο της σύγκρισης-αντίθεσης (φιλότιμη πλην αποτυχημένη προσπάθεια να πείσω τον κόσμο και κυρίως τον εαυτό μου ότι διαβάζω Έκθεση) ανάμεσα στους δύο τύπους γυναικών που αντιπροσωπεύονται από την Πρώτη Αγάπη και το Νέο Αίμα, αντίστοιχα.
Η Μπιγιονσέ, όπως όλοι ξέρουμε και κανείς με λειτουργικά μάτια δε θα τολμούσε να αντικρούσει, είναι μια υπερδιαστημική μουνάρα. Από την άλλη, όμως, είναι και λίγο ντίβα. Μη μου άπτου. Η γυναίκα που θα γυρίσει μια μέρα και θα σου πει "Αγάπη μου, σήμερα ξόδεψα εφτάμισι εκατομμύρια ευρώ στο κομμωτήριο, δεν πιστεύω να σε πειράζει;", και πιθανολογώ ότι δεν έχετε εφτάμισι εκατομμύρια ευρώ πρόχειρα.
Το χειρότερο, ωστόσο, με τις υπερδιαστημικές μουνάρες είναι ότι συνήθως αποδεικνύονται και οι πιο κρυόκωλες από όλες. Με εξαίρεση φυσικά την Κρίστεν Στιούαρτ, η οποία θα μπορούσε να καταστείλει το φαινόμενο του θερμοκηπίου με τον κώλο της. Αλλά ποιος τη γαμάει και την Κρίστεν Στιούαρτ. Εγώ μια φορά θέλω να γαμήσω τη Hayley Williams.
Πραγματικά, καμιά φορά βλέπω εφιάλτη ότι, μετά από χρόνια φαντασιώσεων, ευσεβών πόθων και ονειρώξεων έχω επιτέλους τη Μπιγιονσέ στο κρεβάτι μου και όση ώρα της πετάω τα μάτια έξω αυτή απλά κάθεται εκεί ακίνητη και κοιτάει το υπερπέραν και σκέφτεται αν πήρε κρεμμυδάκια. Βέβαια μετά θυμάμαι ότι ο Jay-Z τραγουδάει I got 99 problems but a bitch ain't one και ησυχάζω, αλλά και μόνο αυτές οι στιγμές τρόμου μου γαμάνε την ψυχολογία.
Η Hayley, τώρα. Γιατί θέλω να τη γαμήσω; Δεν είναι ιδιαίτερα όμορφη. Δε θα την έλεγε κανείς και άσχημη, αλλά δε νομίζω ότι θα τη δούμε τώρα σύντομα σε λίστα περιοδικού με τις εκατό πιο σέξι γυναίκες της χρονιάς ή κάτι τέτοιο. Ναι, δε θα κερδίσω το Τζόκερ τώρα σύντομα, αλλά τουλάχιστον το ότι η Hayley ήταν πιο πάνω από την Kim-ντρέπομαι-για-λογαριασμό-των-Αρμενίων-Kardashian ήταν αρκετά ενθαρρυντικό για την ανθρωπότητα.
H Hayley, όμως, είναι κάτι άλλο. Είναι αυτός ο τύπος γκόμενας, αυτός με τα πέντε χρώματα στα μαλλιά, αυτός που μπορεί να κάνει το τρίπτυχο φούτερ-τζιν-all star να μοιάζει σέξι, αυτός που αντί να κάνει duckface στις φωτογραφίες του βγάζει προκλητικά τη γλώσσα στο κατεστημένο της Αθήνας που δεν αφήνει τον ΠΑΟΚ να προοδεύσει, που πιάνει την κιθάρα και σε κάνει να νιώθεις ότι μόλις κατέβασε όλα τα σόλο του Slash ακόμα κι αν δεν ξέρει να παίξει το Wonderwall. Με δυο λέξεις, είναι rawk!
Μια που είπα rawk, το πρώτο πράγμα που θα κάνω όταν γίνω παγκόσμιος δικτάτορας (ή μάλλον το δεύτερο, γιατί το πρώτο θα είναι να γαμήσω τη Hayley Williams) θα είναι να απαγορεύσω κάθε είδους αναπαραγωγή αυτού του τραγουδιού:

Η αλαζονεία του Μπόνο, όπως θα έλεγε κι ο Freddie Mercury, sends shivers down my spine. Η αδερφή μου το λατρεύει.
Και να σκεφτείς ότι υπάρχει τραγούδι με το ίδιο όνομα, την ίδια περίπου περίοδο, που γαμεί πάτους. Στο And Justice ήταν αν θυμάμαι καλά. Πείτε ναι στους καβαλάρηδες της αστραπής, όχι στον καβαλάρη του καλαμιού.
Εγώ μια φορά θέλω να γαμήσω τον πάτο της Hayley Williams.
Αυτό ακριβώς. Τίποτε άλλο.
Υ.Γ: Ο πρώτος που θα βρει πόσες φορές είπα τη φράση "θέλω να γαμήσω τη Hayley Williams" ή κάποια παραλλαγή της κερδίζει ένα υπογεγραμμένο αντίτυπο από το soundtrack του Αίσχους. Εγώ θα το έχω υπογράψει. Τρέχτε όσο προλαβαίνετε.
Αυτά, και να προσέχετε μην χρειαστεί να πάτε τουαλέτα σε αεροπλάνο και κάποιος έχει τη φαεινή ιδέα να μιμηθεί το Στάθη.